Το ΕΛΑΝ Κορινθιακού

Στα πλαίσια του θερινού κλίματος, το ιστολόγιο ξεφεύγει κάπως από τα στενά όρια της επικαιρότητας (αν και υπάρχουν σοβαρές και σημαντικές εξελίξεις, εσωτερικά και διεθνώς) και αναδημοσιεύει ένα μικρό αφιέρωμα του ιστορικού Ιάσωνα Χανδρινού στο Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Ναυτικό (ΕΛΑΝ) και τη δράση του στον Κορινθιακό Κόλπο, μια από τις λιγότερο γνωστές πτυχές του μεγάλου εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος του λαού μας τη δεκαετία του ’40.

Για τις παράτες της Χρυσής Αυγής στο Μελιγαλά και το θράσος των εθνοπροδοτών ναζιστών

Οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής παραταγμένοι στρατιωτικά
στις 16/9/2012 μπροστά στην πηγάδα του Μελιγαλά

Το ΚΜ θα ήθελε πολύ να κάνει μια έστω σύντομη μελέτη και πραγμάτεια του ζητήματος της μάχης του Μελιγαλά μεταξύ του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και των υπολειμμάτων του Τάγματος Ασφαλείας Καλαμών - Μελιγαλά, στα μέσα του Σεπτέμβρη του ’44, και των γεγονότων που την ακολούθησαν.

Λόγοι ανώτερης βίας (στην πραγματικότητα έλλειψης χρόνου) δεν καθιστάνε μπορετό κάτι τέτοιο. Ωστόσο τα καθάρματα δεν περιμένουν. Οι οργανωμένες ναζιστικές ορδές έδωσαν -την Κυριακή που μας πέρασε- στο μνημόσυνο της «Πηγάδας», για πρώτη φορά μετά το 1982, μαζικό και μάλιστα ανοιχτά ταγματαλήτικο χαραχτήρα.

Οι κραυγές «Τιμή σε χίτες και ταγματασφαλίτες» και «Αλήτες φονιάδες κομμουνιστές» έδωσαν και πήραν από τη στρατιωτικά οργανωμένη κλάκα της Χρυσής Αυγής. 

Τέτοιες μέρες το ’49 η υποχώρηση του ΔΣΕ – Τιμή και δόξα στους ήρωες της εθνικής ανεξαρτησίας και της λαϊκής δημοκρατίας – Αιώνια καταισχύνη στους φαιο-«κόκκινους» συκοφάντες τους

Αφορμή για τούτο το γραφτό σχόλιο δεν είναι κάποιο αφηρημένο επετειακό καθήκον. Είναι η αναγέννηση, το βρικολάκιασμα πιο καλά, του κλασσικού ταγματασφαλίτικου και χίτικου πνεύματος αντιμετώπισης της ιστορίας της χώρας μας τη μεγάλη δεκαετία του ’40, με τη συνενοχή και τη συμπαιγνία ολόκληρου του πολιτικού συστήματος κορυφής.

Ο Χορτιάτης μετά την καταστροφή του από Γερμανούς και
ταγματαλήτες

Την ώρα που οι ναζήδες της «Χρυσής Αυγής» προσκαλούνται σήμερα, 2 του Σεπτέμβρη, σαν «καθωσπρέπει κοινοβουλευτικό κόμμα» από τον εκλεγμένο με τη στήριξη της ΝΔ δήμαρχο Πυλαίας – Χορτιάτη Ιγνάτιο Καϊτετζίδη να «τιμήσουν» τα θύματα των παππούδων τους στις 2/9/1944, δηλαδή να φτύσουν στους τάφους 246 σκοτωμένων από τους ταγματαλήτες κατοίκων του Χορτιάτη, η σαμαροφυλλάδα «Δημοκρατία» δίνει με την κυριακάτικη έκδοσή της την -γυρισμένη στην περίοδο του απριλιανού φασισμού ’67 - ’74- ταινία του Ηλία Μαχαίρα «Γράμμος – Βίτσι».

Σαν σήμερα το Μπλόκο της Κοκκινιάς – Να μην το ξεχάσουμε ποτέ – Να τσακίσουμε τους ναζήδες δολοφόνους της Χρυσής Αυγής

Το ΚΜ αναδημοσιεύει ένα σύντομο χρονικό του εγκλήματος του Μπλόκου της Κοκκινιάς, που το διέπραξαν μαζί οι Γερμανοί ναζιστές καταχτητές και τα δοσιλογικά - εθνοπροδοτικά τσιράκια τους των Ταγμάτων Ασφαλείας και των «μπουραντάδων». Το χρονικό αυτό προέρχεται από μια επετειακή έκδοση του Δήμου της Νίκαιας.

Το μπλόκο εκείνο της 17^ης τ΄ Αυγούστου του 1944 δεν ήταν όμως μονάχα ένα χιτλερικό και ταγματαλήτικο έγκλημα. Ήταν και μια ανυπέρβλητη θυσία του λαού της εργατοσυνοικίας-προσφυγούπολης της Κοκκινιάς, των πατριωτών και δημοκρατών του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ, που είχαν για επικεφαλής, πρωτοπόρους και οργανωτές τους, τους ηρωικούς κομμουνιστές του πραγματικού τότε ΚΚΕ. Αυτοί οι τελευταίοι ήταν που δέχτηκαν στα κορμιά τους το πιο μεγάλο μένος και την κτηνωδία των διεστραμμένων προδοτών, που ανάλαβαν όχι μονάχα να δείχνουνε καλυμμένοι με τη μαύρη κουκούλα τους αγωνιστές της πατρίδας και της λευτεριάς, αλλά και να διεκπεραιώσουν για τα χιτλερικά αφεντικά τους και το σωματικό τους μακέλεμα.

Λέμε σωματικό, γιατί την ψυχή, την καρδιά, το πνεύμα του παγκόσμιου τότε αγώνα της πολιτισμένης ανθρωπότητας κατά του κανιβαλικού εθνικοσοσιαλισμού, κανένα βρώμικο ταγματαλήτικο, προδοτικό χέρι δε μπορούσε να τα ξεριζώσει.

ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΔΕΚΕΜΒΡΗ;; Δυο λόγια για το «Δεκέμβρη» του ‘08 + η μπροσούρα «Οι Ανατολικές Συνοικίες το Δεκέμβρη του ’44»

Ο Δεκέμβρης δεν ήταν ερώτηση. Ήταν πισωδρόμηση.

Τρία χρόνια έχουνε περάσει από τη μέρα που ένας αποκτηνωμένος μπάτσος, με φασιστικές πολιτικές καταβολές, πιωμένος, τράβηξε κουμπούρι και άφησε στον τόπο ένα παιδί 15 χρονώ, τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, το γνωστό πια σε όλους μας Αλέξη. Ο δολοφόνος αυτός ήταν γέννημα των νέων τραμπούκικων και κτηνωδών σωμάτων που λάνσαρε ο σκοτεινός και βρώμικος σοσιαλφασίστας -και φίλος της ψευτοαριστεράς- Χρυσοχοΐδης στην πρώτη του θητεία στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, κυρίως των Ειδικών Φρουρών και της ΟΠΚΕ. Δε μετάνιωσε ποτέ για το έγκλημά του, αλλά ξέρναγε -μέχρι την καταδίκη του σε ισόβια- χολή και προσπαθούσε να παρουσιάσει τον έφηβο Αλέξη σαν ένα λούμπεν και αντικοινωνικό στοιχείο, δικαιολογώντας έμμεσα τη δολοφονία του.

Ο μπάτσος αυτός προσπάθησε έτσι να εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο για τον ίδιο τρόπο τον πρωτόλειο, πολλές φορές αυθεντικό αλλά γενικά επιδερμικό και συχνά σάπιο αντιαστυνομισμό του κλασσικού αναρχισμού και του λούμπεν που παροικεί στην ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων. Αυτός ο αντιαστυνομισμός, πέρα από το δίκαιο μίσος που γεννά σε πολλούς νεολαίους τόσο η ελληνική τριτοκοσμική και φιλοφασιστική αστυνομία, όσο και γενικά κάθε αστικός καταπιεστικός μηχανισμός όπου Γης, είναι απόρροια της θέσης του αναρχισμού ότι η αστυνομία είναι πάντα το κέντρο της αντιλαϊκής αντίδρασης, ανεξαρτήτως εποχής. Αυτή τη γραμμή, χωρίς να την υιοθετεί, τη χαϊδεύει ο σοσιαλφασισμός, κυρίως σαν Αλαβάνος - Δίκτυο - ΑΝΤΑΡΣΥΑ (και σαν ΑΚ βέβαια), ακριβώς για να ανεβοκατεβάζει και να αλώνει, με φιλικές του τάσεις, τους αστικούς μηχανισμούς, μεταξύ αυτών και την αστυνομία. Όταν οι σοσιαλφασίστες αλώσουν πλήρως το κράτος, μαζί με τους συμμάχους τους μες στο φασιστικό ΛΑΟΣ, στα ΠΑΣΟΚ και στις ΝΔ, τότε τον αναρχισμό τον περιμένει μεγάλο ματσούκι και τσάκισμα, μπροστά στο οποίο το ξύλο από τους ΚΝΑΤάδες στις 20 του Οχτώβρη θα μοιάζει χάδι.