Για τα εκλογικά παντρέματα ΚΚΕ(μ-λ) – Διαρρηχτών («ΜΛΚΚΕ»): ενότητα υπεραντιδραστικών μικροαστών σε σοσιαλφασιστική πλατφόρμα

Δεν πάει πολύς καιρός που το αιώνιο απωθημένο του λεγόμενου «εξωκοινοβούλιου», δηλαδή το «ξεπέρασμα των διαφορών» των δύο «μ-λ» έγινε πράξη, έστω και προσωρινά, μπροστά στις επερχόμενες εκλογές. Εγένετο λοιπόν «Πρωτοβουλία για μια Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία», με άξονες πάλης «Δουλειά, Ειρήνη, Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία», η οποία φιλοδοξεί να αποτελέσει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ των φτωχών ή αλλιώτικα των «συνεπών μαρξιστών – λενινιστών». Έτσι τουλάχιστο θέλουν να αυτοαποκαλούνται και να περνιούνται οι καθοδηγητές του ΚΚΕ(μ-λ) και των Διαρρηχτών του «ΜΛΚΚΕ», αν και τον τίτλο αυτό διεκδικούνε με λιγότερη ζέση επίσης οι ΚΟΝΤΡΑίοι αναρχο-χοτζικοί, οι «Ανασυνταξάδες 18-55» και λοιπές «επαναστατικές» δυνάμεις.

Φυσικά, ειδικά στη χώρα της απέραντης μικρής παραγωγής, του μικροαφεντικού και των πάμπολλων κορδωμένων παγωνιών, συνήθως ό,τι δηλώσεις το περνάς και ο ίδιος για πραγματικότητα, και για τέτοια τείνουν να το περνάνε και οι άλλοι. Δεν έχει σημασία η τεκμηρίωση, η συνέπεια, η λογική συνέχεια λόγων και πράξεων.

Το καθεστώς των φασιστικών και σοσιαλφασιστικών ηγετικών κλικών οργιάζει…

Δεν έχει σημασία πια αν πολλοί άνθρωποι, μετά από τη συστηματική διαστροφή των εννοιών 30 χρόνια τώρα, έχουν συνηθίσει να αντιλαμβάνονται τη μπόχα ως ευωδιά… Χιλιάδες άλλοι, πολλοί που νιώθουν δημοκράτες, προοδευτικοί και αριστεροί έχουν αρχίσει να ανησυχούν, κι αυτό είναι ελπιδοφόρο… Ξέχωρα από τις απόψεις σε επί μέρους ζητήματα που κουβαλάει ο καθένας, όλο και περισσότεροι αρχίζουν και αχνοβλέπουν το ενιαίο και συμμετρικό της φασιστικής και σοσιαλφασιστικής δραστηριότητας…

Πρώτα (όχι απαραίτητα με χρονολογική σειρά) ο ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ, που τολμάει να ποζάρει και για συνέχεια της προδιχτατορικής ΕΔΑ, εφαρμόζει μεθόδους Γκοτζαμάνη, αντισυγκεντρώσεων παρακρατικού τύπου σε κομματικές συγκεντρώσεις (!!!) άλλου κόμματος (ΠΑΣΟΚ), ροπάλων (μόνο το τρίκυκλο έλειπε), και στέλνει στο νοσοκομείο μέλος του Εθνικού Συμβουλίου (το αντίστοιχο της Κεντρικής Επιτροπής) του ΠΑΣΟΚ με κάταγμα στο κεφάλι, ενώ και ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Αγ. Αναργύρων Καματερού (επίσης από το χώρο του ΠΑΣΟΚ) έχει σπασμένο το ένα του ζυγωματικό… Το ΠΑΣΟΚ καταγγέλλει παρουσία στον φασιστικό τραμπουκισμό δυνάμεων των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με επικεφαλής τον υποψήφιο Δήμαρχο Αγ. Αναργύρων - Καματερού του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο τελευταίος, όταν στριμώχνεται σε τηλεοπτική εκπομπή, τα ρίχνει στο ΚΚΕ(μ-λ)… ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΚΚΕ(μ-λ) δεν διαψεύδουν με ανακοινώσεις τους τη συμμετοχή τους στην νεοακροδεξιά αντισυγκέντρωση, άρα είναι υπόλογοι μαζί με το σύνολο των πολιτικών συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, για φασιστική τρομοκρατία…

Προβληματισμοί για τα αίτια της προσωρινής ήττας του ελλαδίτικου μ-λ κινήματος στο ζήτημα της συνέχειας του ΚΚΕ

Ένα από τα πιο βασικά ζητήματα που απασχολεί, πιστεύουμε, κάθε Έλληνα μαρξιστή – λενινιστή, ειδικά μετά το 1980, όταν και έπαψαν πια να είναι μαζικές οι μ-λ οργανώσεις, είναι πώς και γιατί «χάσαμε» στα μάτια των μαζών την ιστορική, πολιτική συνέχεια του παλιού, μεγάλου ΚΚΕ. Γιατί, με λίγα λόγια, στη συνείδηση του μέσου ανθρώπου στη χώρα μας, δεν μπόρεσε να κλονιστεί το δήθεν «αυτονόητο» γεγονός, ότι το ψευτοΚΚΕ των Κολιγιάννη – Φλωράκη – Φαράκου – Παπαρήγα ήταν και είναι η φυσική συνέχεια του ΚΚΕ.

Καμιά φορά, και λόγω του ειδικού χαραχτήρα που είχε η άλωση του Κόμματος μας από το ρεβιζιονισμό – σοσιαλφασισμό (εξωτερική επέμβαση, απροσχημάτιστη βία, εξορία και δολοφονία του ιστορικού Αρχηγού, φυσική εξόντωση αγωνιστών), σε συνδυασμό με το ό,τι μιλάμε για αγωνιστές που βρίσκονταν ήδη εξόριστοι από την πατρίδα μας μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ στη Λαϊκή Δημοκρατία της Αλβανίας (διπλές κακουχίες δηλαδή), τείνουμε να εξηγούμε τα ζητήματα μόνο με στενά ελλαδίτικους όρους. Ξεχνάμε δηλαδή, παρά το δράμα των επαναστατών κουκουέδων που έμειναν πιστοί στο μαρξισμό – λενινισμό, η τελική έκβαση (πρόσκαιρη πιστεύουμε) της πάλης υπέρ της πλευράς του ρεβιζιονισμού ήταν μία εξέλιξη που λίγο έως πολύ πήρε παγκόσμια χαρακτηριστικά. Γι’ αυτό και δεν ωφελεί ιδιαίτερα, όσο κι αν έχει τη γοητεία του, το να κάνουμε υποθέσεις εργασίας «τι θα είχε συμβεί αν»….

Ρωσία – Κίνα: Ιμπεριαλισμός ή σοσιαλιμπεριαλισμός;; Μια διασάφηση…

Η ανάλυση που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο φύλλο Αυγούστου – Σεπτεμβρίου του 2008 της εφημερίδας «Νέα Ανατολή», οργάνου της Κ.Ε. της ΟΑΚΚΕ (Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ). Είναι μέρος ενός μεγαλύτερου άρθρου με τίτλο «Μία νέα αριστερά θα αναδυθεί μέσα από τον αντι-σοσιαλφασιστικό αγώνα των λαών». Το αναδημοσιεύουμε σήμερα, για δυο αλληλένδετους λόγους: ο πρώτος είναι πως αποτελεί μια πολύ εμβριθή –από μαοϊστικής πλευράς- διασάφηση της ιδιαιτερότητας του σοσιαλιμπεριαλισμού σαν στρατοκρατικού κρατικο-φασιστικού ιμπεριαλισμού με «αντιιμπεριαλιστικό» προσωπείο, ειδικά δεδομένου ότι ο τελευταίος έχει προκύψει από την ανατροπή μιας εργατικής ή λαϊκοδημοκρατικής εξουσίας. Κι αυτό άσχετα αν έχει απεκδυθεί τα «κόκκινα» και εργατικά σύμβολα (Ρωσία) ή όχι (Κίνα). Ο δεύτερος είναι πως ήδη διάφοροι ζηλωτές της λεπτής ή χοντροκομμένης χυδαιότητας, μέσω σχολίων, επιχείρησαν να αποδώσουν το «Κόκκινο Μετερίζι» και τη διαχείρισή του στην ΟΑΚΚΕ.