Αίσχος στους καθεστωτικούς προστάτες του ναζισμού - Έξω οι χρυσαυγίτες και όλοι οι ναζιστές από τα ΜΜΕ και τη δημόσια ζωή

Εβραιόπουλα σε στρατόπεδο συγκέντρωσης

Παράλληλα με το βύθισμα στο απύθμενο πηγάδι στο οποίο έχει ρίξει τη χώρα το διακομματικό συντονιστικό κορυφής και με το αίσχος της πρωτόγνωρης για τη μεταπολιτευτική περίοδο ανεργίας, πείνας και δυστυχίας, έχει επίσης βαλθεί να μπάσει στη συνείδηση του λαού μας τον νέο ταγματασφαλιτισμό και στη Βουλή τους πιο ανοιχτούς και κτηνώδεις εκπροσώπους του, τα ανθρωποειδή της «Χρυσής Αυγής».

Στις 17 του Ιούλη οι ναζιστές πραγματοποίησαν εκδήλωση στις Θερμοπύλες. Επ’ αφορμή της εκδήλωσης, το «Κανάλι Ένα Κεντρικής Ελλάδας» κάλεσε στο δελτίο ειδήσεών του εκπρόσωπο – μεγαλοστέλεχος της «Χρυσής Αυγής», το γνωστό Η. Κασιδιάρη, παραχωρώντας του 25 λεπτά για να αχτιφάρει -σε συνεργασία με την εξοργιστικά φιλοναζίστρια παρουσιάστρια του δελτίου Λιλή Ντεβενέ- το λαό της Κεντρικής Ελλάδας.

Τι απέγιναν οι δωσίλογοι και οι γερμανοτσολιάδες;; (2007)

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 4 του Νοέμβρη του 2007 και το υπογράφει ο γνωστός δημοσιογράφος Τάκης Καμπύλης. Αφορά κάποιες λιγότερο γνωστές πτυχές του πώς εξελίχθηκε ή μάλλον πώς κατά βάση ΔΕΝ εξελίχθηκε στη χώρα μας η υπόθεση «τιμωρία των συνεργατών των ναζί» (αν και φαίνεται πως έγινε μια μικρή αλλά ανολοκλήρωτη προσπάθεια και από λίγους ευσυνείδητους του επίσημου κράτους, πέρα από τη λαϊκή δικαιοσύνη που απένειμαν με το τουφέκι -όσον αφορά στους προδότες- ο ΕΛΑΣ, η ΟΠΛΑ, η «Στενή Αυτοάμυνα», ο ΔΣΕ αργότερα κλπ.), σε κραυγαλέα αντίθεση με το σύνολο σχεδόν των χωρών που βρέθηκαν, ολόκληρες ή τμήμα τους, υπό κατοχή από το φασιστικό Άξονα Βερολίνου - Ρώμης - Τόκιο την περίοδο μεταξύ 1939 και 1945 και οι οποίες έστησαν στον τοίχο παραδειγματικά σημαντικό αριθμό τέτοιων καθαρμάτων. Σαν ιστολόγιο, δεν αναδημοσιεύουμε μονάχα σκέψεις και αναλύσεις ή ντοκουμέντα του ιστορικού αλλά και του σύγχρονου κομμουνιστικού κινήματος, αλλά και πραγμάτειες πάνω σε ζητήματα που θεωρούμε ότι αφορούν και εξηγούν πτυχές των πολιτικών και ιδεολογικών εξελίξεων του σήμερα. Αυτό φυσικά δεν αναιρεί το γεγονός ότι σε περιπτώσεις ανάλογων δημοσιέψεων, δεν ταυτιζόμαστε με κάθε λέξη ή εχτίμηση του συγγραφέα, πόσο μάλλον με το σύνολο της τοποθέτησής του ως προσώπου απέναντι στο κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι (π.χ. ο γενικά αντιφασίστας στην αρθρογραφία του Καμπύλης, πρόσφατα τοποθετήθηκε πολιτικά υπέρ της ΔΗΜΑΡ του Κουβέλη).