«Οι ταξικοί αγώνες στην εποχή του ιμπεριαλισμού και του σοσιαλιμπεριαλισμού θα παίρνουν όλο και περισσότερο τη μορφή Κόκκινη Σημαία ενάντια σε Κόκκινη Σημαία»
Μάο Τσε Τουνγκ
Ο ξυλοδαρμός του
δημάρχου Κορίνθου από τους ναζιστές με αστυνομική κάλυψη δεν πρέπει να περάσει
Ο αντιναζιστής δήμαρχος Κορίνθου
Αλέκος Πνευματικός
Οι κάθε λογής παλιάνθρωποι (κυρίως οι ηγεσίες της
ψευτοαριστεράς) που καλούσαν το λαό να μην «αποπροσανατολίζεται από το
μνημόνιο και τους φιλελεύθερους», ασχολούμενος με τη Χρυσή Αυγή, κάνουν
σήμερα τα στραβά μάτια στην όλο και πιο αποχαλινωμένη βία των ναζιστών.
Στις 26 του Ιούλη, και σε καθιερωμένη εκδήλωση για
τη μάχη στα Δερβενάκια, οι στρατιωτικά παραταγμένοι ναζιστές της ΧΑ (με
τρεις βουλευτές τους για επικεφαλής) αποδοκίμασαν έντονα το βουλευτή
Κορινθίας της ΝΔ Νίκο Ταγαρά, την ώρα που κατέθετε στεφάνι στο μνημείο. Το
σύνθημά τους ήταν το γνωστό φασιστικό «αλήτες προδότες πολιτικοί».
Ο αθλητισμός είναι για το λαό - Αφίσα της Μεγάλης
Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης στην Κίνα - 1968
Γενικότερα το
κακό των αγώνων και η συνολικά αρνητική τους φύση δεν βρίσκεται σε
εκείνο για το οποίο τους κατηγορεί η ψευτοαριστερά, δηλαδή στον
εμπορευματικό χαρακτήρα τους και στο ρόλο των μονοπωλιστών που
διαφημίζονται μέσα από αυτούς. Ούτε ακόμα περισσότερο στην
αστυνόμευσή τους. Αυτά τα στοιχεία δεν είναι συνυφασμένα με τους ολυμπιακούς
αγώνες περισσότερο απ’ όσο είναι κάθε άλλη μαζική διαδικασία θεάματος και κάθε
άλλη μεγάλης κλίμακας διαδικασία έκθεσης εμπορευμάτων στην εποχή του
καπιταλισμού.
Εννοούμε ότι στον
καπιταλισμό ακόμα και η πιο υπέροχη συμφωνική συναυλία του πιο υπέροχου έργου
μπαίνει στη σφαίρα της κυκλοφορίας του εμπορεύματος και υφίσταται τους νόμους
της. Μια τέτοια συναυλία σαν συγκέντρωση ανθρώπων και μάλιστα των πιο
εύπορων ή ακόμα και εκείνων που ανήκουν στην κυβερνητική ελίτ προστατεύεται από
αστυνομική φύλαξη. Αυτά τα στοιχεία ισχύουν και στις μαζικές εκδηλώσεις στις
οποίες το κεφάλαιο παρουσιάζει τα πιο υλικά προϊόντα της παραγωγικής του
δραστηριότητας, όπως γίνεται στις μεγάλες εμπορικές εκθέσεις. Και στις συναυλίες
και στις εμπορικές εκθέσεις μπορεί κανείς να αρνηθεί όσο θέλει την
εμπορευματική μορφή του καλλιτεχνικού ή υλικού προϊόντος, αλλά δεν μπορεί να
αρνηθεί αυτό το ίδιο το προϊόν μόνο και μόνο επειδή παίρνει τη μορφή του
εμπορεύματος.
Το ΚΜ αναδημοσιεύει αυτούσια την
ανακοίνωση της Οργάνωσης για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ για τα πρόσφατα γεγονότα
στο εργοστάσιο της «Χαλυβουργίας Ελλάδος» στον Ασπρόπυργο. Είναι στρατηγικής
σημασίας για το μέλλον του εργαζόμενου λαού σε αυτόν τον τόπο, αλλά και της χώρας μας
σαν κομματιού του Τρίτου Κόσμου, να καρπίσει η γραμμή του ενιαίου ταξικού
δημοκρατικού μετώπου μέσα στην ελλαδίτικη εργατική τάξη, σ' έλληνες και μετανάστες.
Αυτή είναι η μόνη γραμμή που μπορεί να
αντιπαρατεθεί νικηφόρα τόσο στην ψευτοταξική δημαγωγία των σοσιαλφασιστών
ψευτοΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ και των κλασσικών ναζήδων της ΧΑ, όσο και στη βρώμικη αντεργατική
γραμμή των φιλελεύθερων και των κάθε λογής τσάτσων της κλασσικής εργοδοσίας.
Όσο η εργατική τάξη θα κινείται ανάμεσα σε δαύτους, προσπαθώντας με τον ένα πόλο να εξουδετερώσει τον άλλο, χωρίς δικό της ανεξάρτητο ταμπούρι, θα δοκιμάζει μονάχα ήττες και απογοητεύσεις. Μόνο η γραμμή της εργατικής ενότητας στη βάση, με κύριο εχθρό το σοσιαλφασισμό και τους σαμποραριστές και πραγματικά ταξική γραμμή διεκδικήσεων ενάντια στην κλασσική ιδιωτική εργοδοσία, μπορεί να φέρει ανάταση, αναπέτασμα, ελπίδα, νίκες ενάντια στ' αφεντικά. Αυτή θα φέρει και το ξεσκέπασμα του βρώμικου, αντεργατικού και τραμπούκικου στρατού του ψευτοΚΚΕ και της μικροαστικής εξωκοινοβουλευτικής ουράς του.
Το κείμενο αυτό αποτελεί ένα
μέρος του τελικού λόγου που εκφώνησε ο σύντροφος Μάο Τσε Τουνγκ στην 6η
Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής που εκλέχτηκε από το 6ο Συνέδριο του ΚΚ
Κίνας. Το πρόβλημα της ανεξαρτησίας
και της αυτονομίας στο ενιαίο μέτωπο αποτελούσε ένα από τα σπουδαιότερα
προβλήματα, που σχετίζονταν με το ενιαίο αντιιαπωνικό μέτωπο και
σχετικά μ' αυτό υπήρξε διάσταση απόψεων ανάμεσα στο σύντροφο Μάο Τσε Τουνγκ και
στο σύντροφο Τσεν Τσιάο-γιού (Βανγκ Μινγκ). Το πρόβλημα ουσιαστικά ανάγονταν
στο θέμα του καθοδηγητικού ρόλου της εργατικής τάξης στο ενιαίο μέτωπο.
Ο σ.
Μάο Τσε Τουνγκ έκαμε μια σύντομη ανάλυση των διαφωνιών αυτών στην εισήγηση που
έκανε στην Κεντρική Επιτροπή το Δεκέμβριο του 1947, με τίτλο «Η σημερινή κατάσταση και
τα καθήκοντα μας»:
«Στη διάρκεια του αντιιαπωνικού πολέμου το Κόμμα μας αντιτάχθηκε στις
αντιλήψεις εκείνες που ήταν ανάλογες με αυτές τις αντιλήψεις για
συνθηκολόγηση (εννοεί τις αντιλήψεις του Τσεν Του-σιέου στην περίοδο του Πρώτου
Επαναστατικού Εμφυλίου Πολέμου), όπως και στις αντιλήψεις που η ουσία τους ήταν να προχωρήσουμε σε παραχωρήσεις στην αντιλαϊκή
πολιτική του Κουομιντάνγκ· δηλαδή στο να έχουμε περισσότερη εμπιστοσύνη στο
Κουομιντάνγκ παρά στις λαϊκές μάζες, να μη τολμούμε να κινητοποιήσουμε θαρραλέα
τις μάζες στον αγώνα, να μην τολμούμε να επεκτείνουμε τις Απελευθερωμένες
Περιοχές και το Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό στις περιοχές που είχαν καταληφθεί
από τους Ιάπωνες και τέλος να παραχωρήσουμε στο Κουομιντάνγκ την ηγεσία του
Πολέμου Αντίστασης.
Είναι
να γελάει κανείς με τους απερίγραπτους αυτούς σαλτιμπάγκους που υποδύονται τους
αρχηγούς πολιτικών ρευμάτων – κομμάτων στη χώρα μας. Αυτοί δε θα μπορούσαν να σταθούν
ούτε σαν ανδρείκελα (τόσο ατάλαντοι είναι, ίσως πλην του Βενιζέλου και της
Παπαρήγα), αν και τα στελέχη των κομμάτων που καθοδηγάνε δεν ήτανε τόσο τραγικά
ασυνεπή, πολιτικά ασυνάρτητα, τυχοδιωχτικά και οπορτουνιστικά, και αν δεν είχαν
τη διεθνή βοήθεια των πραχτόρων, φίλων ή συμμάχων έστω του ρώσικου
σοσιαλιμπεριαλισμού, κύρια μες στην ΕΕ και στις ΕΠΑ.
Οι ίδιοι που προσπαθούσαν
να μας πείσουν ότι μετά τις εκλογές της 6ης του Μάη δε μπορούσαν με
τίποτα να φτιάσουν κυβέρνηση,
ειδικά αν δε συμμετείχε σε αυτήν το κόμμα - προστάτης της λούμπεν κρατικής
γραφειοκρατίας και των λούμπεν καταστροφέων και πλιατσικολόγων και βομβαρδιστής
της βιομηχανίας ΣΥΡΙΖΑ, μες σε μια νύχτα
αρχίσανε να μιλάνε σε «πολύ καλό κλίμα» και να τοιμάζουνε «φιλοευρωπαϊκή»
κυβέρνηση, κατά τα φαινόμενα με τη συμμετοχή ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ.ΧΩΡΙΣ
τον ΣΥΡΙΖΑ του 26,89%, ενώ ήταν απαραίτητος δήθεν πριν ένα μήνα ο ΣΥΡΙΖΑ του
16,78%!!!
ΟΙ ΝΕΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ
Να μην πέσει κανείς
στην παγίδα του ψεύτικου δίπολου «ευρωπαίων» - «αντιευρωπαίων»
Είναι αδύνατο να εξηγήσει κανείς τη
στάση των κομμάτων στις διερευνητικές εντολές, στις αλλεπάλληλες συναντήσεις
στο νέο παλάτι των μηχανορραφιών και τελικά στην προσφυγή τους σε νέες εκλογές,
αν θεωρεί ότι αυτή αφορά κύρια
το ζήτημα της πολιτικής εξουσίας στην Ελλάδα. Αφορά και αυτό, αλλά κυρίως αφορά τον καλυμμένο πολιτικό πόλεμο που
διεξάγουν οι έλληνες ρωσόδουλοι κυβερνήτες ενάντια στην Ευρωζώνη γενικά. Αυτοί έχουν σαν γενικότερο στόχο τους να
διασπάσουν και να παραλύσουν την ΕΕ για λογαριασμό του αφεντικού τους. Για
να το πετύχουν αυτό διατηρούν την Ελλάδα σε μια κατάσταση ασταμάτητης
παραγωγικής αιμορραγίας, ακήρυχτης χρεωκοπίας και διαρκούς πολιτικής
κρίσης ώστε να απειλούν και να εκβιάζουν με χρεωκοπία και πολιτική
διάλυση όλη την ΕΕ.
Η
στρατηγική τους είναι «μέσα στο ευρώ - ενάντια στο ευρώ». Ο άμεσος
στόχος αυτής της στρατηγικής είναι η έκδοση ευρωομολόγων, που σημαίνει: 1οδανεισμό και υπερχρέωση-εξάρτηση της ΕΖ
από το ρωσοκινεζικό άξονα και 2οανάληψη του χρέους των χωρών του Νότου από τις χώρες του Βορρά,
πράγμα που χωρίς πολιτική ενότητα της ΕΖ θα οδηγήσει σε καταστροφική όξυνση
των διακρατικών αντιθέσεων εντός της ΕΖ και κατ’ επέκταση εντός της ΕΕ.
Στέλεχος της ΧΑ φωτογραφίζεται γελώντας στους φούρνους του
Νταχάου - Αυτούς τους κανίβαλους έβαλε στη Βουλή και στα
τηλεοπτικά του τραπέζια το καθεστώς
Ήταν
θέμα χρόνου τα ναζιστικά – ρατσιστικά κτήνη που εξέθρεψε το γεμάτο πύον
διακομματικό σύστημα κορυφής να στραφούν και εναντίον εκπροσώπων του. Το νερό
που πέταξε ο εμφανώς διεστραμμένος χιτλερικός Κασιδιάρης στο πρόσωπο της
βουλευτίνας του ΣΥΡΙΖΑ Δούρου και τα χτυπήματά του στη βουλευτίνα του ψευτοΚΚΕ
Κανέλλη, σε μια εκπομπή μαζικής τηλεθέασης, αποκάλυψαν μεμιάς και στους πιο
πολιτικά ανενημέρωτους ή αδαείς ανθρώπους τηφύση της ναζιστικής συμμορίας της
«Χρυσής Αυγής», που είναι η ωμή και απροσχημάτιστη βία. Και μάλιστα αυτή η
βία ήταν από τις σχετικά πιο «μαλακές» που χρησιμοποιεί η χιτλερική -
ρατσιστική αυτή μαφία.
Έχουμε πια περάσει σε νέα πολιτική φάση της ιστορίας
της χώρας μας, και από μια άποψη ολόκληρης της Ευρώπης. Οι υφεσιακές προς το
ρώσικο σοσιαλιμπεριαλισμό δυνάμεις περικυκλώνουν τους κάπως προοδευτικότερους,
αλλά κοντόφθαλμους ευρωπαϊστές (αυτό σηματοδοτεί η εκλογή Ολάντ και η
αντιΜέρκελ συμμαχία του με τον σιχαμερό Ομπάμα), την ίδια ώρα που μια ολόκληρη
ενωμένη Ευρώπη επιτρέπει σε ένα επαρμένο υποκείμενο σαν τον κνίτη Τσίπρα (με το
16,78% του 66% του εκλογικού σώματος της Ελλάδας) να απειλεί ευθέως να πάρει
στο λαιμό του ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία μέσω της ανατίναξης της
ΕυρωΖώνης αν δε του κάνουν τα χατίρια.
Χθες Τετάρτη (18 του Απρίλη) στις
9.30 το βράδυ ομάδα χρυσαυγιτών επιτέθηκε αιφνιδιαστικά σε συνεργείο της ΟΑΚΚΕ
που κολλούσε προεκλογική της αφίσα στο κέντρο του Πειραιά. Αυτή η αφίσα,
ανάμεσα στα άλλα, κατάγγελε με ιδιαίτερη έμφαση και τη «Χρυσή Αυγή».
Ο Κώστας Κεβρεκίδης λίγο
μετά την επίθεση των ναζήδων
Οι
ναζιστές βρίζοντας χυδαία και φωνάζοντας
«Τέρμα η αφισοκόλληση. Κουμμούνια θα
πεθάνετε», επιτέθηκαν στους
συντρόφους μας και τραυμάτισαν με γροθιές,
μάτωσαν στο πρόσωπο και έριξαν κάτω
τον συναγωνιστή μας Κώστα Κεβρεκίδη, 67 ετών.
Πρέπει να
σημειώσουμε ότι την ίδια μέρα το πρωί η ΟΑΚΚΕ είχε αποχωρήσει από τη σύσκεψη
όλων των κομμάτων στο Δημαρχείο της
Αθήνας δηλώνοντας ότι αρνείται να παρακαθίσει
με τους ναζιστές της «Χρυσής Αυγής» και κάλεσε τα άλλα κόμματα να κάνουν το
ίδιο.
Δεν πάει πολύς καιρός που το αιώνιο απωθημένο
του λεγόμενου «εξωκοινοβούλιου», δηλαδή το «ξεπέρασμα των διαφορών» των δύο
«μ-λ» έγινε πράξη, έστω και προσωρινά, μπροστά στις επερχόμενες εκλογές.
Εγένετο λοιπόν «Πρωτοβουλία για μια Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία», με
άξονες πάλης «Δουλειά, Ειρήνη, Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία», η οποία
φιλοδοξεί να αποτελέσει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ των φτωχών ή αλλιώτικα των «συνεπών
μαρξιστών – λενινιστών». Έτσι τουλάχιστο θέλουν να αυτοαποκαλούνται και να
περνιούνται οι καθοδηγητές του ΚΚΕ(μ-λ) και των Διαρρηχτών του «ΜΛΚΚΕ», αν και
τον τίτλο αυτό διεκδικούνε με λιγότερη ζέση επίσης οι ΚΟΝΤΡΑίοι αναρχο-χοτζικοί,
οι «Ανασυνταξάδες 18-55» και λοιπές «επαναστατικές» δυνάμεις.
Φυσικά, ειδικά στη χώρα της απέραντης μικρής
παραγωγής, του μικροαφεντικού και των πάμπολλων κορδωμένων παγωνιών, συνήθως
ό,τι δηλώσεις το περνάς και ο ίδιος για πραγματικότητα, και για τέτοια τείνουν
να το περνάνε και οι άλλοι. Δεν έχει σημασία η τεκμηρίωση, η συνέπεια, η λογική
συνέχεια λόγων και πράξεων.
Ξαφνικά, πριν από δυο εβδομάδες πάνω κάτω, ξαναβγήκε από το ντουλάπι η γνωστή υπόθεση που είχε «συγκλονίσει» (που λέει ο λόγος) το πανελλήνιο, το περασμένο καλοκαίρι: εννοούμε εκείνη τη «φοβερή» αποκάλυψη της ΚαΓκεΜπε, μέσω «Επικαίρων» (με αβάντα και από τον ψευτοΡιζοσπάστη), ότι -λέει- δυτικές μυστικές υπηρεσίες παρακολουθούσανε το 2008 τον τότε πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή, με σκοπό να τον δολοφονήσουνε. Αιτία;; Σύμφωνα με τους πάντα «αξιόπιστους» νεοχιτλερικούς των ρώσικων μυστικών υπηρεσιών, η «πρωτοπόρα» πολιτική του να προσδέσει ενεργειακά την Ελλάδα στη Ρωσία, κάτι που φυσικά δε το ήθελε ο δυτικός «υπεριμπεριαλισμός» (ο μόνος ως γνωστό που υπάρχει επί γης).
Παραθέτουμε αυτούσιο το παρακάτω άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 22 του Μάρτη στον ιστότοπο της Οργάνωσης για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ. Πρόκειται για μια βαθιά κι εμπεριστατωμένη μαρξιστική – λενινιστική – μαοϊστική ανάλυση του ζητήματος των «κινημάτων του τζάμπα» του σοσιαλφασισμού. Αξίζει να σημειωθεί το πώς στο συγκεκριμένο άρθρο έρχεται σε πλήρη αντιπαράθεση ο πραγματικός, ο προλεταριακός αντικαπιταλισμός με το χάιδεμα των μικροαστικών αυταπατών από το σοσιαλφασισμό, το μεγαλύτερο αυτό υπονομευτή κάθε εργατικής οργάνωσης και πραγματικής αντιιμπεριαλιστικής και αντικαπιταλιστικής πάλης.
Το πώς δηλαδή δένεται το ζήτημα της πραγματικής λαϊκής αυτοοργάνωσης και αλληλοβοήθειας με τη μελλοντική εξουσία της εργατιάς και της φτωχής αγροτιάς, που περνάνε όμως και η πρώτη (για το τώρα) και η δεύτερη (για το αύριο) πάνω από την αποκάλυψη και τελικά τη συντριβή της πολιτικής επιρροής του σοσιαλφασισμού, της χειρότερης δηλαδή μορφής αστισμού, μέσα στη φτωχολογιά.
ΤΟ «ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΤΑΤΑΣ»: Καθεστωτικό παραεμπόριο για το σαμποτάρισμα της αγροτικής παραγωγής, της βιομηχανίας τροφίμων και του σύγχρονου εμπόριου
Στο λεγόμενο «κίνημα της πατάτας» δεν υπάρχει τίποτα το αυθόρμητο, όπως δεν υπήρξε τίποτα το αυθόρμητο στο «Δεν Πληρώνω» στα διόδια. Όπως τότε έτσι και τώρα πρόκειται για ένα μεγάλο πολιτικό κόλπο που το ξεκινάει κρυμμένος ο ΣΥΡΙΖΑ και αμέσως το αγκαλιάζει σαν λαϊκή τάχα πρωτοβουλία όλο το καθεστώς με σύσσωμα τα ΜΜΕ του.
Αμέσως μετά χιλιάδες και δεκάδες χιλιάδες ανύποπτοι άνθρωποι του λαού πέφτουν στην παγίδα με ενθουσιασμό καθώς όλες οι απάτες αυτού του είδους έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: αδράχνουν μια γενική μικροαστική φαντασίωση και καμώνονται πως την κάνουν πράξη.
Το ΚΜ αναδημοσιεύει σήμερα ολόκληρη την τελευταία ανάρτηση του ιστολόγιου jungle-report, που αφορά στο ναζιστικό – ανοιχτά χιτλερικό και εθνοπροδοτικό χαραχτήρα της Χρυσής Αυγής. Της συμμορίας αυτής, που ολόκληρο το διακομματικό καθεστώς της μπόχας, με επικεφαλής -σε αυτό το θέμα- τους φιλοναζήδες του ψευτοΚΚΕ (βλ. Χαλυβουργία), έχει βαλθεί σώνει και ντε να τη μπάσει από τον υπόκοσμο και το περιθώριο στην «κεντρική» πολιτική σκηνή και να τη νομιμοποιήσει μια για πάντα, ποινικά και πολιτικά (κάτι που προετοιμάζεται δυο δεκαετίες τώρα, από την εποχή του ελληνοσέρβικου φασιστικού άξονα).
Στο συγκεκριμένο δημοσίευμα, δεν εκτίθεται τόσο η πρόσφατη δράση και τα εγκλήματα της συμμορίας, αν και υπάρχουν κι αυτά (κυρίως στα βίντεο), αλλά γίνεται μια πολύ καλή προσπάθεια να αναδειχτεί κυρίως ο ιδεολογικοπολιτικά βαθύς ΧΙΤΛΕΡΙΚΟΣ – ΝΑΖΙΣΤΙΚΟΣ πολιτικός χαραχτήρας αυτής της μαφίας, ο θαυμασμός της για το Γ’ Ράιχ και τον Αδόλφο Χίτλερ και τα άλλα στελέχη του NSDAP, η λατρεία της για τον Τσολάκογλου και τα Τάγματα Ασφαλείας. Έτσι ξεσκεπάζεται η απάτη περί «Ελλήνων εθνικιστών», ειδικά στην τριτοκοσμική Ελλάδα όπου τα κατακάθια που αυτοαποκαλούνται έτσι είναι συνήθως οι χειρότεροι και πιο εγκληματίες λακέδες του ανερχόμενου κάθε φορά ιμπεριαλισμού, δηλαδή του κύριου κάθε φορά εχθρού των λαών (σήμερα του άξονα Ρωσίας – Κίνας).
Με τέτοιους "δημοκράτες"(αριστερά) τι τους θες τους κνίτες (δεξιά)...
Βαδίζουμε προς τις εκλογές -αν το διακομματικό καθεστώς δε συνεχίσει τις πραξικοπηματικές του μανούβρες και δε τις μεταθέσει πάλι για τις Καλένδες- μέσα σε ένα γενικευμένο κλίμα πολιτικής ανωμαλίας, κοινωνικής σύγχυσης, καθίζησης του βιοτικού επίπεδου του λαού και -το χειρότερο- μιας όλο και λιγότεροκρυμμένης αποχαλίνωσης της βίας φασιστών και σοσιαλφασιστών.
Παράλληλα, συντελείται μπροστά στα μάτια μας το ξετύλιγμα μιας καλοστημένης απάτης: τοποθετείται ο λαός μπροστά σε ένα δίλημμα που είναι μεν σε μεγάλο βαθμό πραγματικό, αλλά οι επικεφαλής των φορέων της μιας εναλλαχτικής λύσης του διλήμματος είναι πουλημένοι στους φορείς της άλλης.
Η χτεσινή «επίσκεψη» του χρυσαυγίτικου ναζισμού, με ηγετικά στελέχη του, στις εγκαταστάσεις της Χαλυβουργίας Ελλάδος στον Ασπρόπυργο, και η αποδοχή της από το Δ.Σ. του Σωματείου των εργαζομένων στην επιχείρηση, που έχει για επικεφαλής του το συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ-ψευτοΚΚΕ Γιώργο Σιφωνιό, είναι -όσο κι αν δε φαίνεται- ένα ιστορικής σημασίας γεγονός.
Οι ναζιστές πήγαν να κάνουν προεκλογική εκστρατεία και ιδεολογική δουλειά στους εργάτες, γι’ αυτό και τα προϊόντα που «πρόσφεραν» στους χαλυβουργούς από το «υστέρημά» τους οι μαχαιροβγάλτες, ήταν διανθισμένα με τα εμετικά τους αυτοκόλλητα «ψηφίζουμε Χρυσή Αυγή για να ξεβρομίσει ο τόπος».
Τα πράγματα είναι απλά, τουλάχιστο για κάθε τίμιο άνθρωπο που θέλει να βλέπει την αλήθεια και τον υπόλοιπο λαό κατάματα. Κάποια πράγματα είναι τόσο πασιφανή και αυτονόητα, που προκαλεί πραγματικά θυμηδία το γεγονός ότι οι κήρυκες της αστικής μισοδημοκρατίας στα ΜΜΕ παίζουν με τις λέξεις. Φτάνουν δηλαδή μονάχα μέχρι ένα σημείο στην αποκάλυψη της αλήθειας, μην ξεπερνώντας ποτέ την μόνη πραγματική «κόκκινη γραμμή» σε αυτό τον τόπο: την καταγγελία στο λαό της σοσιαλφασιστικής συμμορίας που αποτελεί την ηγεσία της ψευτοαριστεράς, ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ και των παραφυάδων τους.
Μιλούν πολλοί για τη στάση του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών Θ. Πελεγρίνη στο θέμα της κατάληψης της Νομικής Σχολής και της μετατροπής της σε άντρο του σπασιματικού, εμπρηστικού και πλιατσικολογικού λούμπεν. Πρόκειται αναμφισβήτητα για έναν συνεπέστατο και αισθητικά απωθητικό εκφραστή της νεοδεξιάς, δηλαδή σοσιαλφασιστικής, σαπίλας στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Αυτή η σαπίλα συνίσταται στον εξής απλό συνδυασμό: διατήρηση όλης της κούφιας, σωβινιστικής, θεωρητικόλογης, ανιαρής πλευράς της κλασσικής παιδείας που μας κληροδότησε ο μοναρχοφασισμός και η παλιά δεξιά, σε συνδυασμό με την μετά το 1982 επιστημονική και ερευνητική τελμάτωση, τη ληστεία πόρων και κονδυλίων από τις συμμορίες όλων των κομμάτων με επικεφαλής την ψευτοαριστερά, τα μεταπτυχιακά και διδακτορικά – φάρσες για τους «ημέτερους», την υλική διάλυση και υποβάθμιση, και σε ιδεολογικό επίπεδο την καλλιέργεια του σοσιαλφασιστικού μικροαστικού «αντικαπιταλισμού» και της λατρείας του «παλλαϊκού» αστικού κράτους, που δήθεν είναι υπεράνω τάξεων και παρέχει τα «ιερά δημόσια αγαθά που δεν είναι εμπορεύματα».
Η διακομματική των λακέδων του σοσιαλιμπεριαλισμού είναι απλά απίστευτη! Πόση ραδιουργία, γλίτσα, μπαγαποντιά, ανειλικρίνεια, εθελοδουλία μπορεί να κουβαλάνε τελικά αυτοί οι πραξικοπηματίες, με τυπικό εκπρόσωπό τους το φασίστα τυχοδιώχτη και καιροσκόπο Καρατζαφύρερ!
«Διαπραγματεύονται» δήθεν «για να αποφύγουνε» το κόψιμο του ψωμιού του κόσμου, την επισημοποίηση δηλαδή και στα χαρτιά αυτού που έχουν πετύχει ήδη άτυπα με τη μαύρη εργασία, τη δουλοχτησία στους μετανάστες και την υπονόμεψη της φυσικής συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφάλαιου, την αποβιομηχάνιση και το μπλοκάρισμα των επενδύσεων. Και την ίδια ώρα, χωρίς ίχνος έγνοιας για τη μοίρα αυτού του τόπου και των ανθρώπων του λαού, παίζουν με επικεφαλής το τρίο Βενιζέλου – Σαμαρά – Καρατζαφύρερ το παιχνίδι της «μισοαπειθαρχίας» στην Ευρώπη, χωρίς ποτέ να απειθαρχούν τίμια και ανοιχτά διαφωνώντας, ούτε όμως να συμφωνούν και να ενώνονται ειλικρινά με τους Ευρωπαίους.
Καθαρές κουβέντες. Αν δεν ξεμπλέξουμε με την κάλπικη αντιεπιστημονική «οικονομολογία» αυτών που κατεδαφίζουν τη χώρα (σε πλήρη στοίχιση στα σχέδια του παγκόσμιου Άξονα του σοσιαλιμπεριαλισμού, που έχει επικεφαλής τη Ρωσία), κανένας αγώνας για το ψωμί, τη δημοκρατία και την ανάπτυξη στην Ελλάδα και πιο βαθιά και για τη σωτηρία της Ευρώπης δε μπορεί όχι να τελεσφορήσει, αλλά ούτε καν να ξεκινήσει.
Γιατί όλες οι τίμιες ψυχές, οι καθαροί και αυθόρμητα πρωτοπόροι μέσα στις τάξεις του λαού, αλλά και της διανόησης, δηλητηριάζονται καθημερινά από τα παραμύθια που ξερνάν αγκαλιασμένοι Παπατζής ο Γ’ - Σαμαράς – Κουβέλης. Την Παπαρήγα και τον Τσίπρα, οι πραγματικά προοδευτικοί άνθρωποι τους αντιμετωπίζουν συνήθως με απαξία, σα τυχοδιώχτες και ανεύθυνους λογοκόπους (χωρίς να υποπτεύονται ότι σαμποτάρουν με σχέδιο), ενώ τον Καρατζαφύρερ σαν κωλοτούμπα και αφερέγγυο, χώρια από το φασισμό του.
Τελικά τα κατάφεραν. Μη βρίσκοντας καμιά οργανωμένη δημοκρατική αντίσταση και κανένα κίνημα καταγγελίας του υφέρποντος νέου φασισμού που επωάζεται στο στρατό και όχι μόνο, αξιοποιώντας τη συμμετοχή του φασιστικού ασκεριού του ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση και την ασυλία – «καθωσπρεποποίηση» με κρατικές πλάτες των χιτλερικών της Χρυσής Αυγής, οι ιθύνοντες του πειθαρχικού της Στατιωτικής Σχολής Ευελπίδων ΑΘΩΩΣΑΝ το φασίστα αρχηγό του 4ου έτους (πραχτικά όλων των σπουδαστών της Σχολής) Χρήστο Φαραντάτο.
Δεν υπέπεσε λέει σε κανένα παράπτωμα, οπότε δεν συντρέχει κανένα θέμα, αποφάνθηκαν, μετά μάλιστα από 3(!) ΕΔΕ. Δίπλα στο φασίστα εύελπι, ο μηχανισμός της προσωπικής κρυφοφασιστικής κλίκας Σαμαρά μέσα στη νέα ΝΔ, «διακριτικά» όλοι οι φασίστες του ΛΑΟΣ, ανοιχτά και στεντόρεια η Χρυσή Αυγή, και στα μουλωχτά οι λαλιωτικοί ραδιούργοι, που εκπροσωπούνται στην ηγεσία του ΥΠΕΘΑ από το -φίλο του Κύρκου- Γ. Ραγκούση.
Μεγάλη οργή και λύσσα έχει καταλάβει την ηγεσία του ψευτοΚΚΕ μετά το αντισοσιαλφασιστικό χαστούκι με το οποίο τη «φιλοδώρησαν» οι εργάτες της «Χαλυβουργίας Ελλάδος» του Βόλου, μαζί με το συνδικάτο των φορτηγατζήδων, αλλά και όλη την κοινωνία της Μαγνησίας. Οι κνίτες απομονώθηκαν από το πλατύ δημοκρατικό μέτωπο που σχεδόν ενστιχτώδικα συγκροτήθηκε στη θεσσαλική πόλη, ουσιαστικά στη βάση του τριπτύχου ψωμί – δουλειά – δημοκρατία. Δηλαδή, στη βάση να ζήσει το εργοστάσιο για να ζήσουν οι εργάτες και οι οικογένειές τους, όλες οι οικογένειες που ζουν από τη δραστηριότητά του (π.χ. των φορτηγατζήδων και άλλων ελεύθερων επαγγελματιών), και να μην επιβάλει κανείς απ΄ όξω και με το ζόρι τις μέθοδες πάλης των εργατών και του λαού. Κανένας κνίτης, κανένας τραμπούκος, κανένας φασίστας, κανένας εξωκοινοβουλευτικός «συμπαραστάτης» που απειλεί εργάτες στον Ασπρόπυργο «για το καλό τους» και επειδή δήθεν «είναι πολύ δεξιοί και φοβούνται το αφεντικό».
Η κρίση και ο αγώνας για επιβίωση της εργατιάς, του λαού, της χώρας, οδηγεί τα πράγματα στα άκρα τους, στις έσχατες συνέπειές τους. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι εργάτες του Βόλου δε βγήκαν στο ΠΑΜΕ από τα δεξιά αλλά από τα αριστερά, καταγγέλλοντάς το για φασισμό και ύπουλη προσπάθεια να κλείσει το εργοστάσιο. Δε το χτύπησαν δηλαδή με τη λογική ότι είναι πολύ «αριστερό» ή «προωθημένο στις μορφές πάλης», αλλά σαν καθαρά ακροδεξιά κατοχική αντεργατική δύναμη, που δε θα την άφηναν να παίξει με το ψωμί των παιδιών τους. Και δε την άφησαν.
Το ΚΜ αναδημοσιεύει το κείμενο της τελευταίας αφίσας που κόλλησε πλατιά στην Αθήνα και σε μερικές ακόμη μεγάλες πόλεις της χώρας (και στο Βόλο) η Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ. Πρόκειται για μια αφίσα που με αφορμή τις εξελίξεις στο απεργιακό μέτωπο της «Χαλυβουργίας Ελλάδος» και τις αντεργατικές, δήθεν «ταξικές», ενέργειες των κνιτών εκεί, θέτει το ζήτημα της πάλης της εργατικής τάξης για τη σωτηρία των παραγωγικών δυνάμεων του τόπου, που δέχονται τη σαμποταριστική επίθεση ενός ιμπεριαλισμού, αλλά και το ζήτημα της οργάνωσης της εργατικής τάξης απέναντι στα αφεντικά, για την επιβολή από την ίδια πρακτικών εργατικού έλεγχου στα εργοστάσια και στις επιχειρήσεις, ειδικά τώρα πάνω στην κρίση. Οι δύο αυτές πλευρές της πάλης είναι που θα επιτρέψουν στην εργατική τάξη πρώτα-πρώτα να επιβιώσει, και η ίδια και η χώρα, κι έπειτα να ηγηθεί της πάλης όλου του λαού για το γκρέμισμα της εκμετάλλευσης.