Ο σοσιαλναζισμός που έκαψε την Αθήνα είναι κράτος και όχι επανάσταση

Τα πράγματα είναι απλά, τουλάχιστο για κάθε τίμιο άνθρωπο που θέλει να βλέπει την αλήθεια και τον υπόλοιπο λαό κατάματα. Κάποια πράγματα είναι τόσο πασιφανή και αυτονόητα, που προκαλεί πραγματικά θυμηδία το γεγονός ότι οι κήρυκες της αστικής μισοδημοκρατίας στα ΜΜΕ παίζουν με τις λέξεις. Φτάνουν δηλαδή μονάχα μέχρι ένα σημείο στην αποκάλυψη της αλήθειας, μην ξεπερνώντας ποτέ την μόνη πραγματική «κόκκινη γραμμή» σε αυτό τον τόπο: την καταγγελία στο λαό της σοσιαλφασιστικής συμμορίας που αποτελεί την ηγεσία της ψευτοαριστεράς, ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ και των παραφυάδων τους.

Μιλούν πολλοί για τη στάση του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών Θ. Πελεγρίνη στο θέμα της κατάληψης της Νομικής Σχολής και της μετατροπής της σε άντρο του σπασιματικού, εμπρηστικού και πλιατσικολογικού λούμπεν. Πρόκειται αναμφισβήτητα για έναν συνεπέστατο και αισθητικά απωθητικό εκφραστή της νεοδεξιάς, δηλαδή σοσιαλφασιστικής, σαπίλας στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Αυτή η σαπίλα συνίσταται στον εξής απλό συνδυασμό: διατήρηση όλης της κούφιας, σωβινιστικής, θεωρητικόλογης, ανιαρής πλευράς της κλασσικής παιδείας που μας κληροδότησε ο μοναρχοφασισμός και η παλιά δεξιά, σε συνδυασμό με την μετά το 1982 επιστημονική και ερευνητική τελμάτωση, τη ληστεία πόρων και κονδυλίων από τις συμμορίες όλων των κομμάτων με επικεφαλής την ψευτοαριστερά, τα μεταπτυχιακά και διδακτορικά – φάρσες για τους «ημέτερους», την υλική διάλυση και υποβάθμιση, και σε ιδεολογικό επίπεδο την καλλιέργεια του σοσιαλφασιστικού μικροαστικού «αντικαπιταλισμού» και της λατρείας του «παλλαϊκού» αστικού κράτους, που δήθεν είναι υπεράνω τάξεων και παρέχει τα «ιερά δημόσια αγαθά που δεν είναι εμπορεύματα».

ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΔΕΚΕΜΒΡΗ;; Δυο λόγια για το «Δεκέμβρη» του ‘08 + η μπροσούρα «Οι Ανατολικές Συνοικίες το Δεκέμβρη του ’44»

Ο Δεκέμβρης δεν ήταν ερώτηση. Ήταν πισωδρόμηση.

Τρία χρόνια έχουνε περάσει από τη μέρα που ένας αποκτηνωμένος μπάτσος, με φασιστικές πολιτικές καταβολές, πιωμένος, τράβηξε κουμπούρι και άφησε στον τόπο ένα παιδί 15 χρονώ, τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, το γνωστό πια σε όλους μας Αλέξη. Ο δολοφόνος αυτός ήταν γέννημα των νέων τραμπούκικων και κτηνωδών σωμάτων που λάνσαρε ο σκοτεινός και βρώμικος σοσιαλφασίστας -και φίλος της ψευτοαριστεράς- Χρυσοχοΐδης στην πρώτη του θητεία στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, κυρίως των Ειδικών Φρουρών και της ΟΠΚΕ. Δε μετάνιωσε ποτέ για το έγκλημά του, αλλά ξέρναγε -μέχρι την καταδίκη του σε ισόβια- χολή και προσπαθούσε να παρουσιάσει τον έφηβο Αλέξη σαν ένα λούμπεν και αντικοινωνικό στοιχείο, δικαιολογώντας έμμεσα τη δολοφονία του.

Ο μπάτσος αυτός προσπάθησε έτσι να εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο για τον ίδιο τρόπο τον πρωτόλειο, πολλές φορές αυθεντικό αλλά γενικά επιδερμικό και συχνά σάπιο αντιαστυνομισμό του κλασσικού αναρχισμού και του λούμπεν που παροικεί στην ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων. Αυτός ο αντιαστυνομισμός, πέρα από το δίκαιο μίσος που γεννά σε πολλούς νεολαίους τόσο η ελληνική τριτοκοσμική και φιλοφασιστική αστυνομία, όσο και γενικά κάθε αστικός καταπιεστικός μηχανισμός όπου Γης, είναι απόρροια της θέσης του αναρχισμού ότι η αστυνομία είναι πάντα το κέντρο της αντιλαϊκής αντίδρασης, ανεξαρτήτως εποχής. Αυτή τη γραμμή, χωρίς να την υιοθετεί, τη χαϊδεύει ο σοσιαλφασισμός, κυρίως σαν Αλαβάνος - Δίκτυο - ΑΝΤΑΡΣΥΑ (και σαν ΑΚ βέβαια), ακριβώς για να ανεβοκατεβάζει και να αλώνει, με φιλικές του τάσεις, τους αστικούς μηχανισμούς, μεταξύ αυτών και την αστυνομία. Όταν οι σοσιαλφασίστες αλώσουν πλήρως το κράτος, μαζί με τους συμμάχους τους μες στο φασιστικό ΛΑΟΣ, στα ΠΑΣΟΚ και στις ΝΔ, τότε τον αναρχισμό τον περιμένει μεγάλο ματσούκι και τσάκισμα, μπροστά στο οποίο το ξύλο από τους ΚΝΑΤάδες στις 20 του Οχτώβρη θα μοιάζει χάδι.

56 χρόνια από τα γεγονότα της Τασκένδης - Ντοκουμέντο: Η τελευταία νόμιμη (5η) Ολομέλεια ΚΕ του ΚΚΕ (Δεκέμβρης του 1955)

56 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΣΟΣΙΑΛΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟ ΤΑΣΚΕΝΔΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ – ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 5^ης ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ (ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1955)

Πριν από 56 χρόνια και λίγες μέρες, στην πρωτεύουσα της Σοσιαλιστικής Ομόσπονδης Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν, τη μακρινή Τασκένδη, γραφότανε μία από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, μα και ταυτόχρονα η πρώτη, χρυσή σελίδα της ιστορίας της αντίστασης στο σοσιαλφασισμό.

Στις 9-10 του Σεπτέμβρη του 1955, οργανωμένη κλάκα σοσιαλφασιστών και ρεβιζιονιστών τραμπούκων, με επικεφαλής μια μειοψηφία διαφθαρμένα στελέχη της ΚΟ Τασκένδης του ΚΚΕ, επιτεθήκανε ενάντια στα γραφεία της ΚΕ της ΚΟ Τασκένδης του κόμματος. Στόχος τους να τσακίσουνε τη ζαχαριαδική, πιστή στο ΚΚΕ και την ΚΕ του καθοδήγηση και να εγκαταστήσουνε νέα, αντισταλινική – αντιζαχαριαδική – χρουστσοφική καθοδήγηση, σαν ένα πρώτο βήμα για την άλωση του ΚΚΕ από το σοσιαλφασισμό – ρεβιζιονισμό, που θα ξεκινούσε τελικά με την βρώμικη και αντικαταστατική «6^η Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ και της ΚΕΕ του ΚΚΕ» του Μάρτη του 1956.

Να αρνηθούμε τους δολοφόνους του Νίκου Ζαχαριάδη για να χτίσουμε το νέο ΚΚΕ στα χνάρια του παλιού

38 χρόνια από τη δολοφονία του ήρωα Νίκου Ζαχαριάδη, Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ

Την 1^η Αυγούστου κλείνουν 38 χρόνια από την δολοφονία του γραμματέα του ΚΚΕ, Νίκου Ζαχαριάδη, από το ρώσικο σοσιαλιμπεριαλισμό και τους λακέδες του, τους πολιτικούς πρόγονους του ψευτοΚΚΕ και του ΣΥΝ. Η δολοφονία του ήρωα της ελληνικής προλεταριακής επανάστασης ήταν μια κίνηση υποχρεωτική για το ρώσικο σοσιαλιμπεριαλισμό και για τα σχέδια της ηγεμονίας του στην Ελλάδα. Αν με την επικείμενη πτώση της κλονιζόμενης τότε χούντας ο Ζαχαριάδης κατέβαινε στην Ελλάδα, θα έδινε ένα τεράστιο χτύπημα από το οποίο δεν θα συνερχόταν ποτέ το κάλπικο «ΚΚΕ», το βασικό πολιτικό πρακτορείο της Ρωσίας στη Ελλάδα.

Ποιος θα ακολουθούσε το μικρό τότε κόμμα του Φλωράκη, του Τσολάκη, του Καλούδη και Σία, όταν θα υπήρχε ζωντανός ο θρύλος, ο Ζαχαριάδης, με την τεράστια ακτινοβολία, το κύρος, τη βαθύτατη μαρξιστική του κατάρτιση και το κοφτερό πολιτικό μυαλό του;

Πώς δημιουργήθηκε το δημόσιο χρέος και ποιοι είναι υπεύθυνοι γι' αυτό* (Κείμενο εργαζόμενων στην ΕΑΒ)

Το πελώριο δημόσιο χρέος της χώρας μας, που την έχει φέρει μια ανάσα από την επίσημη ομολογία της χρεοκοπίας της, οφείλεται στο τεράστιο ελλειμματικό Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών (ΙΤΣ).

Το ΙΤΣ κάθε χρονιάς είναι το άθροισμα των συναλλαγών της χώρας με το εξωτερικό (εκτός των λεγόμενων λογαριασμών κεφαλαίου που περιλαμβάνουν τις αγορές και πωλήσεις περιουσιών) και είναι ίσο με το άθροισμα των ελλειμμάτων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.

Το έλλειμμα του ΙΤΣ κάθε χρονιάς προστίθεται στο έλλειμμα της προηγούμενης χρονιάς. Ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία το έλλειμμα του ΙΤΣ κάθε χρονιάς ήταν πολύ μεγάλο γιατί η χώρα μας δανειζόταν πολλά λεφτά επειδή είχαμε μπει στο Ευρώ και τα επιτόκια  ήταν πολύ χαμηλά. Έτσι όλα μαζί τα ελλείμματα των χρονιάτικων ΙΤΣ, δηλαδή το εξωτερικό χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό έφτασαν  στα 610 δις ευρώ.

ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ : Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΛΕΝΙΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (1946)

Ένας από τους βασικούς λόγους που μπήκε μπροστά η δημιουργία τούτου του ιστολογίου, όπως γίνεται φανερό και στη σύντομη εκείνη πρώτη ανάρτησή του, ήταν η υπεράσπιση της μαρξιστικής κοσμοθεωρίας και της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος από κάθε λογής πολιτικούς απατεώνες, που τις διαστρεβλώνουν και τις πλάθουνε καταπώς τους βολεύει.

 

Τούτο δε σημαίνει –όπως ίσως μπορεί να θεώρησε κάποιος εσφαλμένα από μιαν ασάφεια εκείνης της ανάρτησης- πως δεν υπάρχουν οργανωμένες δυνάμεις που τιμούν το σφυροδρέπανο που βρίσκεται δίπλα στο όνομά τους, ούτε πως το ΚΜ, που είναι ένα ιστολόγιο και τίποτε περισσότερο ή λιγότερο, επιφύλασσε για τον εαυτό του το ρόλο του επαρμένου, μοναχικού, δήθεν μοναδικού «υπερασπιστή» του μαρξισμού στη χώρα μας (άλλωστε, για να λέμε την αλήθεια, μια τέτοια έπαρση και μεγαλομανία δε θα τη σήκωναν, πέρα από το πολιτικά γελοίο του ζητήματος, τα ιδεολογικά και γνωστικά κυβικά του). Σήμαινε απλώς μια ιδεολογική κήρυξη πολέμου (πιο σωστά την έναρξη της συμμετοχής σε έναν πόλεμο που ήδη διεξαγόταν) ενάντια στον υπερδεξιό ψευτομαρξισμό που ξέβρασαν οι ΚΟΒες του ψευτοΚΚΕ ιδιαίτερα μετά το 1989, και ο οποίος εκφράζεται τόσο από τους νεοτροτσκιστές του ΝΑΡ και της σημερινής καθοδήγησης του Περισσού, όσο και από τους «αριστερορευματίες» του ΣΥΝ και τους αλαβανικούς του ΜΑΑ, με όλες τις εξωκοινοβουλευτικές τροτσκιστικές ουρές τους.

 

5/5/2010 – 5/5/2011: Οι δημοκράτες δεν ξεχνούν τους 3 εργαζόμενους της Μαρφίν

Νώντας, Παρασκευή, Αγγελική – η τελευταία τεσσάρων μηνών έγκυος… Τρεις εργαζόμενοι στο κεντρικό υποκατάστημα της Marfin Egnatia Bank επί της οδού Σταδίου, αριθμός 23… Για δικούς του λόγους ο καθένας, λόγους τους οποίους δεν έχει σημασία πια να μαντέψουμε ή να εικάσουμε, πήραν την απόφαση να μη συμμετάσχουν στην κρατική «πανελλαδική απεργία» και στην «έφοδο στη Βουλή κατά των πολιτικών» της 5^ης του Μάη του 2010, παρέα με τους ΛΑΟΣτζήδες, τους Χρυσαυγίτες με τις ελληνικές σημαίες και τα ψευτοαναρχικά μηδενιστικά τάγματα εφόδου… Και το πλήρωσαν με τη ζωή τους! Κι όχι μόνο! Κάποια καθάρματα, σκυλεύοντας τη μνήμη τους, συνεχίζουν να τους ποδοπατούνε μετά θάνατο με τις εξής δύο ερμηνείες της «τύχης» τους: πρώτη, εκείνη που λέει «να μη δούλευαν σε μέρα πανεργατικής απεργίας – δικιά τους η ευθύνη» - δεύτερη, εκείνη των κλασσικών ναζιστών της Χρυσής Αυγής που σπεύδουν να τους υιοθετήσουν, χαρακτηρίζοντάς τους «Έλληνες - θύματα της αναρχομπολσεβικικής τρομοκρατίας» και ουσιαστικά αυτοπαρουσιαζόμενοι ως θεματοφύλακες της μνήμης τους…

«Λαϊκοί» τραμπουκισμοί, εργατισμός και αντιφασιστική πάλη - Φασισμός και ψευτοαριστερά

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στην εφημερίδα «Παρασκήνιο», ο «φύρερ» της ναζιστικής συμμορίας της «Χρυσής Αυγής» Ν. Μιχαλολιάκος, δήλωσε:

Ερώτηση: Γιατί προχωρήσατε στον «χαιρετισμό» προς τον Πέτρο Κωνσταντίνου (σ.κ.μ. δημ. σύμβουλος του ΣΕΚ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ) στο δημοτικό συμβούλιο, ο οποίος ξεσήκωσε αντιδράσεις;

Απάντηση: «Εγώ δεν είδα καμία αντίδραση. Αυτοί που δεν χαιρετούν φασιστικά δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν, γιατί τρώνε γιαούρτια. Εγώ που χαιρέτησα έτσι, δεν τρώω γιαούρτια. Εν προκειμένω, αυτός ο χαιρετισμός δεν είναι ο επίσημος της Χρυσής Αυγής. Ο Πέτρος Κωνσταντίνου, σε ένα διάλειμμα της συνεδρίασης, με είχε αποκαλέσει φασίστα και θέλοντας να τον προκαλέσω χαιρέτησα έτσι, λέγοντας: «Ναι, ρε, είμαι φασίστας»!…»

Βέβαια, σαν κλασσικός ναζιστής, δηλαδή απόλυτο κτήνος δίχως αρχές μπροστά στον «ιερό» σκοπό του, να γυρίσει την ανθρωπότητα στον κανιβαλισμό, ο Μιχαλολιάκος ψεύδεται. Αυτός ΕΙΝΑΙ ο επίσημος χαιρετισμός της Χρυσής Αυγής, η οποία είναι μία ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ, εθνικοσοσιαλιστική οργάνωση, παρά την προσπάθειά της να μεταμφιεστεί σε «απλά» ακροδεξιά εθνοφασιστική δύναμη και να υιοθετήσει το Μεταξά, τον Παπαδόπουλο, το Μανιαδάκη και άλλους "αστέρες" του ντόπιου εθνοφασισμού.

Για τη λήξη της απεργίας πείνας των 300 μεταναστών

Ο θόρυβος που δημιουργήθηκε γύρω από το πού θα κατέληγε η απεργία πείνας των 237 (για να είμαστε ακριβείς) μεταναστών, που μετά τη Νομική οδηγήθηκαν από τους πολιτικούς νταβατζήδες του ΣΥΝ σε συνεργασία με το φιλικό του τμήμα του κράτους στο Μέγαρο «Υπατία», δεν έχει κοπάσει ακόμα εντελώς, παρά τη λήξη της απεργίας. Χτες μάλιστα το πολιτικό συνεχές – χυλός που ξεκινάει από τις «αριστερές» εσωκομματικές τάσεις του ΣΥΝ και το ΣΥΡΙΖΑ και φτάνει στην «Κόντρα», την Α.Κ. και το σπασιματικό αναρχο-λούμπεν διοργανώσανε και πορεία επινικείων, για τη «δικαίωση» της γραμμής τους, με την οποία οι μετανάστες «νίκησαν».

Στην πραγματικότητα η συγκεκριμένη υπόθεση, όπως εξελίχθηκε από την κρατικά προστατευόμενη μεταφορά αυτών των ανθρώπων από την Κρήτη αρχικά στη Νομική μέχρι και την προ λίγων ημερών συμφωνία Ραγκούση - Παπουτσή - Λοβέρδου - Νταλάρα με τους αυτόκλητους «σωτήρες» των μεταναστών έδωσε την τελική ώθηση που χρειαζόταν για να μετατραπεί το εθνορατσιστικό μίσος μες στο λαό από σιγοκαίουσα φλόγα σε πυρκαγιά. Ειδικά στις συνθήκες της πιο βαθιάς και ολόπλευρης κοινωνικο-οικονομικής κρίσης που ζει η χώρα μετά το τέρμα του Εμφύλιου Πολέμου.

Γιατροί - ληστές οργανωμένοι από το ψευτοΚΚΕ και το ΣΥΝ ενάντια στο λαό

Τούτη η τοποθέτηση δημοσιεύτηκε πριν λίγες ώρες στο ιστολόγιο της Οργάνωσης για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ  ( ο σύνδεσμος: http://oakke.blogspot.com/2011/02/blog-post_8409.html ). Το ΚΜ τη συμμερίζεται απόλυτα και εκφράζει την οργή του για το σιχαμερά απάνθρωπο τρόπο με τον οποίο μια κάστα επίορκων επιστημόνων κρατάει όμηρο τη φτωχολογιά, για τη διάσωση εξοργιστικών συντεχνιακών προνομίων. Προνομίων που έχουν την καταγωγή τους στο πελατειακό κράτος της μετεμφυλιακής μισοφασιστικής δεξιάς και του ψευτοδημοκρατικού κέντρου, αλλά γιγαντώθηκαν και έγιναν ιδεολογία, και μάλιστα «αντικαπιταλιστική», από το σοσιαλφασιστικό μπλοκ Ανδρέα Παπανδρέου – ψευτοΚΚΕ - Κύρκου, με τη συνέργια του κρατικοκαπιταλιστικού ΠΑΣΟΚ και των χειρότερων λαϊκίστικων στοιχείων της ΝΔ.

 

 Το ΚΜ το διπλοσκέφτεται όταν αναγκάζεται να καταγγείλει κινητοποιήσεις που -στη μορφή τους- παίρνουν «λαϊκό» χαραχτήρα.  

Οι προβοκάτορες «αντιρατσιστές» με κρατικές πλάτες φουσκώνουνε τον εθνορατσισμό μέσα στο λαό

Τώρα που κατάκατσε λιγάκι ο κουρνιαχτός, μετά την αποχώρηση των 237 μεταναστών από το κτίριο της Νομικής Σχολής της Αθήνας, ήρθε η ώρα να ειπωθούνε μερικές αλήθειες, γιατί πλέον η σιωπή είναι συνενοχή. Το συμπέρασμα που κάποτε ακουγότανε σα σκάνδαλο και επέσειε την ειρωνεία, σήμερα έχει γίνει υποψία, έως και εδραιωμένη πεποίθηση, μιας μεγάλης μάζας δημοκρατικών ανθρώπων: η καθεστωτική ψευτοαριστερά, ιδιαίτερα ο ΣΥΝ, δουλεύει για τη γιγάντωση του εθνορατσισμού, του φασισμού και του ναζισμού. Καθαρά και ξάστερα.

Για το δίκιο και το άδικο στο θέμα των διοδίων

Η μετά το 1981 τραγική πορεία του πιο ζωντανού και παραγωγικού τμήματος του νεοελληνικού έθνους, με το βύθισμά του στην κρατικοπαρασιτική σαπίλα του εξαρτημένου τριτοκοσμικού ελλαδίτικου καπιταλισμού, χρειαζόταν και στο ιδεολογικό επίπεδο ένα αντίστοιχό της, μια αντανάκλαση μέσω κατόπτρου, μια κοσμοθεωρητική δικαιολόγηση και βαθύτερα μια απολογητική. Και δεδομένου ότι η τελευταία 30ετία είχε στη μορφή αλλά και στο περιεχόμενο συνάφεια με τα αλήστου μνήμης καθεστώτα του -μετά το 1960- «υπαρκτού σοσιαλισμού», δε μπορούσε αυτή η απολογητική παρά να είναι στη μορφή της «λαϊκή», «αριστερή», «δημοκρατική», «αντιδεξιά» και βέβαια «αντικαπιταλιστική».

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τον κοσμάκη που έχοντας γονατίσει από τα βάρη της οικονομικής μισοκατάρρευσης, νιώθει ότι παίρνει λίγο από το αίμα του πίσω όταν σηκώνει τη μπάρα με τα χέρια ή με άλλα, ευφάνταστα είναι η αλήθεια, μέσα και φεύγει περιχαρής που δεν πλήρωσε «χαράτσι» στις «πολυεθνικές»;; 

Ο «φράχτης» στον Έβρο, η ψευτοπροοδευτική υποκρισία και η γιγάντωση του ναζισμού

Αν ρωτήσει κάποιος ένα μέσο άνθρωπο του λαού, κάτοικο του κέντρου της Αθήνας (ίσως πια και οποιασδήποτε επαρχιακής πόλης), ψηφοφόρο ας πούμε ενός εκ των δύο κομμάτων εξουσίας, ποιο από τα δύο «στρατόπεδα» υποστηρίζει στη γνωστή στο πανελλήνιο εδώ και μια τριετία «μάχη» του Αγίου Παντελεήμονα, κατά 80% τουλάχιστο θα απαντήσει εκείνο των «πατριωτών» (στο οποίο ανήκουν και οι ναζιστές, αλλά και οι συντριπτικά περισσότεροι κάτοικοι) και όχι εκείνο των «αντιρατσιστών». Στο δε ερώτημα περί ύψωσης ή μη του γνωστού πια «φράχτη» στον Έβρο, τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων που εμφανίζονται στον αστικό τύπο (κι ας αφήσουμε τις ευκολίες περί «χάλκευσης» κλπ.) είναι συντριπτικά υπέρ του, όπως και υπέρ της απέλασης όλων των χωρίς χαρτιά μεταναστών που αναπνέουνε τούτη την ώρα κάτω από ελλαδίτικο ήλιο ή φεγγάρι.

Την ίδια ώρα, μια ναζιστική συμμορία, ένα κόμμα τραμπούκων, μαχαιροβγαλτών, πολιτικά και ψυχικά διεστραμμένων οπαδών και νοσταλγών του Χίτλερ, η Χρυσή Αυγή, έχει στρογγυλοκαθίσει στις καρέκλες του Δημοτικού Συμβουλίου της Αθήνας.