Η βρώμικη επίθεση του ΟΗΕ στη Λιβύη τεράστιο πλήγμα και στην ίδια και στην Ευρώπη

Αναδημοσιεύουμε δω την τοποθέτηση των συναγωνιστών της ΟΑΚΚΕ για την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη, θεωρώντας ότι συμπυκνώνει την προλεταριακή κομμουνιστική, αλλά και την ευρύτερη δημοκρατική αντιιμπεριαλιστική θέση απέναντι σε αυτά τα παγκόσμιας σημασίας τελευταία γεγονότα.

Η ΒΡΩΜΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΟΗΕ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΛΗΓΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ «ΤΙΝΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΙΑ»

ΟΙ ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΙΚΕΣ ΡΩΣΙΑ ΚΑΙ ΚΙΝΑ «ΜΑΖΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΚΑΡΠΟ»

Η στρατιωτική επίθεση στη Λιβύη με εντολή του Συμβούλιου Ασφαλείας του ΟΗΕ αποτελεί ένα ποιοτικό άλμα, μια κατάφωρη καταπάτηση της βασικής αρχής της ειρηνικής συνύπαρξης, που είναι η μη επέμβαση ενός κράτους στα εσωτερικά ενός άλλου δηλαδή η μη αφαίρεση του δικαιώματος του να διαλέγει την κυβέρνηση και τον τρόπο της διακυβέρνησής του. Αν γίνει δεκτή η λογική αυτής της επέμβασης τότε κάθε εσωτερική διαπάλη σε μια χώρα που θα παίρνει αιματηρά χαρακτηριστικά θα δίνει το δικαίωμα στα 5 μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας να της επιβάλλουν διακυβέρνησή και διαμοιρασμό της εξουσίας ανάλογα με την ισχύ του καθενός από αυτά. Αν αυτό το γεγονός συνδυαστεί με το ό,τι ανάμεσα σε αυτά τα 5 κράτη, τα 3 κυρίαρχα είναι οι υπερεπεμβατικές και αλαζονικές ΗΠΑ, η προσαρτησιακή νεοχιτλερική Ρωσία και η οικονομικά άπληστη Κίνα, καταλαβαίνει κανείς ποια εποχή βαρβαρότητας στις διεθνείς σχέσεις ανοίγει η επέμβαση της Λιβύης.

Κάτω η ωμή ιμπεριαλιστική επέμβαση του ΣΑ του ΟΗΕ κατά της Λιβύης - Μόνη νόμιμη κυβέρνηση της Λιβύης η κυβέρνηση Καντάφι

Το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύτηκε το μεσημέρι στο ιστολόγιο της Οργάνωσης για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ. Η επαίσχυντη απόφαση 1973 του Συμβούλιου Ασφαλείας του ΟΗΕ, στην οποία πρωτοστάτησαν η Γαλλία με τη βρώμικη αποικιοκρατική παράδοση, οι παλιοί ξεπεσμένοι κοσμοκράτορες του Ενωμένου Βασίλειου με πρωθυπουργό τον -εξυπηρετικό σε όλα για τη ρώσικη στρατηγική- Κάμερον και η μισο-χεζμπολλαχίτικη κυβέρνηση Μικάντι του Λιβάνου, εκδόθηκε τα ξημερώματα της Παρασκευής, μετά την ολοκλήρωση του συγκεκριμένου άρθρου. Φυσικά, οι σοσιαλιμπεριαλιστές της Μόσχας και του Πεκίνου το παίζουν και πάλι «φίλοι» και του θύτη και του θύματος, αφού δεν έβαλαν βέτο για το ψήφισμα 1973, όπως και η κρυφοτροτσκιστική και φιλοκαστρική-φιλοκουβανική κυβέρνηση της Βραζιλίας, αρνούμενοι ωστόσο να ψηφίσουν υπέρ της επέμβασης ή ακόμα περισσότερο να συμμετάσχουν σ’ αυτήν. Η Γερμανία, όπως και η Ινδία, πήραν επίσης κεντριστική θέση, λιγότερο άθλια ωστόσο από εκείνη των σοσιαλιμπεριαλιστών Ρωσίας και Κίνας, της υπερδύναμης των ΕΠΑ και των γεροξεκούτηδων Γαλλο-Βρετανών ιμπεριαλιστών.

ΟΙ ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΤΕΣ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ - ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ

Στις 17 του Φλεβάρη, και απαντώντας σε σχόλιο επισκέπτη του ιστολογίου με το ψευδώνυμο TRASH, είχαμε επισημάνει:  "Για τη Λιβύη, νομίζω πως η "εξέγερση" εκεί, αν εξελιχθεί σε εξέγερση, μάλλον είναι από τα δεξιά του Καντάφι... Αυτός φυσικά έχει μια μεγάλη ιστορία υπηρεσίας στο ρώσικο σοσιαλ-ιμπεριαλισμό από τη δεκαετία του '80, ωστόσο σα ρωσόφιλος εθνικιστής κι όχι σα ρωσόδουλος. Τα τελευταία χρόνια τό 'στριψε προς τη Δύση, όχι απόλυτα, αλλά σοβαρά. π.χ. Απέσυρε τα κρατικά του συνδικάτα από τη φασιστική ΠΣΟ (Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία) που καθοδηγεί το ψευτοΚΚΕ και η Ρωσία (νομίζω Γραμματέας της είναι ο Μαυρίκος) και τα ενέταξε στα σοσιαλδημοκρατικά και συντηρητικά, πουλημένα στο δυτικό κεφάλαιο αλλά σε γενικές γραμμές αστοδημοκρατικά και ελεύθερα, συνδικάτα της Διεθνούς Συνδικαλιστικής Συνομοσπονδίας. Γενικά, βλέπω και στη Λιβύη το μέτωπο Ρώσων - Αμερικάνων, που θα οδηγήσει σε μια αστική ψευτοδημοκρατία στη μορφή με ρώσικο περιεχόμενο. Ό,τι έγινε δηλαδή, στη Σερβία, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στην Τυνησία, στην Αίγυπτο..."