Το είδαμε κι αυτό. Και θα γελούσαμε με την καρδιά μας, αν τα πράγματα δεν ήταν τόσο σοβαρά για την παγκόσμια ειρήνη και για τους λαούς, όχι μόνο της Μέσης Ανατολής, αλλά ολάκερης της οικουμένης. Ο κνίτης, ο συνασπισμαίος, ο νεοαναρχικός φιλομηδενιστής, βρέθηκαν στο ίδιο χαράκωμα με τους δήθεν «απόλυτους εχθρούς» τους.
Με τον Ομπάμα, την Κλίντον, τον Κάμερον, την Άστον, τον Παπανδρέου και την καθ’ ημάς «Φιλελεύθερη Συμμαχία» (βασικά την πλειοψηφία των εν Ελλάδι φιλελεύθερων, με τιμητικές εξαιρέσεις) και γενικά όλο το δυτικό και κυρίως ψευτοδυτικό απαράτ, με ένα ΚΟΙΝΟ ΙΕΡΟ αίτημα: να φύγει ο τριτοκοσμικός σοσιαλκρατιστής διχτάτορας Μουμπάρακ από την προεδρία της Αιγύπτου, και να παραδώσει την εξουσία στο μέτωπο ισλαμοφασιστών και φιλελεύθερων που τον αντιπολιτεύεται, υπό την ηγεμονία φυσικά των πρώτων (πράγμα που στο πρώτο σκέλος του έγινε).
