Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Νέα Γενιά» αρ. φύλλου 55 (15 του Αυγούστου 1945), όργανο του Κεντρικού Συμβουλίου της Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης Νέων (ΕΠΟΝ), της ηρωικής και πρωτοπόρας νεολαίας του ΕΑΜ, που ιδρύθηκε το Μάρτη του 1943. Αφορμή για τη δημοσίεψή του από το φωτοδότη της προοδευτικής και δημοκρατικής νεολαίας του τόπου μας εκείνη την εποχή, ήταν η χρησιμοποίηση της ατομικής βόμβας, λίγες ημέρες πριν, στις 6 και στις 9 του Αυγούστου, από τους Συμμάχους (τους Αμερικανούς συγκεκριμένα) για να καμφθεί η αντίσταση των σκληροκέφαλων Ιαπώνων μιλιταριστών-φασιστών του Τόκιο, που είχαν ξεπεράσει σε πώρωση και λύσσα στον αντισυμμαχικό πόλεμο κι αυτούς τους Γερμανούς χιτλερικούς.
Ανήμερα της ρίψης της δεύτερης ατομικής βόμβας στο Ναγκασάκι, στις 9 του Αυγούστου, 3 ακριβώς μήνες μετά την επίσημη συνθηκολόγηση της χιτλερικής Γερμανίας, η σταλινική ΕΣΣΔ, όπως είχε υποσχεθεί ρητά στους Συμμάχους της, τις ΕΠΑ και το Ενωμένο Βασίλειο, μπαίνει στον πόλεμο κατά της Ιαπωνίας χτυπώντας τα ιαπωνικά φασιστικά στρατεύματα στη Μαντζουρία, σε συμμαχία με τις κόκκινες κινέζικες στρατιές του Μάο Τσε Τουνγκ αλλά και τους Κινέζους εθνικιστές του Τσανγκ Κάι Σεκ. Στις 2 του Σεπτέμβρη του 1945, 6 χρόνια και μία ημέρα από τη βρώμικη χιτλερική επίθεση στην Πολωνία, ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ολοκληρώνεται με τη συνθηκολόγηση της μιλιταριστικής – αυτοκρατορικής Ιαπωνίας.
