Πώς δημιουργήθηκε το δημόσιο χρέος και ποιοι είναι υπεύθυνοι γι' αυτό* (Κείμενο εργαζόμενων στην ΕΑΒ)

Το πελώριο δημόσιο χρέος της χώρας μας, που την έχει φέρει μια ανάσα από την επίσημη ομολογία της χρεοκοπίας της, οφείλεται στο τεράστιο ελλειμματικό Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών (ΙΤΣ).

Το ΙΤΣ κάθε χρονιάς είναι το άθροισμα των συναλλαγών της χώρας με το εξωτερικό (εκτός των λεγόμενων λογαριασμών κεφαλαίου που περιλαμβάνουν τις αγορές και πωλήσεις περιουσιών) και είναι ίσο με το άθροισμα των ελλειμμάτων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.

Το έλλειμμα του ΙΤΣ κάθε χρονιάς προστίθεται στο έλλειμμα της προηγούμενης χρονιάς. Ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία το έλλειμμα του ΙΤΣ κάθε χρονιάς ήταν πολύ μεγάλο γιατί η χώρα μας δανειζόταν πολλά λεφτά επειδή είχαμε μπει στο Ευρώ και τα επιτόκια  ήταν πολύ χαμηλά. Έτσι όλα μαζί τα ελλείμματα των χρονιάτικων ΙΤΣ, δηλαδή το εξωτερικό χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό έφτασαν  στα 610 δις ευρώ.

ΡΩΣΟΙ ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ ΑΛΩΝΙΖΟΥΝ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ!

Μία είδηση που ήρθε στο φως πριν από λίγες μέρες αποκαλύπτει πως ο Κ. Καραμανλής σαν πρωθυπουργός, οι υπουργοί του και η ΕΥΠ ανέχθηκαν την ασύδοτη δράση 19 πρακτόρων των ρώσικων μυστικών υπηρεσιών της FSB (πρώην KGB) και διαδικασίες «εμπλοκής» τους με άτομα άλλου «χώρου» στη χώρα το 2008 και πως τώρα ο Γ. Παπανδρέου και όλο το πολιτικό σύστημα συνεχίζει να ανέχεται και ουσιαστικά να επιβραβεύει αυτή τη δράση. Το ό,τι σήμερα, μετά από τρία χρόνια, η ΕΥΠ διέρρευσε στον τύπο το έγγραφο της υπηρεσίας για τη δράση των καγκεμπιτών δεν είναι τυχαίο. Με τη δημοσίευση του εγγράφου της ΕΥΠ παρουσιάστηκε στο ελληνικό έθνος το πόρισμα ενός Ρώσου αξιωματούχου υπεύθυνου για την ομάδα των 19, που καταγγέλλει μια «αμερικανοσιωνιστική συνωμοσία» κατά της Ελλάδας. Έτσι με τη βούλα της KGB κατασκευάζονται οι «εθνικοί εχθροί», που δεν είναι άλλοι από τους εχθρούς του Πούτιν, ενώ το ρωσόδουλο ελληνικό καθεστώς και η ΕΥΠ του προωθεί δραστήρια τους νέους ανατολικούς πατρόνες.

Έλεος με την ανοχή στην καθεστωτική φαιοκόκκινη Λιάνα Κανέλλη και στους γκεμπελισμούς της!

Ο ελληνικός λαός είναι ο μόνος λαός σχετικά αστικοδημοκρατικής χώρας που είναι αναγκασμένος να καταναλώνει καθημερινά σε γιγαντιαίες ποσότητες τη γκεμπελική, χυδαία προπαγάνδα του πιο αβυσσαλέου φασισμού και σοσιαλφασισμού. Και μάλιστα, λόγω τόσο της αντιλαϊκής αθλιότητας όσο και της ιδεολογικής λιποταξίας της παραδοσιακής αστικής τάξης, ο λαός έχει συνειδησιακά διαμορφωθεί έτσι που να θεωρεί «αντικαθεστωτικές» τις πλέον άθλιες, διαστρεβλωτικές της αλήθειας και της πραγματικότητας φωνές, και φυσικά τους φορείς τους! Οι κορυφαίες τηλεπερσόνες αυτού του κάλπικου αντικαθεστωτισμού στη χώρα μας είναι ο Γιώργος Καρατζαφέρης, πρόεδρος του φασιστικού ΛΑΟΣ, και η φαιοκόκκινη Λιάνα Κανέλλη, η υστερικών αντιδράσεων και «ιδιάζουσας» ιδιοσυγκρασίας βουλευτίνα του σοσιαλφασιστικού ψευτοΚΚΕ!

Χρυσαυγίτες και μαυροκρινίτες ναζιστές, θα έχετε την τύχη των πολιτικών σας προγόνων!

Και μέσα στο γενικότερο κλίμα πολιτικής ανωμαλίας, με το Βενιζέλο –ελέω Παπανδρέου- οικουμενικό πρωθυπουργό που συντονίζεται με Σαμαρά, Καρατζαφέρη, Μπακογιάννη (οξυδερκέστατη αν μη τι άλλο αυτή η τελευταία!!), έμμεσα μέσω «Αγανακτισμένων» με την ψευτοαριστερά κλπ. και με τον επικεφαλής της ΝΔ να κοροϊδεύει ψιλό γαζί μέσα στα μούτρα τους ακόμη και τους «συντρόφους» του στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, να σου και οι ναζήδες να προκαλούν σε κάθε ευκαιρία!

Από τη μάχη για τη σωτηρία της Μόσχας

Εκτός λοιπόν από τον πόλεμο που έχουν κηρύξει στην αστική δημοκρατία, με πρόσχημα την κλεψά και τη διαφθορά που ένα «αντιπλουτοκρατικό σιδερένιο καθεστώς που θα κλείσει τη Βουλή» θα «εξαλείψει», οι ναζιστές (σε όλες τους τις αποχρώσεις, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τις καλύπτει με κάθε προφύλαξη το φασιστικό ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη) θυμούνται και τις «ιστορικές» για την κοσμοθεωρία τους επετείους. Έτσι, οι χρυσαυγίτες θυμήθηκαν χθες, 22 του Ιούνη, την «άγια» ημέρα της πρωτόγνωρης στα παγκόσμια πολεμικά χρονικά κτηνώδους και απρόκλητης επίθεσης της χιτλερικής Γερμανίας στη Σοβιετική Ένωση στις 22/6/1941, χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου και ενώ βρισκόταν σε ισχύ το σύμφωνο μη επίθεσης που είχαν υπογράψει οι δύο χώρες στις 23 του Αυγούστου του 1939!

Αντιδημοκρατική εκτροπή και πολιτική ανωμαλία από τους διακομματικούς πραξικοπηματίες με επικεφαλής τον προβοκάτορα Παπανδρέου

Αν και μέχρις ώρας δεν προχώρησε το σχέδιο για διακομματικό οικουμενικό φασισμό πέρα και έξω από κάθε λαϊκή εντολή και νομιμοποίηση, και μολονότι το αυτοδυναμικό, εθνικιστικό τμήμα του ΠΑΣΟΚ αντέδρασε και ματαίωσε την προβοκάτσια Παπανδρέου, αναγκάζοντάς τον να αναδιπλωθεί προσωρινά, η πολιτική ανωμαλία συνεχίζεται. Σε αυτήν συμμετέχουν ΟΛΑ ανεξαιρέτως τα κοινοβουλευτικά και ευρωκοινοβουλευτικά κόμματα, στο βαθμό που κανείς δεν καταγγέλλει τις βυζαντινού τύπου ραδιουργίες που λαμβάνουν χώρα πίσω από την πλάτη του λαού.

Από την άλλη, ο σοσιαλφασιστικός και φασιστικός πυρήνας, οι φίλοι του ρωσοκινέζικου Άξονα, φαίνεται να επιδιώκουν εκλογές, θεωρώντας πως ο λαός, βλέποντας τα γεγονότα σαν κατάρρευση του «φιλοευρωπαϊκού» δήθεν καθεστώτος και της πολιτικής του όντως γενικά αντιλαϊκού μνημονίου, θα προσανατολιστεί σε ενίσχυση του φασισμού και του σοσιαλφασισμού σαν αντίσταση στα μέτρα λιτότητας, κάτι που και οι δημοσκοπήσεις φαίνεται να επιβεβαιώνουν.

Το ψευτοΚΚΕ ασελγεί πάνω στη μνήμη των διεθνιστών αγωνιστών του ΚΚΕ και μαχητών του ΔΣΕ

Ο αληθινός Ριζοσπάστης μιλάει τη γλώσσα της αλήθειας για το λαό που δεν υπάρχει κατά τους κνίτες - Δεκαετία του '30

Είναι γνωστός ο βαθύς και λυσσασμένος αντιμαρξισμός της κλίκας που εγκατέστησαν οι Ρώσοι προδότες του μαρξισμού -μετά το θάνατο του Στάλιν και το 20^ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ- στην ηγεσία του ψεύτικου «ΚΚΕ» που έφτιαξαν στη θέση του πραγματικού ΚΚΕ. Δε θα μπορούσαν άλλωστε υπάλληλοι των πιο λυσσασμένων για επέχταση σωβινιστών ιμπεριαλιστών να είναι μαρξιστές, άρα και διεθνιστές. Αυτό δε σημαίνει φυσικά πως είναι και εθνικιστές, καθώς αυτό θα ερχόταν σε αντιπαράθεση με την ξενοδουλεία τους. Ωστόσο, μιας και ο ελληνικός εθνοσωβινισμός είναι από τους πιο βρώμικους και σιχαμερούς στην ευρωπαϊκή ήπειρο (γενικά οι βαλκανικοί εθνικισμοί είναι τέτοιοι) και έχει και φιλορώσικη αλλά και αντισλάβικη παράδοση, οι προδότες του μαρξισμού ανάλογα με τα συμφέροντα των «μεγάλων αφεντικών», μεταμφιέζονται τη μια σε εθνοπατριώτες και την άλλη σε διεθνιστές. Πολύ εύκολο αλλά και «σατανικό» συνάμα, για κάποιους που δεν είναι τίποτα απ’ τα δύο. Την τελευταία δεκαπενταετία, υποδύονται κυρίως το πρώτο.

Οι νεοακροδεξιοί τραμπούκοι του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και οι φασίστες του ΛΑΟΣ δίνουν ανοιχτή νομιμοποίηση στους χιτλερικούς της Χρυσής Αυγής. Αντιφασιστική αντίσταση τώρα!!

Οι χιτλερικοί απειλούν ανοιχτά το λαό

Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Ζούμε ημέρες πισωγυρίσματος στην προ Μεταπολίτευσης ανώμαλη περίοδο, και μάλιστα με δήθεν «λαϊκό αντισυστημικό» αγαναχτισμένο προκάλυμμα! Το διακομματικό, βαθιά ολιγαρχικό και αντιδημοκρατικό καθεστώς κορυφής, μας οδηγεί ίσια στο γκρεμό, δηλαδή οικονομικά στην πείνα και πολιτικά στο φασισμό.

Την ώρα που το καθεστώς κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να μην εφαρμοστεί καμία από τις έστω αστικές εκείνες αναπτυξιακές μέθοδες που θα δίνανε μια ανάσα στη χώρα και στο λαό (πώληση λιμνάζουσας ακίνητης περιουσίας του κράτους, ιδιωτικοποιήσεις με διαφανείς όρους – διαγωνισμούς, πάταξη της φοροδιαφυγής, απελευθέρωση των παραγωγικών επενδύσεων, χτύπημα διαφθοράς σε εφορίες – πολεοδομίες - δήμους και λούφας στο δημόσιο τομέα, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, κατακέφαλο χτύπημα μίζας και προμηθειών στην υγεία κλπ.), εφαρμόζει ό,τι χειρότερο περιλαμβάνουνε οι «συνταγές» των αστοφιλελεύθερων της τρόικας, επί τα χείρω προσαρμοσμένο από το ίδιο: νέες περικοπές μισθών στο δημόσιο, χειροτέρευση των όρων εργασίας ειδικά για τη νεολαία στον ιδιωτικό τομέα, νέα φορογιούρια στους μικρομεσαίους και στο σχετικά πιο παραγωγικό τμήμα του μεγάλου εμποροβιομηχανικού κεφάλαιου.

Πρόκειται, σε συνδυασμό με το -χωρίς σταματημό εξελισσόμενο- παραγωγικό σαμποτάζ, για συνταγή συνειδητής, εγκληματικής αποτυχίας, που βυθίζει τη χώρα σε ακόμη πιο βαθιά οικονομική ύφεση, εκτινάσσει την ανεργία και δημιουργεί οικονομική ψυχολογία κατάρρευσης και γενικού φαλιμέντου!

“ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ”: ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Ή ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΑΓΙΔΑ;

Επί έ­να χρό­νο με­τά την α­κή­ρυ­χτη ελ­λη­νι­κή χρε­ω­κο­πί­α το α­να­το­λικό δια­κομ­μα­τι­κό μπλοκ κο­ρυ­φής που κυ­βερ­νά­ει τη χώ­ρα μας χρη­σι­μο­ποιού­σε τα κλασ­σι­κά πο­λι­τι­κά και συν­δι­κα­λι­στι­κά του ερ­γα­λεί­α, βα­σι­κά τη ΓΣΕΕ, το ΠΑ­ΜΕ, το ψευ­τοΚ­ΚΕ, τον ΣΥΝ και τον ε­ξω­κοι­νο­βου­λευ­τι­κό συρ­φε­τό τους για να πα­ρα­τά­ξει α­πέ­να­ντι στην υ­πό­λοι­πη Ε­Ε έ­ναν πο­λι­τι­κά ε­λεγ­χό­με­νο α­πό το ί­διο ε­ξε­γερ­μέ­νο λα­ό. 

Αυ­τό το λα­ό τον χρεια­ζό­ταν σαν δια­πραγ­μα­τευ­τι­κό χαρ­τί ό­χι για να πε­ριο­ρί­σει τα σκλη­ρά μι­σθο­λο­γι­κά και φο­ρο­λο­γι­κά μέ­τρα των δα­νει­στών (σε αυ­τά ο πρω­θυ­πουρ­γός του κα­θε­στώ­τος πλειο­δο­τού­σε) αλ­λά για να πε­τύ­χει έ­ναν στρα­τη­γι­κό για τα α­να­το­λι­κά α­φε­ντι­κά του πο­λι­τι­κό στόχο: Να φέ­ρει σε πο­λι­τι­κό α­διέ­ξο­δο και α­πο­σύν­θε­ση  την Ε­Ε, κα­θώς ζη­τού­σε και ζη­τά­ει διαρ­κώς α­πό αυ­τήν νέ­α δά­νεια ε­νώ συ­νε­χί­ζει δρα­στή­ρια και υ­πο­χθό­νια το βιο­μη­χα­νι­κό σα­μπο­τάζ και την γρα­φειο­κρα­τι­κή δια­φθο­ρά της χώ­ρας μας, δη­λα­δή δυ­να­μώ­νει την κρί­ση, ο­δη­γεί σε ολο­έ­να και πιο αφό­ρη­τη α­νερ­γί­α το λα­ό μας και κά­νει την α­πο­πλη­ρω­μή του δα­νεί­ου α­δύ­να­τη.

Κά­θε φο­ρά λοι­πόν αυ­τός ο μι­κρός σε ό­γκο εκ­βια­στής στην υ­πη­ρε­σί­α της πιο πο­λι­τι­κής υ­περ­δύ­να­μης στον κό­σμο ερ­χό­ταν και α­πει­λού­σε τον οι­κο­νο­μικό αυ­τόν γί­γα­ντα και πο­λι­τι­κό νάνο που εί­ναι η Ε­Ε ό­τι η Ελ­λά­δα θα χρεοκοπήσει αν η Ε­Ε δεν της δώ­σει νέ­α λε­φτά. Και ε­κεί­νη του έ­δι­νε έ­ντρο­μη ό­τι μπο­ρεί να υ­πάρ­ξει ε­πέ­κτα­ση των χρεοκοπιών στην Ευ­ρω­ζώ­νη. Αλ­λά με κά­θε δό­σιμο δα­νεί­ου κά­τω α­πό αυ­τές τις συν­θή­κες δυ­νά­μω­νε και δυ­να­μώ­νει στο έ­πακρο η ε­σω­τε­ρι­κή σύ­γκρου­ση στην Ευ­ρω­ζώ­νη και στην Ε­Ε, μια σύ­γκρου­ση που ό­λο και πε­ρισ­σό­τε­ρο  την πα­ρα­λύ­ει.

Ζήτω η μεγάλη ηρωική Εξέγερση της Τιεν Αν Μεν - 22 χρόνια από την εξέγερση και τη σφαγή της 4ης του Ιούνη του 1989

Μια πολύ χαρακτηριστική στιγμή από τα γεγονότα του 1989 στην Κίνα είναι η καταστροφή από ένα τεθωρακισμένο στρατιωτικό όχημα του περίφημου αγάλματος της Θεάς της Δημοκρατίας, μίας αρκετά ογκώδους κατασκευής από αφρολέξ και πεπιεσμένο χαρτί πάνω σε μεταλλικό καλούπι που παριστάνει μια γυναίκα να κρατά έναν πυρσό. Το άγαλμα κατασκευάστηκε από φοιτητές της Κεντρικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών και στήθηκε στην πλατεία Τιεν Αν Μεν από τολμηρούς νεολαίους που αψήφησαν τις απειλές της ασφάλειας ότι θα έχαναν το δίπλωμά τους. Τοποθετήθηκε ανάμεσα στο Μνημείο των Ηρώων του Λαού και την Πύλη της πλατείας, κοιτάζοντας προς το τεράστιο πορτραίτο του Μάο που κρέμεται εκεί.

Αν και πολλοί συγκρίνουν το έργο με το Άγαλμα της Ελευθερίας των ΗΠΑ προβάλλοντας τον ισχυρισμό περί αμερικανικής καλλιτεχνικής (και παραπέρα πολιτικής) επιρροής, ένας γλύπτης που ήταν παρών στην κατασκευή του αγάλματος ονόματι Τσάο Τσινγκ-Γιουάν έχει εξηγήσει ότι οι δημιουργοί του όχι μόνο συνειδητά απέφυγαν να πάρουν σαν πρότυπο το άγαλμα της Νέας Υόρκης επειδή μια τέτοια κίνηση θα ήταν φιλο-αμερικανική, αλλά αντίθετα επηρεάστηκαν πολύ από το πασίγνωστο έργο σοσιαλιστικού ρεαλισμού της σοβιετικής γλύπτριας Βέρας Μούχινα που παριστάνει έναν εργάτη και μία αγρότισσα με προτεταμένα χέρια να κρατούν το σφυροδρέπανο.

Η Θεά της Δημοκρατίας έζησε μόλις πέντε ημέρες. Χτυπημένη από ένα τανκ, έγειρε μπρος και δεξιά με αποτέλεσμα να πέσει κάτω, σπάζοντας τα χέρια που κρατούσαν το δαυλό. Οι φοιτητές φωνάζουν: «Κάτω ο φασισμός!», «Αλήτες, αλήτες!». Οι δολοφόνοι αποκαλύπτονται σαν ανοιχτοί φασίστες. Η σημαία τους, σπάζοντας το σύμβολο της δημοκρατίας θα βουτούσε στο αίμα φοιτητών και προλετάριων επαναστατών χάνοντας πια την κόκκινη επίχρωσή της, και θα αποκάλυπτε σε όλο τον κόσμο το αληθινό της χρώμα. Αλλά ας δούμε πώς φτάσαμε μέχρι τη σφαγή.

Σκηνές από την ηρωική λαϊκή δημοκρατική εξέγερση της πλατείας Τιεν Αν Μεν του 1989

Πρόκειται για ένα σύντομο βίντεο επενδυμένο με την πολύ όμορφη μουσική από το soundtrack της γνωστής ταινίας "Ρέκβιεμ για ένα Όνειρο". Είναι σκηνές από τη δημοκρατική εξέγερση του κινέζικου λαού με πρωτοπόρα τη νεολαία και κορμό τη φτωχολογιά του Πεκίνου, ενάντια στη δικτατορία των  νέων αστών - ψευτοκομμουνιστών του "Κ"Κ Κίνας με επικεφαλής τον Τενγκ Ξιάο Πινγκ.

Τα αιτήματα ήταν αντιφασιστικά και λαϊκά, με πρώτο τη δημοκρατική δυνατότητα έκφρασης για το λαό, επίσης τη μείωση των τιμών στα βασικά είδη κατανάλωσης που ο πληθωρισμός τις εκτόξευε στα ύψη, την πάταξη της ήδη τεράστιας μετά από 10 χρόνια παλινορθωμένου καπιταλισμού διαφθοράς. 

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΚΟΣΜΩΝ

Το ΚΜ δημοσιεύει σήμερα ένα σημαντικό ντοκουμέντο του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος: πρόκειται για το άρθρο της Σύνταξης της «Λαϊκής Ημερησίας» του Πεκίνου «Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΜΑΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΚΟΣΜΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΟ ΜΑΡΞΙΣΜΟ – ΛΕΝΙΝΙΣΜΟ», με επεξηγήσεις για το άρθρο από την «Επιθεώρηση» του Πεκίνου. Το ντοκουμέντο αυτό δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά την 1^η του Νοέμβρη του 1977 και στα ελληνικά εκδόθηκε ένα μήνα αργότερα, το Δεκέμβρη του 1977, από το ΕΚΚΕ, ενώ σε ανάλογη έκδοση μέσα από τις «Μορφωτικές Εκδόσεις» του προχώρησε το ίδιο διάστημα και το ΜΛΚΚΕ. Η αναδημοσίευση εδώ είναι από την έκδοση του ΕΚΚΕ.

Τα τελευταία χρόνια, η μαοϊκή Θεωρία των Τριών Κόσμων έχει ξανάρθει κάπως στην επικαιρότητα των ιδεολογικών ζυμώσεων, με έναν παράδοξο τρόπο. Στις εχτιμήσεις των κνιτών στο «18^ο» (11o) συνέδριο του ψευτοΚΚΕ για το «σοσιαλισμό», χωρίς καμία επεξήγηση, κατακεραυνωνόταν η συγκεκριμένη θεωρία ως «αντιεπιστημονική» στα πλαίσια του «αριστερού οπορτουνιστικού» μαοϊστικού ρεύματος, που στρουγγίζεται από τους κυρίους αυτούς στον «αντικομμουνισμό του χθες και του σήμερα». Οι κνίτες τοποθετούν χρονικά τη γέννηση αυτής της θεωρίας στη δεκαετία του ’60, ενώ αυτή ουσιαστικά είναι γέννημα των αρχών της δεκαετίας του ’70, μετά τη σοσιαλιμπεριαλιστική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία του 1968 και τη ρώσικη επίθεση στην Λαϊκή Κίνα -στον ποταμό Ουσούρι- το 1969. Η διαστρέβλωσή της από τους σοσιαλφασίστες είναι πάντα χοντροκομμένη, ενώ σχεδόν ποτέ δεν υπεισέρχονται στην ουσία της αλλά την αφορίζουν ως «απλοϊκή», «αντιεπιστημονική», «προκάλυμμα του κινέζικου εθνικισμού», «μη λαμβάνουσα υπ’ όψη το κοινωνικό καθεστώς κάθε χώρας» κλπ. 

Τρέμουν μήπως η ριζοσπαστική νεολαία και διανόηση, υιοθετώντας την αριστερή κριτική του Μάο και του ΚΚ Κίνας στα 1963-1964 στις δεξιές - φιλελεύθερες - υφεσιακές προς τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό πλευρές της καπιταλιστικής παλινόρθωσης στην ΕΣΣΔ, περάσει και στην  μετά το 1968 μαοϊστική κριτική των «σκληρών αριστερών αντιιμπεριαλιστικών» , σοσιαλιμπεριαλιστικών πολιτικών και πρακτικών της περιόδου Μπρέζνιεφ. Γι΄ αυτό, και παρά τη δήθεν «αντιδεξιά» - «αντι20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ» ψευτοσταλινική γραμμή τους, προσπαθούν με κάθε μέσο να αποσιωπούν ότι η πιο βαθιά και αρχειακή κριτική στον αντιλενινισμό και στο δεξιό οπορτουνισμό του 20ού Συνεδρίου έχει γίνει από τους Κινέζους κομμουνιστές στις αρχές της δεκαετίας του '60 κι όχι ψευδεπίγραφα με μισόλογα το ...2009, με ταυτόχρονη πλήρη κάλυψη (από τους ψευτοκομμουνιστές) των φασιστικών εισβολών του Μπρέζνιεφ. Τότε, το '63, οι κύριοι αυτοί λυσσούσαν στην υπεράσπιση του Χρουστσόφ και προτιμούσαν (!) τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές από την «υπερεπαναστατική δογματική» Κίνα!

Ο επαναστατικός Μάης του '68 και ο σοσιαλφασισμός

Μάης του 1968 - Μάης του 2011: το ΚΜ αναδημοσιεύει ένα άρθρο που πρωτοδημοσιεύτηκε τον Ιούνη του 1998 στην εφημερίδα «Νέα Ανατολή» της ΟΑΚΚΕ (φύλλο 306). Πρόκειται για μια ανάλυση του επαναστατικού γαλλικού Μάη του ’68, από μαρξιστική - λενινιστική - μαοϊστική σκοπιά. Το ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο της συγκεκριμένης ανάλυσης είναι πως έρχεται σε αντιπαράθεση με τη μικροαστική φιλολογία περί τον Μάη, που κριτικάρει το ρεβιζιονιστικό – σοσιαλφασιστικό Γαλλικό «Κ»Κ ότι «δεν επεδίωξε την κατάληψη της εξουσίας και υπεράσπισε την αστική δημοκρατία λόγω σοσιαλδημοκρατικού ρεφορμισμού», αν και όντως υπήρχαν και τέτοια σοσιαλδημοκρατικά στοιχεία στο εσωτερικό του, σα δευτερεύουσα πλευρά.

Αντίθετα, η αναλυτική γραμμή του άρθρου βασίζεται στη θέση πως ο Μάης είχε να παλέψει από τη μια με τον εξωτερικό εχθρό του, την κλασσική γαλλική Δεξιά του ντεγκωλισμού, κι από την άλλη με τον εσωτερικό του υπονομευτή και διαστρεβλωτή, τους Γάλλους «κνίτες», που δεν προσπαθούσαν όμως «απλά να τον τιθασεύσουν», όπως βαυκαλίζονται οι μικροαστοί αριστεριστές, αλλά αντίθετα να τον αντιστρέψουν και το κουφάρι του να το κάνουν όχημα για να μπουκάρουν στο αστικό κράτος και να ασκήσουν από κει τη διχτατορία τους, σε συμμαχία στην αρχή με τους κλασσικούς αστούς και στη συνέχεια μόνοι τους.

ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ : Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΛΕΝΙΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (1946)

Ένας από τους βασικούς λόγους που μπήκε μπροστά η δημιουργία τούτου του ιστολογίου, όπως γίνεται φανερό και στη σύντομη εκείνη πρώτη ανάρτησή του, ήταν η υπεράσπιση της μαρξιστικής κοσμοθεωρίας και της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος από κάθε λογής πολιτικούς απατεώνες, που τις διαστρεβλώνουν και τις πλάθουνε καταπώς τους βολεύει.

 

Τούτο δε σημαίνει –όπως ίσως μπορεί να θεώρησε κάποιος εσφαλμένα από μιαν ασάφεια εκείνης της ανάρτησης- πως δεν υπάρχουν οργανωμένες δυνάμεις που τιμούν το σφυροδρέπανο που βρίσκεται δίπλα στο όνομά τους, ούτε πως το ΚΜ, που είναι ένα ιστολόγιο και τίποτε περισσότερο ή λιγότερο, επιφύλασσε για τον εαυτό του το ρόλο του επαρμένου, μοναχικού, δήθεν μοναδικού «υπερασπιστή» του μαρξισμού στη χώρα μας (άλλωστε, για να λέμε την αλήθεια, μια τέτοια έπαρση και μεγαλομανία δε θα τη σήκωναν, πέρα από το πολιτικά γελοίο του ζητήματος, τα ιδεολογικά και γνωστικά κυβικά του). Σήμαινε απλώς μια ιδεολογική κήρυξη πολέμου (πιο σωστά την έναρξη της συμμετοχής σε έναν πόλεμο που ήδη διεξαγόταν) ενάντια στον υπερδεξιό ψευτομαρξισμό που ξέβρασαν οι ΚΟΒες του ψευτοΚΚΕ ιδιαίτερα μετά το 1989, και ο οποίος εκφράζεται τόσο από τους νεοτροτσκιστές του ΝΑΡ και της σημερινής καθοδήγησης του Περισσού, όσο και από τους «αριστερορευματίες» του ΣΥΝ και τους αλαβανικούς του ΜΑΑ, με όλες τις εξωκοινοβουλευτικές τροτσκιστικές ουρές τους.

 

Να τσακίσουμε τις συμμορίες των μαχαιροβγαλτών δολοφόνων της Χρυσής Αυγής! Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες! Τώρα δημοκρατικά μέτρα ενάντια στη δουλεμπορική λαθρομετανάστευση!

Ο αέρας μυρίζει μπαρούτι και τα πράγματα δεν φαίνεται να βαίνουν προς αποκλιμάκωση, αλλά προς πλήρη πολιτική εκτροπή. Για πρώτη φορά, έχουμε να κάνουμε με οργανωμένα, χτηνώδικα πογκρόμ κατά δικαίων και αδίκων, ναζιστικού – φυλετικού χαραχτήρα. Ήδη στο κέντρο της Αθήνας έχουν ξυλοκοπηθεί από μεικτά περίπολα χρυσαυγιτών και αγαναχτισμένων, πολιτικά καθυστερημένων ανθρώπων που σέρνονται πίσω από τους ναζιστές, δεκάδες μετανάστες, μαζί και πολλοί σκούροι στο δέρμα (!!) Έλληνες, που δεν πρόλαβαν να εξηγήσουν στους «τιμωρούς» ότι ανήκουν σε «ανώτερη» ράτσα. Μέχρι και λεωφορεία σταματούν οι «Άριοι», ώστε να κατεβάσουν και να σαπίσουν στο ξύλο, πολλοί μαζί, ανυπεράσπιστους ανθρώπους.

9 του Μάη 1945: Η συντριβή του ναζισμού στην Ευρώπη. Να μην αφήσουμε το φασισμό να ξανασηκώσει κεφάλι

Αμερικάνοι και Σοβιετικοί φαντάροι στον ποταμό Έλβα (Απρίλης 1945)

Το ιστολόγιο αναθυμάται με συγκίνηση τα εκατομμύρια των μαχητών και των αμάχων, που χάθηκαν την εξαετία 1939-1945 στη μάχη κατά των νεοκανίβαλων του εθνικοσοσιαλισμού/φασισμού του Άξονα Γερμανίας – Ιαπωνίας - Ιταλίας, από το βομβαρδισμένο Λονδίνο και τα βουνά της ελληνοαλβανικής μεθορίου, τις αχανείς εκτάσεις της ευρωπαϊκής ΕΣΣΔ, μέχρι τη Χαβάη και την Ινδοκίνα.

Σήμερα που ο φασισμός ντύνεται πολλές φορές με «αντιιμπεριαλιστικό» και «αντιπλουτοκρατικό» μανδύα (σε ένα βαθμό το έκανε και τότε, αλλά τότε υπήρχε η προλεταριακή ΕΣΣΔ και η Γ' Κομμουνιστική Διεθνής που τον αποκάλυπταν), νομίζουμε πως πρέπει πάντα να κρατάμε ως κόρη οφθαλμού τη γραμμή της αντιφασιστικής ενότητας και πάλης, σε κάθε χώρα χωριστά, αλλά και διεθνώς.

5/5/2010 – 5/5/2011: Οι δημοκράτες δεν ξεχνούν τους 3 εργαζόμενους της Μαρφίν

Νώντας, Παρασκευή, Αγγελική – η τελευταία τεσσάρων μηνών έγκυος… Τρεις εργαζόμενοι στο κεντρικό υποκατάστημα της Marfin Egnatia Bank επί της οδού Σταδίου, αριθμός 23… Για δικούς του λόγους ο καθένας, λόγους τους οποίους δεν έχει σημασία πια να μαντέψουμε ή να εικάσουμε, πήραν την απόφαση να μη συμμετάσχουν στην κρατική «πανελλαδική απεργία» και στην «έφοδο στη Βουλή κατά των πολιτικών» της 5^ης του Μάη του 2010, παρέα με τους ΛΑΟΣτζήδες, τους Χρυσαυγίτες με τις ελληνικές σημαίες και τα ψευτοαναρχικά μηδενιστικά τάγματα εφόδου… Και το πλήρωσαν με τη ζωή τους! Κι όχι μόνο! Κάποια καθάρματα, σκυλεύοντας τη μνήμη τους, συνεχίζουν να τους ποδοπατούνε μετά θάνατο με τις εξής δύο ερμηνείες της «τύχης» τους: πρώτη, εκείνη που λέει «να μη δούλευαν σε μέρα πανεργατικής απεργίας – δικιά τους η ευθύνη» - δεύτερη, εκείνη των κλασσικών ναζιστών της Χρυσής Αυγής που σπεύδουν να τους υιοθετήσουν, χαρακτηρίζοντάς τους «Έλληνες - θύματα της αναρχομπολσεβικικής τρομοκρατίας» και ουσιαστικά αυτοπαρουσιαζόμενοι ως θεματοφύλακες της μνήμης τους…

Για το Θανάση Βέγγο...

Είναι γεγονός πως η ίδια η, ακόμα και αισθητική, φυσιογνωμία τούτου δω του ιστολογίου είναι σχετικά περιοριστική ως προς τη θεματολογία του, σε σχέση με άλλα, φιλικά του δημοκρατικά και αριστερά ιστολόγια, που από τη λιγότερο «βαριά» δομή και χαραχτήρα τους προσφέρονται και για δημοσιέψεις όχι αμιγώς πολιτικές, ίσως λιγάκι πιο προσωπικές και συναισθηματικά φορτισμένες.

Δε μετανιώνουμε γι’ αυτό, άλλωστε εξ αρχής δηλώθηκε πως δεν επρόκειτο για ένα ιστολόγιο που να λειτουργεί στην κύρια πλευρά του σαν προσωπικό ημερολόγιο στοχασμών, αλλά κυρίως σαν μια προσπάθεια ιδεολογικο-πολιτικής κατάθεσης σκέψεων, θέσεων και ντοκουμέντων. Αυτός είναι και ο λόγος που το ιστολόγιο σίγησε, παρά τη μεγάλη στενοχώρια που του προκάλεσε ο θάνατος δύο πολύ αγαπημένων καλλιτεχνών, που άγγιξαν με την ευαισθησία της καλλιτεχνικής τους δημιουργίας και κατάθεσης την ψυχή του λαού τις τελευταίες δεκαετίες, του Μανώλη Ρασούλη και του Νίκου Παπάζογλου.

Τώρα που έφυγε από κοντά μας στα 84 του ο Θανάσης ο Βέγγος, ένας από τους πιο γλυκούς και σεμνούς ανθρώπους του χώρου του επί δεκαετίες, προκαλώντας αυθεντική πανελλήνια συγκίνηση (και για το ίδιο το γεγονός, όσο και για το τέλος μιας εποχής λαϊκής αθωότητας και καλοσύνης που ενσάρκωναν οι ρόλοι τους οποίους ερμήνευε), αισθανθήκαμε την ανάγκη να του αποτίσουμε ένα μικρό φόρο τιμής, σε πλήρη αντιστοιχία με τα συναισθήματα της πλατιάς μάζας του λαού μας.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2011: ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟ ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΚΑΙ Η ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ – Αφίσα της Οργάνωσης για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ (ΟΑΚΚΕ)

Επειδή η βερμπαλιστική φλυαρία των ψεύτικων "φίλων της εργατικής τάξης" θα μας ξεκουφάνει και τούτη την Πρωτομαγιά, κι επειδή οι πρωτομάστορες του αντεργατικού νεοελληνικού αίσχους για άλλη μια φορά θα υποδυθούν τους σωτήρες της εργατιάς και του λαού, τους οποίους οι ίδιοι έριξαν στα τάρταρα της δυστυχίας, δημοσιεύουμε τούτη την αφίσα που κολλήσανε στην Αθήνα αυτές τις μέρες οι συναγωνιστές μας της Οργάνωσης για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ.

Νομίζουμε πως δένει όμορφα σε λίγες κουβέντες τα άμεσα καθήκοντα της εργατικής τάξης της χώρας μας για να γλιτώσει τώρα δα από την πείνα στην οποία την έχουν ρίξει, κι αυτήν και την υπόλοιπη φτωχολογιά, οι χειρότεροι εχθροί της, με την προοπτική της ανάδειξής της σε πρωτοπόρα, καθοδηγητική δύναμη του έθνους στο δρόμο για το σοσιαλιστικό – κομμουνιστικό μέλλον, που θα αγκαλιάσει αναπόφευκτα, αργά ή γρήγορα, ολάκερη την ανθρωπότητα.

200 της Καισαριανής ποτέ δε σας ξεχνάμε! Το ναζισμό για πάντα θα πολεμάμε!! Να θυμόμαστε την Πρωτομαγιά του '44!!

Δημοσιεύουμε τούτο το ντοκουμέντο, που προέρχεται από την κρατική τηλεόραση της δεκαετίας του ’80, σαν έναν ελάχιστο φόρο τιμής στα 200 παλικάρια, στους 200 πατριώτες, στους 200 ΕΑΜίτες και κομμουνιστές (μεταξύ τους 135 Ακροναυπλιώτες, που η βασιλομεταξική σπείρα παρέδωσε στους χιτλερικούς πριν φύγει για το Κάιρο) που με ψηλά το κεφάλι αντιμετώπισαν τους ναζιστές κανίβαλους εκτελεστές τους, την Πρωτομαγιά του 1944, στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Η θυσία τους, ανήμερα της μέρας που η παγκόσμια εργατιά, από το 1890 και δώθε, σηκώνει το κεφάλι της και κοιτάζει προς το όμορφο, πανανθρώπινο αταξικό μέλλον, θα είναι πάντα φωτοδότρα για κάθε κομμουνιστή, για κάθε τίμιο πατριώτη και αντιφασίστα, στον αγώνα τους ενάντια στη βαρβαρότητα του φασισμού, που αποτελεί την πιο συμπυκνωμένη μορφή αντεργατικής κι ευρύτερα αντιλαϊκής βίας.

Σήμερα που οι μαχαιροβγάλτες ναζήδες  της "Χρυσής Αυγής" τοιμάζονται να μεταμφιεστούνε σε "καθωσπρέπει κυρίους" και να εισέλθουν στη Βουλή (ήδη έχουν εισέλθει από το 2007 οι προστάτες τους του ΛΑΟΣ), εκμεταλλευόμενοι την ανεργία και την πείνα που έσπειρε το διακομματικό καθεστώς που κατέστρεψε συνειδητά τη χώρα, πρέπει να βροντοφωνάξουμε:

Κάτω ο φασισμός και ο σοσιαλφασισμός! Ζήτω η Εργατική, η Κόκκινη Πρωτομαγιά!

Σ’ Ανατολή και Δύση, σ’ Ανατολή και Δύση, τη νέα κοινωνία η εργατιά θα χτίσει!!

Το καθεστώς των φασιστικών και σοσιαλφασιστικών ηγετικών κλικών οργιάζει…

Δεν έχει σημασία πια αν πολλοί άνθρωποι, μετά από τη συστηματική διαστροφή των εννοιών 30 χρόνια τώρα, έχουν συνηθίσει να αντιλαμβάνονται τη μπόχα ως ευωδιά… Χιλιάδες άλλοι, πολλοί που νιώθουν δημοκράτες, προοδευτικοί και αριστεροί έχουν αρχίσει να ανησυχούν, κι αυτό είναι ελπιδοφόρο… Ξέχωρα από τις απόψεις σε επί μέρους ζητήματα που κουβαλάει ο καθένας, όλο και περισσότεροι αρχίζουν και αχνοβλέπουν το ενιαίο και συμμετρικό της φασιστικής και σοσιαλφασιστικής δραστηριότητας…

Πρώτα (όχι απαραίτητα με χρονολογική σειρά) ο ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ, που τολμάει να ποζάρει και για συνέχεια της προδιχτατορικής ΕΔΑ, εφαρμόζει μεθόδους Γκοτζαμάνη, αντισυγκεντρώσεων παρακρατικού τύπου σε κομματικές συγκεντρώσεις (!!!) άλλου κόμματος (ΠΑΣΟΚ), ροπάλων (μόνο το τρίκυκλο έλειπε), και στέλνει στο νοσοκομείο μέλος του Εθνικού Συμβουλίου (το αντίστοιχο της Κεντρικής Επιτροπής) του ΠΑΣΟΚ με κάταγμα στο κεφάλι, ενώ και ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Αγ. Αναργύρων Καματερού (επίσης από το χώρο του ΠΑΣΟΚ) έχει σπασμένο το ένα του ζυγωματικό… Το ΠΑΣΟΚ καταγγέλλει παρουσία στον φασιστικό τραμπουκισμό δυνάμεων των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με επικεφαλής τον υποψήφιο Δήμαρχο Αγ. Αναργύρων - Καματερού του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο τελευταίος, όταν στριμώχνεται σε τηλεοπτική εκπομπή, τα ρίχνει στο ΚΚΕ(μ-λ)… ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΚΚΕ(μ-λ) δεν διαψεύδουν με ανακοινώσεις τους τη συμμετοχή τους στην νεοακροδεξιά αντισυγκέντρωση, άρα είναι υπόλογοι μαζί με το σύνολο των πολιτικών συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, για φασιστική τρομοκρατία…

Προβληματισμοί για τα αίτια της προσωρινής ήττας του ελλαδίτικου μ-λ κινήματος στο ζήτημα της συνέχειας του ΚΚΕ

Ένα από τα πιο βασικά ζητήματα που απασχολεί, πιστεύουμε, κάθε Έλληνα μαρξιστή – λενινιστή, ειδικά μετά το 1980, όταν και έπαψαν πια να είναι μαζικές οι μ-λ οργανώσεις, είναι πώς και γιατί «χάσαμε» στα μάτια των μαζών την ιστορική, πολιτική συνέχεια του παλιού, μεγάλου ΚΚΕ. Γιατί, με λίγα λόγια, στη συνείδηση του μέσου ανθρώπου στη χώρα μας, δεν μπόρεσε να κλονιστεί το δήθεν «αυτονόητο» γεγονός, ότι το ψευτοΚΚΕ των Κολιγιάννη – Φλωράκη – Φαράκου – Παπαρήγα ήταν και είναι η φυσική συνέχεια του ΚΚΕ.

Καμιά φορά, και λόγω του ειδικού χαραχτήρα που είχε η άλωση του Κόμματος μας από το ρεβιζιονισμό – σοσιαλφασισμό (εξωτερική επέμβαση, απροσχημάτιστη βία, εξορία και δολοφονία του ιστορικού Αρχηγού, φυσική εξόντωση αγωνιστών), σε συνδυασμό με το ό,τι μιλάμε για αγωνιστές που βρίσκονταν ήδη εξόριστοι από την πατρίδα μας μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ στη Λαϊκή Δημοκρατία της Αλβανίας (διπλές κακουχίες δηλαδή), τείνουμε να εξηγούμε τα ζητήματα μόνο με στενά ελλαδίτικους όρους. Ξεχνάμε δηλαδή, παρά το δράμα των επαναστατών κουκουέδων που έμειναν πιστοί στο μαρξισμό – λενινισμό, η τελική έκβαση (πρόσκαιρη πιστεύουμε) της πάλης υπέρ της πλευράς του ρεβιζιονισμού ήταν μία εξέλιξη που λίγο έως πολύ πήρε παγκόσμια χαρακτηριστικά. Γι’ αυτό και δεν ωφελεί ιδιαίτερα, όσο κι αν έχει τη γοητεία του, το να κάνουμε υποθέσεις εργασίας «τι θα είχε συμβεί αν»….

«Λαϊκοί» τραμπουκισμοί, εργατισμός και αντιφασιστική πάλη - Φασισμός και ψευτοαριστερά

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στην εφημερίδα «Παρασκήνιο», ο «φύρερ» της ναζιστικής συμμορίας της «Χρυσής Αυγής» Ν. Μιχαλολιάκος, δήλωσε:

Ερώτηση: Γιατί προχωρήσατε στον «χαιρετισμό» προς τον Πέτρο Κωνσταντίνου (σ.κ.μ. δημ. σύμβουλος του ΣΕΚ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ) στο δημοτικό συμβούλιο, ο οποίος ξεσήκωσε αντιδράσεις;

Απάντηση: «Εγώ δεν είδα καμία αντίδραση. Αυτοί που δεν χαιρετούν φασιστικά δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν, γιατί τρώνε γιαούρτια. Εγώ που χαιρέτησα έτσι, δεν τρώω γιαούρτια. Εν προκειμένω, αυτός ο χαιρετισμός δεν είναι ο επίσημος της Χρυσής Αυγής. Ο Πέτρος Κωνσταντίνου, σε ένα διάλειμμα της συνεδρίασης, με είχε αποκαλέσει φασίστα και θέλοντας να τον προκαλέσω χαιρέτησα έτσι, λέγοντας: «Ναι, ρε, είμαι φασίστας»!…»

Βέβαια, σαν κλασσικός ναζιστής, δηλαδή απόλυτο κτήνος δίχως αρχές μπροστά στον «ιερό» σκοπό του, να γυρίσει την ανθρωπότητα στον κανιβαλισμό, ο Μιχαλολιάκος ψεύδεται. Αυτός ΕΙΝΑΙ ο επίσημος χαιρετισμός της Χρυσής Αυγής, η οποία είναι μία ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ, εθνικοσοσιαλιστική οργάνωση, παρά την προσπάθειά της να μεταμφιεστεί σε «απλά» ακροδεξιά εθνοφασιστική δύναμη και να υιοθετήσει το Μεταξά, τον Παπαδόπουλο, το Μανιαδάκη και άλλους "αστέρες" του ντόπιου εθνοφασισμού.