Για την παραίτηση Μουμπάρακ και την άθλια ιμπεριαλιστική επέμβαση στα εσωτερικά της Αιγύπτου που συνεχίζεται…

Το είδαμε κι αυτό. Και θα γελούσαμε με την καρδιά μας, αν τα πράγματα δεν ήταν τόσο σοβαρά για την παγκόσμια ειρήνη και για τους λαούς, όχι μόνο της Μέσης Ανατολής, αλλά ολάκερης της οικουμένης. Ο κνίτης, ο συνασπισμαίος, ο νεοαναρχικός  φιλομηδενιστής, βρέθηκαν στο ίδιο χαράκωμα με τους δήθεν «απόλυτους εχθρούς» τους.

Με τον Ομπάμα, την Κλίντον, τον Κάμερον, την Άστον, τον Παπανδρέου και την καθ’ ημάς «Φιλελεύθερη Συμμαχία» (βασικά την πλειοψηφία των εν Ελλάδι φιλελεύθερων, με τιμητικές εξαιρέσεις) και γενικά όλο το δυτικό και κυρίως ψευτοδυτικό απαράτ, με ένα ΚΟΙΝΟ ΙΕΡΟ αίτημα: να φύγει ο τριτοκοσμικός σοσιαλκρατιστής διχτάτορας Μουμπάρακ από την προεδρία της Αιγύπτου, και να παραδώσει την εξουσία στο μέτωπο ισλαμοφασιστών και φιλελεύθερων που τον αντιπολιτεύεται, υπό την ηγεμονία φυσικά των πρώτων (πράγμα που στο πρώτο σκέλος του έγινε).

Αντιηγεμονιστική νίκη του λαού της Αιγύπτου (1976)

Πρόκειται για σύντομο άρθρο από την εφημερίδα «Λαϊκοί Αγώνες» του τότε μαοϊστικού Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος Ελλάδας (ΕΚΚΕ), από το φύλλο 42 της 1^ης του Απρίλη του 1976. Στο άρθρο περιγράφονται και αναλύονται πολύ συνοπτικά το γεγονός και τα αίτια του ξωπετάγματος των Ρώσων σοσιαλιμπεριαλιστών και των «συμβούλων» τους από την Αίγυπτο το Μάρτη του 1976, μαζί φυσικά με την ακύρωση του συμφώνου λυκοφιλίας μεταξύ Αιγύπτου και ΕΣΣΔ. Τα γεγονότα ξαναφέρνουν στην επικαιρότητα το ζήτημα της ρώσικης επιρροής στην Αίγυπτο, ειδικά μετά την αναβάθμιση του εξαιρετικά φιλικού προς τη Ρωσία και το Ιράν μπλοκ Ελ Μπαραντέι – Αδελφών Μουσουλμάνων από την πρόσφατη πατροναρισμένη εξέγερση, 35 χρόνια μετά την απόφαση του Αιγύπτιου Προέδρου Σαντάτ να τελειώνει με τους εκβιαστές και εκμεταλλευτές του αιγυπτιακού λαού μπρεζνιεφικούς φασίστες.

Ο Μεταξάς και ο Μουμπάρακ ή για τη θέση των μαρξιστών για τους κύριους και τους δευτερεύοντες εχθρούς

Το καθοδηγητικό απαράτ της Γ' Διεθνούς (1935)

Το συγκεκριμένο κείμενο δεν είναι επίσημο ντοκουμέντο της Γ’ Κομμουνιστικής Διεθνούς που δημοσιεύτηκε στον κομμουνιστικό τύπο, αλλά εσωτερική οδηγία της Εκτελεστικής Επιτροπής της προς τα Βαλκανικά ΚΚ και ειδικά το ΚΚΕ, που τότε, τον Ιούλη του 1939, πέρναγε μια πολύ άσχημη φάση μισοδιάλυσης του μηχανισμού της Κ.Ε. του από τα χτυπήματα του μεταξικού φασισμού του Μανιαδάκη, με ολόκληρο το ΠΓ της ΚΕ και το Γραμματέα του Νίκο Ζαχαριάδη σιδηροδέσμιους. Η δημοσίεψη έχει ένα καλοπροαίρετα «προβοκατόρικο» χαραχτήρα, αφού σχετίζεται με τα γεγονότα που συμβαίνουνε τούτες τις μέρες στην Αίγυπτο. Κι αυτό γιατί όλος ο ντόπιος υπεραντιδραστικός μικροαστισμός ωρύεται για την «υπέροχη λαϊκή εξέγερση» κατά του Μουμπάρακ και την «ανάγκη υποστήριξής της», ασχέτως των αποτελεσμάτων που θα έχει μια ενδεχόμενη νίκη της –δηλαδή νίκη του Ελ Μπαραντέι και των Αδερφών Μουσουλμάνων που είναι το πολιτικό της επιτελείο- για τους λαούς όλου του κόσμου.