Η συγκέντρωση της ΟΑΚΚΕ έξω από την πρεσβεία της Ρωσίας - Μια πράξη με τεράστια σημασία (Βίντεο)

 ΓΙΑ ΤΗ XΩΡΑ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 8 του Μάρτη το μεσημέρι η ανακοινωμένη εκδήλωση διαμαρτυρίας της ΟΑΚΚΕ έξω από τη ρώσικη πρεσβεία.

Συμμετείχαν σε αυτήν 35 άνθρωποι, όλοι σύντροφοι και συναγωνιστές της ΟΑΚΚΕ. Δεν είναι πολλοί για μια πόλη 3,5 εκατομμυρίων, αλλά τους ανήκει η τιμή ότι τόλμησαν μόνοι αυτοί να καταγγείλουν ανοιχτά τους νέους τσάρους - Χίτλερ του Κρεμλίνου μέσα σε μια χώρα - άντρο τους, δηλαδή στην μοναδική στον κόσμο εθελόδουλη αποικία τους που λέγεται Ελλάδα και να το κάνουν αυτό απέναντι στην πρεσβεία τους, εκεί όπου αυτοί εξυφαίνουν τις πλεκτάνες τους και απ’ όπου καθοδηγούν την πολυκομματική και πολύμορφη πολιτική τους εξουσία στη συγκεκριμένη χώρα.

Για την ανάπτυξη της μαρξιστικής θεωρίας και πράξης στη σημερινή φάση εξέλιξης του ιμπεριαλισμού** (Κείμενο της ΟΑΚΚΕ)

Με την ευκαιρία της δημοσίευσης του φιλοσοφικού δοκιμίου του Μάο Τσε Τουνγκ  

«Για την Πράξη»

Δημοσιεύσαμε σε δύο συνέχειες στα φύλλα 483 και 484 της Νέας Ανατολής το σπουδαίο φιλοσοφικό δοκίμιο «Για την Πράξη» που έγραψε ο Μάο Τσε Τουνγκ το 1937 στη διάρκεια του αντιγιαπωνέζικου εθνικοαπελευθερωτικού πολέμου. Στο κάθε κομμάτι είχαμε γράψει και από ένα μικρό πρόλογο. Τώρα το δημοσιεύουμε όλο μαζί στην ιστοσελίδα της ΟΑΚΚΕ.

Αρχικά είχαμε την πρόθεση να ενοποιήσουμε κάπως τους δύο προλόγους, με έναν τρίτο επίσης ολιγόλογο. Αρχίζοντας όμως να γράφουμε αυτόν τον τελευταίο, αισθανθήκαμε την ανάγκη να διατυπώσουμε κάποιες σκέψεις για το γενικότερο πλαίσιο μέσα στο οποίο κατά τη γνώμη μας εξελίσσεται η σημερινή πάλη για την ανάπτυξη της μαρξιστικής γνώσης και τελικά της πράξης. Δεν είναι τυχαίο ότι από όλα τα θεωρητικά κείμενα του Μάο Τσε Τουνγκ διαλέξαμε αυτό για να δημοσιεύσουμε σε αυτή τη φάση και μάλιστα το μεταφράσαμε και από το γαλλικό πρωτότυπο των παλιών κινέζικων Εκδόσεων του Λαού για να είναι πιο ακριβής η απόδοση στα ελληνικά. Είμαστε στη φάση που η θεωρία του επαναστατικού μαρξισμού ναι μεν εξακολουθεί να είναι θαμμένη κάτω από τόνους άγνοιας, διαστρέβλωσης και λάσπης, όμως έχει αρχίσει να γίνεται πολύ πολυτιμότερη από όσο πριν γιατί πολλοί καταπιεσμένοι άνθρωποι, ιδιαίτερα στη χώρα μας αλλά και παγκόσμια αρχίζουν να βγαίνουν από μια αρκετά μακριά περίοδο πολιτικής αποχαύνωσης στην οποία τους έριξε μια αντίστοιχη περίοδος σχετικής ιμπεριαλιστικής σταθεροποίησης και σχετικής ευημερίας, ιδιαίτερα στο Βορρά. 

Οι σοσιαλφασίστες του ψευτοΚΚΕ επιτίθενται βρώμικα στην κομμουνιστική ΟΑΚΚΕ

Το βαθύ καθεστώς

Μεγάλη οργή και λύσσα έχει καταλάβει την ηγεσία του ψευτοΚΚΕ μετά το αντισοσιαλφασιστικό χαστούκι με το οποίο τη «φιλοδώρησαν» οι εργάτες της «Χαλυβουργίας Ελλάδος» του Βόλου, μαζί με το συνδικάτο των φορτηγατζήδων, αλλά και όλη την κοινωνία της Μαγνησίας. Οι κνίτες απομονώθηκαν από το πλατύ δημοκρατικό μέτωπο που σχεδόν ενστιχτώδικα συγκροτήθηκε στη θεσσαλική πόλη, ουσιαστικά στη βάση του τριπτύχου ψωμί – δουλειά – δημοκρατία. Δηλαδή, στη βάση να ζήσει το εργοστάσιο για να ζήσουν οι εργάτες και οι οικογένειές τους, όλες οι οικογένειες που ζουν από τη δραστηριότητά του (π.χ. των φορτηγατζήδων και άλλων ελεύθερων επαγγελματιών), και να μην επιβάλει κανείς απ΄ όξω και με το ζόρι τις μέθοδες πάλης των εργατών και του λαού. Κανένας κνίτης, κανένας τραμπούκος, κανένας φασίστας, κανένας εξωκοινοβουλευτικός «συμπαραστάτης» που απειλεί εργάτες στον Ασπρόπυργο «για το καλό τους» και επειδή δήθεν «είναι πολύ δεξιοί και φοβούνται το αφεντικό».

 

Η κρίση και ο αγώνας για επιβίωση της εργατιάς, του λαού, της χώρας, οδηγεί τα πράγματα στα άκρα τους, στις έσχατες συνέπειές τους. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι εργάτες του Βόλου δε βγήκαν στο ΠΑΜΕ από τα δεξιά αλλά από τα αριστερά, καταγγέλλοντάς το για φασισμό και ύπουλη προσπάθεια να κλείσει το εργοστάσιο. Δε το χτύπησαν δηλαδή με τη λογική ότι είναι πολύ «αριστερό» ή «προωθημένο στις μορφές πάλης», αλλά σαν καθαρά ακροδεξιά κατοχική αντεργατική δύναμη, που δε θα την άφηναν να παίξει με το ψωμί των παιδιών τους. Και δε την άφησαν.

Η πλήρης αντιστροφή της πραγματικότητας από το σοσιαλφασιστικό καθεστώς της Ελλάδας έγκλημα διαρκείας κατά του λαού

Στην Ευρώπη ψευτοδουλικός, στην Ελλάδα "κατά των αγορών"

Παρακολουθώντας κάποιος όλη τη φιλολογία των τελευταίων ημερών γύρω από το σχηματισμό της κυβέρνησης «εθνικής ενότητας», τα προβλήματα των κλικών Παπανδρέου – Βενιζέλου και Σαμαρά αντίστοιχα να χωρέσουν τις φαινομενικά εντελώς αλλοπρόσαλλες μεταστροφές τους στα όρια και των κομματικών μηχανισμών ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, και να μην εξερεθίσουν εντελώς την ΕΕ, χωρίς να ξεφύγουν από τη στρατηγική του σοσιαλιμπεριαλισμού για μεθοδευμένη πολιτική αστάθεια που υπηρετούν, σου έρχεται αναμφίβολα ένα ανακάτωμα στο στομάχι.

Όχι τόσο για όλα αυτά τα υποκείμενα των ηγετικών κλικών, που ο ρόλος τους σε όσους έχουν παρακολουθήσει και συμφωνούν με τη μαοϊστική ΟΑΚΚΕίτικη ανάλυση είναι γνωστός και κατανοητός, όσο για το πόσο σιχαμερά ασπόνδυλη είναι η αστική τάξη, όλες ανεξαιρέτως οι φράξιες της και το πολιτικό της προσωπικό σε αυτό τον τόπο. Γνήσιοι πολιτικοί απόγονοι των ξενόδουλων μοναρχοφασιστικών κυβερνήσεων του Εμφύλιου, που ενώνανε Φιλελεύθερους και Λαϊκούς, Σοφούληδες και Τσαλδάρηδες, στην «ιερή» αντιΔΣΕ και αντιδημοκρατική πάλη, σε συνεργασία με τους πρώην ταγματαλήτες.