Δημοσιεύουμε σήμερα στο ΚΜ ένα μικρό αρθράκι αφιερωμένο στην Ηλέκτρα Αποστόλου, μια από τις πιο γλυκές μορφές του επαναστατικού ΚΚΕ και του λαού μας στον 20ό αιώνα.
Πρόκειται για μια πραγματική ηρωίδα, σεμνή και απέριττη σαν προσωπικότητα, που βασανίστηκε με τον πιο βάρβαρο και απάνθρωπο τρόπο από τα ελληνόφωνα όργανα των ναζιστών κατακτητών της χώρας, λίγο πριν ξεκουμπιστούν από την Ελλάδα, το καλοκαίρι του ΄44. Μέλος της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ) από το 1926, αντιπρόσωπος στα αντιφασιστικά συνέδρια των γυναικών της Ευρώπης στα μέσα της δεκαετίας του '30, στέλεχος της ΕΠΟΝ και από την άνοιξη του 1944 στέλεχος της ΚΟ Αθήνας του ΚΚΕ, πιάστηκε και μέχρι την τελευταία της πνοή δεν έβγαλε λέξη, παρά τα όσα φριχτά υπέστη. Ήταν και τότε τέλη του Ιούλη, όταν τα κτήνη της "Ειδικής Ασφάλειας" πέταξαν το κακοποιημένο πτώμα της στους δρόμους της Αθήνας.
