Οι φασίστες του ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση και στο στρατό – Ο φασισμός επίσημα μέρος της καθεστωτικής εξουσίας

Μερικές φορές, τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Η είσοδος 4 στελεχών του φασιστικού ΛΑΟΣ στο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησης Παπαδήμου, πρέπει να σημάνει το μεγαλύτερο συναγερμό, για κάθε πατριώτη και δημοκράτη, για κάθε αντιφασίστα, για κάθε τίμιο άνθρωπο του λαού. Και γι’ αυτό καθ’ αυτό το ανατριχιαστικό γεγονός, να μπαίνουνε στα υπουργεία ανοιχτοί χουντοφασίστες της πάλαι ποτέ ΕΠΕΝ (του κόμματος των βασανιστών) τύπου Βορίδη, ή ανοιχτοί ρατσιστές και φιλοναζιστές παλιάνθρωποι τύπου Γεωργιάδη, αλλά και γιατί αυτό συμβαίνει μέσα σε μία ατμόσφαιρα ευδαιμονίας και «εθνικής χαράς», καθώς επιτέλους οι πολιτικοί αρχηγοί «συνετίστηκαν» και προχωράμε πια με «αρραγή εθνική ενότητα» προς τον εκφασισμό και την αποικιοποίηση της χώρας μας.

Ο ΕΠΕΝίτης χουντοφασίστας Βορίδης το 1985

Πρέπει να καταγγείλουμε με την πιο στεντόρεια φωνή όλο τον συρφετό των ηγεσιών του συνόλου των υπόλοιπων καθεστωτικών κομμάτων που έχουν εκπροσώπηση σε κοινοβούλιο και ευρωκοινοβούλιο, καθώς κανείς δεν πρόταξε, πριν από οποιοδήποτε ζήτημα οικονομικής πολιτικής ή διαχείρισης, το ζήτημα του αποκλεισμού του ΛΑΟΣ από οποιαδήποτε ανάληψη κυβερνητικής ευθύνης. Φυσικά, δεν περίμενε κανείς να το κάνουν τώρα, αφού δε το έκαναν όταν οι φιλοναζήδες αυτού του κόμματος, πριν μπουν στη Βουλή το 2007,  στέκονταν στο πλευρό του μέλους του κόμματος τους γεροναζί Κωνσταντίνου Πλεύρη στη δίκη του για το χιτλερικό του πόνημα "Εβραίοι Όλη η Αλήθεια", υπερασπιζόμενοι το δικαίωμά του να ζητάει την εξόντωση λαών και εθνών (Θάνος Πλεύρης και Άδωνις Γεωργιάδης).  

Η πλήρης αντιστροφή της πραγματικότητας από το σοσιαλφασιστικό καθεστώς της Ελλάδας έγκλημα διαρκείας κατά του λαού

Στην Ευρώπη ψευτοδουλικός, στην Ελλάδα "κατά των αγορών"

Παρακολουθώντας κάποιος όλη τη φιλολογία των τελευταίων ημερών γύρω από το σχηματισμό της κυβέρνησης «εθνικής ενότητας», τα προβλήματα των κλικών Παπανδρέου – Βενιζέλου και Σαμαρά αντίστοιχα να χωρέσουν τις φαινομενικά εντελώς αλλοπρόσαλλες μεταστροφές τους στα όρια και των κομματικών μηχανισμών ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, και να μην εξερεθίσουν εντελώς την ΕΕ, χωρίς να ξεφύγουν από τη στρατηγική του σοσιαλιμπεριαλισμού για μεθοδευμένη πολιτική αστάθεια που υπηρετούν, σου έρχεται αναμφίβολα ένα ανακάτωμα στο στομάχι.

Όχι τόσο για όλα αυτά τα υποκείμενα των ηγετικών κλικών, που ο ρόλος τους σε όσους έχουν παρακολουθήσει και συμφωνούν με τη μαοϊστική ΟΑΚΚΕίτικη ανάλυση είναι γνωστός και κατανοητός, όσο για το πόσο σιχαμερά ασπόνδυλη είναι η αστική τάξη, όλες ανεξαιρέτως οι φράξιες της και το πολιτικό της προσωπικό σε αυτό τον τόπο. Γνήσιοι πολιτικοί απόγονοι των ξενόδουλων μοναρχοφασιστικών κυβερνήσεων του Εμφύλιου, που ενώνανε Φιλελεύθερους και Λαϊκούς, Σοφούληδες και Τσαλδάρηδες, στην «ιερή» αντιΔΣΕ και αντιδημοκρατική πάλη, σε συνεργασία με τους πρώην ταγματαλήτες.

Όχι στη ναζιφασιστική τρομοκρατία Χρυσής Αυγής - ΛΑΟΣ στο Αγρίνιο! Συμπαράσταση στην Πρωτοβουλία Αναρχικών Αγρινίου!

Η αφίσσα για τη συγκέντρωση αλληλεγγύης

Το ΚΜ αναδημοσιεύει σήμερα ένα κάλεσμα της Πρωτοβουλίας Αναρχικών Αγρινίου και αλληλέγγυων, για τη συγκέντρωσή τους την Παρασκευή 11 του Νοέμβρη στις 10 το πρωί, έξω από τα Δικαστήρια του Αγρινίου. Εκεί θα εκδικαστεί μήνυση που έχει καταθέσει -κατά συντρόφου τους αναρχικού- ένας χρυσαυγίτης ναζιστής.

Δεν είναι μόνο η αντιφασιστική αλληλεγγύη που οδηγεί σε αυτή την αναδημοσίευση. Είναι πως στη συγκεκριμένη περίπτωση, αναδεικνύονται ανάγλυφα οι στενοί δεσμοί ΛΑΟΣ – Χρυσής Αυγής, που ασκούν μαζί την αντιλαϊκή και αντινεολαιίστικη τρομοκρατία τους μακριά από τα φώτα της «κεντρικής» αθηναϊκής δημοσιότητας, όπου το ΛΑΟΣ υποδύεται το κάπως ευρωσκεπτικιστικό αλλά εν πάση περιπτώσει γενικά «δημοκρατικό» κόμμα. Μάλιστα, σύμφωνα με χθεσινή δήλωση του παθολογικά ρωσόφιλου αρχιφασίστα αρχηγού του Καρατζαφύρερ, ο παγκόσμιος προβοκάτορας Παπανδρέου του πρότεινε «τιμητική» θέση στη νέα κυβέρνηση, κάτι για το οποίο, όπως τον διαβεβαίωσε ο Παπατζής ο Γ’, ο κρυφοφασίστας αρχηγός της νέας ΝΔ Σαμαράς δεν είχε «καμία αντίρρηση». Εφ’ όσον κανείς δε τον έχει διαψεύσει μέχρι στιγμής, εμείς θα καταγγέλλουμε όλα τα πολιτικά κόμματα που θεωρούν τη συμμετοχή του ΛΑΟΣ σε οποιαδήποτε κυβέρνηση νομιμοποιημένη. Δηλαδή το σύνολο των υπόλοιπων 8 κοινοβουλευτικών και ευρωκοινοβουλευτικών κομμάτων.

Οι Ρώσοι μακελάρηδες και οι ταγματαλήτες της Χρυσής Αυγής βρώμισαν την αντιφασιστική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου - Καρατζαφέρης και Τσίπρας ανοιχτοί πλασιέ της Ρωσίας

Ο στρατός των νέων Τσάρων παρελαύνει στην Αλεξανδρούπολη

Κάθε χρόνο, η επέτειος της 28^ης Οκτωβρίου φέρνει δικαιολογημένη συγκίνηση σε κάθε πατριώτη και δημοκράτη. Είναι η μέρα που η Ελλάδα, ακόμα και κάτω από τη μπότα της μοναρχοφασιστικής διχτατορίας της 4^ης Αυγούστου, έστω και με τη φωνή του αγγλόδουλου (ιδεολογικά φασίστα) Μεταξά, πήρε τη θέση της ανάμεσα στα ελευθερόφιλα κράτη και έθνη, που έδωσαν ανάμεσα στο 1939 και στο 1945 τη μάχη ενάντια στο ναζιφασιστικό Άξονα Γερμανίας – Ιαπωνίας – Ιταλίας. Η πανεθνική αυτή αντιφασιστική και στο βάθος αντιιμπεριαλιστική συστράτευση επισφραγίστηκε από το γνωστό επικό κάλεσμα του Νίκου Ζαχαριάδη για την πάλη με όλες τις δυνάμεις ενάντια στο φασίστα επιδρομέα.

71 χρόνια μετά λοιπόν, τα σκουλήκια του ναζισμού βγήκαν εμφατικά από τις τρύπες τους και έκαναν επίδειξη δύναμης ανήμερα της 28^ης Οκτωβρίου. Βγήκαν ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΞΙΑ του κλασσικού εθνοσωβινισμού και μιλιταρισμού, καθώς ματαίωσαν τη γνωστή στρατιωτική παρέλαση, το καμάρι της κλασσικής φαιάς παλαιοδεξιάς αντίδρασης. Δύο γεγονότα -ή μάλλον τρία- στιγμάτισαν με τα πιο μελανά χρώματα τον εορτασμό της επετείου της 28^ης Οκτωβρίου στα 2011, που κάτι μας λέει ότι θα τη θυμόμαστε για χρόνια σαν την απαρχή ανώμαλων πολιτικών εξελίξεων στο τόπο μας (πράγμα που επιβεβαιώνεται με τις νέες εγκληματικές προβοκάτσιες των Παπανδρέου – Βενιζέλου).

Για την προβοκατόρικη επίθεση του ψευτοΚΚΕ στο Σύνταγμα στις 20 του Οχτώβρη

Τα ΚΝΑΤ εφορμούν

Το ΚΜ αναδημοσιεύει την ανακοίνωση της Οργάνωσης για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ, που αφορά την επιθετική κατάληψη της πλατείας Συντάγματος από τα ΚΝΑΤ του σοσιαλφασισμού στις 20/10. Δηλώνει την απόλυτη συμφωνία του στο περιεχόμενό της, και σημειώνει απλώς πως όποιος δημοκρατικός και προοδευτικός άνθρωπος είδε δια ζώσης τον τρόπο διάταξης και δράσης των διμοιριών των ΚΝΑΤ, είχε την  ευκαιρία για μια μικρή «τζούρα» από τα προσεχώς της επερχόμενης (ιστορικά) φάσης. 

Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή πιο συμπυκνωμένος φασισμός σε αυτή τη χώρα, άσχετα με την υποκειμενική συνείδηση πολλών μελών του ψευτοΚΚΕ και της νεολαίας του. Κι αυτό άσχετα από την απέχθεια που γεννάει αντικειμενικά στους προοδευτικούς ανθρώπους και το επίπεδο αντίληψης και δράσης του σημερινού αναρχισμού, όπως τον «ανέθρεψαν» και ύπουλα τον καναλιζάρισαν οι κνίτες κάθε είδους μέσα στις γραμμές του, χώρια από τα εγγενή του προβλήματα, στα οποία αναφέρεται ούτως ή άλλως η ανακοίνωση της ΟΑΚΚΕ. 

(Οι φωτογραφίες και τα σχόλια κάτω από αυτές εκφράζουν μονάχα το ΚΜ και δεν είναι μέρος του πρωτότυπου της ανακοίνωσης)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΑΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΨΕΥΤΟΚΚΕ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Η ΟΑΚΚΕ καταγγέλλει το ψευτοΚΚΕ σαν τον κύριο υπεύθυνο της αιματηρής σύγκρουσης με τους αναρχικούς στο Σύνταγμα στις 20 του Οχτώβρη. Επρόκειτο για μια σχεδιασμένη προβοκάτσια μέσω της οποίας το ψευτοΚΚΕ σε συνεννόηση με τον ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να εγκαθιδρυθεί με ωμή βία σαν ιδιοκτήτης του συμβολικού πολιτικού κέντρου της χώρας και ιδίως σαν μονοπωλιακός διαχειριστής μιας μελλοντικής πραξικοπηματικής βίας ενάντια στη Βουλή και ενάντια στον όποιο δημοκρατικό αστικό κοινοβουλευτισμό.

30 χρόνια από την «ΑΛΛΑΓΗ» του ’81 – Η διακήρυξη του ΜΛΚΚΕ και του ΕΚΚΕ για την εκλογική μάχη της 18ης του Οχτώβρη 1981

Η έναρξη και η ολοκλήρωση της καταστροφής

Το ιστολόγιο ήθελε με κάποιο τρόπο να κάνει αυτή τη μικρή υπόμνηση για τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την εκλογική συντριβή της Παλιάς Δεξιάς σα ΝΔ (που ενσωμάτωνε σε εκείνες τις εκλογές και σχεδόν όλη τη χουντοδεξιά της «Εθνικής Παράταξης») από το ΠΑΣΟΚ του Παπαντρέα του Β’. Επρόκειτο, όπως και αποδείχτηκε, για μια ιστορική αλλαγή πλεύσης για τη χώρα μας προς το χειρότερο, αλλαγή μέσα στα πλαίσια της αδιάσπαστης συνέχειας της βαθιάς εξάρτησης του ελληνικού προμονοπωλιακού καπιταλισμού (του Τρίτου Κόσμου) από τον (όποιο) ιμπεριαλισμό και του ξενόδουλου χαραχτήρα της ελληνικής αστικής τάξης.

Το καθεστώς οδηγεί τη χώρα στην αποικιοποίηση από το φασιστικό ανατολικό Άξονα - Να αποκαλύψουμε την αλήθεια και να αντισταθούμε

"Οι Γερμανοί ξανάρχονται - Η κυβέρνηση απομονώνει τους Ρώσους"
Η συμπύκνωση της φασιστικής προπαγάνδας

Ο καιροσκόπος και τυχοδιώχτης Καρατζαφέρης, ο αρχηγός του φασισμού μέσα στη Βουλή, δε μάσησε τα λόγια του. Μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA τη Δευτέρα 10/10, προσδιόρισε καθαρά ποιοι είναι οι «εχθροί» του έθνους και ποιοι οι «φίλοι» του, σύμφωνα πάντα με τις ηγετικές κλίκες των 8 (μαζί με Οικολόγους Πράσινους, ΔΗΜΑΡ και «Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών») βασικών κοινοβουλευτικών και ευρωκοινοβουλευτικών κομμάτων (με 9^ο τους καρπαζοεισπράχτορες ευρωπαιόφιλους -αβανταδόρους του καθεστώτος- της ΔΗΣΥ της Μπακογιάννη).

Για τη βιομηχανία «αποκαταστάσεων» που στήνει ο ψευτοκομμουνισμός + Νίκος Ζαχαριάδης : ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ (Η παράνομη μπροσούρα - 1962)

Μεταξύ 2 και 9 του Οχτώβρη του 2011, το ψευτοΚΚΕ ετοιμάζεται να προχωρήσει στο «μεγάλο κόλπο», στο δήθεν «ξεκαθάρισμα των λογαριασμών του με την ιστορία». Με τρεις εκδηλώσεις σε Αθήνα (Α’ Νεκροταφείο), Καλλιθέα και Λαμία, θα δώσει επίσημο χαραχτήρα στην «αποκατάσταση», όπως ισχυρίζεται ο Περισσός, των Νίκου Ζαχαριάδη και Νίκου Βαβούδη και την πολιτική αποκατάσταση (εννοεί όχι πλήρη – κομματική) του Θανάση Κλάρα – Άρη Βελουχιώτη. Αυτές οι «αποκαταστάσεις», που πλην εκείνης του Νίκου Ζαχαριάδη έχουνε «ξαναγίνει» μεταξύ 1956 και 1958, διαθέτουνε και την τραγική και αστεία, και την εξόχως εξοργιστική πλευρά τους.

Όχι στο παραγωγικό σαμποτάζ και τους σαμποταριστές - Όχι στα νέα μέτρα εξαθλίωσης του λαού - Κάτω οι διακομματικοί εγκληματίες

Όλα δείχνουν ότι η διακομματική συμμορία των προβοκατόρων-σαμποταριστών που διοικεί τη χώρα, την οδηγεί  σε μια πιο ωμή, πιο ανοιχτή χρεωκοπία από όσο πρόβλεπε η συμφωνία της 21^ης του Ιούλη, ενώ στον οικονομικό εφιάλτη του λαού προσθέτει καινούργια βάσανα με τη διαρκή μείωση των μισθών του δημοσίου και των συντάξεων, αλλά και με τη μορφή των νέων, όλο και μεγαλύτερων και όλο και θρασύτερων φοροεπιδρομών, που τσακίζουν και παραγωγή και κατανάλωση.

Μόλις τώρα προσθέσανε έναν χαρακτηριστικό νέο φόρο στα σπίτια του κόσμου, που από πηγές ασφάλειας τα μετατρέπει σε φορολογικές παγίδες, δηλαδή σε πηγές ανασφάλειας όπως ακριβώς κάνει και ο σεισμός. Μόνο που σε αντίθεση με το σεισμό, τα κάνει τόσο πιο ανασφαλή όσο πιο γερά, ευρύχωρα και σε καλή περιοχή είναι χτισμένα. 

56 χρόνια από τα γεγονότα της Τασκένδης - Ντοκουμέντο: Η τελευταία νόμιμη (5η) Ολομέλεια ΚΕ του ΚΚΕ (Δεκέμβρης του 1955)

56 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΣΟΣΙΑΛΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟ ΤΑΣΚΕΝΔΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ – ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 5^ης ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ (ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1955)

Πριν από 56 χρόνια και λίγες μέρες, στην πρωτεύουσα της Σοσιαλιστικής Ομόσπονδης Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν, τη μακρινή Τασκένδη, γραφότανε μία από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, μα και ταυτόχρονα η πρώτη, χρυσή σελίδα της ιστορίας της αντίστασης στο σοσιαλφασισμό.

Στις 9-10 του Σεπτέμβρη του 1955, οργανωμένη κλάκα σοσιαλφασιστών και ρεβιζιονιστών τραμπούκων, με επικεφαλής μια μειοψηφία διαφθαρμένα στελέχη της ΚΟ Τασκένδης του ΚΚΕ, επιτεθήκανε ενάντια στα γραφεία της ΚΕ της ΚΟ Τασκένδης του κόμματος. Στόχος τους να τσακίσουνε τη ζαχαριαδική, πιστή στο ΚΚΕ και την ΚΕ του καθοδήγηση και να εγκαταστήσουνε νέα, αντισταλινική – αντιζαχαριαδική – χρουστσοφική καθοδήγηση, σαν ένα πρώτο βήμα για την άλωση του ΚΚΕ από το σοσιαλφασισμό – ρεβιζιονισμό, που θα ξεκινούσε τελικά με την βρώμικη και αντικαταστατική «6^η Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ και της ΚΕΕ του ΚΚΕ» του Μάρτη του 1956.

Οι αντικινέζικες θηριωδίες των νέων τσάρων - Κινέζικη ταινία για τη ρώσικη επεκτατική επίθεση στην Κίνα (1969)

Το ΚΜ αναρτάει σήμερα μια ταινία διάρκειας 63 λεπτών, παραγωγής του Υπουργείου Εξωτερικών της ΛΔ της Κίνας (της Λαϊκής Κίνας του 1969 φυσικά κι όχι της σημερινής φασιστικής ιμπεριαλιστικής Κίνας). Ζητάμε εκ προοιμίου συγγνώμη από τους μη αγγλομαθείς αναγνώστες, αλλά νομίζουμε πως η διάδοση της αγγλικής γλώσσας στη χώρα μας και ειδικά στη νεολαία είναι τέτοια που δεν κάνει ανούσια ή άχρηστη μια τέτοια ανάρτηση.

Πρόκειται ουσιαστικά για την κινηματογραφημένη κινέζικη απάντηση στις προκλήσεις της σοσιαλιμπεριαλιστικής πια (στα 1969) Ρωσίας του Μπρέζνιεφ, που σε πλήρη διάσταση με τη σοσιαλιστική αντιιμπεριαλιστική ΕΣΣΔ των Λένιν - Στάλιν που ήταν συνεπής φίλος της εθνικοδημοκρατικής και έπειτα λαϊκοδημοκρατικής Κίνας, προσπαθούσε να κόψει κομμάτια από το κινέζικο έδαφος προς όφελός της και να τα ενσωματώσει στην αυτοκρατορία της. 

Το φασιστικό Τείχος του Βερολίνου: Υπεύθυνος ο σοσιαλφασισμός και όχι ο επαναστατικός κομμουνισμός

Εισαγωγή ΚΜ: Το Νοέμβρη του 2009, γιορταστήκανε από τους Γερμανούς και όλη τη δημοκρατική ανθρωπότητα τα 20 χρόνια από το γκρέμισμα του λαομίσητου, φασιστικού Τείχους που χώριζε στα δυο την πόλη του Βερολίνου, και ταυτόχρονα σηματοδοτούσε για 28 χρόνια (1961-1989) το χώρισμα του γερμανικού έθνους σε δύο χωριστά κράτη (την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και τη «Λαοκρατική» Δημοκρατία της Γερμανίας).

Το Τείχος αυτό, που χτίστηκε με πρωτοβουλία της μεγαλορώσικης σοσιαλφασιστικής ομάδας Σουσλόφ – Χρουστσόφ και με τη συναίνεση του ρεβιζιονιστή υποταχτικού τους, ηγέτη του ανατολικογερμανικού «ενιαίου σοσιαλιστικού» κόμματος (πρώην τριτοδιεθνιστή) Βάλτερ Ούλμπριχτ στα 1961, αποτέλεσε ένα από τα βασικότερα και πιο μισητά σύμβολα του σοσιαλφασισμού στην ίδια τη Γερμανία, αλλά και σε όλο τον κόσμο.

Για χρόνια το να περάσει κανείς το Τείχος (με σοβαρότατο κίνδυνο της ζωής του – εκατοντάδες χάθηκαν από σφαίρες συνοριοφρουρών, σταζιτών και καγκεμπιτών φασιστών) ήταν συνώνυμο του περάσματος από τον κόσμο της σοσιαλφασιστικής αστικής διχτατορίας στον κόσμο της σχετικής ελευθερίας που εξασφάλιζε η μονοπωλιακή, δευτεροκοσμική ιμπεριαλιστική αλλά αστικοδημοκρατική Δυτική Γερμανία.

Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ - ΛΕΝΙΝΙΣΜΟΣ - ΜΑΟΪΣΜΟΣ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ (Ντοκουμέντο του ΜΛΚΚΕ του 1977 κατά του χοτζικού νεοτροτσκισμού)

(Σχετικά με το άρθρο της «Ζέρι ι Πόπουλιτ» της 7^ης του Ιούλη)

ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΧΟΤΖΙΚΟ ΝΕΟΤΡΟΤΣΚΙΣΜΟ

Η μέχρι στιγμής σχολιογραφική κίνηση στο ιστολόγιο έχει γενικά καταδείξει το εξής: αν εξαιρέσει κανείς κάποιες γενικά γόνιμες αστοδημοκρατικές παρεμβάσεις - παρατηρήσεις για το ζήτημα του επιμερισμού ευθυνών μεταξύ αστοφιλελεύθερων και σοσιαλφασιστών για την ελλαδική κρίση χρέους, και κάποιες προβοκατόρικες κνίτικες επιθέσεις λυσσασμένου σοσιαλ-φασιστικού αντιμαοϊσμού, τα κύρια πυρά στην πολιτική γραμμή – συνισταμένη των δημοσιεύσεων τούτου δω του ιστολόγιου, προέρχονται από οπαδούς -με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- της γραμμής του πάλαι ποτέ χοτζικού Κόμματος Εργασίας Αλβανίας (ΚΕΑ).

Ιδιαίτερα δε οπαδούς της γραμμής του ΚΕΑ μεταξύ 1976 – 1982, όταν και εξαπέλυσε την ανοιχτή επίθεσή του στο μαοϊσμό σαν ανάπτυξη του μαρξισμού – λενινισμού, με ταυτόχρονη υιοθέτηση της πολιτικής γραμμής της κατά προτεραιότητα καταγγελίας της ιμπεριαλιστικής Δύσης σε σχέση με την σοσιαλιμπεριαλιστική Ανατολή και διατύπωσε τη νεοτροτσκιστική, κεντριστική, τελικά δεξιά οπορτουνιστική γραμμή του τόσο σε ό,τι αφορά τα ζητήματα της διεθνούς αντιιμπεριαλιστικής πάλης, όσο και τα ζητήματα της εξέλιξης της ταξικής πάλης στο εσωτερικό κάθε δοσμένης χώρας.

Η ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ (Αύγουστος του 1945 ή Περί Χιροσίμα - Ναγκασάκι)

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Νέα Γενιά» αρ. φύλλου 55 (15 του Αυγούστου 1945), όργανο του Κεντρικού Συμβουλίου της Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης Νέων (ΕΠΟΝ), της ηρωικής και πρωτοπόρας νεολαίας του ΕΑΜ, που ιδρύθηκε το Μάρτη του 1943. Αφορμή για τη δημοσίεψή του από το φωτοδότη της προοδευτικής και δημοκρατικής νεολαίας του τόπου μας εκείνη την εποχή, ήταν η χρησιμοποίηση της ατομικής βόμβας, λίγες ημέρες πριν, στις 6 και στις 9 του Αυγούστου, από τους Συμμάχους (τους Αμερικανούς συγκεκριμένα) για να καμφθεί η αντίσταση των σκληροκέφαλων Ιαπώνων μιλιταριστών-φασιστών του Τόκιο, που είχαν ξεπεράσει σε πώρωση και λύσσα στον αντισυμμαχικό πόλεμο κι αυτούς τους Γερμανούς χιτλερικούς.

Ανήμερα της ρίψης της δεύτερης ατομικής βόμβας στο Ναγκασάκι, στις 9 του Αυγούστου, 3 ακριβώς μήνες μετά την επίσημη συνθηκολόγηση της χιτλερικής Γερμανίας, η σταλινική ΕΣΣΔ, όπως είχε υποσχεθεί ρητά στους Συμμάχους της, τις ΕΠΑ και το Ενωμένο Βασίλειο, μπαίνει στον πόλεμο κατά της Ιαπωνίας χτυπώντας τα ιαπωνικά φασιστικά στρατεύματα στη Μαντζουρία, σε συμμαχία με τις κόκκινες κινέζικες στρατιές του Μάο Τσε Τουνγκ αλλά και τους Κινέζους εθνικιστές του Τσανγκ Κάι Σεκ. Στις 2 του Σεπτέμβρη του 1945, 6 χρόνια και μία ημέρα από τη βρώμικη χιτλερική επίθεση στην Πολωνία, ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ολοκληρώνεται με τη συνθηκολόγηση της μιλιταριστικής – αυτοκρατορικής Ιαπωνίας.

Να αρνηθούμε τους δολοφόνους του Νίκου Ζαχαριάδη για να χτίσουμε το νέο ΚΚΕ στα χνάρια του παλιού

38 χρόνια από τη δολοφονία του ήρωα Νίκου Ζαχαριάδη, Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ

Την 1^η Αυγούστου κλείνουν 38 χρόνια από την δολοφονία του γραμματέα του ΚΚΕ, Νίκου Ζαχαριάδη, από το ρώσικο σοσιαλιμπεριαλισμό και τους λακέδες του, τους πολιτικούς πρόγονους του ψευτοΚΚΕ και του ΣΥΝ. Η δολοφονία του ήρωα της ελληνικής προλεταριακής επανάστασης ήταν μια κίνηση υποχρεωτική για το ρώσικο σοσιαλιμπεριαλισμό και για τα σχέδια της ηγεμονίας του στην Ελλάδα. Αν με την επικείμενη πτώση της κλονιζόμενης τότε χούντας ο Ζαχαριάδης κατέβαινε στην Ελλάδα, θα έδινε ένα τεράστιο χτύπημα από το οποίο δεν θα συνερχόταν ποτέ το κάλπικο «ΚΚΕ», το βασικό πολιτικό πρακτορείο της Ρωσίας στη Ελλάδα.

Ποιος θα ακολουθούσε το μικρό τότε κόμμα του Φλωράκη, του Τσολάκη, του Καλούδη και Σία, όταν θα υπήρχε ζωντανός ο θρύλος, ο Ζαχαριάδης, με την τεράστια ακτινοβολία, το κύρος, τη βαθύτατη μαρξιστική του κατάρτιση και το κοφτερό πολιτικό μυαλό του;

Για την κομμουνίστρια, αντιφασίστρια ηρωίδα Ηλέκτρα Αποστόλου

Δημοσιεύουμε σήμερα στο ΚΜ ένα μικρό αρθράκι αφιερωμένο στην Ηλέκτρα Αποστόλου, μια από τις πιο γλυκές μορφές του επαναστατικού ΚΚΕ και του λαού μας στον 20ό αιώνα. Πρόκειται για μια πραγματική ηρωίδα, σεμνή και απέριττη σαν προσωπικότητα, που βασανίστηκε με τον πιο βάρβαρο και απάνθρωπο τρόπο από τα ελληνόφωνα όργανα των ναζιστών κατακτητών της χώρας, λίγο πριν ξεκουμπιστούν από την Ελλάδα, το καλοκαίρι του ΄44. Μέλος της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ) από το 1926, αντιπρόσωπος στα αντιφασιστικά συνέδρια των γυναικών της Ευρώπης στα μέσα της δεκαετίας του '30, στέλεχος της ΕΠΟΝ και από την άνοιξη του 1944 στέλεχος της ΚΟ Αθήνας του ΚΚΕ, πιάστηκε και μέχρι την τελευταία της πνοή δεν έβγαλε λέξη, παρά τα όσα φριχτά υπέστη. Ήταν και τότε τέλη του Ιούλη, όταν τα κτήνη της "Ειδικής Ασφάλειας" πέταξαν το κακοποιημένο πτώμα της στους δρόμους της Αθήνας.

Μια πρώιμη μαοϊκή άποψη για τα Ιουλιανά του 1965 (και μια αναφορά στο Σωτήρη Πέτρουλα)

Τα Ιουλιανά αποτελέσανε ένα σημαντικό σταθμό στη μάχη του ελληνικού λαού τόσο ενάντια στην αμερικανοκρατία στον τόπο μας, όσο και ενάντια στο βρώμικο αντιδημοκρατικό ρόλο που έπαιζε το  Παλάτι (δεμένο παραδοσιακά κύρια με τον εγγλέζικο ιμπεριαλισμό) στην πολιτική ζωή της χώρας.

Είναι γεγονός πως αφ’ ενός το σοσιαλφασιστικό πραξικόπημα στο ΚΚΕ του 1956 και άρα η ανυπαρξία επαναστατικού, λαϊκοδημοκρατικού φορέα για να καθοδηγήσει τη φτωχολογιά την περίοδο εκείνη (η ρεβιζιονιστική ΕΔΑ ως εκ του χαραχτήρα της δεν μπορούσε να παίξει τέτοιο ρόλο), αφ’ ετέρου η άγνοια του προβοκατόρικου -υπέρ της αστικής πια ΕΣΣΔ- ρόλου του αρχηγού της «αριστερής πτέρυγας» της Ένωσης Κέντρου Αντρέα Παπαντρέου, που θα αποκαλυπτόταν πολλά χρόνια αργότερα, οδήγησαν το λαό σε μια τακτική ήττα και τις μικρές τότε επαναστατικές δυνάμεις σε αδυναμία να συλλάβουν το βάθος των αντιθέσεων και να εκπονήσουν γραμμή μαζών και γραμμή νίκης. Η λαϊκή ήττα επισφραγίστηκε με το φασιστικό κιάσσο του Απρίλη του 1967.

Ωστόσο, η λίγη αυτή δημοκρατία που έχει απομείνει σήμερα στη χώρα και επιτρέπει ακόμη στα δημοκρατικά και επαναστατικά ρεύματα να εκφράζονται, να μιλούν, να εκδίδουν εφημερίδες και έντυπα, και που κατακτήθηκε με κορωνίδα το αντιφασιστικό Πολυτεχνείο, έχει τις ρίζες της στον αντι-μοναρχοφασιστικό αγώνα που έδωσε ο ελληνικός λαός σε όλη την περίοδο μετά την ήττα του ΔΣΕ στα 1949, που μια από τις κορυφώσεις του ήταν και τα λεγόμενα Ιουλιανά, και κυρίως η μεγάλη εβδομάδα 15 έως 22 του Ιούλη του 1965, οπότε και ο λαός αναμετρήθηκε ανοιχτά στο δρόμο με την αντίδραση και τους πάτρονές της.

Αίσχος στους καθεστωτικούς προστάτες του ναζισμού - Έξω οι χρυσαυγίτες και όλοι οι ναζιστές από τα ΜΜΕ και τη δημόσια ζωή

Εβραιόπουλα σε στρατόπεδο συγκέντρωσης

Παράλληλα με το βύθισμα στο απύθμενο πηγάδι στο οποίο έχει ρίξει τη χώρα το διακομματικό συντονιστικό κορυφής και με το αίσχος της πρωτόγνωρης για τη μεταπολιτευτική περίοδο ανεργίας, πείνας και δυστυχίας, έχει επίσης βαλθεί να μπάσει στη συνείδηση του λαού μας τον νέο ταγματασφαλιτισμό και στη Βουλή τους πιο ανοιχτούς και κτηνώδεις εκπροσώπους του, τα ανθρωποειδή της «Χρυσής Αυγής».

Στις 17 του Ιούλη οι ναζιστές πραγματοποίησαν εκδήλωση στις Θερμοπύλες. Επ’ αφορμή της εκδήλωσης, το «Κανάλι Ένα Κεντρικής Ελλάδας» κάλεσε στο δελτίο ειδήσεών του εκπρόσωπο – μεγαλοστέλεχος της «Χρυσής Αυγής», το γνωστό Η. Κασιδιάρη, παραχωρώντας του 25 λεπτά για να αχτιφάρει -σε συνεργασία με την εξοργιστικά φιλοναζίστρια παρουσιάστρια του δελτίου Λιλή Ντεβενέ- το λαό της Κεντρικής Ελλάδας.

Η σοσιαλιμπεριαλιστική Ρωσία και η τούρκικη εισβολή στην Κύπρο του 1974 - Ο διαχρονικά βρώμικος ρωσικός ρόλος στο κυπριακό

Τούρκικη κρατική αφίσσα της εισβολής

Συμπληρώνονται σήμερα 37 χρόνια από την τούρκικη εισβολή στη μαρτυρική Κύπρο. Το νησί της Αφροδίτης, που βρέθηκε καταμαχαιρωμένο κατά σειρά από τον εγγλέζικο ιμπεριαλισμό, τον ελληνικό κανιβαλικό εθνοσωβινισμό, το σοβιετικό σοσιαλιμπεριαλισμό, την αμερικάνικη υπερδύναμη και τους Τούρκους επεμβασίες.

Το καθεστώς των συμφωνιών της Ζυρίχης του 1959, που δημιουργούσε επί της ουσίας ένα μη βιώσιμο κρατικό έκτρωμα στη θέση ενός κυρίαρχου κράτους κι έκανε ρυθμιστές της πορείας του τον εγγλέζικο γερομπατίρη ιμπεριαλισμό, τον ελληνικό και τούρκικο εθνικισμό, παραπίσω τις ΕΠΑ μέσω του ΝΑΤΟ και μετά το 1964 και τη φασιστική σοσιαλιμπεριαλιστική Ρωσία, οδήγησε στην προδιαγεγραμμένη καταστροφή.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΙΩΝ (1938) – Ντολόρες Ιμπάρρουρι (Πασιονάρια)

Με τούτη τη δημοσίεψη το ΚΜ ολοκληρώνει το αφιέρωμά του στην Αντιφασιστική Ισπανία και στα 75 χρόνια από την έναρξη του τρίχρονου αντιφασιστικού πολέμου της. Πρόκειται για το σύντομο αποχαιρετιστήριο λόγο της Πασιονάρια (μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚ Ισπανίας που εκτελούσε χρέη αρχηγού του κόμματος, καθώς ο Χοσέ Δίαθ βρισκόταν άρρωστος στη Μόσχα) το Νοέμβρη του 1938 προς τους ήρωες μαχητές των Διεθνών Ταξιαρχιών, τους εθελοντές αντιφασίστες όλου του πλανήτη που με ανιδιοτέλεια και πνεύμα ανείπωτης αυτοθυσίας, πρόσφεραν το αίμα τους για την υπόθεση της Ισπανίας. Η αποχώρησή τους ήταν μια τελευταία προσπάθεια του δημοκρατικού στρατοπέδου να πειστούν οι δυτικοί χοντρόπετσοι μονοπωλιστές της Βρετανίας, της Αμερικής και της Γαλλίας (ακόμα και οι σοσιαλδημοκρατικές ηγεσίες, που κράτησαν άθλια κεντριστική στάση, σε αντίθεση με τους απλούς σοσιαλδημοκράτες της βάσης) να άρουν το εμπάργκο όπλων στη Δημοκρατική Ισπανία. Κι όλα αυτά, την ίδια ώρα που αυτοί οι αντιδραστικοί άφηναν ασύδοτη τη δράση του Χίτλερ και του Μουσολίνι στο πλευρό του Φράνκο.

Ένας απολογισμός της δράσης του ΚΚ Ισπανίας στον εθνικοεπαναστατικό πόλεμο 1936-1939 (José Díaz - 1940)

Συνεχίζοντας το μικρό μας αφιέρωμα στον αγώνα της Αντιφασιστικής Ισπανίας του 1936-1939, αναδημοσιεύουμε σήμερα έναν σχετικά σύντομο απολογισμό της δράσης του ΚΚ Ισπανίας στη διάρκεια του εθνικοεπαναστατικού πολέμου κατά του γερμανοϊταλικού φασισμού και της ισπανικής φασιστικής αντίδρασης, την οποία ο τελευταίος στήριζε.

Το κείμενο είναι γραμμένο στα 1940, γι’ αυτό και υπάρχουν κάποιες αναφορές που συνδέονται με την τότε εκτίμηση της Γ’ ΚΔ για το χαραχτήρα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου (δες την πρώτη υποσημείωση*). Ο συγγραφέας του, ο επαναστάτης αρχηγός του ΚΚ Ισπανίας Χοσέ Δίαθ, πέθανε δυο χρόνια αργότερα, το 1942, από καρκίνο στην Τιφλίδα της Γεωργίας.

Για τη φύση της ισπανικής αντιφασιστικής επανάστασης - Κείμενο του Π. Τολιάττι (Έρκολι) - 1936

Η σημαία του ισπανικού Λαϊκού Μετώπου

Λίγες μέρες πριν τη συμπλήρωση 75 χρόνων από την έναρξη του  ένοπλου αντιφασιστικού αγώνα στην Ισπανία, αποτέλεσμα του φασιστικού πραξικοπήματος της 17^ης του Ιούλη του 1936 κατά της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης του Λαϊκού Μετώπου , το ΚΜ αναδημοσιεύει (από τη Βιβλιοθήκη του αθηναϊκού Ιντυμήντια) την παρακάτω πραγμάτεια του τότε ηγετικού στελέχους του ΚΚ Ιταλίας και μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ’ Κομμουνιστικής Διεθνούς Παλμίρο Τολιάττι (ψευδώνυμο Μ. Έρκολι) με τίτλο "Η Ισπανική Επανάσταση". Πρόκειται για μια αρκετά περιεκτική ανάλυση της ταξικής φύσης του αντιφασιστικού Λαϊκού Μετώπου της Ισπανίας του 1936, σε συνθήκες ένοπλης πάλης με το φασισμό και τη γερμανοϊταλική επέμβαση.

Ο Τολιάττι στέκεται στη θέση που παίρνει κάθε τάξη και ταξική μερίδα απέναντι στο Μέτωπο, ενώ επισημαίνει (αν και το κείμενο διαπνέεται από υπερβολική αλλά δικαιολογημένη το 1936 αισιοδοξία) και κάποια τρωτά στον τρόπο που εντάσσονταν οι μάζες –ειδικά της αγροτιάς- στον επαναστατικό αγώνα, τρωτά που σε συνδυασμό με το πούλημα της Ισπανικής Δημοκρατίας από τους δυτικούς ιμπεριαλιστές της «μη επέμβασης» και του εξευμενισμού του Χίτλερ οδήγησαν στην ήττα και σε ανείπωτες συμφορές για το ισπανικό λαϊκό – δημοκρατικό κίνημα.