ΟΑΚΚΕ: Η συμμορία Τσίπρα στήνει φασιστικό κράτος

Η συμμορία Τσίπρα στήνει φασιστικό κράτος, όχι μόνο για τον ε­αυ­τό της αλ­λά για κά­θε μελ­λο­ντι­κή κυ­βέρ­νη­ση που θα συ­νε­χί­σει την πο­λι­τι­κή της με­τα­τρο­πής της χώ­ρας μας σε μια δι­πλω­μα­τι­κή και οι­κο­νο­μι­κή α­ποι­κί­α πεί­νας του νε­ο­χι­τλε­ρι­κού ά­ξο­να Ρω­σί­ας-Κί­νας κα­τά το πρό­τυ­πο Τσά­βες αλ­λά με ευ­ρω­πα­ϊ­κό πε­ρι­κά­λυμ­μα.

Αυ­τή η α­ποι­κιο­ποί­η­ση κρύ­βε­ται α­πό το λα­ό μας με το κα­θε­στω­τι­κό ε­πιχεί­ρη­μα ό­τι εί­ναι οι ευ­ρω­παί­οι που με τα μνη­μό­νια χρε­ο­κό­πη­σαν τη χώ­ρα για να την α­γο­ρά­σουν τζά­μπα. Ό­μως α) αυ­τός που α­γο­ρά­ζει τζά­μπα μέ­σα στην κρί­ση τα πιο κα­λά κομ­μά­τια της χώ­ρας δεν εί­ναι οι ευ­ρω­παί­οι αλ­λά οι ρω­σο­κινέ­ζοι κα­πι­τα­λι­στές και οι έλ­λη­νες ή και δυ­τι­κοί φί­λοι τους: Λι­μά­νι Πει­ραιά, Ο­ΠΑΠ, βιο­μη­χα­νί­ες τρο­φί­μων (Δω­δώ­νη α­πό Ρω­σί­α) και κα­πνού (ΣΕ­ΚΑΠ-Σαβ­βί­δης) ξε­νο­δο­χεί­α και φι­λέ­τα γης (Σαβ­βί­δης, Ρι­μπο­λό­βλεφ που έ­χει ε­πι­βάλ­λει α­ποι­κια­κά χω­ρι­κά ύ­δα­τα στο Σκορ­πιό), κλπ.

Τριπλή επίθεση κλίμακας από τη Ρωσία στο σάιτ της ΟΑΚΚΕ

Τις τελευταίες ημέρες του 2015, το σάιτ της Οργάνωσης για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ (ΟΑΚΚΕ) δέχθηκε δύο απανωτές επιθέσεις οι οποίες «έριξαν» το περιεχόμενό του. Η πηγή των χτυπημάτων μέχρι σήμερα δεν είχε γίνει κατορθωτό να εντοπιστεί.

Σήμερα Τρίτη 5 του Γενάρη 2016, ωστόσο, οι διαδικτυακοί φασίστες πραγματοποίησαν τρίτο χτύπημα, το οποίο η οργάνωση και οι άνθρωποι που διαχειρίζονται από τεχνική άποψη τη σελίδα της κατάφεραν να εντοπίσουν ότι προέρχεται από διαδικτυακή - ηλεκτρονική ταυτότητα με βάση στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας.

Έτσι είναι. Να έχεις 20.000 πυρηνικές κεφαλές, έκταση από την Ιαπωνία μέχρι τη Φιλανδία και να τρέμεις την αλήθεια που τολμάνε να φωνάζουν μέσα στα μούτρα σου, στην ελληνική μισοαποικία σου, μια χούφτα άνθρωποι που επιμένουν, πιστοί στον μαρξισμό - λενινισμό - μαοϊσμό, να αποκαλύπτουν ότι είσαι ο κύριος εχθρός της Ευρώπης και σε τελική ανάλυση όλης της ανθρωπότητας.

Αυτό και μόνο δείχνει τη δύναμη των ιδανικών της δημοκρατίας, της προόδου, του μαρξισμού και της επανάστασης. Οι αντιδραστικοί είναι πάντα στο βάθος, όση υλική δύναμη κι αν κρατάνε στα χέρια τους, φοβισμένα ανθρωπάκια που τρέμουν την αποκάλυψή τους.

Κ.Μ.

Ανακοίνωση της ΟΑΚΚΕ

«Mια του κλέφτη, δυο του κλέφτη!»

Σήμερα, Τρίτη 5 του Γενάρη, από το πρωί, η επίσημη ιστοσελίδα της ΟΑΚΚΕ είναι εκτός λειουργίας, μετά από μια τρίτη οργανωμένη επίθεση που δέχτηκε μέσα στον τελευταίο μήνα από την ίδια πηγή.

Αυτή η επίθεση αποτελεί κλιμάκωση των δύο προηγούμενων. Όμως αυτή τη φορά οι ψηφιακοί τραμπούκοι, επειδή αποθρασύνθηκαν, προδόθηκαν.
Έτσι εντοπίστηκαν από τους τεχνικούς μας, όχι βέβαια σαν πρόσωπα, αλλά εντοπίστηκε η πολιτική τους βάση. Λοιπόν το χτύπημα έγινε από έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή
με ΙP (ηλεκτρονική ταυτότητα) 185.84.108.232.

Αυτή η IP βρίσκεται στη Ρώσικη Ομοσπονδία και συγκεκριμένα στην Αγία Πετρούπολη.

Γιατί η ΟΑΚΚΕ δεν συμμετέχει στις συγκεντρώσεις του «Μένουμε Ευρώπη»

Η ΔΙΠΛΗ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ - Η παγίδευση των φιλοευρωπαίων στο Σύνταγμα και γιατί δεν συμμετέχει η ΟΑΚΚΕ

Απο τη συγκέντρωση της Πέμπτης 18 του Ιούνη με κεντρικό
σύνθημα «Μένουμε Ευρώπη»

Η συμμορία των φαιο-«κόκκινων» πρακτόρων της πουτινικής Ρωσίας που κυβερνάει τη χώρα έχει έρθει σε πραγματικά δύσκολη θέση. Ουρλιάζει τώρα με μανία ενάντια στον εχθρό Ευρώπη επειδή, παρ’ όλες τις βρώμικες μανούβρες της και παρ’ όλη τη στήριξη που είχε από τους ηγέτες φίλους της μέσα στην ΕΕ, δεν κατάφερε να τον διασπάσει. Αντίθετα κατάφερε να ενώσει όλες τις χώρες της Ευρώπης και σχεδόν όλα τα ευρωπαϊκά κόμματα εναντίον της, με πρώτα τα δύο μεγάλα κομματικά ρεύματα της Γερμανίας, τη συμμαχία Χριστιανοδημοκρατών και Χριστιανοκοινωνιστών της Βαυαρίας (CDU-CSU) και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD), που οι ηγέτες του έπαιζαν ως τώρα με τους Έλληνες σοσιαλφασίστες. Μόνο το κόμμα της Στάζι «Η Αριστερά» (Die Linke) και οι επίσης διαβρωμένοι Πράσινοι έμειναν στη ρώσικη δήθεν «φιλελληνική» γραμμή. Μέχρι και η Μέρκελ απομονώθηκε προχθές όχι μόνο μέσα στο ίδιο το κόμμα της, αλλά ακόμα και από τους Σοσιαλδημοκράτες του κυβερνητικού συνασπισμού και αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι θα κάνει μεν ό,τι μπορεί, αλλά δεν είναι διατεθειμένη να κρατήσει την Ελλάδα στο Ευρώ «πάση θυσία», όπως έλεγε ως τώρα.

Ρωσία: Ο δολοφόνος Πούτιν σκότωσε τον Μπόρις Νεμτσόφ

ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ ΣΤΗ ΜΟΣΧΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ



 

 Ο Μπόρις Νεμτσόφ, την ώρα που συλλαμβάνεται επειδή διαδηλώνει
ενάντια στο καθεστώς Πούτιν

Το βράδυ της Παρασκευής 27 του Φλεβάρη 2015, ο φιλελεύθερος Ρώσος πολιτικός Μπόρις Νεμτσόφ, σκληρός επικριτής της αντιδημοκρατίας και της διαφθοράς του νεοτσαρικού - νεοναζιστικού καθεστώτος Πούτιν έπεσε νεκρός με τέσσερις σφαίρες στο στήθος στο κέντρο της Μόσχας. Ένα λευκό αυτοκίνητο τον πλησίασε, ένας ένοπλος τον πυροβόλησε επανειλημμένα και στη συνέχεια το όχημα απομακρύνθηκε.

Ο Μπ. Νεμτσόφ κείτεται νεκρός

Ο Νεμτσόφ είχε καταγγείλει τον επεκτατικό πόλεμο του Αδόλφου Πούτιν στην Ουκρανία και είχε συμβάλει σε πολλές τεκμηριωμένες αποκαλύψεις για τα σκάνδαλα του κρατικοφασιστικού καθεστώτος σε ό,τι αφορά το φυσικό αέριο και γενικά την ολιγαρχική σαπίλα της καμαρίλας του Κρεμλίνου.

Ήταν εκ των βασικών διοργανωτών της «Πορείας της Άνοιξης», την 1η του Μάρτη, στη Μόσχα, ενάντια στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Ρωμανός, ή πώς το καθεστώς κατασκευάζει τους ήρωές του

Ο Ρωμανός είναι ήδη ελεύθερος, κι ας παραμένει, την ώρα που γράφονται τούτες οι γραμμές, σε ένα δωμάτιο του νοσοκομείου «Γ. Γεννηματάς» υπό αστυνομική φρούρηση. Είναι ελεύθερος από την άποψη ότι εκπροσωπεί ένα μη καταπιεζόμενο, ένα κυρίαρχο ρεύμα. Δηλαδή η αντιδραστική, μισανθρωπική και αντεργατική ιδεολογία του,

όπως αυτή εκφράζεται από τη «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» την οποία θαυμάζει και με την οποία δηλώνει σύντροφος, είναι η βαθιά αλήθεια της ιδεολογίας όλου του πολιτικού καθεστώτος.

Το σχόλιο για την ΟΑΚΚΕ στο «Βαθύ Κόκκινο» ή όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται

Η «Athens Voice» μετά την «παρέμβαση» των τάχα
«αντικαπιταλιστών» φασιστών

Η ανακοίνωση της ΟΑΚΚΕ για την καταδίκη του εμπρησμού της Athens Voice (http://www.oakke.gr/afises/2013-02-16-20-47-58/item/431-%CE%B7-%CE%BF%CE%B1%CE%BA%CE%BA%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B5%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%BC%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CF%82-athens-voice-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%AF-%CF%83%CE%B5-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CF%85%CF%83%CF%80%CE%B5%CE%AF%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7) είχε μεγάλη διακίνηση στο ίντερνετ και πήρε πάρα πολλά θετικά σχόλια, ιδιαίτερα από αριστερούς δημοκρατικούς ανθρώπους. 

Κατά συνέπεια προκάλεσε μία κάποια ταραχή στους ιδεολογικούς προστάτες των εμπρηστών, ιδιαίτερα σε αυτούς που εμφανίζονται σαν «ντούροι κόκκινοι».

Αναφερόμαστε σε ένα σχόλιο της ιστοσελίδας «Βαθύ Κόκκινο» που πλασαρίστηκε σε κεντρικό της σημείο με τίτλο «Η ΟΑΚΚΕ, το «φαιο-κόκκινο» μέτωπο και η Ουκρανία» στις 9/11.

Ο Πούτιν τιμά τον Αλ. Πάρνη ή Ο κάλπικος «Ζαχαριάδης» των Γ. Πετρόπουλου - Σήφη

Ήταν προφανές από την αρχή και από τα «συμφραζόμενα», ωστόσο πάντα η επιβεβαίωση έχει μια πλευρά οδυνηρότητας.

Ο συγγραφέας Αλέξης Πάρνης, στα 85 του χρόνια και μετά από μακρά παραμονή στην αφάνεια, είχε εκδώσει το 2009 το πεζογράφημα - «magnum opus» του «Η Οδύσσεια των Διδύμων», στο οποίο αφηγούνταν ουσιαστικά την προσωπική του ιστορία, πλευρές της σχέσης του με τον Ζαχαριάδη και, παράλληλα, την ιστορία του σοσιαλφασιστικού πραξικοπήματος που έλαβε χώρα στη Σοβιετική Ένωση στα 1956, μέσα από τα μάτια ενός κουκουέ της Τασκένδης, που έντεχνα τον ταυτίζει με τον εαυτό του.

Να ηττηθούν οι υποψήφιοι του φαιο-«κόκκινου» μπλοκ στο β' γύρο των δημοτικών - περιφερειακών εκλογών

ΜΑΥΡΟ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΝΑΖΙΣΤΕΣ ΤΗΣ «ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ» ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΡΙΖΑ - ΨΕΥΤΟΚΚΕ - ΑΝΕΛ

ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΜΑΥΡΟ ΣΤΟ ΜΩΡΑΛΗ

Ο πρώτος γύρος των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών σημαδεύτηκε από δύο αντικρουόμενες μεταξύ τους τάσεις. Η πρώτη ήταν η αποτυχία των φαιο-«κόκκινων», παρά το ότι γενικά ανέβασαν τις δυνάμεις τους, να πετύχουν έναν πολιτικό θρίαμβο απέναντι στην κλασσική, κάπως φιλοευρωπαϊκή, μη φαιο-«κόκκινη» αστική τάξη.

Κι αυτό παρ’ όλη την αβάντα που έδωσαν οι ρωσόδουλες ηγεσίες Σαμαρά-Βενιζέλου (π.χ. στήριξη δύο υποψηφιοτήτων) αλλά και Γ. Παπανδρέου (που υποστηρίζει ΔΗΜΑΡ) στις πολιτικές δυνάμεις της φαιο-«κόκκινης» αντίδρασης.

Όμως είναι ο δεύτερος γύρος που θα κρίνει το αποτέλεσμα καθώς εκεί οι φαιο-«κόκκινοι» θα δυναμώσουν εξαιτίας του διακομματικού αντι-ευρωπαϊκού μετώπου που τους πριμοδοτεί. Η ΟΑΚΚΕ κράτησε τη γραμμή του λευκού/αποχής στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών. Στο δεύτερο γύρο και εκεί όπου διεκδικεί την εξουσία φανερά φαιο-«κόκκινος» υποψήφιος κατ’ αρχήν της «Χρυσής Αυγής» και μετά του ΣΥΡΙΖΑ (που είναι πια ανοιχτός σύμμαχος των ναζί), αλλά και υποψήφιος του ψευτοΚΚΕ και των ΑΝΕΛ, καλεί τα μέλη και τους φίλους της να τον καταψηφίσουν ενισχύοντας τον υποψήφιο που βρίσκεται απέναντί τους (εκτός αν είναι κάποιο γνωστό φασιστόμουτρο).

Για το «Όχι Εχτός Νόμου» - Μια απάντηση στους φιλοχρυσαυγίτες ηγέτες ΣΥΡΙΖΑ - ψευτοΚΚΕ

Ένα μεγάλο ρώτημα που έχει έρθει στα χείλη ή έστω στο μυαλό πολλών προοδευτικών ανθρώπων από το φόνο του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι και δώθε είναι το εξής: γιατί τα κόμματα της Βουλής που παρουσιάζονται σαν τα πλέον αριστερά, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και το λεγόμενο «ΚΚΕ», δεν πρωτοστατούνε στη μάχη ενάντια στη Χρυσή Αυγή; Γιατί όποτε αυτά τα δύο κόμματα μιλάν για τους ναζιστές, δε το κάνουν ποτέ με γνήσιο πάθος και μίσος, αλλά όλο κοιτάνε να γυρίσουνε την κουβέντα σε άλλα θέματα, στο μνημόνιο, στο ΠΑΣΟΚ, στη ΝΔ, στη Μέρκελ ή σε ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους;

Γιατί δηλαδή δείχνουνε σα να μη νιώθουνε καλά και χαρούμενοι όταν χτυπιέται η ναζιστική συμμορία στις συνειδήσεις του λαού με τις αποκαλύψεις και τις συλλήψεις που γίνονται; Γιατί όλο ψάχνουνε να βρούνε τον πραγματικό εχθρό του λαού κάπου μακριά από τη Χρυσή Αυγή κι έμμεσα να βγάλουνε αυτή την τελευταία λάδι;

Να μην περάσει το φασιστικό κλείσιμο της ΕΡΤ

Να περιφρουρηθεί ο αγώνας των εργαζομένων της από το σοσιαλφασισμό

Λίγο μετά το φασιστικό διάγγελμα Κεδίκογλου

Η φασιστική κλίκα γύρω από το Σαμαρά, με πρώτο τον αρχιρώσο Σίμο Κεδίκογλου, σπουδαγμένο τη δεκαετία του ’80 με τις πλάτες του ψευτοΚΚΕ στη Μόσχα, με μια πρωτοφανώς κτηνώδη και πραξικοπηματική μέθοδο και ένα χουντικού τύπου διάγγελμα κατέβασε ρολά σε ολόκληρη την κρατικής ιδιοχτησίας ραδιοφωνία και τηλεόραση της χώρας, πετώντας σε ένα απόγεμα στο δρόμο πάνω από 2.500 ανθρώπους.

Οι ΠΟΛΑΝίτες, που με επικεφαλής τον «πρωθυπουργό της χώρας μας» είχαν ρίξει τη φιλοευρωπαϊκή (αν και αντιλαϊκή) κυβέρνηση ΝΔ – Μητσοτάκη το 1993 για τον «κρατικό χαραχτήρα του ΟΤΕ» και για το «όνομα της Μακεδονίας» (δηλαδή σαν αντινεοφιλελεύθεροι εθνικοφασίστες) έγιναν ξαφνικά ζηλωτές της πιο ακραίας και αντιλαϊκής πλευράς του δυτικού οικονομικού φιλελευθερισμού, προχωρώντας σε «θεραπεία-σοκ» με κόψιμο χιλιάδων «κεφαλιών» εργαζομένων, στο όνομα τάχα της «ευρωπαϊκού τύπου μείωσης του σπάταλου κράτους».

Ψευτοαπεργία της ΟΛΜΕ και επιστράτευση των καθηγητών - Μέρος της ίδιας θεατρικής παράστασης του καθεστώτος

Το γεγονός ότι το καθεστώς κορυφής των 6+2 κομμάτων Βουλής και Ευρωβουλής συν τη ναζιστική συμμορία των κανίβαλων έχει ολοκληρωθεί στην αρραγή του ενότητα, πέρα από «μνημονιακές» ή «αντιμνημονιακές» ρητορείες για ξεκάρφωμα, έχει απλοποιήσει εξαιρετικά τα πράγματα σε «συγκρούσεις» όπως εκείνη στο ζήτημα της απεργίας και της επιστράτευσης των καθηγητών.

Τι έχουμε στη συγκεκριμένη περίπτωση;; Μια τρικομματική κυβέρνηση με σαμποταριστές ηγέτες που με τη ΔΕΗ, τους φόρους, τη γραφειοκρατία της και τις τράπεζές της στραγγαλίζει την πραγματική παραγωγή στη χώρα, χρησιμοποιώντας κατάλληλα και το αντιδραστικό στην κύρια πλευρά μνημόνιο των δανειστών.

Αφού λοιπόν τσακίζει την παραγωγή, για να φέρει στη συνέχεια στα ίσα τα ζύγια του κρατικού ελλείμματος, πετσοκόβει επί δικαίων και αδίκων, άμεσα στο δημόσιο τομέα κι έμμεσα σε αυτοαπασχολούμενους, εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα κλπ. Τέτοια περίπτωση αποτελούνε και οι ρυθμίσεις για τους καθηγητές.

Δέκα λόγοι για τους οποίους δε θα μας λείψει ο Ούγκο Τσάβες

Οι επαναστάτες ούτε χαίρονται ούτε αγαλλιάζουν μπροστά στο θάνατο, ακόμα και όταν αυτός χτυπά, από φυσικά αίτια, αντιδραστικούς και εχθρούς των λαών και της προόδου. Εξαίρεση αποτελεί ο θάνατος υπεραντιδραστικών από το τιμωρό χέρι του λαού, όταν αυτό συμφωνάει με τις διαθέσεις των πλατιών μαζών και τις εκφράζει, αποτελώντας κορυφαία εκδήλωση της ταξικής και παλλαϊκής οργής για τα εγκλήματά τους, καθώς και μέσο λαϊκής και δημοκρατικής τρομοκρατίας κατά των οπαδών και επίδοξων συνεχιστών τους (π.χ. εκτέλεση Μουσολίνι από τους ιταλούς αντιφασίστες παρτιζάνους).

Ο Ούγκο Τσάβες ήταν ένας αντιδραστικός. Μιλιταριστής, πραξικοπηματιστής, είχε πολεμήσει σαν καραβανάς τη δεκαετία του ’70 ενάντια στο αντάρτικο της «Κόκκινης Σημαίας» (Bandera Roja), αντιρεβιζιονιστικής οργάνωσης η οποία σήμερα, παρά τη γκεβαρική – χοτζική κληρονομιά της, έχει κάνει στροφή, σε ένα βαθμό θεωρητική και σε μεγαλύτερο πρακτική στο μαοϊκό αντισοσιαλφασισμό και συμμετέχει πρωτοπόρα στο δημοκρατικό μέτωπο της αντιπολίτευσης, που λέγεται Unidad (Ενότητα).

Επρόκειτο για έναν Ανδρέα Παπανδρέου επί το λατινοαμερικάνικο, ο οποίος στρατολογήθηκε μέσω του αρχιπράκτορα της Ρωσίας, πρώην επαναστάτη Φιντέλ Κάστρο, μετά την αποφυλάκισή του για το αποτυχημένο πραξικόπημα που επιχείρησε το 1992. Στόχος των Κάστρο – Τσάβες, αυτών των κορδωμένων παγωνιών, δεν ήταν φυσικά η αυτοδύναμη αντιιμπεριαλιστική ανάπτυξη του Τρίτου Κόσμου ενάντια στις δύο υπερδυνάμεις και στον ιμπεριαλισμό συνολικά, αλλά η μετατροπή της «πίσω αυλής» του σε κάθοδο αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, της Λατινικής Αμερικής, σε προκεχωρημένο φυλάκιο του ρώσικου σοσιαλιμπεριαλισμού και των κινέζων συμμάχων του στον Τρίτο Κόσμο.

Για μια κατάπτυστη γκεμπελική δήλωση του ΣΥΡΙΖΑίου προέδρου της ΕΣΗΕΑ

Δεν πρέπει κανείς να κουράζεται να επαναλαμβάνει ότι ο σοσιαλφασισμός είναι η πιο ολοκληρωμένη μορφή αστικής και αντιλαϊκής αντίδρασης, ακόμη κι αν οι «μικρομεσαίοι» υπάλληλοι - φορείς του δεν έχουν πλήρη συνείδηση της φύσης του.

Τα ξημερώματα της Παρασκευής 11 του Γενάρη, συμμορίες του σοσιαλφασιστικού και ψευτοαναρχικού υπόκοσμου στόχευσαν με εμπρηστικές επιθέσεις τα σπίτια πέντε δημοσιογράφων, τους οποίους προφανώς είχαν πολιτογραφήσει «εχθρούς του λαϊκού κινήματος». 

Το χτύπημα είχε το χαρακτήρα δήθεν αλληλεγγύης κατά της εκκένωσης από την κυβέρνηση και την αστυνομία χώρων που τελούσαν υπό κατάληψη από αναρχικές συλλογικότητες.

Οι σοσιαλφασίστες με αναρχική προβιά πολιτογράφησαν τους συγκεκριμένους δημοσιογράφους εχθρούς της «αριστεράς και της αντικαπιταλιστικής προόδου», εχθρούς εκείνων που φέρουν την κύρια ευθύνη για την καταστροφή, την πείνα και το φασισμό που έχουν ήδη βρει και που περιμένουν στο κοντινό μέλλον ετούτο το λαό.

45 χρόνια από τη δολοφονία του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα - Σημειώσεις για μια μαοϊστική κριτική του τσεγκεβαρισμού

Ernesto Che Guevara

Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 45 χρόνια από τη δολοφονία του Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα από τη βολιβιανή αντίδραση, η οποία ζούσε και ανέπνεε τότε κάτω από τις φτερούγες του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Ήταν το τέλος μιας σύντομης (13 χρόνια όλα όλα) αλλά ιδιαίτερα έντονης διαδρομής του Γκεβάρα στις τάξεις του επαναστατικού κινήματος.

Όμως, ο τρόπος με τον οποίο χάθηκε ο Τσε δεν είναι, όπως νομίζουν οι επηρεασμένοι από την αστική, ρεβιζιονιστική και σοσιαλφασιστική μυθολογία, η κορυφή του, αλλά κατά μία έννοια φυσική απόρροια και συνέπεια του στρατηγικού του πολιτικού λάθους. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι πέθανε με το κεφάλι ψηλά, πράγμα που κανένας τίμιος άνθρωπος δε μπορεί να αμφισβητήσει.

Ο Γκεβάρα μπήκε στο επαναστατικό κίνημα στα ύστερα χρόνια της σταλινικής περιόδου, αρχές δεκαετίας του ’50, λίγο πριν το σοσιαλφασιστικό πραξικόπημα στην ΕΣΣΔ (το οποίο, σύμφωνα με τον ίδιο το Χρουστσόφ, ετοιμαζόταν τουλάχιστο από το 1942). Την περίοδο δηλαδή που η νίκη της κινέζικης επανάστασης ακτινοβολούσε και που όλοι οι προοδευτικοί και ειρηνόφιλοι λαοί, με επικεφαλής τους Στάλιν – Μάο, κατάγγελλαν και πολεμούσαν (οι Κινέζοι και με το ντουφέκι) την ωμή ιμπεριαλιστική εισβολή και διαμελισμό της Κορέας από τις ΕΠΑ και τους συμμάχους τους.

Η σάπια πατάτα του ΣΥΡΙΖΑ : άλλο τα λαϊκά κινήματα αλληλοβοήθειας κι άλλο οι σοσιαλφασιστικές νεομεσαιωνικές απάτες

Παραθέτουμε αυτούσιο το παρακάτω άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 22 του Μάρτη στον ιστότοπο της Οργάνωσης για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ. Πρόκειται για μια βαθιά κι εμπεριστατωμένη μαρξιστική – λενινιστική – μαοϊστική ανάλυση του ζητήματος των «κινημάτων του τζάμπα» του σοσιαλφασισμού. Αξίζει να σημειωθεί το πώς στο συγκεκριμένο άρθρο έρχεται σε πλήρη αντιπαράθεση ο πραγματικός, ο προλεταριακός αντικαπιταλισμός με το χάιδεμα των μικροαστικών αυταπατών από το σοσιαλφασισμό, το μεγαλύτερο αυτό υπονομευτή κάθε εργατικής οργάνωσης και πραγματικής αντιιμπεριαλιστικής και αντικαπιταλιστικής πάλης.

Το πώς δηλαδή δένεται το ζήτημα της πραγματικής λαϊκής αυτοοργάνωσης και αλληλοβοήθειας με τη μελλοντική εξουσία της εργατιάς και της φτωχής αγροτιάς, που περνάνε όμως και η πρώτη (για το τώρα) και η δεύτερη (για το αύριο) πάνω από την αποκάλυψη και τελικά τη συντριβή της πολιτικής επιρροής του σοσιαλφασισμού, της χειρότερης δηλαδή μορφής αστισμού, μέσα στη φτωχολογιά.

Ο σύνδεσμος στο πρωτότυπο: http://www.oakke.gr/na475/475patata.htm

 

ΤΟ «ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΤΑΤΑΣ»: Καθεστωτικό παραεμπόριο για το σαμποτάρισμα της αγροτικής παραγωγής, της βιομηχανίας τροφίμων και του σύγχρονου εμπόριου

Στο λεγόμενο «κίνημα της πατάτας» δεν υπάρχει τίποτα το αυθόρμητο, όπως δεν υπήρξε τίποτα το αυθόρμητο στο «Δεν Πληρώνω» στα διόδια.  Όπως τότε έτσι και τώρα πρόκειται για ένα μεγάλο πολιτικό κόλπο που το ξεκινάει κρυμμένος ο ΣΥΡΙΖΑ και αμέσως το αγκαλιάζει σαν λαϊκή τάχα πρωτοβουλία όλο το  καθεστώς με σύσσωμα τα ΜΜΕ του.

Αμέσως μετά χιλιάδες και δεκάδες χιλιάδες ανύποπτοι άνθρωποι του λαού πέφτουν στην παγίδα με ενθουσιασμό καθώς όλες οι απάτες αυτού του είδους έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: αδράχνουν μια γενική μικροαστική φαντασίωση και καμώνονται πως την κάνουν πράξη.

Πραγματικά και ψεύτικα διλήμματα...

Με τέτοιους "δημοκράτες"(αριστερά) τι τους θες τους κνίτες (δεξιά)...

Βαδίζουμε προς τις εκλογές -αν το διακομματικό καθεστώς δε συνεχίσει τις πραξικοπηματικές του μανούβρες και δε τις μεταθέσει πάλι για τις Καλένδες- μέσα σε ένα γενικευμένο κλίμα πολιτικής ανωμαλίας, κοινωνικής σύγχυσης, καθίζησης του βιοτικού επίπεδου του λαού και -το χειρότερο-  μιας όλο και λιγότερο κρυμμένης αποχαλίνωσης της βίας φασιστών και σοσιαλφασιστών.

Παράλληλα, συντελείται μπροστά στα μάτια μας το ξετύλιγμα μιας καλοστημένης απάτης: τοποθετείται ο λαός μπροστά σε ένα δίλημμα που είναι μεν σε μεγάλο βαθμό πραγματικό, αλλά οι επικεφαλής των φορέων της μιας εναλλαχτικής λύσης του διλήμματος είναι πουλημένοι στους φορείς της άλλης.

Ο σοσιαλναζισμός που έκαψε την Αθήνα είναι κράτος και όχι επανάσταση

Τα πράγματα είναι απλά, τουλάχιστο για κάθε τίμιο άνθρωπο που θέλει να βλέπει την αλήθεια και τον υπόλοιπο λαό κατάματα. Κάποια πράγματα είναι τόσο πασιφανή και αυτονόητα, που προκαλεί πραγματικά θυμηδία το γεγονός ότι οι κήρυκες της αστικής μισοδημοκρατίας στα ΜΜΕ παίζουν με τις λέξεις. Φτάνουν δηλαδή μονάχα μέχρι ένα σημείο στην αποκάλυψη της αλήθειας, μην ξεπερνώντας ποτέ την μόνη πραγματική «κόκκινη γραμμή» σε αυτό τον τόπο: την καταγγελία στο λαό της σοσιαλφασιστικής συμμορίας που αποτελεί την ηγεσία της ψευτοαριστεράς, ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ και των παραφυάδων τους.

Μιλούν πολλοί για τη στάση του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών Θ. Πελεγρίνη στο θέμα της κατάληψης της Νομικής Σχολής και της μετατροπής της σε άντρο του σπασιματικού, εμπρηστικού και πλιατσικολογικού λούμπεν. Πρόκειται αναμφισβήτητα για έναν συνεπέστατο και αισθητικά απωθητικό εκφραστή της νεοδεξιάς, δηλαδή σοσιαλφασιστικής, σαπίλας στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Αυτή η σαπίλα συνίσταται στον εξής απλό συνδυασμό: διατήρηση όλης της κούφιας, σωβινιστικής, θεωρητικόλογης, ανιαρής πλευράς της κλασσικής παιδείας που μας κληροδότησε ο μοναρχοφασισμός και η παλιά δεξιά, σε συνδυασμό με την μετά το 1982 επιστημονική και ερευνητική τελμάτωση, τη ληστεία πόρων και κονδυλίων από τις συμμορίες όλων των κομμάτων με επικεφαλής την ψευτοαριστερά, τα μεταπτυχιακά και διδακτορικά – φάρσες για τους «ημέτερους», την υλική διάλυση και υποβάθμιση, και σε ιδεολογικό επίπεδο την καλλιέργεια του σοσιαλφασιστικού μικροαστικού «αντικαπιταλισμού» και της λατρείας του «παλλαϊκού» αστικού κράτους, που δήθεν είναι υπεράνω τάξεων και παρέχει τα «ιερά δημόσια αγαθά που δεν είναι εμπορεύματα».

Οι σοσιαλφασίστες του ψευτοΚΚΕ επιτίθενται βρώμικα στην κομμουνιστική ΟΑΚΚΕ

Το βαθύ καθεστώς

Μεγάλη οργή και λύσσα έχει καταλάβει την ηγεσία του ψευτοΚΚΕ μετά το αντισοσιαλφασιστικό χαστούκι με το οποίο τη «φιλοδώρησαν» οι εργάτες της «Χαλυβουργίας Ελλάδος» του Βόλου, μαζί με το συνδικάτο των φορτηγατζήδων, αλλά και όλη την κοινωνία της Μαγνησίας. Οι κνίτες απομονώθηκαν από το πλατύ δημοκρατικό μέτωπο που σχεδόν ενστιχτώδικα συγκροτήθηκε στη θεσσαλική πόλη, ουσιαστικά στη βάση του τριπτύχου ψωμί – δουλειά – δημοκρατία. Δηλαδή, στη βάση να ζήσει το εργοστάσιο για να ζήσουν οι εργάτες και οι οικογένειές τους, όλες οι οικογένειες που ζουν από τη δραστηριότητά του (π.χ. των φορτηγατζήδων και άλλων ελεύθερων επαγγελματιών), και να μην επιβάλει κανείς απ΄ όξω και με το ζόρι τις μέθοδες πάλης των εργατών και του λαού. Κανένας κνίτης, κανένας τραμπούκος, κανένας φασίστας, κανένας εξωκοινοβουλευτικός «συμπαραστάτης» που απειλεί εργάτες στον Ασπρόπυργο «για το καλό τους» και επειδή δήθεν «είναι πολύ δεξιοί και φοβούνται το αφεντικό».

 

Η κρίση και ο αγώνας για επιβίωση της εργατιάς, του λαού, της χώρας, οδηγεί τα πράγματα στα άκρα τους, στις έσχατες συνέπειές τους. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι εργάτες του Βόλου δε βγήκαν στο ΠΑΜΕ από τα δεξιά αλλά από τα αριστερά, καταγγέλλοντάς το για φασισμό και ύπουλη προσπάθεια να κλείσει το εργοστάσιο. Δε το χτύπησαν δηλαδή με τη λογική ότι είναι πολύ «αριστερό» ή «προωθημένο στις μορφές πάλης», αλλά σαν καθαρά ακροδεξιά κατοχική αντεργατική δύναμη, που δε θα την άφηναν να παίξει με το ψωμί των παιδιών τους. Και δε την άφησαν.

Οι αντεργάτες κατεδαφιστές εργοστασίων του ψευτοΚΚΕ διασπάνε και ποδοπατάνε τους χαλυβουργούς. Η τακτική κυβέρνησης - ψευτοΚΚΕ - ΣΥΝ και η «Χαλυβουργία Ελλάδος»

Το ΚΜ αναδημοσιεύει το κείμενο της τελευταίας αφίσας που κόλλησε πλατιά στην Αθήνα και σε μερικές ακόμη μεγάλες πόλεις της χώρας (και στο Βόλο) η Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ. Πρόκειται για μια αφίσα που με αφορμή τις εξελίξεις στο απεργιακό μέτωπο της «Χαλυβουργίας Ελλάδος» και τις αντεργατικές, δήθεν «ταξικές», ενέργειες των κνιτών εκεί, θέτει το ζήτημα της πάλης της εργατικής τάξης για τη σωτηρία των παραγωγικών δυνάμεων του τόπου, που δέχονται τη σαμποταριστική επίθεση ενός ιμπεριαλισμού, αλλά και το ζήτημα της οργάνωσης της εργατικής τάξης απέναντι στα αφεντικά, για την επιβολή από την ίδια πρακτικών εργατικού έλεγχου στα εργοστάσια και στις επιχειρήσεις, ειδικά τώρα πάνω στην κρίση. Οι δύο αυτές πλευρές της πάλης είναι που θα επιτρέψουν στην εργατική τάξη πρώτα-πρώτα να επιβιώσει, και η ίδια και η χώρα, κι έπειτα να ηγηθεί της πάλης όλου του λαού για το γκρέμισμα της εκμετάλλευσης.

Κάτω οι φασίστες της Σχολής Ευελπίδων και οι διακομματικοί προστάτες τους

ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ!!!

ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

Το φοβερότερο απ’ όλα δεν είναι ότι πάνω από τους μισούς τελειόφοιτους σπουδαστές της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων, όπως αποκάλυψε το «Βήμα της Κυριακής» στις 27/11, ζητωκραύγαζαν μέσα στη Σχολή τους, ανήμερα της επετείου του Πολυτεχνείου, υπέρ του χουντοφασισμού της 21^ης Απριλίου. Δεν είναι το γεγονός ότι όλο αυτό το σκηνικό (που έγινε μετά την επίσημη «γιορτή» για το Πολυτεχνείο) είχε για επικεφαλής και ανοιχτό οργανωτή τον αρχηγό των τελειόφοιτων ευέλπιδων, ο οποίος αφού έβγαλε έξω από την αίθουσα τελετών τους Κύπριους και τους υπόλοιπους αλλοδαπούς σπουδαστές, κάλεσε 5 συναδέλφους του, που έφτασαν με στρατιωτικό βήμα(!) δίπλα του, να ψάλλουν τον ύμνο της χούντας, αφού πρώτα κατέβασαν τη φωτογραφία από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου (τη «μπούρδα», όπως τη χαρακτήρισε ο νεαρός φασίστας). Τον ύμνο τους τον είχε μοιράσει από τις 15 του μήνα(!) για να τον μάθουν και να είναι έτοιμοι(!!)

Το φοβερότερο είναι ότι ένας πολιτικός κόσμος πνίγει το συγκεκριμένο ζήτημα στα στενά όρια της επικαιρότητας μιας ή δυο ημερών, και στη συνέχεια, ο καθένας με τη δική του επιχειρηματολογία, συντονισμένα το υποβαθμίζουν. Και την ίδια ώρα, το Διαδίκτυο έχει γεμίσει με επιστολές ανωνυμοεπώνυμων καραβανάδων, απόστρατων, πολιτών-καθηγητών στην Ευελπίδων κλπ. που αθωώνουν το φασίστα αρχηγό του 4^ου έτους, μιλούν για το πόσο «καλό και άξιο παλικάρι» είναι αυτός και τα άλλα φασιστάκια που συμμετείχαν ενεργά στο αίσχος αυτό. Μιλούν μάλιστα για αποπροσανατολισμό και καλούν σε αθώωση των πάντων «για να μην τρωθεί το κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων» κλπ. (π.χ.  http://bit.ly/rqYiSx)