Η Άνοιξη της Πράγας, η ρώσικη εισβολή στην Τσεχοσλοβακία και οι αντικομμουνιστές του ψευτοΚΚΕ

Η εργατιά στην πρωτοπορία του αντισοσιαλφασιστικού
και αντισοσιαλιμπεριαλιστικού αγώνα - Πράγα 1968

Δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται. Το τσάκισμα του παγκόσμιου επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος στις συμπληγάδες του δεξιού και «αριστερού» ρεβιζιονισμού, καθώς και η αντιστροφή του κουφαριού του σε πρωτοπορία του σύγχρονου φασισμού από τους σουσλοφικούς σοσιαλναζήδες, επιτρέπει σε όλα τα τρωκτικά του αντικομμουνισμού να κυκλοφορούν κραδαίνοντας κόκκινα λάβαρα χωρίς ίχνος τσίπας.

Αυτό είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Στην Ελλάδα όμως, έχει ειδικές πλευρές. Κι αυτό γιατί στην Ελλάδα έχει στηθεί από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 και πιότερο μετά το 1974 ένα πολύ πιστό, γλοιώδικο και προκλητικό ρώσικο σοσιαλφασιστικό πραχτορείο, που έχει μάλιστα και την ιδιότητα των απροσχημάτιστων αλμάτων από τα δεξιά στα «αριστερά», ανάλογα με τη φάση και τις βουλές των αφεντικών του. Πρόκειται για το ψευτοΚΚΕ της Παπαρήγα, για το αντικομμουνιστικό κονκλάβιο με έδρα το μέγαρο του Περισσού.

Μάο Τσε Τουνγκ: Το πρόβλήμα της αυτονομίας και της ανεξαρτησίας στο Ενιαίο Μέτωπο (1938)

Ο Πρόεδρος Μάο το 1938 στο Γενάν

Το κείμενο αυτό αποτελεί ένα μέρος του τελικού λόγου που εκφώνησε ο σύντροφος Μάο Τσε Τουνγκ στην 6η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής που εκλέχτηκε από το 6ο Συνέδριο του ΚΚ Κίνας. Το πρόβλημα της ανεξαρτησίας και της αυτονομίας στο ενιαίο μέτωπο αποτελούσε ένα από τα σπουδαιότερα προβλήματα, που σχετίζονταν με το ενιαίο αντιιαπωνικό μέτωπο και σχετικά μ' αυτό υπήρξε διάσταση απόψεων ανάμεσα στο σύντροφο Μάο Τσε Τουνγκ και στο σύντροφο Τσεν Τσιάο-γιού (Βανγκ Μινγκ). Το πρόβλημα ουσιαστικά ανάγονταν στο θέμα του καθοδηγητικού ρόλου της εργατικής τάξης στο ενιαίο μέτωπο.

Ο σ. Μάο Τσε Τουνγκ έκαμε μια σύντομη ανάλυση των διαφωνιών αυτών στην εισήγηση που έκανε στην Κεντρική Επιτροπή το Δεκέμβριο του 1947, με τίτλο «Η σημερινή κατάσταση και τα καθήκοντα μας»:

«Στη διάρκεια του αντιιαπωνικού πολέμου το Κόμμα μας αντιτάχθηκε στις αντιλήψεις εκείνες που ήταν ανάλογες με αυτές τις αντιλήψεις για συνθηκολόγηση (εννοεί τις αντιλήψεις του Τσεν Του-σιέου στην περίοδο του Πρώτου Επαναστατικού Εμφυλίου Πολέμου), όπως και στις αντιλήψεις που η ουσία τους ήταν να προχωρήσουμε σε παραχωρήσεις στην αντιλαϊκή πολιτική του Κουομιντάνγκ· δηλαδή στο να έχουμε περισσότερη εμπιστοσύνη στο Κουομιντάνγκ παρά στις λαϊκές μάζες, να μη τολμούμε να κινητοποιήσουμε θαρραλέα τις μάζες στον αγώνα, να μην τολμούμε να επεκτείνουμε τις Απελευθερωμένες Περιοχές και το Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό στις περιοχές που είχαν καταληφθεί από τους Ιάπωνες και τέλος να παραχωρήσουμε στο Κουομιντάνγκ την ηγεσία του Πολέμου Αντίστασης.

«Συνεχίστε τον ένδοξο απελευθερωτικό σας πόλεμο» – Η αλληλογραφία Στάλιν – Μάο το Γενάρη του 1949

Βρισκόμαστε στα 1949, ο εμφύλιος πόλεμος στην Κίνα βρίσκεται στον κολοφώνα του, όπως συμβαίνει και στην Ελλάδα την ίδια περίοδο (δυστυχώς δεν είχανε την ίδια κατάληξη). Η κυβέρνηση της λεγόμενης «Εθνικιστικής Κίνας», που ακόμα αναγνωρίζεται -το Γενάρη του 1949- από την πλειοψηφία των κρατών της Γης, και από την ΕΣΣΔ, ως η νόμιμη κυβέρνηση της Κίνας, με έδρα την πόλη Nanjing, έντρομη μπροστά στην επέλαση του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, των στρατιών του Μάο Τσε Τουνγκ και του Τσου Τεχ, με την ορμήνια των Αμερικάνων πατρώνων της, ζητάει απεγνωσμένα ειρηνευτικές συνομιλίες.

Επικεφαλής των αντιδραστικών ο Τσανγκ Κάι Σεκ, κάποτε υπαρχηγός του μεγάλου Κινέζου εθνικοδημοκράτη ηγέτη και φίλου της ΕΣΣΔ Σουν Γιατ Σεν στο Κουομιντάνγκ και επίτιμο μέλος της Γ’ Διεθνούς, και από τα 1925-1927 κιόλας υπεραντιδραστικός και εκφραστής της εξάρτησης της Κίνας από το δυτικό χρηματιστικό μονοπώλιο, σφαγέας και φασίστας. Η πρόταση Αμερικάνων – κουομιντανγκικών για μεσολάβηση των τεσσάρων μεγάλων του αντιφασιστικού συνασπισμού (ΕΣΣΔ, ΕΒ, ΕΠΑ, Γαλλία), που είχε σα στόχο το κέρδισμα χρόνου για τους αντιδραστικούς και την επανάληψη των εχθροπραξιών ενάντια στο ΚΚ Κίνας αργότερα, με πιο ευνοϊκούς όρους, έθετε το ΚΚ Κίνας, αλλά και το Πανενωσιακό ΚΚ(μπ.) και την κυβέρνηση της ΕΣΣΔ σε σοβαρά διλήμματα.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΚΟΣΜΩΝ

Το ΚΜ δημοσιεύει σήμερα ένα σημαντικό ντοκουμέντο του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος: πρόκειται για το άρθρο της Σύνταξης της «Λαϊκής Ημερησίας» του Πεκίνου «Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΜΑΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΚΟΣΜΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΟ ΜΑΡΞΙΣΜΟ – ΛΕΝΙΝΙΣΜΟ», με επεξηγήσεις για το άρθρο από την «Επιθεώρηση» του Πεκίνου. Το ντοκουμέντο αυτό δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά την 1^η του Νοέμβρη του 1977 και στα ελληνικά εκδόθηκε ένα μήνα αργότερα, το Δεκέμβρη του 1977, από το ΕΚΚΕ, ενώ σε ανάλογη έκδοση μέσα από τις «Μορφωτικές Εκδόσεις» του προχώρησε το ίδιο διάστημα και το ΜΛΚΚΕ. Η αναδημοσίευση εδώ είναι από την έκδοση του ΕΚΚΕ.

Τα τελευταία χρόνια, η μαοϊκή Θεωρία των Τριών Κόσμων έχει ξανάρθει κάπως στην επικαιρότητα των ιδεολογικών ζυμώσεων, με έναν παράδοξο τρόπο. Στις εχτιμήσεις των κνιτών στο «18^ο» (11o) συνέδριο του ψευτοΚΚΕ για το «σοσιαλισμό», χωρίς καμία επεξήγηση, κατακεραυνωνόταν η συγκεκριμένη θεωρία ως «αντιεπιστημονική» στα πλαίσια του «αριστερού οπορτουνιστικού» μαοϊστικού ρεύματος, που στρουγγίζεται από τους κυρίους αυτούς στον «αντικομμουνισμό του χθες και του σήμερα». Οι κνίτες τοποθετούν χρονικά τη γέννηση αυτής της θεωρίας στη δεκαετία του ’60, ενώ αυτή ουσιαστικά είναι γέννημα των αρχών της δεκαετίας του ’70, μετά τη σοσιαλιμπεριαλιστική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία του 1968 και τη ρώσικη επίθεση στην Λαϊκή Κίνα -στον ποταμό Ουσούρι- το 1969. Η διαστρέβλωσή της από τους σοσιαλφασίστες είναι πάντα χοντροκομμένη, ενώ σχεδόν ποτέ δεν υπεισέρχονται στην ουσία της αλλά την αφορίζουν ως «απλοϊκή», «αντιεπιστημονική», «προκάλυμμα του κινέζικου εθνικισμού», «μη λαμβάνουσα υπ’ όψη το κοινωνικό καθεστώς κάθε χώρας» κλπ. 

Τρέμουν μήπως η ριζοσπαστική νεολαία και διανόηση, υιοθετώντας την αριστερή κριτική του Μάο και του ΚΚ Κίνας στα 1963-1964 στις δεξιές - φιλελεύθερες - υφεσιακές προς τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό πλευρές της καπιταλιστικής παλινόρθωσης στην ΕΣΣΔ, περάσει και στην  μετά το 1968 μαοϊστική κριτική των «σκληρών αριστερών αντιιμπεριαλιστικών» , σοσιαλιμπεριαλιστικών πολιτικών και πρακτικών της περιόδου Μπρέζνιεφ. Γι΄ αυτό, και παρά τη δήθεν «αντιδεξιά» - «αντι20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ» ψευτοσταλινική γραμμή τους, προσπαθούν με κάθε μέσο να αποσιωπούν ότι η πιο βαθιά και αρχειακή κριτική στον αντιλενινισμό και στο δεξιό οπορτουνισμό του 20ού Συνεδρίου έχει γίνει από τους Κινέζους κομμουνιστές στις αρχές της δεκαετίας του '60 κι όχι ψευδεπίγραφα με μισόλογα το ...2009, με ταυτόχρονη πλήρη κάλυψη (από τους ψευτοκομμουνιστές) των φασιστικών εισβολών του Μπρέζνιεφ. Τότε, το '63, οι κύριοι αυτοί λυσσούσαν στην υπεράσπιση του Χρουστσόφ και προτιμούσαν (!) τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές από την «υπερεπαναστατική δογματική» Κίνα!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΜΙΑ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ

(Προς τον κ.κ. κνίτη “laiko stroma”)

Το Διαδίκτυο, παρέα με την κοσμογονία που έφερε στην επικοινωνία και στη διάδοση της γνώσης και της πληροφορίας, έβγαλε επίσης από τα λαγούμια τους χιλιάδες τρωκτικά που, με το προκάλυμμα της ανωνυμίας (του οποίου χρήση κάνουμε κι εμείς φυσικά σαν ιστολόγιο και το οποίο είναι αναγκαίο για την προάσπιση της ελευθερίας του λόγου, ειδικά στην εποχή του σοσιαλιμπεριαλισμού και του σοσιαλφασισμού) χύνουνε ανενόχλητα τη χολή της χυδαιότητας.

Σ’ αυτή την κατηγορία δε θα μπορούσαν να μην εμπίπτουνε και οι «στενοί» κνίτες του Περισσού, αλλά και διάφοροι «πλατείς» κνίτες (οπαδοί, διαγραμμένοι, ΣΥΡΙΖΑιοειδείς, ΝΑΡόφιλοι κλπ.), που μάλιστα, ακριβώς λόγω της ανωνυμίας, εκδηλώνουνε στη μπλογκόσφαιρα πολύ πιο έντονα απ’ ό,τι στην πραγματική ζωή τη βαθιά συγγένειά τους. Π.χ. μπορείς να βρεις μέχρι και ιστολόγια που από τη μια έχουν αγορεύσεις της Λιάνας Κανέλλη στη Βουλή, κι από την άλλη προκηρύξεις και λιβανωτό των νέων μηδενιστικών φασιστικών τρομοκρατικών οργανώσεων. Δε μιλάμε φυσικά για την όσμωση κνιτών – ναριτών – αριστεροβηματιών, που φτάνει τα όρια της συνειδησιακής συγχώνευσης.

Για να περάσουμε από το γενικό στο ειδικό, η νεοτροτσκιστική – σοσιαλφασιστική λύσσα αυτού του βαθιά αντεπαναστατικού και αντιμαρξιστικού χυλού (πέρα από τις ατομικές – ψυχικές διαθέσεις των φορέων αυτών των αντιλήψεων) εκδηλώνεται πολύ έντονα σε ένα κομβικό σημείο της πολιτικής διαπάλης: στο ζήτημα των διεθνών σχέσεων και συσχετισμών.

Μικρές στιγμές από τη «Μεγάλη Πορεία» - Μάο Τσε Τουνγκ και Κόκκινος Εργατοαγροτικός Στρατός

Ένας από τους βασικούς σκοπούς για τους οποίους φτιάχτηκε τούτο το ιστολόγιο (βασικότερος κι απ’ το να σχολιάζει τα τεκταινόμενα) ήταν το γινάτι του ανασκαλέματος για πλευρές και γεγονότα από την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος, τόσο «μεγάλα», δηλαδή με ιδεολογικοπολιτική φόρτιση και που προκαλούν ακόμη πολεμική, όσο και μικρά και ανθρώπινα. Και το λέμε γινάτι, γιατί είναι φυσιολογικό η πλατιά μάζα των σύγχρονων, πνευματικά ανήσυχων ανθρώπων να προτιμάει τη ζωντανή ανάλυση και πολιτική από τις θύμησες, που, ειδικά σε όποιον δεν έχει βυθιστεί έστω σε κάποιο σημείο της ζωής του στην ιστορία του κινήματος για την ανθρώπινη χειραφέτηση, καμιά φορά δε λένε και πολλά.