Οι αντικινέζικες θηριωδίες των νέων τσάρων - Κινέζικη ταινία για τη ρώσικη επεκτατική επίθεση στην Κίνα (1969)

Το ΚΜ αναρτάει σήμερα μια ταινία διάρκειας 63 λεπτών, παραγωγής του Υπουργείου Εξωτερικών της ΛΔ της Κίνας (της Λαϊκής Κίνας του 1969 φυσικά κι όχι της σημερινής φασιστικής ιμπεριαλιστικής Κίνας). Ζητάμε εκ προοιμίου συγγνώμη από τους μη αγγλομαθείς αναγνώστες, αλλά νομίζουμε πως η διάδοση της αγγλικής γλώσσας στη χώρα μας και ειδικά στη νεολαία είναι τέτοια που δεν κάνει ανούσια ή άχρηστη μια τέτοια ανάρτηση.

Πρόκειται ουσιαστικά για την κινηματογραφημένη κινέζικη απάντηση στις προκλήσεις της σοσιαλιμπεριαλιστικής πια (στα 1969) Ρωσίας του Μπρέζνιεφ, που σε πλήρη διάσταση με τη σοσιαλιστική αντιιμπεριαλιστική ΕΣΣΔ των Λένιν - Στάλιν που ήταν συνεπής φίλος της εθνικοδημοκρατικής και έπειτα λαϊκοδημοκρατικής Κίνας, προσπαθούσε να κόψει κομμάτια από το κινέζικο έδαφος προς όφελός της και να τα ενσωματώσει στην αυτοκρατορία της. 

Το φασιστικό Τείχος του Βερολίνου: Υπεύθυνος ο σοσιαλφασισμός και όχι ο επαναστατικός κομμουνισμός

Εισαγωγή ΚΜ: Το Νοέμβρη του 2009, γιορταστήκανε από τους Γερμανούς και όλη τη δημοκρατική ανθρωπότητα τα 20 χρόνια από το γκρέμισμα του λαομίσητου, φασιστικού Τείχους που χώριζε στα δυο την πόλη του Βερολίνου, και ταυτόχρονα σηματοδοτούσε για 28 χρόνια (1961-1989) το χώρισμα του γερμανικού έθνους σε δύο χωριστά κράτη (την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και τη «Λαοκρατική» Δημοκρατία της Γερμανίας).

Το Τείχος αυτό, που χτίστηκε με πρωτοβουλία της μεγαλορώσικης σοσιαλφασιστικής ομάδας Σουσλόφ – Χρουστσόφ και με τη συναίνεση του ρεβιζιονιστή υποταχτικού τους, ηγέτη του ανατολικογερμανικού «ενιαίου σοσιαλιστικού» κόμματος (πρώην τριτοδιεθνιστή) Βάλτερ Ούλμπριχτ στα 1961, αποτέλεσε ένα από τα βασικότερα και πιο μισητά σύμβολα του σοσιαλφασισμού στην ίδια τη Γερμανία, αλλά και σε όλο τον κόσμο.

Για χρόνια το να περάσει κανείς το Τείχος (με σοβαρότατο κίνδυνο της ζωής του – εκατοντάδες χάθηκαν από σφαίρες συνοριοφρουρών, σταζιτών και καγκεμπιτών φασιστών) ήταν συνώνυμο του περάσματος από τον κόσμο της σοσιαλφασιστικής αστικής διχτατορίας στον κόσμο της σχετικής ελευθερίας που εξασφάλιζε η μονοπωλιακή, δευτεροκοσμική ιμπεριαλιστική αλλά αστικοδημοκρατική Δυτική Γερμανία.

Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ - ΛΕΝΙΝΙΣΜΟΣ - ΜΑΟΪΣΜΟΣ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ (Ντοκουμέντο του ΜΛΚΚΕ του 1977 κατά του χοτζικού νεοτροτσκισμού)

(Σχετικά με το άρθρο της «Ζέρι ι Πόπουλιτ» της 7^ης του Ιούλη)

ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΧΟΤΖΙΚΟ ΝΕΟΤΡΟΤΣΚΙΣΜΟ

Η μέχρι στιγμής σχολιογραφική κίνηση στο ιστολόγιο έχει γενικά καταδείξει το εξής: αν εξαιρέσει κανείς κάποιες γενικά γόνιμες αστοδημοκρατικές παρεμβάσεις - παρατηρήσεις για το ζήτημα του επιμερισμού ευθυνών μεταξύ αστοφιλελεύθερων και σοσιαλφασιστών για την ελλαδική κρίση χρέους, και κάποιες προβοκατόρικες κνίτικες επιθέσεις λυσσασμένου σοσιαλ-φασιστικού αντιμαοϊσμού, τα κύρια πυρά στην πολιτική γραμμή – συνισταμένη των δημοσιεύσεων τούτου δω του ιστολόγιου, προέρχονται από οπαδούς -με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- της γραμμής του πάλαι ποτέ χοτζικού Κόμματος Εργασίας Αλβανίας (ΚΕΑ).

Ιδιαίτερα δε οπαδούς της γραμμής του ΚΕΑ μεταξύ 1976 – 1982, όταν και εξαπέλυσε την ανοιχτή επίθεσή του στο μαοϊσμό σαν ανάπτυξη του μαρξισμού – λενινισμού, με ταυτόχρονη υιοθέτηση της πολιτικής γραμμής της κατά προτεραιότητα καταγγελίας της ιμπεριαλιστικής Δύσης σε σχέση με την σοσιαλιμπεριαλιστική Ανατολή και διατύπωσε τη νεοτροτσκιστική, κεντριστική, τελικά δεξιά οπορτουνιστική γραμμή του τόσο σε ό,τι αφορά τα ζητήματα της διεθνούς αντιιμπεριαλιστικής πάλης, όσο και τα ζητήματα της εξέλιξης της ταξικής πάλης στο εσωτερικό κάθε δοσμένης χώρας.

Η ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ (Αύγουστος του 1945 ή Περί Χιροσίμα - Ναγκασάκι)

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Νέα Γενιά» αρ. φύλλου 55 (15 του Αυγούστου 1945), όργανο του Κεντρικού Συμβουλίου της Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης Νέων (ΕΠΟΝ), της ηρωικής και πρωτοπόρας νεολαίας του ΕΑΜ, που ιδρύθηκε το Μάρτη του 1943. Αφορμή για τη δημοσίεψή του από το φωτοδότη της προοδευτικής και δημοκρατικής νεολαίας του τόπου μας εκείνη την εποχή, ήταν η χρησιμοποίηση της ατομικής βόμβας, λίγες ημέρες πριν, στις 6 και στις 9 του Αυγούστου, από τους Συμμάχους (τους Αμερικανούς συγκεκριμένα) για να καμφθεί η αντίσταση των σκληροκέφαλων Ιαπώνων μιλιταριστών-φασιστών του Τόκιο, που είχαν ξεπεράσει σε πώρωση και λύσσα στον αντισυμμαχικό πόλεμο κι αυτούς τους Γερμανούς χιτλερικούς.

Ανήμερα της ρίψης της δεύτερης ατομικής βόμβας στο Ναγκασάκι, στις 9 του Αυγούστου, 3 ακριβώς μήνες μετά την επίσημη συνθηκολόγηση της χιτλερικής Γερμανίας, η σταλινική ΕΣΣΔ, όπως είχε υποσχεθεί ρητά στους Συμμάχους της, τις ΕΠΑ και το Ενωμένο Βασίλειο, μπαίνει στον πόλεμο κατά της Ιαπωνίας χτυπώντας τα ιαπωνικά φασιστικά στρατεύματα στη Μαντζουρία, σε συμμαχία με τις κόκκινες κινέζικες στρατιές του Μάο Τσε Τουνγκ αλλά και τους Κινέζους εθνικιστές του Τσανγκ Κάι Σεκ. Στις 2 του Σεπτέμβρη του 1945, 6 χρόνια και μία ημέρα από τη βρώμικη χιτλερική επίθεση στην Πολωνία, ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ολοκληρώνεται με τη συνθηκολόγηση της μιλιταριστικής – αυτοκρατορικής Ιαπωνίας.

Να αρνηθούμε τους δολοφόνους του Νίκου Ζαχαριάδη για να χτίσουμε το νέο ΚΚΕ στα χνάρια του παλιού

38 χρόνια από τη δολοφονία του ήρωα Νίκου Ζαχαριάδη, Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ

Την 1^η Αυγούστου κλείνουν 38 χρόνια από την δολοφονία του γραμματέα του ΚΚΕ, Νίκου Ζαχαριάδη, από το ρώσικο σοσιαλιμπεριαλισμό και τους λακέδες του, τους πολιτικούς πρόγονους του ψευτοΚΚΕ και του ΣΥΝ. Η δολοφονία του ήρωα της ελληνικής προλεταριακής επανάστασης ήταν μια κίνηση υποχρεωτική για το ρώσικο σοσιαλιμπεριαλισμό και για τα σχέδια της ηγεμονίας του στην Ελλάδα. Αν με την επικείμενη πτώση της κλονιζόμενης τότε χούντας ο Ζαχαριάδης κατέβαινε στην Ελλάδα, θα έδινε ένα τεράστιο χτύπημα από το οποίο δεν θα συνερχόταν ποτέ το κάλπικο «ΚΚΕ», το βασικό πολιτικό πρακτορείο της Ρωσίας στη Ελλάδα.

Ποιος θα ακολουθούσε το μικρό τότε κόμμα του Φλωράκη, του Τσολάκη, του Καλούδη και Σία, όταν θα υπήρχε ζωντανός ο θρύλος, ο Ζαχαριάδης, με την τεράστια ακτινοβολία, το κύρος, τη βαθύτατη μαρξιστική του κατάρτιση και το κοφτερό πολιτικό μυαλό του;

Για την κομμουνίστρια, αντιφασίστρια ηρωίδα Ηλέκτρα Αποστόλου

Δημοσιεύουμε σήμερα στο ΚΜ ένα μικρό αρθράκι αφιερωμένο στην Ηλέκτρα Αποστόλου, μια από τις πιο γλυκές μορφές του επαναστατικού ΚΚΕ και του λαού μας στον 20ό αιώνα. Πρόκειται για μια πραγματική ηρωίδα, σεμνή και απέριττη σαν προσωπικότητα, που βασανίστηκε με τον πιο βάρβαρο και απάνθρωπο τρόπο από τα ελληνόφωνα όργανα των ναζιστών κατακτητών της χώρας, λίγο πριν ξεκουμπιστούν από την Ελλάδα, το καλοκαίρι του ΄44. Μέλος της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ) από το 1926, αντιπρόσωπος στα αντιφασιστικά συνέδρια των γυναικών της Ευρώπης στα μέσα της δεκαετίας του '30, στέλεχος της ΕΠΟΝ και από την άνοιξη του 1944 στέλεχος της ΚΟ Αθήνας του ΚΚΕ, πιάστηκε και μέχρι την τελευταία της πνοή δεν έβγαλε λέξη, παρά τα όσα φριχτά υπέστη. Ήταν και τότε τέλη του Ιούλη, όταν τα κτήνη της "Ειδικής Ασφάλειας" πέταξαν το κακοποιημένο πτώμα της στους δρόμους της Αθήνας.

Μια πρώιμη μαοϊκή άποψη για τα Ιουλιανά του 1965 (και μια αναφορά στο Σωτήρη Πέτρουλα)

Τα Ιουλιανά αποτελέσανε ένα σημαντικό σταθμό στη μάχη του ελληνικού λαού τόσο ενάντια στην αμερικανοκρατία στον τόπο μας, όσο και ενάντια στο βρώμικο αντιδημοκρατικό ρόλο που έπαιζε το  Παλάτι (δεμένο παραδοσιακά κύρια με τον εγγλέζικο ιμπεριαλισμό) στην πολιτική ζωή της χώρας.

Είναι γεγονός πως αφ’ ενός το σοσιαλφασιστικό πραξικόπημα στο ΚΚΕ του 1956 και άρα η ανυπαρξία επαναστατικού, λαϊκοδημοκρατικού φορέα για να καθοδηγήσει τη φτωχολογιά την περίοδο εκείνη (η ρεβιζιονιστική ΕΔΑ ως εκ του χαραχτήρα της δεν μπορούσε να παίξει τέτοιο ρόλο), αφ’ ετέρου η άγνοια του προβοκατόρικου -υπέρ της αστικής πια ΕΣΣΔ- ρόλου του αρχηγού της «αριστερής πτέρυγας» της Ένωσης Κέντρου Αντρέα Παπαντρέου, που θα αποκαλυπτόταν πολλά χρόνια αργότερα, οδήγησαν το λαό σε μια τακτική ήττα και τις μικρές τότε επαναστατικές δυνάμεις σε αδυναμία να συλλάβουν το βάθος των αντιθέσεων και να εκπονήσουν γραμμή μαζών και γραμμή νίκης. Η λαϊκή ήττα επισφραγίστηκε με το φασιστικό κιάσσο του Απρίλη του 1967.

Ωστόσο, η λίγη αυτή δημοκρατία που έχει απομείνει σήμερα στη χώρα και επιτρέπει ακόμη στα δημοκρατικά και επαναστατικά ρεύματα να εκφράζονται, να μιλούν, να εκδίδουν εφημερίδες και έντυπα, και που κατακτήθηκε με κορωνίδα το αντιφασιστικό Πολυτεχνείο, έχει τις ρίζες της στον αντι-μοναρχοφασιστικό αγώνα που έδωσε ο ελληνικός λαός σε όλη την περίοδο μετά την ήττα του ΔΣΕ στα 1949, που μια από τις κορυφώσεις του ήταν και τα λεγόμενα Ιουλιανά, και κυρίως η μεγάλη εβδομάδα 15 έως 22 του Ιούλη του 1965, οπότε και ο λαός αναμετρήθηκε ανοιχτά στο δρόμο με την αντίδραση και τους πάτρονές της.

Αίσχος στους καθεστωτικούς προστάτες του ναζισμού - Έξω οι χρυσαυγίτες και όλοι οι ναζιστές από τα ΜΜΕ και τη δημόσια ζωή

Εβραιόπουλα σε στρατόπεδο συγκέντρωσης

Παράλληλα με το βύθισμα στο απύθμενο πηγάδι στο οποίο έχει ρίξει τη χώρα το διακομματικό συντονιστικό κορυφής και με το αίσχος της πρωτόγνωρης για τη μεταπολιτευτική περίοδο ανεργίας, πείνας και δυστυχίας, έχει επίσης βαλθεί να μπάσει στη συνείδηση του λαού μας τον νέο ταγματασφαλιτισμό και στη Βουλή τους πιο ανοιχτούς και κτηνώδεις εκπροσώπους του, τα ανθρωποειδή της «Χρυσής Αυγής».

Στις 17 του Ιούλη οι ναζιστές πραγματοποίησαν εκδήλωση στις Θερμοπύλες. Επ’ αφορμή της εκδήλωσης, το «Κανάλι Ένα Κεντρικής Ελλάδας» κάλεσε στο δελτίο ειδήσεών του εκπρόσωπο – μεγαλοστέλεχος της «Χρυσής Αυγής», το γνωστό Η. Κασιδιάρη, παραχωρώντας του 25 λεπτά για να αχτιφάρει -σε συνεργασία με την εξοργιστικά φιλοναζίστρια παρουσιάστρια του δελτίου Λιλή Ντεβενέ- το λαό της Κεντρικής Ελλάδας.

Η σοσιαλιμπεριαλιστική Ρωσία και η τούρκικη εισβολή στην Κύπρο του 1974 - Ο διαχρονικά βρώμικος ρωσικός ρόλος στο κυπριακό

Τούρκικη κρατική αφίσσα της εισβολής

Συμπληρώνονται σήμερα 37 χρόνια από την τούρκικη εισβολή στη μαρτυρική Κύπρο. Το νησί της Αφροδίτης, που βρέθηκε καταμαχαιρωμένο κατά σειρά από τον εγγλέζικο ιμπεριαλισμό, τον ελληνικό κανιβαλικό εθνοσωβινισμό, το σοβιετικό σοσιαλιμπεριαλισμό, την αμερικάνικη υπερδύναμη και τους Τούρκους επεμβασίες.

Το καθεστώς των συμφωνιών της Ζυρίχης του 1959, που δημιουργούσε επί της ουσίας ένα μη βιώσιμο κρατικό έκτρωμα στη θέση ενός κυρίαρχου κράτους κι έκανε ρυθμιστές της πορείας του τον εγγλέζικο γερομπατίρη ιμπεριαλισμό, τον ελληνικό και τούρκικο εθνικισμό, παραπίσω τις ΕΠΑ μέσω του ΝΑΤΟ και μετά το 1964 και τη φασιστική σοσιαλιμπεριαλιστική Ρωσία, οδήγησε στην προδιαγεγραμμένη καταστροφή.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΙΩΝ (1938) – Ντολόρες Ιμπάρρουρι (Πασιονάρια)

Με τούτη τη δημοσίεψη το ΚΜ ολοκληρώνει το αφιέρωμά του στην Αντιφασιστική Ισπανία και στα 75 χρόνια από την έναρξη του τρίχρονου αντιφασιστικού πολέμου της. Πρόκειται για το σύντομο αποχαιρετιστήριο λόγο της Πασιονάρια (μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚ Ισπανίας που εκτελούσε χρέη αρχηγού του κόμματος, καθώς ο Χοσέ Δίαθ βρισκόταν άρρωστος στη Μόσχα) το Νοέμβρη του 1938 προς τους ήρωες μαχητές των Διεθνών Ταξιαρχιών, τους εθελοντές αντιφασίστες όλου του πλανήτη που με ανιδιοτέλεια και πνεύμα ανείπωτης αυτοθυσίας, πρόσφεραν το αίμα τους για την υπόθεση της Ισπανίας. Η αποχώρησή τους ήταν μια τελευταία προσπάθεια του δημοκρατικού στρατοπέδου να πειστούν οι δυτικοί χοντρόπετσοι μονοπωλιστές της Βρετανίας, της Αμερικής και της Γαλλίας (ακόμα και οι σοσιαλδημοκρατικές ηγεσίες, που κράτησαν άθλια κεντριστική στάση, σε αντίθεση με τους απλούς σοσιαλδημοκράτες της βάσης) να άρουν το εμπάργκο όπλων στη Δημοκρατική Ισπανία. Κι όλα αυτά, την ίδια ώρα που αυτοί οι αντιδραστικοί άφηναν ασύδοτη τη δράση του Χίτλερ και του Μουσολίνι στο πλευρό του Φράνκο.

Ένας απολογισμός της δράσης του ΚΚ Ισπανίας στον εθνικοεπαναστατικό πόλεμο 1936-1939 (José Díaz - 1940)

Συνεχίζοντας το μικρό μας αφιέρωμα στον αγώνα της Αντιφασιστικής Ισπανίας του 1936-1939, αναδημοσιεύουμε σήμερα έναν σχετικά σύντομο απολογισμό της δράσης του ΚΚ Ισπανίας στη διάρκεια του εθνικοεπαναστατικού πολέμου κατά του γερμανοϊταλικού φασισμού και της ισπανικής φασιστικής αντίδρασης, την οποία ο τελευταίος στήριζε.

Το κείμενο είναι γραμμένο στα 1940, γι’ αυτό και υπάρχουν κάποιες αναφορές που συνδέονται με την τότε εκτίμηση της Γ’ ΚΔ για το χαραχτήρα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου (δες την πρώτη υποσημείωση*). Ο συγγραφέας του, ο επαναστάτης αρχηγός του ΚΚ Ισπανίας Χοσέ Δίαθ, πέθανε δυο χρόνια αργότερα, το 1942, από καρκίνο στην Τιφλίδα της Γεωργίας.

Για τη φύση της ισπανικής αντιφασιστικής επανάστασης - Κείμενο του Π. Τολιάττι (Έρκολι) - 1936

Η σημαία του ισπανικού Λαϊκού Μετώπου

Λίγες μέρες πριν τη συμπλήρωση 75 χρόνων από την έναρξη του  ένοπλου αντιφασιστικού αγώνα στην Ισπανία, αποτέλεσμα του φασιστικού πραξικοπήματος της 17^ης του Ιούλη του 1936 κατά της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης του Λαϊκού Μετώπου , το ΚΜ αναδημοσιεύει (από τη Βιβλιοθήκη του αθηναϊκού Ιντυμήντια) την παρακάτω πραγμάτεια του τότε ηγετικού στελέχους του ΚΚ Ιταλίας και μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ’ Κομμουνιστικής Διεθνούς Παλμίρο Τολιάττι (ψευδώνυμο Μ. Έρκολι) με τίτλο "Η Ισπανική Επανάσταση". Πρόκειται για μια αρκετά περιεκτική ανάλυση της ταξικής φύσης του αντιφασιστικού Λαϊκού Μετώπου της Ισπανίας του 1936, σε συνθήκες ένοπλης πάλης με το φασισμό και τη γερμανοϊταλική επέμβαση.

Ο Τολιάττι στέκεται στη θέση που παίρνει κάθε τάξη και ταξική μερίδα απέναντι στο Μέτωπο, ενώ επισημαίνει (αν και το κείμενο διαπνέεται από υπερβολική αλλά δικαιολογημένη το 1936 αισιοδοξία) και κάποια τρωτά στον τρόπο που εντάσσονταν οι μάζες –ειδικά της αγροτιάς- στον επαναστατικό αγώνα, τρωτά που σε συνδυασμό με το πούλημα της Ισπανικής Δημοκρατίας από τους δυτικούς ιμπεριαλιστές της «μη επέμβασης» και του εξευμενισμού του Χίτλερ οδήγησαν στην ήττα και σε ανείπωτες συμφορές για το ισπανικό λαϊκό – δημοκρατικό κίνημα.

Πώς δημιουργήθηκε το δημόσιο χρέος και ποιοι είναι υπεύθυνοι γι' αυτό* (Κείμενο εργαζόμενων στην ΕΑΒ)

Το πελώριο δημόσιο χρέος της χώρας μας, που την έχει φέρει μια ανάσα από την επίσημη ομολογία της χρεοκοπίας της, οφείλεται στο τεράστιο ελλειμματικό Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών (ΙΤΣ).

Το ΙΤΣ κάθε χρονιάς είναι το άθροισμα των συναλλαγών της χώρας με το εξωτερικό (εκτός των λεγόμενων λογαριασμών κεφαλαίου που περιλαμβάνουν τις αγορές και πωλήσεις περιουσιών) και είναι ίσο με το άθροισμα των ελλειμμάτων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.

Το έλλειμμα του ΙΤΣ κάθε χρονιάς προστίθεται στο έλλειμμα της προηγούμενης χρονιάς. Ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία το έλλειμμα του ΙΤΣ κάθε χρονιάς ήταν πολύ μεγάλο γιατί η χώρα μας δανειζόταν πολλά λεφτά επειδή είχαμε μπει στο Ευρώ και τα επιτόκια  ήταν πολύ χαμηλά. Έτσι όλα μαζί τα ελλείμματα των χρονιάτικων ΙΤΣ, δηλαδή το εξωτερικό χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό έφτασαν  στα 610 δις ευρώ.

ΡΩΣΟΙ ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ ΑΛΩΝΙΖΟΥΝ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ!

Μία είδηση που ήρθε στο φως πριν από λίγες μέρες αποκαλύπτει πως ο Κ. Καραμανλής σαν πρωθυπουργός, οι υπουργοί του και η ΕΥΠ ανέχθηκαν την ασύδοτη δράση 19 πρακτόρων των ρώσικων μυστικών υπηρεσιών της FSB (πρώην KGB) και διαδικασίες «εμπλοκής» τους με άτομα άλλου «χώρου» στη χώρα το 2008 και πως τώρα ο Γ. Παπανδρέου και όλο το πολιτικό σύστημα συνεχίζει να ανέχεται και ουσιαστικά να επιβραβεύει αυτή τη δράση. Το ό,τι σήμερα, μετά από τρία χρόνια, η ΕΥΠ διέρρευσε στον τύπο το έγγραφο της υπηρεσίας για τη δράση των καγκεμπιτών δεν είναι τυχαίο. Με τη δημοσίευση του εγγράφου της ΕΥΠ παρουσιάστηκε στο ελληνικό έθνος το πόρισμα ενός Ρώσου αξιωματούχου υπεύθυνου για την ομάδα των 19, που καταγγέλλει μια «αμερικανοσιωνιστική συνωμοσία» κατά της Ελλάδας. Έτσι με τη βούλα της KGB κατασκευάζονται οι «εθνικοί εχθροί», που δεν είναι άλλοι από τους εχθρούς του Πούτιν, ενώ το ρωσόδουλο ελληνικό καθεστώς και η ΕΥΠ του προωθεί δραστήρια τους νέους ανατολικούς πατρόνες.

Έλεος με την ανοχή στην καθεστωτική φαιοκόκκινη Λιάνα Κανέλλη και στους γκεμπελισμούς της!

Ο ελληνικός λαός είναι ο μόνος λαός σχετικά αστικοδημοκρατικής χώρας που είναι αναγκασμένος να καταναλώνει καθημερινά σε γιγαντιαίες ποσότητες τη γκεμπελική, χυδαία προπαγάνδα του πιο αβυσσαλέου φασισμού και σοσιαλφασισμού. Και μάλιστα, λόγω τόσο της αντιλαϊκής αθλιότητας όσο και της ιδεολογικής λιποταξίας της παραδοσιακής αστικής τάξης, ο λαός έχει συνειδησιακά διαμορφωθεί έτσι που να θεωρεί «αντικαθεστωτικές» τις πλέον άθλιες, διαστρεβλωτικές της αλήθειας και της πραγματικότητας φωνές, και φυσικά τους φορείς τους! Οι κορυφαίες τηλεπερσόνες αυτού του κάλπικου αντικαθεστωτισμού στη χώρα μας είναι ο Γιώργος Καρατζαφέρης, πρόεδρος του φασιστικού ΛΑΟΣ, και η φαιοκόκκινη Λιάνα Κανέλλη, η υστερικών αντιδράσεων και «ιδιάζουσας» ιδιοσυγκρασίας βουλευτίνα του σοσιαλφασιστικού ψευτοΚΚΕ!

Χρυσαυγίτες και μαυροκρινίτες ναζιστές, θα έχετε την τύχη των πολιτικών σας προγόνων!

Και μέσα στο γενικότερο κλίμα πολιτικής ανωμαλίας, με το Βενιζέλο –ελέω Παπανδρέου- οικουμενικό πρωθυπουργό που συντονίζεται με Σαμαρά, Καρατζαφέρη, Μπακογιάννη (οξυδερκέστατη αν μη τι άλλο αυτή η τελευταία!!), έμμεσα μέσω «Αγανακτισμένων» με την ψευτοαριστερά κλπ. και με τον επικεφαλής της ΝΔ να κοροϊδεύει ψιλό γαζί μέσα στα μούτρα τους ακόμη και τους «συντρόφους» του στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, να σου και οι ναζήδες να προκαλούν σε κάθε ευκαιρία!

Από τη μάχη για τη σωτηρία της Μόσχας

Εκτός λοιπόν από τον πόλεμο που έχουν κηρύξει στην αστική δημοκρατία, με πρόσχημα την κλεψά και τη διαφθορά που ένα «αντιπλουτοκρατικό σιδερένιο καθεστώς που θα κλείσει τη Βουλή» θα «εξαλείψει», οι ναζιστές (σε όλες τους τις αποχρώσεις, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τις καλύπτει με κάθε προφύλαξη το φασιστικό ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη) θυμούνται και τις «ιστορικές» για την κοσμοθεωρία τους επετείους. Έτσι, οι χρυσαυγίτες θυμήθηκαν χθες, 22 του Ιούνη, την «άγια» ημέρα της πρωτόγνωρης στα παγκόσμια πολεμικά χρονικά κτηνώδους και απρόκλητης επίθεσης της χιτλερικής Γερμανίας στη Σοβιετική Ένωση στις 22/6/1941, χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου και ενώ βρισκόταν σε ισχύ το σύμφωνο μη επίθεσης που είχαν υπογράψει οι δύο χώρες στις 23 του Αυγούστου του 1939!

Αντιδημοκρατική εκτροπή και πολιτική ανωμαλία από τους διακομματικούς πραξικοπηματίες με επικεφαλής τον προβοκάτορα Παπανδρέου

Αν και μέχρις ώρας δεν προχώρησε το σχέδιο για διακομματικό οικουμενικό φασισμό πέρα και έξω από κάθε λαϊκή εντολή και νομιμοποίηση, και μολονότι το αυτοδυναμικό, εθνικιστικό τμήμα του ΠΑΣΟΚ αντέδρασε και ματαίωσε την προβοκάτσια Παπανδρέου, αναγκάζοντάς τον να αναδιπλωθεί προσωρινά, η πολιτική ανωμαλία συνεχίζεται. Σε αυτήν συμμετέχουν ΟΛΑ ανεξαιρέτως τα κοινοβουλευτικά και ευρωκοινοβουλευτικά κόμματα, στο βαθμό που κανείς δεν καταγγέλλει τις βυζαντινού τύπου ραδιουργίες που λαμβάνουν χώρα πίσω από την πλάτη του λαού.

Από την άλλη, ο σοσιαλφασιστικός και φασιστικός πυρήνας, οι φίλοι του ρωσοκινέζικου Άξονα, φαίνεται να επιδιώκουν εκλογές, θεωρώντας πως ο λαός, βλέποντας τα γεγονότα σαν κατάρρευση του «φιλοευρωπαϊκού» δήθεν καθεστώτος και της πολιτικής του όντως γενικά αντιλαϊκού μνημονίου, θα προσανατολιστεί σε ενίσχυση του φασισμού και του σοσιαλφασισμού σαν αντίσταση στα μέτρα λιτότητας, κάτι που και οι δημοσκοπήσεις φαίνεται να επιβεβαιώνουν.

Το ψευτοΚΚΕ ασελγεί πάνω στη μνήμη των διεθνιστών αγωνιστών του ΚΚΕ και μαχητών του ΔΣΕ

Ο αληθινός Ριζοσπάστης μιλάει τη γλώσσα της αλήθειας για το λαό που δεν υπάρχει κατά τους κνίτες - Δεκαετία του '30

Είναι γνωστός ο βαθύς και λυσσασμένος αντιμαρξισμός της κλίκας που εγκατέστησαν οι Ρώσοι προδότες του μαρξισμού -μετά το θάνατο του Στάλιν και το 20^ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ- στην ηγεσία του ψεύτικου «ΚΚΕ» που έφτιαξαν στη θέση του πραγματικού ΚΚΕ. Δε θα μπορούσαν άλλωστε υπάλληλοι των πιο λυσσασμένων για επέχταση σωβινιστών ιμπεριαλιστών να είναι μαρξιστές, άρα και διεθνιστές. Αυτό δε σημαίνει φυσικά πως είναι και εθνικιστές, καθώς αυτό θα ερχόταν σε αντιπαράθεση με την ξενοδουλεία τους. Ωστόσο, μιας και ο ελληνικός εθνοσωβινισμός είναι από τους πιο βρώμικους και σιχαμερούς στην ευρωπαϊκή ήπειρο (γενικά οι βαλκανικοί εθνικισμοί είναι τέτοιοι) και έχει και φιλορώσικη αλλά και αντισλάβικη παράδοση, οι προδότες του μαρξισμού ανάλογα με τα συμφέροντα των «μεγάλων αφεντικών», μεταμφιέζονται τη μια σε εθνοπατριώτες και την άλλη σε διεθνιστές. Πολύ εύκολο αλλά και «σατανικό» συνάμα, για κάποιους που δεν είναι τίποτα απ’ τα δύο. Την τελευταία δεκαπενταετία, υποδύονται κυρίως το πρώτο.

Οι νεοακροδεξιοί τραμπούκοι του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και οι φασίστες του ΛΑΟΣ δίνουν ανοιχτή νομιμοποίηση στους χιτλερικούς της Χρυσής Αυγής. Αντιφασιστική αντίσταση τώρα!!

Οι χιτλερικοί απειλούν ανοιχτά το λαό

Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Ζούμε ημέρες πισωγυρίσματος στην προ Μεταπολίτευσης ανώμαλη περίοδο, και μάλιστα με δήθεν «λαϊκό αντισυστημικό» αγαναχτισμένο προκάλυμμα! Το διακομματικό, βαθιά ολιγαρχικό και αντιδημοκρατικό καθεστώς κορυφής, μας οδηγεί ίσια στο γκρεμό, δηλαδή οικονομικά στην πείνα και πολιτικά στο φασισμό.

Την ώρα που το καθεστώς κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να μην εφαρμοστεί καμία από τις έστω αστικές εκείνες αναπτυξιακές μέθοδες που θα δίνανε μια ανάσα στη χώρα και στο λαό (πώληση λιμνάζουσας ακίνητης περιουσίας του κράτους, ιδιωτικοποιήσεις με διαφανείς όρους – διαγωνισμούς, πάταξη της φοροδιαφυγής, απελευθέρωση των παραγωγικών επενδύσεων, χτύπημα διαφθοράς σε εφορίες – πολεοδομίες - δήμους και λούφας στο δημόσιο τομέα, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, κατακέφαλο χτύπημα μίζας και προμηθειών στην υγεία κλπ.), εφαρμόζει ό,τι χειρότερο περιλαμβάνουνε οι «συνταγές» των αστοφιλελεύθερων της τρόικας, επί τα χείρω προσαρμοσμένο από το ίδιο: νέες περικοπές μισθών στο δημόσιο, χειροτέρευση των όρων εργασίας ειδικά για τη νεολαία στον ιδιωτικό τομέα, νέα φορογιούρια στους μικρομεσαίους και στο σχετικά πιο παραγωγικό τμήμα του μεγάλου εμποροβιομηχανικού κεφάλαιου.

Πρόκειται, σε συνδυασμό με το -χωρίς σταματημό εξελισσόμενο- παραγωγικό σαμποτάζ, για συνταγή συνειδητής, εγκληματικής αποτυχίας, που βυθίζει τη χώρα σε ακόμη πιο βαθιά οικονομική ύφεση, εκτινάσσει την ανεργία και δημιουργεί οικονομική ψυχολογία κατάρρευσης και γενικού φαλιμέντου!

“ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ”: ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Ή ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΑΓΙΔΑ;

Επί έ­να χρό­νο με­τά την α­κή­ρυ­χτη ελ­λη­νι­κή χρε­ω­κο­πί­α το α­να­το­λικό δια­κομ­μα­τι­κό μπλοκ κο­ρυ­φής που κυ­βερ­νά­ει τη χώ­ρα μας χρη­σι­μο­ποιού­σε τα κλασ­σι­κά πο­λι­τι­κά και συν­δι­κα­λι­στι­κά του ερ­γα­λεί­α, βα­σι­κά τη ΓΣΕΕ, το ΠΑ­ΜΕ, το ψευ­τοΚ­ΚΕ, τον ΣΥΝ και τον ε­ξω­κοι­νο­βου­λευ­τι­κό συρ­φε­τό τους για να πα­ρα­τά­ξει α­πέ­να­ντι στην υ­πό­λοι­πη Ε­Ε έ­ναν πο­λι­τι­κά ε­λεγ­χό­με­νο α­πό το ί­διο ε­ξε­γερ­μέ­νο λα­ό. 

Αυ­τό το λα­ό τον χρεια­ζό­ταν σαν δια­πραγ­μα­τευ­τι­κό χαρ­τί ό­χι για να πε­ριο­ρί­σει τα σκλη­ρά μι­σθο­λο­γι­κά και φο­ρο­λο­γι­κά μέ­τρα των δα­νει­στών (σε αυ­τά ο πρω­θυ­πουρ­γός του κα­θε­στώ­τος πλειο­δο­τού­σε) αλ­λά για να πε­τύ­χει έ­ναν στρα­τη­γι­κό για τα α­να­το­λι­κά α­φε­ντι­κά του πο­λι­τι­κό στόχο: Να φέ­ρει σε πο­λι­τι­κό α­διέ­ξο­δο και α­πο­σύν­θε­ση  την Ε­Ε, κα­θώς ζη­τού­σε και ζη­τά­ει διαρ­κώς α­πό αυ­τήν νέ­α δά­νεια ε­νώ συ­νε­χί­ζει δρα­στή­ρια και υ­πο­χθό­νια το βιο­μη­χα­νι­κό σα­μπο­τάζ και την γρα­φειο­κρα­τι­κή δια­φθο­ρά της χώ­ρας μας, δη­λα­δή δυ­να­μώ­νει την κρί­ση, ο­δη­γεί σε ολο­έ­να και πιο αφό­ρη­τη α­νερ­γί­α το λα­ό μας και κά­νει την α­πο­πλη­ρω­μή του δα­νεί­ου α­δύ­να­τη.

Κά­θε φο­ρά λοι­πόν αυ­τός ο μι­κρός σε ό­γκο εκ­βια­στής στην υ­πη­ρε­σί­α της πιο πο­λι­τι­κής υ­περ­δύ­να­μης στον κό­σμο ερ­χό­ταν και α­πει­λού­σε τον οι­κο­νο­μικό αυ­τόν γί­γα­ντα και πο­λι­τι­κό νάνο που εί­ναι η Ε­Ε ό­τι η Ελ­λά­δα θα χρεοκοπήσει αν η Ε­Ε δεν της δώ­σει νέ­α λε­φτά. Και ε­κεί­νη του έ­δι­νε έ­ντρο­μη ό­τι μπο­ρεί να υ­πάρ­ξει ε­πέ­κτα­ση των χρεοκοπιών στην Ευ­ρω­ζώ­νη. Αλ­λά με κά­θε δό­σιμο δα­νεί­ου κά­τω α­πό αυ­τές τις συν­θή­κες δυ­νά­μω­νε και δυ­να­μώ­νει στο έ­πακρο η ε­σω­τε­ρι­κή σύ­γκρου­ση στην Ευ­ρω­ζώ­νη και στην Ε­Ε, μια σύ­γκρου­ση που ό­λο και πε­ρισ­σό­τε­ρο  την πα­ρα­λύ­ει.

Ζήτω η μεγάλη ηρωική Εξέγερση της Τιεν Αν Μεν - 22 χρόνια από την εξέγερση και τη σφαγή της 4ης του Ιούνη του 1989

Μια πολύ χαρακτηριστική στιγμή από τα γεγονότα του 1989 στην Κίνα είναι η καταστροφή από ένα τεθωρακισμένο στρατιωτικό όχημα του περίφημου αγάλματος της Θεάς της Δημοκρατίας, μίας αρκετά ογκώδους κατασκευής από αφρολέξ και πεπιεσμένο χαρτί πάνω σε μεταλλικό καλούπι που παριστάνει μια γυναίκα να κρατά έναν πυρσό. Το άγαλμα κατασκευάστηκε από φοιτητές της Κεντρικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών και στήθηκε στην πλατεία Τιεν Αν Μεν από τολμηρούς νεολαίους που αψήφησαν τις απειλές της ασφάλειας ότι θα έχαναν το δίπλωμά τους. Τοποθετήθηκε ανάμεσα στο Μνημείο των Ηρώων του Λαού και την Πύλη της πλατείας, κοιτάζοντας προς το τεράστιο πορτραίτο του Μάο που κρέμεται εκεί.

Αν και πολλοί συγκρίνουν το έργο με το Άγαλμα της Ελευθερίας των ΗΠΑ προβάλλοντας τον ισχυρισμό περί αμερικανικής καλλιτεχνικής (και παραπέρα πολιτικής) επιρροής, ένας γλύπτης που ήταν παρών στην κατασκευή του αγάλματος ονόματι Τσάο Τσινγκ-Γιουάν έχει εξηγήσει ότι οι δημιουργοί του όχι μόνο συνειδητά απέφυγαν να πάρουν σαν πρότυπο το άγαλμα της Νέας Υόρκης επειδή μια τέτοια κίνηση θα ήταν φιλο-αμερικανική, αλλά αντίθετα επηρεάστηκαν πολύ από το πασίγνωστο έργο σοσιαλιστικού ρεαλισμού της σοβιετικής γλύπτριας Βέρας Μούχινα που παριστάνει έναν εργάτη και μία αγρότισσα με προτεταμένα χέρια να κρατούν το σφυροδρέπανο.

Η Θεά της Δημοκρατίας έζησε μόλις πέντε ημέρες. Χτυπημένη από ένα τανκ, έγειρε μπρος και δεξιά με αποτέλεσμα να πέσει κάτω, σπάζοντας τα χέρια που κρατούσαν το δαυλό. Οι φοιτητές φωνάζουν: «Κάτω ο φασισμός!», «Αλήτες, αλήτες!». Οι δολοφόνοι αποκαλύπτονται σαν ανοιχτοί φασίστες. Η σημαία τους, σπάζοντας το σύμβολο της δημοκρατίας θα βουτούσε στο αίμα φοιτητών και προλετάριων επαναστατών χάνοντας πια την κόκκινη επίχρωσή της, και θα αποκάλυπτε σε όλο τον κόσμο το αληθινό της χρώμα. Αλλά ας δούμε πώς φτάσαμε μέχρι τη σφαγή.

Σκηνές από την ηρωική λαϊκή δημοκρατική εξέγερση της πλατείας Τιεν Αν Μεν του 1989

Πρόκειται για ένα σύντομο βίντεο επενδυμένο με την πολύ όμορφη μουσική από το soundtrack της γνωστής ταινίας "Ρέκβιεμ για ένα Όνειρο". Είναι σκηνές από τη δημοκρατική εξέγερση του κινέζικου λαού με πρωτοπόρα τη νεολαία και κορμό τη φτωχολογιά του Πεκίνου, ενάντια στη δικτατορία των  νέων αστών - ψευτοκομμουνιστών του "Κ"Κ Κίνας με επικεφαλής τον Τενγκ Ξιάο Πινγκ.

Τα αιτήματα ήταν αντιφασιστικά και λαϊκά, με πρώτο τη δημοκρατική δυνατότητα έκφρασης για το λαό, επίσης τη μείωση των τιμών στα βασικά είδη κατανάλωσης που ο πληθωρισμός τις εκτόξευε στα ύψη, την πάταξη της ήδη τεράστιας μετά από 10 χρόνια παλινορθωμένου καπιταλισμού διαφθοράς.