Συρία: Προβοκάτσια στην προβοκάτσια

Τα χημικά και η επαπειλούμενη επίθεση των ΗΠΑ στη Συρία φέρνουν πιο κοντά την «Γενεύη 2». Αν αυτή πραγματοποιηθεί, η Ρωσία θα γίνει ρυθμιστής και πυροδότης των βασικών αντιθέσεων σε όλο τον κόσμο

Ο αρχηγός της παγκόσμιας ιμπεριαλιστικής προβοκάτσιας
Πούτιν και οι φίλοι - αβανταδόροι του

Το φρικτό χτύπημα με χημικά όπλα έξω από τη Δαμασκό, που κόστισε τη ζωή εκατοντάδων αμάχων, ήταν ένας ποιοτικός κρίκος στην αλυσίδα του αντιδραστικού και ατέλειωτου εμφύλιου στη Συρία και προοιωνίζεται ακόμα μεγαλύτερη βαρβαρότητα σε αυτόν. Οι κατοπινές εξελίξεις είναι ακόμα πιο πρωτόγνωρες. Δηλαδή το ότι οι δυτικές δυνάμεις προαναγγέλλουν ένα τραμπούκικο πλήγμα στη Συρία αλλά ταυτόχρονα το αφήνουν αιωρούμενο, με υπαναχωρήσεις χωρών σαν την Μ. Βρετανία, αναβαλλόμενο, «περιορισμένο» και χωρίς σαφή πολιτικό στόχο, το ότι δεν αποδεικνύουν με σαφήνεια την πηγή του χτυπήματος, το ότι το επί τόπου όργανο του ΟΗΕ, που διερευνά το χημικό χτύπημα, επίσης δεν αναζητά την πηγή του χτυπήματος, όλα αυτά δείχνουν ότι κάποιο βρώμικο διπλωματικό παιχνίδι παίζεται στις πλάτες των λαών.

Αίγυπτος - Παλαιστίνη: Ισλαμοφασισμός, ισραηλινοί σωβινιστές και αντιστάσεις

Ο φίλος του Ομπάμα ισλαμοφασίστας Μόρσι
με το σύντροφό του, ηγέτη 
της Χαμάς, Μεσάαλ

Από τη δημοσίεψη του συγκεκριμένου άρθρου την περασμένη Δευτέρα, έχει μεσολαβήσει η παραίτηση του ακροδεξιού ισραηλινού ΥΠΕΞ και αρχηγού του κόμματος Γισραέλ Μπεϊτάνου Αβιγκντόρ Λίμπερμαν λόγω κατηγοριών για διαφθορά, η οποία πιθανά να αλλάζει σε ένα μικρό βαθμό τον εσωτερικό πολιτικό χάρτη του Ισραήλ.

Επίσης, βρίσκεται σε εξέλιξη το δημοψήφισμα για το νέο σύνταγμα της Αιγύπτου, στο οποίο προχώρησε ο ισλαμοφασίστας Μόρσι, παρά τις έντονες και δυναμικές αντιδράσεις της κοσμικής αντιπολίτευσης.

Ο ρόλος του κέντρου είναι ο αγαπημένος των
ρώσων νεοναζήδων ιμπεριαλιστών

Παράλληλα, και σε ό,τι αφορά στη Συρία, ήδη η Ρωσία έχει δέσει με χοντρά σκοινιά τμήμα της αντιπολίτευσης στον Άσαντ, μάλιστα σε πρόσφατη σύσκεψη στη Μόσχα έβαλε έναν σύριο φίλο της ή/και τσιράκι της, στέλεχος του αντιΆσαντ μπλοκ, να καταδικάσει την «αμερικανική επέμβαση στα εσωτερικά της αντιπολίτευσης», επειδή οι Αμερικάνοι καταδίκασαν (δικαίως) σαν τρομοκρατική την ισλαμοφασιστική, αλκαϊντιανή συμμορία της Τζαμπχάτ Αλ Νούσρα, η οποία μάχεται τον Άσαντ και σκοτώνει μαζικά αμάχους με επιθέσεις αυτοκτονίας.

Ο Ομπάμα μίλια δεξιότερος και αντιδραστικότερος από το Ρόμνεϋ

Το συγκεκριμένο άρθρο δίνει ανάγλυφα μια εικόνα του ποιες είναι οι δύο γραμμές που συγκρούονται -χοντρικά- μέσα στη ιμπεριαλιστική-μονοπωλιακή αστική τάξη των Ενωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Αυτή η σύγκρουση έχει μεγάλη σημασία, γιατί έχει να κάνει με το κατά πόσο η βρώμικη αμερικάνικη υπερδύναμη, έστω για το δικό της ιμπεριαλιστικό συμφέρο, θα προβάλλει κάποια αντίσταση στο ρωσοκινεζικό ναζιστικό Άξονα και στον ισλαμοφασισμό ή θα συνεχίσει να βρίσκεται όχι μόνο στρατηγικά απέναντι στους λαούς, αλλά και τακτικά στο πλευρό του κύριου εχθρού της Ευρώπης και βαθύτερα του πλανήτη, της Ρωσίας, όπως συμβαίνει επί προεδρίας Ομπάμα.

Ο Ομπάμα έχει καταφέρει μέχρι στιγμής, δουλεύοντας απ’ ότι φαίνεται σε αγαστή συνεργασία με την πρακτόρισσα του Κρεμλίνου Χίλαρι Κλίντον, να παραδώσει στον Άξονα, πέρα από το Ιράκ και το Αφγανιστάν, πρόσφατα και την Τυνησία, την Αίγυπτο, τη Λιβύη, το μισό Μάλι, ενώ εκεί οδεύουν η Γεωργία και το Πακιστάν. 

Για την παραίτηση Μουμπάρακ και την άθλια ιμπεριαλιστική επέμβαση στα εσωτερικά της Αιγύπτου που συνεχίζεται…

Το είδαμε κι αυτό. Και θα γελούσαμε με την καρδιά μας, αν τα πράγματα δεν ήταν τόσο σοβαρά για την παγκόσμια ειρήνη και για τους λαούς, όχι μόνο της Μέσης Ανατολής, αλλά ολάκερης της οικουμένης. Ο κνίτης, ο συνασπισμαίος, ο νεοαναρχικός  φιλομηδενιστής, βρέθηκαν στο ίδιο χαράκωμα με τους δήθεν «απόλυτους εχθρούς» τους.

Με τον Ομπάμα, την Κλίντον, τον Κάμερον, την Άστον, τον Παπανδρέου και την καθ’ ημάς «Φιλελεύθερη Συμμαχία» (βασικά την πλειοψηφία των εν Ελλάδι φιλελεύθερων, με τιμητικές εξαιρέσεις) και γενικά όλο το δυτικό και κυρίως ψευτοδυτικό απαράτ, με ένα ΚΟΙΝΟ ΙΕΡΟ αίτημα: να φύγει ο τριτοκοσμικός σοσιαλκρατιστής διχτάτορας Μουμπάρακ από την προεδρία της Αιγύπτου, και να παραδώσει την εξουσία στο μέτωπο ισλαμοφασιστών και φιλελεύθερων που τον αντιπολιτεύεται, υπό την ηγεμονία φυσικά των πρώτων (πράγμα που στο πρώτο σκέλος του έγινε).