ΚΟΚΚΙΝΟ ΜΕΤΕΡΙΖΙ

Οι κνίτες μπάζουν τους ναζιστές στο εργατικό κίνημα - Ιστορικής σημασίας έγκλημα

2012-02-18T17:00:00.002+02:00

Η χτεσινή «επίσκεψη» του χρυσαυγίτικου ναζισμού, με ηγετικά στελέχη του, στις εγκαταστάσεις της Χαλυβουργίας Ελλάδος στον Ασπρόπυργο, και η αποδοχή της από το Δ.Σ. του Σωματείου των εργαζομένων στην επιχείρηση, που έχει για επικεφαλής του το συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ-ψευτοΚΚΕ Γιώργο Σιφωνιό, είναι -όσο κι αν δε φαίνεται- ένα ιστορικής σημασίας γεγονός.

Οι ναζιστές πήγαν να κάνουν προεκλογική εκστρατεία και ιδεολογική δουλειά στους εργάτες, γι’ αυτό και τα προϊόντα που «πρόσφεραν» στους χαλυβουργούς από το «υστέρημά» τους οι μαχαιροβγάλτες, ήταν διανθισμένα με τα εμετικά τους αυτοκόλλητα «ψηφίζουμε Χρυσή Αυγή για να ξεβρομίσει ο τόπος».

Ο κνίτης συνδικαλιστής, ο λούμπεν αυτός σοσιαλφασίστας, έγινε ανοιχτά εγκληματίας κατά του εργατικού κινήματος δίνοντας μικρόφωνο στους θιασώτες του Άουσβιτς και του Νταχάου, χειροκροτώντας τον Κασιδιάρη, ιδεολογικό υπεύθυνο της Χρυσής Αυγής και μέγα θαυμαστή του Χίτλερ, και τελικά βγάζοντας λόγο πλαισιωμένος από τους χρυσαυγίτες, οι οποίοι, με επικεφαλής τον Παναγιώταρο που κάθεται παραπίσω με σκούφο και μπουφάν, γελάνε σαρδόνια.

Μάλιστα, την ώρα που έχει τους ναζιστές δίπλα του, ο Σιφωνιός καταγγέλλει τους φασίστες Βορίδη και Γεωργιάδη επειδή πήγανε… στη ΝΔ! Προσοχή, δεν καταγγέλλει τη ΝΔ των Σαμαράδων που δέχτηκε και ενθυλάκωσε τους φασίστες, αλλά τους φασίστες Βορίδη και Γεωργιάδη που ψήφισαν ΝΑΙ στο Μνημόνιο 2 και δε το καταψήφισαν, οπότε έγιναν εχθροί του λαού! Δηλαδή, κατά το Σιφωνιό, το υπόλοιπο ΛΑΟΣ που ψήφισε ΟΧΙ, πέρασε στο λαϊκό στρατόπεδο, στο οποίο «σίγουρα» βρίσκεται και η αντιμνημονιακή Χρυσή Αυγή…

Δε μπορούμε να γνωρίζουμε ποιους σχεδιασμούς υπηρετεί η δημοσίεψη από τους ναζιστές του συγκεκριμένου βίντεο… Προπαγάνδισαν την επίσκεψή τους με άρθρο που την περιέγραφαν και προανήγγειλαν το βίντεο, το οποίο ανέβασαν στο youtube, αλλά μέχρι να γίνει πολύς ντόρος στο Ιντυμήντια, δε το είχαν ανεβάσει στην ιστοσελίδα τους, πράγμα που έκαναν μόλις σήμερα, αφού πια το θέμα είχε πάρει έκταση. Δεν ξέρουμε δηλαδή αν πρόκειται για λάθος εκτίμηση του ντόρου που θα προκαλούσε αυτή η εκτρωματική συνεύρεση ψευτοΚΚΕ – Χρυσής Αυγής… Πάντως, η καταγγελία του γεγονότος στο αθηναϊκό Ιντυμήντια (που σήμερα όλως παραδόξως έχει «πέσει») δεν έδωσε τη δυνατότητα σε κνίτες και ναζιστές να το κάνουν τουμπεκί ή να το περάσουν στα ψιλά…

Είναι σίγουρο πως οι κνίτες γνώριζαν ότι οι ναζιστές θα «έσκαγαν μύτη» στο εργοστάσιο, καθώς οι ναζήδες είναι θρασύδειλα υποκείμενα και δε θα τολμούσαν να πάνε κάπου όπου δε θα είχαν εξασφαλίσει από τα πριν ότι δε θα φάνε σφαλιάρες. Ο Σιφωνιός, αυτός ο «ταξικός επαναστάτης» που μετέτρεψε την αρχική ταξική μάχη των συναδέλφων του κατά του αφεντικού τους για μισθολογικά και ωραριακά αιτήματα, σε γραφειοκρατική ατραξιόν του Περισσού και όργανο παραγωγικού σαμποτάζ, ολοκληρώνει το έγκλημά του κατά της εργατιάς με την κάλυψη των ταξικών και πολιτικών αφεντικών του, δηλαδή των πολιτικών κομπραδόρων του ανατολικού ιμπεριαλισμού της ηγεσίας του ψευτοΚΚΕ. Δεν ξέρουμε ποια θα είναι η ατομική του μοίρα, αν δηλαδή θα τον θυσιάσουν σαν άλλη Ιφιγένεια ή θα τον καλύψουν γι’ αυτό που έκανε, δίνοντας φτερά στο φαιοκόκκινο μέτωπο, και με τη βούλα πια.

Πάντως, οι πρώτες σπασμωδικές αντιδράσεις του Περισσού στο Διαδίκτυο δείχνουν ότι η πρώτη του γραμμή άμυνας ενάντια στην καταγγελία του από τους αντιφασίστες είναι «Πρώτα το ταξικό. Ακόμα και το λάθος ότι δεχτήκαμε τους χρυσαυγίτες είναι δευτερεύον μπροστά στη μάχη με το Μάνεση, που βρίσκεται σε δύσκολη καμπή».

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη βρωμιά, μεγαλύτερο αίσχος και φασισμός απ’ αυτή τη θέση. Με τους ναζιστές δεν πας ποτέ ενάντια στο κεφάλαιο, όπως και νά ΄χει. Μάλιστα, η αρχειακή κομμουνιστική θέση είναι ότι καλείς τη βάση, αλλά και την ηγεσία των ΜΗ φασιστικών κομμάτων του κεφάλαιου και της μικροαστικής τάξης σε ΜΕΤΩΠΟ κατά των ναζιστών, και στην πορεία ξεσκεπάζεις τις ταλαντεύσεις και την ασυνέπειά τους (των αστοδημοκρατών), σε όσο βαθμό αυτά εκδηλώνονται. Αν ένας κομμουνιστής, ακόμα κι ένας συνειδητός εργάτης στην ίδια τη Χαλυβουργία Ελλάδος, είχε να επιλέξει ανάμεσα σε μια ήττα των χαλυβουργών στο μισθολογικό αίτημα ή σε μια «νίκη» που θα έδινε φτερά στη Χρυσή Αυγή και θα ερχόταν με τη «συμβολή» της, θα επέλεγε χωρίς δισταγμό το πρώτο. Αυτοί οι ψευδοταξικισμοί των νεοτροτσκιστών σοσιαλφασιστών του Περισσού και της μικροαστικής ουράς του «πρώτα το ταξικό, μετά η πολιτική δημοκρατία» είναι ακριβώς το ιδεολογικό πασπάλισμα για το φαιοκόκκινο μέτωπο, που θα φέρει τη διχτατορία του πιο σκληρού και συγκεντρωμένου, ξένου ιμπεριαλιστικού μονοπωλιακού κεφάλαιου στη χώρα μας.

Κοινοί πρόγονοι σοσιαλφασιστών - ναζιστών

Αν νομίζουν τα καθάρματα της Παπαρήγα και του Μιχαλολιάκου ότι μες στην πείνα και την εξαθλίωση που τους βολεύει και τους δύο, γι’ αυτό και την επιτείνουν, θα χορέψουν πάνω στο ταλαιπωρημένο σώμα της εργατιάς και στο λαό της Ελλάδας, να ξέρουν πως γελιούνται. Όσο περισσότερο θα βγαίνει προς τα έξω η μπόχα της -όλο και λιγότερο- κρυμμένης ενότητάς τους, τόσο περισσότερο θα συσπειρώνουν και θα δημιουργούν, άθελά τους, τον αντίπαλο αντιφασιστικό και λαϊκό – δημοκρατικό πόλο. Τον τροχό της ιστορίας κανένας δεν κατάφερε ΤΕΛΙΚΑ να τον στρέψει προς τα πίσω.

Υ.Γ. Σίγουρα, και σε συνεργασία αναμεταξύ τους (κοινά αφεντικά έχουν άλλωστε), κνίτες και χρυσαυγίτες θα ψάξουν να βρουν μια φόρμουλα για να αλαφρώσουν τη θέση του Σιφωνιού – ψευτοΚΚΕ μέσα στο δημοκρατικό και αριστερό κόσμο, ειδικά στην αντιφασιστική νεολαία… Ήδη, σίγουρα μέσω ΣΥΝ - ΑΚ - αναρχοναζήδων, ρίξανε το Ιντυμήντια σαββατιάτικα, που το θέμα θα έπαιρνε τεράστια έκταση, καθώς ο αναρχικός χώρος είχε σχεδιάσει μηχανοκίνητη πορεία αλληλεγγύης στους χαλυβουργούς, γεγονός που σε συνδυασμό με τη ναζιστική «επίσκεψη», δημιούργησε ρήγμα στο εσωτερικό του… Ο ψευτοΡιζοσπάστης, αν και είχε το χρόνο να απαντήσει στο σημερινό φύλλο για το γεγονός, το κάνει τουμπεκί και έχει «ταξικό» ρεπορτάζ ενάντια στα «τσιράκια του Μάνεση που συκοφαντούν το σωματείο», εννοώντας πιθανότατα τους εργάτες που διαφωνούν με τη συνδικαλιστική ταχτική ΠΑΜΕ-ψευτοΚΚΕ… Για τη Χρυσή Αυγή κουβέντα!

Θέλουμε να πούμε τέλος πάντων πως δεν είμαστε μάντεις όσον αφορά στο πώς ο φαιοκόκκινος βαθύς συρφετός θα κοιτάξει να κουκουλώσει ή να διαστρεβλώσει το γεγονός, αν δει ότι του κάνει χοντρή ζημιά. Μπορεί π.χ. η Χρυσή Αυγή να κάνει καμιά προβοκατόρικη, δήθεν αντιΠΑΜΕ διακήρυξη και ως δια μαγείας ο Σιφωνιός να μετατραπεί σε μέγα αντιχρυσαυγίτη (στα λόγια πάντα). Η ουσία όμως δεν αλλάζει.

Τους συνεχιστές αυτωνών έμπασε ο Περισσός στο εργατικό κίνημα

Οι κνίτες μπάσανε, νομιμοποιήσανε το ναζισμό στο εργατικό κίνημα και χειροκροτήσανε την «αλληλεγγύη» των χιτλερικών στον «ταξικό» αγώνα, λέρωσαν τους χαλυβουργούς, τους έστησαν παγίδα για να τους ατιμάσουν και να τους κάνουν το πρώτο κομμάτι του εργατικού κινήματος που θα νταραβεριστεί με το χιτλερικό υπόκοσμο.

Οι χαλυβουργοί, ολόκληρη η εργατική τάξη της χώρας, κάθε δημοκρατικός άνθρωπος, δεν πρέπει να επιτρέψουν αυτό το αίσχος – έξω οι ρατσιστές δολοφόνοι, οι ναζιστές εγκληματίες από κάθε συνδικάτο, μαζικό φορέα, συλλογική δραστηριότητα.

Όσο για την ηγεσία του ψευτοΚΚΕ, το σύνθημα «κνίτες χίτες ταγματαλήτες» είναι περισσότερο από ποτέ ταιριαστό για την περίσταση…

Ο σοσιαλναζισμός που έκαψε την Αθήνα είναι κράτος και όχι επανάσταση

2012-02-15T19:54:00.015+02:00

Τα πράγματα είναι απλά, τουλάχιστο για κάθε τίμιο άνθρωπο που θέλει να βλέπει την αλήθεια και τον υπόλοιπο λαό κατάματα. Κάποια πράγματα είναι τόσο πασιφανή και αυτονόητα, που προκαλεί πραγματικά θυμηδία το γεγονός ότι οι κήρυκες της αστικής μισοδημοκρατίας στα ΜΜΕ παίζουν με τις λέξεις. Φτάνουν δηλαδή μονάχα μέχρι ένα σημείο στην αποκάλυψη της αλήθειας, μην ξεπερνώντας ποτέ την μόνη πραγματική «κόκκινη γραμμή» σε αυτό τον τόπο: την καταγγελία στο λαό της σοσιαλφασιστικής συμμορίας που αποτελεί την ηγεσία της ψευτοαριστεράς, ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ και των παραφυάδων τους.

Μιλούν πολλοί για τη στάση του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών Θ. Πελεγρίνη στο θέμα της κατάληψης της Νομικής Σχολής και της μετατροπής της σε άντρο του σπασιματικού, εμπρηστικού και πλιατσικολογικού λούμπεν. Πρόκειται αναμφισβήτητα για έναν συνεπέστατο και αισθητικά απωθητικό εκφραστή της νεοδεξιάς, δηλαδή σοσιαλφασιστικής, σαπίλας στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Αυτή η σαπίλα συνίσταται στον εξής απλό συνδυασμό: διατήρηση όλης της κούφιας, σωβινιστικής, θεωρητικόλογης, ανιαρής πλευράς της κλασσικής παιδείας που μας κληροδότησε ο μοναρχοφασισμός και η παλιά δεξιά, σε συνδυασμό με την μετά το 1982 επιστημονική και ερευνητική τελμάτωση, τη ληστεία πόρων και κονδυλίων από τις συμμορίες όλων των κομμάτων με επικεφαλής την ψευτοαριστερά, τα μεταπτυχιακά και διδακτορικά – φάρσες για τους «ημέτερους», την υλική διάλυση και υποβάθμιση, και σε ιδεολογικό επίπεδο την καλλιέργεια του σοσιαλφασιστικού μικροαστικού «αντικαπιταλισμού» και της λατρείας του «παλλαϊκού» αστικού κράτους, που δήθεν είναι υπεράνω τάξεων και παρέχει τα «ιερά δημόσια αγαθά που δεν είναι εμπορεύματα».

Αυτό είναι το πανεπιστήμιο στο οποίο ανθούνε όλες αυτές οι νεοφασιστικές θεωρίες περί του «προοδευτικού χαραχτήρα» του καψίματος και της καταστροφής ως πολέμου δήθεν κατά «των συμβόλων του πολιτισμού του κεφάλαιου». Στο πανεπιστήμιο αυτό ανθεί η θεωρία για την «αποεμπορευματοποίηση» των αγαθών όχι στον αταξικό κομμουνισμό, αλλά …τώρα δα μέσα στον καπιταλισμό. Εκεί θεωρητικοποιείται η «αντίσταση στο νεοφιλελεύθερο παγκόσμιο καπιταλισμό και στην παγκοσμιοποίηση», που για τους πιο ριζοσπάστες τραμπούκους μεταφράζεται σε γενικευμένη καταστροφή των πάντων, μιας και τα πάντα σε αυτόν τον παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό κόσμο έχουν αναμφισβήτητα και μια καπιταλιστική πλευρά, η οποία κατά τους «αντικαπιταλιστές» μας νεοβάρβαρους πρέπει να καταστρέφεται μαζί με το κτίριο, προϊόν, μηχανή ή και …άνθρωπο (βλ. Μαρφίν). Μιλάμε για ναζιστές, τελεία και παύλα.

Ποια πολιτική δύναμη όμως είναι αυτή η οποία δίνει την πολιτική, ποινική, ιδεολογική κάλυψη σε αυτό το αίσχος και βρίσκεται πίσω από κάθε Πελεγρίνη;; Είναι η ίδια που έχει φέρει τα πανεπιστήμια σε αυτό το χάλι, η ίδια που διδάσκει αυτή τη φασιστική οπισθοδρόμηση για «πρόοδο» και «μαρξισμό» στα αμφιθέατρα, η ίδια που συναγελάζεται με τους αναρχικούς και τους μετατρέπει με το ιδεολογικό της δηλητήριο σε ψευτοαναρχικούς φασίστες: είναι οι σοσιαλφασίστες κνίτες του ΣΥΝ, με τη βοήθεια των παλιών συντρόφων τους (όταν ματσούκωναν μαζί σα ΚΝΑΤ αριστερούς φοιτητές κι εργάτες) κνιτών του ΝΑΡ.

Ο ΣΥΝ είναι που όλη η ιδεολογική και πρακτική κίνηση του μπλοκ που καθοδηγάει σε ΠΟΣΔΕΠ και φοιτητές μέσα στα πανεπιστήμια, με πρωτοπόρα δύναμη στους «φοιτητικούς» τραμπουκισμούς τους νεοΕΚΟΦίτες της ΕΑΑΚ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ), έχει σαν συνισταμένη τη γραφειοκρατική αποσάθρωση, την ιδεολογική τρομοκρατία, τη φυσική και κυρίως την ψυχολογική βία και τρομοκράτηση του διδακτικού και εκπαιδευτικού προσωπικού που δεν ανήκει στο σοσιαλφασισμό. Παράλληλα, η όσμωση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ – αναρχισμού σε επίπεδο κουλτούρας, πολιτικής και αισθητικής, βοηθάει τους σοσιαλφασίστες να εμβολιάζουν τον αναρχικό χώρο με όλη τους την σοσιαλναζιστική ιδεολογική μπόχα, που έχει φυσικά για μήτρα της το φασιστικό μπρεζνιεφικό «Κ»ΚΣΕ και τις χειρότερες και πιο φιλορώσικες – υπεραντιδραστικές πλευρές του ευρωρεβιζιονισμού. Όσο τα καταφέρνει καλά το μαύρο αυτό τρικέφαλο μέτωπο, οι κλασσικοί ΚΝΑΤατζήδες τραμπούκοι της «Κ»ΝΕ – ΠΚΣ – ΜΑΣ ή όπως διάολο ονομάζονται, κάθονται πιο πίσω και δε δέρνουν. Το ίδιο κάνουν και στην ΠΟΣΔΕΠ. Έτσι κερδίζουν τμήματα της κλασσικής συντήρησης, που βλέπουν το ψευτοΚΚΕ σαν «υπεύθυνη δύναμη», όπως έγινε και στο ακροδεξιό «κίνημα παιδείας» του 2006-2007.

Ο αναρχισμός μαζεύει, με δεδομένη την απέχθεια που προκαλεί σε πολύ κόσμο η στρατιωτικοποίηση και η φασιστική εσωτερική λειτουργία της «Κ»ΝΕ και τα κόμματα γενικά, ένα δυναμικό καλών αρχικά προθέσεων, μικροαστικής κυρίως ταξικής προέλευσης. Το βασικό ωστόσο πρόβλημα του αναρχισμού είναι ότι εκ φύσεως απεχθάνεται την ιδεολογική και θεωρητική συνέπεια, συνέχεια και συνεκτικότητα. Η έλλειψη οργανωτικών δομών, το ότι κανείς δεν απολογείται ουσιαστικά πουθενά για τις πράξεις του, το πλήρες θεωρητικό πελάγωμα και οι αλληλογρονθοκοπούμενες μικροαστικές θεωρίες, είναι πεδίο δόξης λαμπρό για το σοσιαλφασισμό για να παίξει ιδεολογική και πραχτική μπάλα και να τον διαφθείρει. Και καλά, όταν η ΕΣΣΔ του 1970-1990, με το ψεύτικο σφυροδρέπανο, έκανε χιτλερικές εισβολές και χούντες σε Αφγανιστάν, Πολωνία, Αιθιοπία κλπ., ένα κομμάτι του αναρχισμού, με επικεφαλής τον σημερινό εθνικοφασίστα Καραμπελιά, που είχε κάνει ένα φεγγάρι και μαοϊκός, κατάγγελνε τους ΚαΓκεΜπίτες και μισούσε βαθιά τους Φλωράκηδες και τον Περισσό σαν εχθρούς της προόδου και χαφιέδες της Ρωσίας.

Σήμερα, η άτυπη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ - «Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής» του γεροκνίτη Αλαβάνου, η Αντιεξουσιαστική Κίνηση, που χρωστάει στον κνίτη ΣΥΝ τη μόνιμη της ποινική και πολιτική ασυλία, είναι η μόνη δύναμη που κάνει ιδεολογική δουλειά στα Εξάρχεια. Αυτή πέρασε στους αναρχικούς το σάπιο δεξιό αντινεοφιλελευθερισμό στη θέση του θετικού αντιφασισμού, αυτή καλύπτει το δουλεμπόριο των μεταναστών σαν «διεθνισμό», αυτή έχει τολμήσει να χαρακτηρίσει τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα των λαών της ΕΣΣΔ κατά του ρώσικου φασισμού στα 1987-1991 σαν «αρνητική αναβίωση του εθνικισμού», αυτή έκανε σημαία την αλληλεγγύη στους σοσιαλφασίστες φονιάδες της «17Ν» σαν υπέρτατο κριτήριο προοδευτικότητας, ενώ η «17Ν» σκότωνε τους ντόπιους αστούς από τα δεξιά, από την πλευρά του ρώσικου φασιστικού ιμπεριαλισμού.

Ο κλασσικός και κάπως αυθεντικός αναρχισμός της λογικής της Συσπείρωσης Αναρχικών, έκθαμβος και ανίκανος θεωρητικά να καταδικάσει οποιαδήποτε βία εκτός από την ανοιχτά κρατική - αστυνομική, έχει γίνει σάντουιτς ανάμεσα στη «δεξιά» - «μετωπική» ΑΚ και στους ανοιχτούς «ριζοσπάστες» ναζήδες αναρχομηδενιστές, που φτάνουν με τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς σε κάλεσμα στους χιτλερικούς για «αντικαπιταλιστική» ενότητα. Δεν έχει σημασία ο συσχετισμός δυνάμεων – σημασία έχει ποιος περνάει τη γραμμή του. Και εκεί οι κλασσικοί αντικρατιστές και αντικνίτες αναρχικοί χάνουν κατά κράτος.

Παπαρήγα και Τσίπρας μίλησαν για «προβοκάτσια κατά του κινήματος» σε ό,τι αφορά τα καψίματα της Κυριακής. Πού είναι λοιπόν η αξιοποίηση της προβοκάτσιας από τους «μνημονιακούς» αστούς, πού είναι η επίθεση στο ψευτοΚΚΕ και στο ΣΥΝ με όχημα την «προβοκάτσια»;; Ο μόνος που αυτή τη στιγμή βρίσκεται απολογούμενος δεν είναι φυσικά ο Τσίπρας, ούτε ο Περισσός, αλλά είναι αυτός ο τραγικός κρυφοαντιμνημόνιος -αυτοδυναμικός εθνικιστής ΠΑΣΟΚτζής- υπουργός της Αστυνομίας, ο Παπουτσής, που από την ηλίθια μικροαστική του «αριστερή» αλληλεγγύη με τους κνίτες, που τους περνάει για «συντρόφους», αρνείται να πει ανοιχτά αυτό που λέει έμμεσα, να πει δηλαδή ποιες είναι οι πολιτικές δυνάμεις που «χαϊδεύουν» τις συμμορίες της καταστροφής, που σωστά υπονόησε ότι υπάρχουν.

Ο Σαμαράς, σα να μη γνωρίζει τίποτα από τα «παιδιά» του της ΟΝΝΕΔ και της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ για τη σχέση ΣΥΡΙΖΑ - καψιματιών, βγαίνει με ακροδεξιό στυλάκι να μας ζητήσει να περιμένουμε να κατεβάσει αυτός προσωπικά τις κουκούλες από τα «καθάρματα», για να δούμε ποιοι είναι πίσω από αυτές κι επισκέπτεται τους τραυματίες μπάτσους (που πάντως στο συγκεκριμένο είναι λιγότερο δεξιοί από τους ναζιστές καψιματίες) σαν άλλος Καρατζαφέρης του «νόμου και της τάξεως». Αυτά τα λέει και για να μαλαγανέψει ένα μέρος του λαού, που υποπτεύεται την ψευτοαριστερά για σχέσεις με τους λεηλατητές, αλλά το αφήνει φλου για να το ερμηνεύει ο καθένας όπως θέλει: π.χ. το εθνικοφασιστικό σάιτ των Φαήλων antinews ρίχνει την ευθύνη για τις λεηλασίες σε συμμορίες μεταναστών, για να εξάψει το σωβινιστικό μίσος. Κουβέντα ο δήθεν πολύ «κλασσικός δεξιός» και «της τάξης και της ασφάλειας» Σαμαράς για το φιλαράκι του τον Τσίπρα, μιας και μαζί θα φέρουνε την «τάξη και την ασφάλεια» του νέου φασισμού του κοινού τους αφεντικού Πούτιν.

Ο άθλιος και υπόλογος Κουβέλης και η ΔΗΜΑΡ παίξανε τον ίδιο ρόλο που έπαιζαν και σαν «ανανεωτές» του ΣΥΝ, δηλαδή και με τον αστυφύλαξ και με το χωροφύλαξ. Τώρα που παίρνουν ψηλό ποσοστό και γίνανε καθωσπρέπει αστικό κόμμα, ήταν πιο πολύ με τον αστυφύλαξ, δηλαδή δεν εστίασαν τόσο στο «καλό κίνημα που προβοκάρεται», όσο στο ό,τι «το κράτος δεν μπόρεσε να αποτρέψει αυτά που συνέβησαν». Δηλαδή, Παπαρήγα – Τσίπρας χτυπάνε τον Παπουτσή σαν οργανωτή του σπασιματικού μπάχαλου για «προβοκάτσια», Κουβέλης και Σαμαράς σαν μη αρκετά καταστέλλοντα τις συμμορίες, χωρίς να τα βάζουν με κανένα ΣΥΝ και κανένα ψευτοΚΚΕ που έκαναν οργανωτικά πλάτες στο ναζιστικό κάψιμο της πόλης.

Μιλάμε για μεγάλα καθάρματα πολύ χειρότερα από τον απλό λούμπεν πλιατσικολόγο, όλοι τους, και τη δική τους κουκούλα πρέπει να βγάλει ο λαός, και αυτωνών και του Καρατζαφέρη, που κι αυτός έβαλε για στόχο αποκλειστικά τον Παπουτσή. Ο δε Μπεγλίτης, που ενώνει Παπανδρέου και Βενιζέλο σαν εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, έκανε άλλη μια απ’ αυτές τις βρώμικες δηλώσεις του που λέει τα πάντα και δε λέει τελικά τίποτα, σα γνήσιος φίλος των ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ όπως έχει άλλωστε δηλώσει κι ο ίδιος ότι είναι.

Δε χωράνε εδώ άλλες παρόλες και υπεκφυγές. Όποιος έχει την ελάχιστη γνώση από πανεπιστημιακό χώρο της τελευταίας 15ετίας, ξέρει καλά και τι γίνεται στις «φοιτητικές καταλήψεις» του καθεστώτος, και τι γινόταν στη Νομική 4 μέρες, αφού είχε προαναγγελθεί στο Ιντυμήντια από την Πέμπτη, και το πώς η αστυνομία επίτηδες και με σχέδιο επιτρέπει ή είναι πολύ «επιιεικής» στους μπάχαλους και καψιματίες, ενώ τραυματίζει συνήθως κοινούς διαδηλωτές, βγάζοντας εκεί τον ακροδεξιό της χαραχτήρα.

Πρέπει εδώ να το κατανοήσουμε: δεν είναι από τον πολύ δημοκρατισμό που η αστυνομία αφήνει τα «παιδιά» να «ξεφαντώσουν». Δεν είναι υπέρμετρος φιλελευθερισμός, επειδή είχαμε μοναρχοφασισμό και χούντα και τώρα παίρνουμε ρεβάνς, όπως νομίζουν πολλοί. Η αστυνομία, η ίδια βρώμικη αστυνομία που ταπεινώνει μετανάστες και νεολαίους, που ασκείται στα κορμιά ιερόδουλων ή πάνω στους τσιγγάνους όπου την παίρνει, έχει ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΤΟΛΗ να είναι «επιεικής» στο σοσιαλφασιστικό μπάχαλο – με πρόσχημα ότι «ο λαός είναι αγανακτισμένος», «μην οξύνουμε τα πράγματα», «ας αφήσουμε να εκτονωθεί η ένταση», «καλύτερα να καούν τα κτίρια παρά να χαθεί ανθρώπινη ζωή» κλπ.

Δεν είναι τυχαίο που ο Χρυσοχοΐδης έλεγε σε αξιωματικούς του λιμενικού και της αστυνομίας το καλοκαίρι του 2010 για τους τραμπούκους του ΠΑΜΕ, δηλαδή για τα τάγματα εφόδου του Περισσού που ετοιμάζονταν να καταλάβουν παράνομα το λιμάνι του Πειραιά σα δήθεν «απεργία ναυτεργατών»: «Οι άνθρωποι έχουν χάσει τη δουλειά τους, μη τους δείρουμε κιόλας». Τώρα ποιος από τα τάγματα του ΠΑΜΕ είχε χάσει τη δουλειά του και γι’ αυτό η αστυνομία και το λιμενικό έπρεπε να του δείξει «ειδικό σεβασμό», μόνο ο «μέγας» σαμποτέρ της οικονομίας Χρυσοχοΐδης το γνωρίζει…

Λες και δεν είναι απείρως πιο πιθανό να χαθεί ανθρώπινη ζωή από τους ναζήδες και λούμπεν μπάχαλους και τις φωτιές τους. Λες και τα μέσα παραγωγής και κατανάλωσης που καταστρέφονται με μίσος δεν είναι πραγματοποιημένη ανθρώπινη εργασία, προϊόν ανθρώπινης δημιουργίας, ή λες και οι άνεργοι προλετάριοι των καμένων καταστημάτων δεν είναι άνθρωποι και δεν έχουν ζωές…

Φυσικά βρε υποκριτές ο λαός είναι εξοργισμένος, και φυσικά ένα μέρος του που ριζοσπαστικοποιείται χωρίς να καταλαβαίνει ποιος φταίει για την πείνα, αρχίζει και δικαιολογεί τα μπάχαλα έστω σαν εκτόνωση ή και συμμετέχει σε αυτά. Άλλωστε, δεν είναι το ίδιο πράγμα να συγκρούεσαι, έστω με πολιτική θολούρα στο κεφάλι, με τους μπάτσους, και το ίδιο να καις συνειδητά και να ληστεύεις. Σε συγκρούσεις με την αστυνομία εμπλέκεται και πραγματικός λαός, στα πλιάτσικα μονάχα χουλιγκάνοι, λούμπεν αναρχοναζήδες και τμήματα της μεταναστευτικής φτωχολογιάς που τα διαφθείρει ο σοσιαλφασισμός. Αυτό το εγκληματικό λούμπεν έφτασε να ζητάει από καταστηματάρχες κεφαλικό φόρο για να μην τους κάψει την περιουσία.

Δεδομένου ότι γνώριζε, και δεδομένου ότι συνειδητά παραπληροφόρησε πρώτα το λαό και μετά τις αρχές (που στο κάτω ήθελαν να παραπληροφορηθούν – βλ. τις γελοιότητες του εκπροσώπου τύπου της αστυνομίας Κοκκαλάκη, που έχει γίνει καταγέλαστος με τις ανοησίες που ξεφουρνίζει), πρέπει να παυτεί άμεσα ο πρύτανης της καταστροφής, ο κρυφοφασίστας σιχαμερός (εμφατικά ηθοποιός και υποκριτής, ακόμα και στο ύφος με το οποίο κάνει δηλώσεις) Πελεγρίνης. Η παύση του όμως δε θα σημαίνει τίποτα αν δεν καταγγελθεί πρώτα και κύρια ο Τσίπρας – ΣΥΝ, και σε δεύτερο πλάνο η Παπαρήγα – ψευτοΚΚΕ για τις πλάτες τους στο κάψιμο και για τις βρώμικες θεωρίες τους, που ξέρουν καλά ότι είναι πλήρες αναποδογύρισμα της αλήθειας.

Μόνο αν καταγγελθούν στο λαό με επιχειρήματα σα φασιστικά και κόμματα εκτροπής τα δύο αυτά εκτρώματα της Ρωσίας, μπορούν να καταλογιστούν ευθύνες στην Αστυνομία, που δήθεν «δεν κατάλαβε» αυτό που ένας μέσος αναγνώστης του Ιντυμήντια θα καταλάβαινε πεντακάθαρα από την Πέμπτη, καθώς και ευθύνες στον Παπουτσή. Αν γίνει μόνο το δεύτερο χωρίς το πρώτο (ευθύνες σε μπάτσους και Παπουτσή, με το ΣΥΝ στο απυρόβλητο), θα έχουμε εκκαθαρίσεις από τα δεξιά, δηλαδή από την πλευρά των Κουβέλη – Τσίπρα – Παπαρήγα.

Ποιος όμως να τους καταγγείλει, αφού το σκηνικό που στήσανε ήτανε μέσα στους σχεδιασμούς Παπανδρέου - Βενιζέλου - Σαμαρά - Καρατζαφέρη για τον εκβιασμό της Ευρώπης και τη συνέχιση του κλίματος αβεβαιότητας στις διεθνείς καπιταλιστικές αγορές;; Το κάψιμο, το σπάσιμο, τα καμένα κτίρια ήταν ένα από τα βασικά κριτήρια με τα οποία αντιμετώπισε και έκρινε, και αντιμετωπίζει και κρίνει όλα τα τελευταία χρόνια από το Δεκέμβρη του 2008 την ελληνική κατάσταση ο διεθνής αστικός τύπος - που λίγο έως πολύ δίνει την εικόνα ότι στην Ελλάδα εξελίσσεται πραγματική λαϊκή επανάσταση. Μ' αυτή την έννοια έχει δίκιο η Παπαρήγα ότι επρόκειτο για κρατικό και παρακρατικό σχέδιο. Με μια διαφορά. Ότι ξέχασε να πει πως η ίδια είναι στο βαθύ πυρήνα και του κράτους και του σχεδίου, πιο πολύ απ' ότι είναι ο θλιβερός Παπουτσής.

Αφού όμως οι ίδιοι που φταίνε για την πείνα είναι οι οργανωτές, ιδεολογικοί και πολλές φορές και φυσικοί, του καψίματος, όταν ο κόσμος καταλάβει ότι αυτοί που του κόβουνε επί της ουσίας το ψωμί είναι οι ίδιοι που καίνε τα κτίρια και κλέβουνε ό,τι βρουν μπροστά τους (σα τους προγόνους τους των κολοκοτρωνέικων συμμοριών της κλεφτουριάς), τότε στην Ελλάδα θα μπούμε στο δρόμο της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής προόδου.

Υ.Γ. 1 Την ίδια ώρα, οι σύντροφοι του Πελεγρίνη και του Τσίπρα, με την κάλυψη και πολλών Κουβέληδων – ΔΗΜΑΡιτών (όχι όλων) σα να μη συμβαίνει τίποτα, ματαιώνουν με πρωτοπόρα την ΕΚΟΦ-ΕΑΑΚ τις εκλογές διοικήσεων στα πανεπιστήμια, με την πλήρη ανοχή του Υπουργείου Παιδείας, που ψελλίζει μέσω της δειλής ευρωπαιόφιλης Διαμαντοπούλου διάφορα μισόλογα (η υπόλοιπη ρωσόδουλη κυβέρνηση δε βγάζει άχνα). Ήδη χτύπησαν σε Θεσσαλία, Θεσσαλονίκη, Πελοπόννησο. Ο δε Αλαβάνος βγάζει ανακοινώσεις όπου επιχαίρει για τα καψίματα των τραπεζών και των …σινεμάδων, συνδέοντάς τα με τους «Άθλιους» του Βίκτωρα Ουγκώ. Αυτό θα πει να είσαι κράτος… Να καις και μετά να έχεις τα ΜΜΕ να αναπαράγωγουν τις λογοτεχνίζουσες φασιστικές δικαιολογίες σου για το κάψιμο ασχολίαστες...

Υ.Γ.2 Για την καθεστωτική φύση του πλιάτσικο-σπασιματισμού, ή μάλλον για τα ειδικά ελληνικά χαρακτηριστικά του, προσθέτουμε εδώ ένα απόσπασμα από το άρθρο «Οι σοσιαλφασίστες εμπρηστές της Αθήνας θα συνεχίσουν – Να τους ξεσκεπάσουμε και να αντισταθούμε», που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Νέα Ανατολή» το Γενάρη του 2009. Αφορά το σπασιματισμό του «Δεκέμβρη του '08», που είναι φυσικά η μήτρα του φασιστικού μπάχαλου της Κυριακής που μας πέρασε. Κι αυτό για να γίνει κατανοητό τι χωρίζει την λαϊκή, την προλεταριακή επανάσταση από το «λαϊκό» πραξικόπημα του σοσιαλφασισμού, και στη μορφή, και στην ουσία.

«Οι προλεταριακές επαναστάσεις χρησιμοποιούν φυσική βία ενάντια σε κεφαλαιοκράτες μόνο όταν και μόνο σε όσο βαθμό αυτοί εμπλέκονται άμεσα στην πολιτική ταξική πάλη και δίνουν στις κυβερνήσεις οδηγίες βίας και δολοφονίας των επαναστατών και του λαού. Αλλά σε κάθε περίπτωση οι μαρξιστές προλετάριοι δεν μισούν την υλική υπόσταση του κεφάλαιου, ποτέ δεν καίνε και δεν καταστρέφουν το μαγαζί, το κεφάλαιο-εμπόρευμα, το εργοστάσιο, το εργοτάξιο, ούτε την τράπεζα (ναι, ούτε την τράπεζα, γιατί κι αυτή έχει ακόμα ιστορικό ρόλο να παίξει στην πρώτη φάση του σοσιαλισμού), γιατί αυτά είναι προϊόντα της δικής τους εργασίας και η βάση της μελλοντικής ελευθερίας τους και της ευημερίας τους. Ακόμα περισσότερο αυτά αποτελούν τη βάση και της τωρινής τους επιβίωσης.

Γιατί οι μαρξιστές γνωρίζουν ότι η ζωντανή παραγωγική εργασία του προλετάριου δεν παράγει μόνο το κέρδος του καπιταλιστή αλλά και το δικό του μισθό. Από την άλλη το επαναστατικό προλεταριάτο θα απαλλοτριώσει κάθε μεγάλο κεφάλαιο οπότε και το εμπορικό κεφάλαιο και το τραπεζικό αλλά μόνο για να τα παραδώσει σε όλη την κοινωνία, δηλαδή να τα μετατρέψει σε κοινωνικό κεφάλαιο. Γι' αυτό ποτέ δεν καταστρέφει αυτό το κεφάλαιο και ποτέ δεν το παραδίνει στη λεηλασία του όχλου. Γιατί αν το κάνει τότε αυτό από κοινωνικό κεφάλαιο το μετατρέπει σε ατομική λεία, σε λεία του πλιατσικολόγου. Όποιος το κάνει αυτό δημιουργεί πλιατσικολόγους-ληστές. Το μεγαλύτερο έγκλημα του σοσιαλφασίστα εμπρηστή και σπασιματία της «ελληνικής νύχτας των κρυστάλλων» είναι ότι διέφθειρε ένα κομμάτι του λαού, ιδιαίτερα των μεταναστών, βυθίζοντάς το σε ένα μαζικό και πρωτοφανές πλιατσικολογικό όργιο.

Όχι, ο φόνος του αστού από τον 17νοεμβρίτη και ο εμπρησμός του μαγαζιού και της τράπεζας από το ψευτομαρξιστικό λούμπεν δεν είναι δουλειά της επανάστασης. Είναι παραγγελιά ενός καθεστωτικού ληστή και μάλιστα ενός ληστή ιμπεριαλιστή με όνειρα παγκόσμιας κυριαρχίας.

Αυτό που έκαναν οι εμπρηστές της Αθήνας και μιας σειράς μεγάλων πόλεων είναι να κάνουν πράξη την πολιτική «θεωρία» και τα συνθήματα των πρακτόρων του τσάρου, δηλαδή του ΣΥΝ και του ψευτοΚΚΕ που δίνουν σε αυτή τη χώρα, με τη βοήθεια των Παπανδρέου και Καραμανλή, την πιο καθεστωτική θεωρία και τα πιο καθεστωτικά συνθήματα σε κάθε φάση. Οι λούμπεν και οι μικροαστοί χωρίς μέλλον σπάσανε τις τράπεζες που σχηματίζουν τάχα τα «καρτέλ» και σαν «καρτέλ» κλέβουν το λαό σχηματίζοντας τάχα αμύθητα κέρδη, κάψανε και λεηλάτησαν τους εμπορικούς «ναούς του κέρδους», τις καπιταλιστικές αλυσίδες που υψώνουν τάχα τις τιμές όσο θέλουν, κάψανε την αστική γνώση, την τάχα εξ ορισμού μη επιστημονική, που προσφέρει στις βιβλιοθήκες του το «ιδιωτικοποιημένο» πανεπιστήμιο.

Κυρίως τιμώρησαν τον «αλλοτριωμένο» γι αυτούς «καταναλωτή λαό», αυτόν τον υπηρέτη του κεφάλαιου που εδώ και χρόνια ανεπίδεκτος μάθησης και ανίκανος να υπερασπίσει τα «πραγματικά ταξικά του συμφέροντα», ψηφίζει τα δύο μεγάλα αστικά κόμματα και όχι τα δύο ρωσόδουλα μικρά -τρία πλέον μαζί με το φασιστικό ΛΑΟΣ- που μένουν εξ αιτίας αυτού του λαού εκτός κυβερνητικής εξουσίας. Όλη η παραπάνω απάτη και δημαγωγία των σοσιαλφασιστών έγινε πράξη στην ελληνική νύχτα των κρυστάλλων. Και έγινε πράξη κατ εντολή και με την κάλυψη του πιο ισχυρού κομματιού του καθεστώτος. Γι αυτό είναι νύχτα κρυστάλλων και όχι εξέγερση του Λος Άντζελες ή εξέγερση του Παρισιού.

Από την εξέγερση των μαύρων στο Los Angeles το 1992

Η εξέγερση του Λος Άντζελες το 1992 και εκείνη του Παρισιού το 2005 δίνουν στην ελληνική νύχτα των κρυστάλλων μόνη τη μορφή, αλλά τίποτα από το περιεχόμενό της. Επίτηδες οι εμπρηστές προσπάθησαν και στην πράξη και στην προπαγάνδα τους από την πρώτη στιγμή να κρύψουν το έγκλημά τους πίσω από τις δύο αυτές εξεγέρσεις. Αυτές ήταν πραγματικές αυθόρμητες εξεγέρσεις βασικά του μισοάνεργου και λούμπεν προλεταριάτου των αμερικάνικων και γαλλικών πόλεων. Τα καψίματά τους και οι λεηλασίες τους (οι τελευταίες έγιναν μόνο στο Λος Άντζελες) δεν έχουν τίποτα κοινό με την καθεστωτική, ψυχρή, υπολογισμένη, και κυρίως ανεμπόδιστη τελετουργία καταστροφής και λεηλασίας στο κέντρο της Αθήνας. Πουθενά στις δυο πόλεις δεν είχαμε πολιτικά κόμματα να καλούν σε διαδηλώσεις στο κέντρο τους και μέσα από αυτές τις διαδηλώσεις και δίπλα σε αυτές τις διαδηλώσεις να ξετυλίγεται εντελώς ανεμπόδιστα η πιο μαζική και πιο συγκεντρωμένη στο χρόνο και το χώρο καταστροφή του εμπορικού κέντρου μιας μεγαλούπολης.

Πουθενά δεν είδαμε τόσο μεγάλες καταστροφές να σταματάνε με το μαχαίρι μετά από μια «πανεθνική» συνάντηση των πολιτικών αρχηγών που ομόφωνα εγκρίνανε ένα ειρηνικό «κίνημα μαθητικής νεολαίας» που θα συνεχιζόταν μετά τους εμπρησμούς μοιράζοντας λουλούδια στην αστυνομία κάτω από τα χειροκροτήματα όλου του έθνους και που οι «εξεγερμένοι» θα θεωρούσαν επίσης τμήμα της «εξέγερσης» τους και όχι άρνησή της. Αυτές τις γελοιότητες δεν θα τις έκανε, ούτε θα μπορούσε να τις κάνει ποτέ η μαύρη φτωχολογιά του Λος Άντζελες.

Αυτή έκαψε και λεηλάτησε μαγαζιά κυρίως των μικρομεσαίων λατίνων στις φτωχογειτονιές που τους θεωρούσε ταξικούς και εν μέρει φυλετικούς εχθρούς της, αλλά ταυτόχρονα και κυρίως επί έξι μέρες συγκρούστηκε πραγματικά με την αστυνομία. Συγκρούστηκε τόσο άγρια που εκείνο το οργισμένο και αποφασισμένο πλήθος μόνο με το μαζικό κατέβασμα της ουσιαστικά στρατιωτικής αμερικάνικης πολιτοφυλακής μπορούσε να αναχαιτιστεί. Εκεί έδωσε νεκρούς, πολλούς τραυματίες και ακόμα πιο πολλούς φυλακισμένους διαδηλωτές. Εκεί ναι, είχαμε τυφλή βία γιατί δεν υπήρχε κανείς ΣΥΝ και κανένα ψευτοΚΚΕ με 15000 διαδηλωτές συνολικά που θα μπορούσαν αν ήθελαν να συγκρατήσουν οποιονδήποτε θα έκθετε το κίνημά τους στο λαό και που θα μπορούσαν επίσης, αν ήθελαν -και αυτό πράγματι ήθελαν- να καλύψουν πολιτικά και ποινικά τους εμπρηστές. Τέτοιες απάτες σαν και αυτές που έγιναν εδώ δεν μπορούσε ούτε προφανώς θα ήθελε να κάνει το μεταναστευτικό λούμπεν και μισοάνεργο γαλλικό προλεταριάτο, που η εξέγερσή του ήταν τόσο λίγο εγκεκριμένη από τη γαλλική αστική τάξη ώστε δεν μπόρεσε ούτε από μακριά να πλησιάσει και πόσο μάλλον να κάψει το κέντρο του Παρισιού.

Παρίσι 2005

Μπόρεσε ωστόσο, και αυτό το πλήρωσε με 3000 συλλήψεις και αρκετά ψηλές ποινές φυλάκισης, να κάψει 10 χιλιάδες αυτοκίνητα συνήθως των ίδιων των καταραμένων γειτόνων του, πολλά σχολεία και λίγα αστυνομικά τμήματα επί 20 ολόκληρες μέρες υποχρεώνοντας και αυτό τη γαλλική αστική τάξη να επιβάλει καθεστώς έκτακτης ανάγκης για να τελειώνει με αυτήν. Ήταν και αυτή μια τυφλή βία που όμως είχε την εσωτερική αυθόρμητη λογική της: ήταν όπως και εκείνη του Λος Άντζελες μια κύρια αντι-αστυνομική και αντι-κρατική βία. Γι αυτό είχε και αυτή κάτι το ηρωικό και γνήσιο μέσα στην απώθηση που γεννάει στους λαούς κάθε εξέγερση του λούμπεν.

Τι σχέση έχουν όμως αυτά τα μοντέρνα φαινόμενα των γκέτο των μεγαλουπόλεων με το συστηματικό πλιάτσικο ενός «επαναστατικού στρατού» που κατέβασε τη βαριοπούλα στο «πεδίο της μάχης» για να σπάσει ανενόχλητο ακόμα και τις πιο γερές βιτρίνες που οι μαγαζάτορες είχαν κάνει τετράδιπλες από παλιότερες τέτοιες πικρές εμπειρίες τους;;

Οι έλληνες σπασιματίες δεν έχουν καμιά σχέση με τους γάλλους συναδέλφους τους απλά γιατί είναι μέρος του καθεστώτος. Το ελληνικό πλιάτσικο δεν είναι οποιαδήποτε μεταφορά του γαλλικού και του αμερικάνικου αντίστοιχου στις ειδικές συνθήκες της χώρας μας. Είναι ιστορική κληρονομιά κυρίως των κολοκοτρωνέικων ληστοσυμμοριών της Πελοποννήσου με τις οποίες σχημάτισε το δικό της στρατό η πανίσχυρη στην Ελλάδα τσαρική διπλωματία στη διάρκεια του ’21 και πιο πολύ μετά από αυτό. Αυτή η πρώτη κλεφτουριά δεν θα μπορούσε να υπάρχει χωρίς ένα καθώς πρέπει πολιτικό ρώσικο κόμμα, όπως ήταν αυτό των Ναπαίων και που τώρα είναι το ψευτοΚΚΕ και πιο πολύ ο ΣΥΝ.

Ο Κάρατζιτς του '21 - Ο σφαγέας γυναικόπαιδων Κολοκοτρώνης

Αυτοί έχουν αναλάβει σήμερα την καθοδήγηση, έλεγχο και προστασία αυτού του στρατού πλιατσικολόγων στον οποίο μπορεί κανείς να συναντήσει πιασμένους χέρι-χέρι τον πλιατσικολόγο των ευρωπαϊκών ερευνητικών προγραμμάτων ΣΥΝασπισμαίο δόκτορα της ΠΟΣΔΕΠ, τον λούμπεν φοιτητή συνδικαλιστή που κάνει πλιάτσικο στα πτυχία, και τον ληστή τραπεζών δήθεν επαναστάτη, που εναλλάσσεται με τον σπασιματία μπουκαδόρο με τη μολότοφ. Ο χώρος στον οποίο αυτοί οι τρεις ήρωες της σύγχρονης νεοελληνικής κλεφτουριάς συναντιούνται είναι το «άσυλο του Πολυτεχνείου» που το εξασφαλίζει ο καθώς πρέπει πρύτανης του ΣΥΝ. Η ποιοτική τους διαφορά με την πελοποννησιακή κλεφτουριά είναι ότι εκείνοι έπαιζαν τουλάχιστον το κεφάλι τους αψηφώντας το σουλτάνο, ενώ τούτοι εδώ είναι σχεδόν απόλυτα ασφαλείς. Η ποιοτική τους διαφορά με το Λος Άντζελες και το Παρίσι είναι ότι εκεί δεν θα βρει κανείς πίσω από καμιά εξέγερση ένα εργοστάσιο μολότοφ στο Μπέρκλεϋ, στο Κάλτεκ ή στη Σορβόννη, ούτε έναν πρωθυπουργό που να εξασφαλίζει για την «εξέγερση» μια τόσο «διακριτική» αστυνομία, ούτε έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ούτε έναν Αρχιεπίσκοπο που θα διακηρύσσουν το δίκιο της «εξέγερσης της νεολαίας».

Η διακομματική συμμορία εξαθλιώνει κι άλλο το λαό για να αποσταθεροποιήσει την Ευρώπη - Να μην περάσουν τα νέα μέτρα για να καταρρεύσει η προβοκάτσια

2012-02-10T21:17:00.003+02:00

Η διακομματική των λακέδων του σοσιαλιμπεριαλισμού είναι απλά απίστευτη! Πόση ραδιουργία, γλίτσα, μπαγαποντιά, ανειλικρίνεια, εθελοδουλία μπορεί να κουβαλάνε τελικά αυτοί οι πραξικοπηματίες, με τυπικό εκπρόσωπό τους το φασίστα τυχοδιώχτη και καιροσκόπο Καρατζαφύρερ!

«Διαπραγματεύονται» δήθεν «για να αποφύγουνε» το κόψιμο του ψωμιού του κόσμου, την επισημοποίηση δηλαδή και στα χαρτιά αυτού που έχουν πετύχει ήδη άτυπα με τη μαύρη εργασία, τη δουλοχτησία στους μετανάστες και την υπονόμεψη της φυσικής συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφάλαιου, την αποβιομηχάνιση και το μπλοκάρισμα των επενδύσεων. Και την ίδια ώρα, χωρίς ίχνος έγνοιας για τη μοίρα αυτού του τόπου και των ανθρώπων του λαού, παίζουν με επικεφαλής το τρίο Βενιζέλου – Σαμαρά – Καρατζαφύρερ το παιχνίδι της «μισοαπειθαρχίας» στην Ευρώπη, χωρίς ποτέ να απειθαρχούν τίμια και ανοιχτά διαφωνώντας, ούτε όμως να συμφωνούν και να ενώνονται ειλικρινά με τους Ευρωπαίους.

Αυτό το ήξεις αφίξεις το κάνουν ακριβώς για να ενισχύουνε τις φυγόκεντρες τάσεις μέσα στην ΕΕ. Φυγόκεντρες τάσεις που είναι χαράς ευαγγέλιο για τους Ρώσους ενεργειακούς εκβιαστές φασίστες και τους Κινέζους βασανιστές του προλεταριάτου δικτάτορες, και οι οποίες ενισχύονται και από την προβοκατόρικη κλίκα της Χίλαρυ Κλίντον, η οποία κουμαντάρει τη γενική διεθνή στρατηγική της αμερικάνικης υπερδύναμης και έχει για συνένοχό της το δήθεν «κεϋνσιανό φιλολαϊκό» Ομπάμα.

Κανένας από τους παλιάτσους αυτούς δεν είναι επί της αρχής φιλομνημονιακός ούτε αντιμνημονιακός. Δε δίνουνε δεκάρα, ακόμα περισσότερο οι Παπαρήγα – Τσίπρας – Κουβέλης, για την καταβαράθρωση των μισθών και τη γερή κούρα πείνας σε εργάτες και φτωχούς υπάλληλους, ή για τη συντριβή πολλών μικρομαγαζατόρων και βιοτεχνών. Δεν είναι ενάντιοι, παρά τα όσα λένε, σε ΑΥΤΗ την πλευρά του μνημόνιου, στη μείωση δηλαδή των μισθών, που δυστυχώς τελικά είναι και η κύρια.

Είναι ΛΥΣΣΑΛΕΑ αντίθετοι σε εκείνη την δευτερεύουσα αλλά υπαρκτή πλευρά των διάφορων μνημόνιων που αφοράει τις λεγόμενες κατά τους αστοφιλελεύθερους «διαρθρωτικές αλλαγές», δηλαδή στις συνταγές εκείνες που χτυπάνε κάπως την κρατικογραφειοκρατική και μισοφεουδαρχική, παρασιτική πλευρά του ελληνικού καπιταλισμού του Τρίτου Κόσμου.

Κι αυτό όμως οι σαμποταριστές των ηγεσιών των 7 κομμάτων (μέσα και οι Οικολόγοι Πράσινοι), δε το κάνουν από ιδεολογική «αγάπη» αρχής στον κρατικό ή καλύτερα κρατικοληστρικό καπιταλισμό και στη γραφειοκρατία. Απόδειξη ο τρόπος με τον οποίο τσακίσανε τις αμοιβές των δημόσιων υπαλλήλων πρώτες – πρώτες. Το κάνουν γιατί οι «διαρθρωτικές αλλαγές», έστω αυτές οι κολοβές των δυτικοφιλελεύθερων συνταγών, θα άνοιγαν μια χαραμάδα για την ανάπτυξη και ρήγματα στο αρραγές μέτωπο των σαμποταριστών που ολοκληρώθηκε μετά το 1997, όταν και η ΝΔ πέρασε στα χέρια ρωσόδουλου αρχηγού. Θα υπονόμευαν δηλαδή τη βάση της εξουσίας τους, αλλά και το ρόλο που έχει επιφυλάξει η Ρωσία στην Ελλάδα, της ανοιχτής πληγής για να αιμορραγεί συνολικά η ΕυρωΖώνη και να εκδώσει κάποια στιγμή ευρωομόλογο ή να γίνει κουλουβάχατα και να αποδυναμωθεί πολιτικά και οικονομικά η ευρωπαϊκή εθελοντική ενότητα.

Έτσι λοιπόν, αφού αρνούνται τη δυτικού τύπου ιδιωτικοποίηση, δηλαδή με σχετικά διαφανή διαγωνισμό και εξασφαλίσεις, το πραγματικό άνοιγμα επαγγελμάτων (που όμως, σε αντίθεση με αυτά που λένε οι αστοφιλελεύθεροι, πρέπει να γίνει με προσοχή και με αντισταθμιστικά για όσους θίγονται, για να μη συντριβούν οι μικρομεσαίοι και η προλεταριοποίησή τους να μην είναι βίαιη), την πραγματική απεμπλοκή των επενδύσεων, το τσάκισμα των σαμποταριστικών κλικών σε ΣτΕ, πολεοδομίες, δήμους, δασαρχεία και αρχαιολογικές υπηρεσίες, το βίαιο ξερίζωμα της διαφθοράς κύρια σε εφορίες – πολεοδομίες – δήμους, το αναπέτασμα στο χώρο της εκπαίδευσης με το δημοκρατικό πόλεμο (με τη συμμετοχή της πλειοψηφίας καθηγητών, μαθητών και φοιτητών) ενάντια στις κλίκες και στις συμμορίες ψευτοΚΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ μέσα σε σχολειά και πανεπιστήμια, τι μένει;;

Μένει το κόψιμο από μισθούς και συντάξεις, η χειροτέρεψη των όρων δουλειάς του προλεταριάτου και της φτωχής υπαλληλίας (κύρια των νέων) με την ελπίδα, για τους αντιδραστικούς δυτικούς μονοπωλιστές της τρόικας, ότι έτσι θα βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα, άρα οι εξαγωγές, άρα θα μειωθεί πρώτα το έλλειμμα μέχρι να εξαλειφθεί και μετά θα καλυτερέψει η προοπτική του χρέους, οπότε σιγά σιγά θα αναθαρρήσει όλη η Ευρωζώνη, σε συνδυασμό με την ανάκαμψη των υπόλοιπων χωρών του ευρωπαϊκού νότου. Πρόκειται για ηλίθιους, κοντόθωρους και ολοκληρωτικά ατάλαντους «μάγους», και δείγμα της σαπίλας τους είναι που ανέχονται να γίνονται όμηροι και παίγνια του κάθε Παπατζή του Γ’, Σαμαρά και Καρατζαφέρη. Αν είχαν μια ικμάδα προοδευτικού -έστω αστικού προοδευτικού- πνεύματος, οι Ευρωπαίοι δε θα διαπραγματεύονταν με τέτοια χαμερπή υποκείμενα, που έχουν εντρυφήσει στην ψευτιά, στην απάτη και στη λαμογιά, ούτε θα τους έδιναν δεκάρα τσακιστή να διαχειριστούν. Κι όχι μόνο, αλλά οι μοιραίοι αυτοί τύποι βγάζουνε από τη ντουλάπα και το κλασσικό ιμπεριαλιστικό τους ύφος που το θυμούνται από την αποικιοκρατία, και δίνουνε στους ρωσόφιλους Έλληνες φασίστες και σοσιαλφασίστες την ευκαιρία να το παίζουν θιγμένοι και «αντιστασιακοί»!! Μιλάμε για ιλαροτραγωδία.

Το αποτέλεσμα όλου αυτού του «δομημένου» χάους;; Το κάπως εθνοανεξαρτησιακό (ο θεός να το κάνει με τον καιροσκοπισμό που τους δέρνει) -στη στελέχωσή του- ΠΑΣΟΚ καταρρέει και συνθλίβεται, μαχαιρωμένο από τους πάντα «ρώσους» αρχηγούς του, και για καβαλάρης του και υποχρεωτικός του συνεργάτης πλασάρεται ο στυφός γλοιώδης Κουβέλης - ΔΗΜΑΡ, το παιδί του θαμώνα της ρώσικης πρεσβείας (και επί Γέλτσιν – Πούτιν, όχι μόνο επί ΕΣΣΔ) Κύρκου, που υποστήριζε τους ενεργειακούς εκβιασμούς της Ρωσίας στην Ουκρανία και ήταν υπουργός της οικουμενικής ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ 1989-1990, που έδωσε τις ψηφιακές παροχές στον πράκτορα της Στάζι Κόκκαλη.

Η ΔΗΜΑΡ δεν είναι βέβαια ΤΟΣΟ μασίφ ανατολικόδουλο κόμμα, όσο ο ΣΥΝ και το ψευτοΚΚΕ. Έχει πολλούς δημοκράτες, ακόμα και πολλούς αριστερούς ανθρώπους, κυρίως όμως στη βάση και στη μεσαία της στελέχωση. Μέρος της είναι η παλιά δημοκρατική αντιπολίτευση μέσα στην ΕΑΡ και το ΣΥΝ, που είχε για ηγέτη τον -γενικά αριστερό- δημοκράτη Παπαγιαννάκη.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο ψευτοδημοκράτης Κύρκος είχε ψηφίσει τον κνίτη Αλαβάνο και όχι Παπαγιαννάκη για πρόεδρο του ΣΥΝ, το 2004, γιατί έπρεπε, λέει, να προέρχεται ο πρόεδρος του ΣΥΝ από το κομμουνιστικό (εδώ γελάνε) κίνημα. Ωστόσο, αυτή η δημοκρατική τάση έδινε αντικειμενικά δημοκρατική και ευρωπαϊκή πατίνα στους κνίτες του ΣΥΝ και πιο παλιά στην φιλοκνίτικη πτέρυγα μέσα στην ΕΑΡ (Κύρκος – Κουβέλης), ενώ δεν είχε πρόβλημα και με το γκρέμισμα εργοστασίων. Σήμερα, κουμανταδόροι της ΔΗΜΑΡ είναι ο αρχιρώσος αρχηγός της, ο επίσης γλοιώδης κυρκογενής γραμματέας της Λυκούδης και ο κρυφοαντιευρωπαίος, από τα δεξιά αντιφιλελεύθερος, αντιδραστικός (οπαδός της γραμμής του «Κ»Κεσωτερικού για συνδιαλλαγή με τη χούντα) παλιός ρηγάς Χατζησωκράτης. Χώρια ο ξεπλυντής των Βορίδη – Άδωνι -που δε τους θεωρεί φασίστες- εμετικός Ψαριανός και ο αρχισαμποταριστής της Πάτρας βουλευτής Τσούκαλης.

Σε κάθε περίπτωση, και μετά και την είσοδο στη ΔΗΜΑΡ όλης της παλιάς ΑΕΚΑ με επικεφαλής τον παλιό τραμπούκο της «Κ»ΝΕ στη Νομική εισοδιστή Μπίστη (το κνιτοειδές αυτό έχει αλλάξει, χωρίς υπερβολή, 7 κόμματα από το 1983), το μέτωπο ΔΗΜΑΡ - ΠΑΣΟΚ που αργά ή γρήγορα θα συγκροτηθεί, θα ηγεμονεύεται από τις κλίκες Κουβέλη – Λαλιώτη και θα αποτελεί πρωτοπορία της υπεραντιδραστικής, καταστροφικής ρώσικης γραμμής στη χώρα μας, ενώ θα αφήνει και τον πιο «ταξικό αντιμνημονιακό» ΣΥΝ να εισοδίζει στο αστικό κράτος. Άλλωστε ΔΗΜΑΡ και ΣΥΝ χώρισαν με αγάπη, σαν αδέρφια, για να μπορεί ο ΣΥΝ να δέρνει και να καίει, χωρίς να παίρνει πολιτικό κόστος ο «καθωσπρέπει» Κουβέλης, όπως έγινε το Δεκέμβρη του 2008…

Από την άλλη, η μανούβρα των διακομματικών πραξικοπηματιστών, να μεταμφιέσουν για δύο χρόνια το φασιστικό ΛΑΟΣ σε «πρωτοπορία» της «ευρωπαϊκής μνημονιακής» δήθεν γραμμής (το παραμύθι τελείωσε σήμερα και για τους πιο δύσπιστούς), ώστε να επιτρέψει η Ευρώπη να χωθεί στην κυβέρνηση και στο κράτος και να παγιωθεί ως «δημοκρατικό» κόμμα, έβγαλε στον αφρό τη ναζιστική Χρυσή Αυγή με ποσοστά εισόδου στη Βουλή. Οι δημοσκοπήσεις δε λένε πάντα την καθαρή αλήθεια, αλλά αποτυπώνουν τάσεις που είναι πραγματικές.

Η κνίτικη κριτική παρουσιάζει το φασίστα για "τραπεζοτσολιά"

Οι ευθύνες της ψευτοαριστεράς αλλά και του αναρχομηδενιστικού λούμπεν, που ζυμώνουν εδώ και χρόνια τη θέση ότι ο αντιφασισμός σαν πρόταγμα είναι αποπροσανατολιστικός ή και αντιδραστικός ή ότι οι φασίστες είναι πράχτορες των φιλελεύθερων για να μας αποσπάνε την προσοχή, είναι ιστορικές. Ακόμη και τον Καρατζαφέρη οι ψευτοαριστεροί και αναρχοφασίστες τον διευκόλυναν στρατηγικά να παίξει το ρόλο του σώφρονα Ευρωπαίου, παρουσιάζοντάς τον με γελοιογραφίες και άλλες εξυπνάδες σαν τσιράκι των τραπεζών, φίλο της τρόικας, με μια δήθεν αντιΛΑΟΣ γραμμή που ήταν ΟΛΟΪΔΙΑ με της Χρυσής Αυγής – ότι ο Καρατζαφέρης στο βάθος δεν είναι παρά «λαγός του δικομματισμού» και όχι φασίστας!! Αλλά για τις ηγεσίες της ψευτοαριστεράς δεν πρόκειται για καλοπροαίρετη αλλά αριστερίστικη ή λάθος εχτίμηση, όπως επρόκειτο π.χ. για μέρος της ηγεσίας του επαναστατικού τριτοδιεθνιστικού KPD (ΚΚ Γερμανίας) μεταξύ 1927-1933 απέναντι στο ναζισμό.

Είναι το γεγονός ότι πράγματι έχουν ασύγκριτα περισσότερα κοινά με το φύρερ Μιχαλολιάκο και με τον Καρατζαφέρη απ’ ότι με ένα δημοκράτη. Κοινή γεωπολιτική ανάλυση, κοινή μικροαστική «αντικαπιταλιστική» λύσσα, κοινή στο βάθος συνωμοσιολογική «υπεριμπεριαλιστική» (ένα παγκόσμιο ενιαίο κέντρο πίσω από την κρίση) ανάλυση για τα γεγονότα, κοινός αντιευρωπαϊσμός, κοινή λατρεία για τους «αντιιμπεριαλιστικούς» φασιστικούς ιμπεριαλισμούς της Ανατολής, κοινός πραξικοπηματισμός και λούμπεν βία και τρομοκρατία κατά του λαού. ΨευτοΚΚΕ – ΣΥΝ και Χρυσή Αυγή, παρά -προφανώς- τη διαφορά που έχουν τα μέλη και οι ψηφοφόροι τους, βρίσκονται στην ίδια όχθη. Αν η Ελλάδα γίνει η πρώτη χώρα του πλανήτη μετά το 1945 στην οποία κόμμα που υμνεί το Χίτλερ και το Άουσβιτς θα περάσει την πόρτα του κοινοβούλιου, οι δολοφόνοι του παλιού ΚΚΕ που πολέμησε το ναζισμό με αντρεία, οι «κύριοι» του Περισσού και της Κουμουνδούρου θα πρέπει να πληρώσουν ακριβά.

Οι δε δύσμοιροι οπαδοί της ΝΔ αδυνατούν να παρακολουθήσουν τον αρχιψεύτη, γελοίο, κρυφοφασίστα ηθοποιό που τους φόρεσαν καπέλο για αρχηγό το ΠΑΣΟΚ, το ΛΑΟΣ, τα κνιτοειδή και η Ρωσία. Τους δούλεψε ότι πάλευε για το ψωμί του κόσμου με τις αντιμνημονιακές κορώνες, τους δούλεψε ότι δε θα γινόταν «μέρος της συναίνεσης» σαν κυβερνητικός εταίρος, τους δούλεψε ότι μπήκε στην κυβέρνηση για ελάχιστα και θα γίνονταν εκλογές στις 19 του Φλεβάρη, τους δούλεψε ότι δε θα συναινούσε σε νέα μέτρα, ενώ συνεχίζει να πουλάει εθνικοπατριωτική αντιδυτική κορώνα για να δηλητηριάζει το λαό και για να στοιχίζεται στο «εθνικό» αντιδυτικό μέτωπο, όπως του είπε και πριν δυο βδομάδες ο αρχηγός του ο Πούτιν στη Μόσχα.

Βέβαια, δεν ξέρουμε αν ο Πούτιν είχε χρόνο για το τσιράκι του, καθώς πληροφορίες λένε ότι δε συναντήθηκαν και η κλίκα Σαμαρά έφτιαχνε ψεύτικες φωτογραφίες στο κομπιούτερ με το Photoshop, για να φανεί ότι Πούτιν – Σαμαράς τα είπαν δια ζώσης και ότι ο ΠΟΛΑΝίτης μπατίρης «πήρε το χρίσμα από την φίλη αυτή χώρα» για να αναλάβει πρωθυπουργός… Το χτεσινό του διάγγελμα, με τον εμετικό προσωπικό τόνο και τους αφόρητους ρητορισμούς του δήθεν «λαϊκού δεξιού», μόνο η σημερινή συνέντευξη τύπου του χειρότερου από το Σαμαρά αρχιφασίστα ΛΑΟΣτζή το ξεπερνούσε… Δικαίως χτυπιούνται στη ΝΔ και οι φιλελεύθεροι, και οι συντηρητικοί, και οι λαϊκοδεξιοί και τα σωβίνια τύπου Φαήλου, καθώς ο Σαμαράς τους δουλεύει και τους χρησιμοποιεί όλους για να παίζει τα βρώμικα παιχνίδια του, όπως ακριβώς έκανε με τις τάσεις του ΠΑΣΟΚ ο Παπατζής ο Β’ επί δεκαετίες και πρόσφατα και ο Παπατζής ο Γ’. Με τη μία τάση ξεδοντιάζουν την άλλη, και στη συνέχεια αντιστρέφουν τους ρόλους.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, πρέπει να το πούμε καθαρά: ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΗΝ ΨΗΦΙΣΤΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΝΔ, ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΜΗ ΤΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ. Όχι γιατί αν δεν ψηφιστούν θα γλιτώσουμε την πείνα, όπως λένε οι αρχιεγκληματίες και πρώτοι υπεύθυνοι της χρεοκοπίας ψευτοΚΚΕ – ΣΥΝ, αλλά γιατί μέτρα εξαθλίωσης του λαού τη στιγμή που το διακομματικό καθεστώς βομβαρδίζει την παραγωγή, σημαίνουν πείνα, δυστυχία, θάνατο, μεγαλύτερη ρωσοφιλία και αντιευρωπαϊσμό για τον ελληνικό λαό, μεγαλύτερη πληγή για την ΕΕ και στο βάθος για όλο τον πλανήτη που αποτελεί στόχο προς καταβρόχθιση από τους ΡωσοΚινέζους διεστραμμένους κρατικομονοπωλιστές.

Δεκάρα τσακιστή να μη δώσει η Ευρώπη στους Έλληνες μπαταχτσήδες διακομματικούς αρλεκίνους. Καμία χώρα δεν αλλάζει με έξωθεν επιβολή. Αφήστε την Ελλάδα να βγει από την ΕυρωΖώνη με φιλικούς όρους, με μεγάλο χαμηλότοκο δάνειο για να μην πεινάσει κι άλλο ο λαός πάνω στη μετάβαση κι αφήστε τον λαό της Ελλάδας, έλληνες και μετανάστες, να δώσει τη μάχη του με τη συμμορία των προβοκατόρων «ηγετών» του. Τότε δε θα μπορούν τα καθάρματα να λένε ότι για την αποβιομηχάνιση φταίνε οι Ευρωπαίοι «που μας χρωστάνε γιατί τρώγανε βελανίδια όταν χτίζαμε παρθενώνες», όπως είπε πρόσφατα το γελοίο, υποταγμένο στην ψευτοαριστερά του Τσίπρα απόβλητο του εθνικοσωβινιστικού ΠΑΣΟΚ και νυν «αρματάρχης» Δημαράς.

Οι επιτροπείες και τα τελεσίγραφα της τρόικας πράγματι συναντάνε την αντίδραση και πληγώνουνε το φιλότιμο του λαού (με τη βοήθεια βέβαια της διόγκωσής τους από τους ρωσόδουλους). Σωτηρία με αυτές τις γελοιότητες, δεν υπάρχει. Είναι δική μας δουλειά να καθαρίσουμε τη χώρα μας από τους εκμαυλιστές και τους απατεώνες, που έχουν για αφεντικά αυτούς με τους οποίους οι Μέρκελ και Σαρκοζύ πρόθυμα συνεργάζονται (βλ. γαλλογερμανικά κανακέματα της Κίνας και συγχωροχάρτι στη Ρωσία για τη Γεωργία).

Να μην έχει κανείς αυταπάτες ότι, για άλλη μια φορά, «έστω κι αν πονέσουμε», σώζεται η χώρα και ο λαός, με τον κατώτατο μισθό να πηγαίνει καθαρά στα 489 (440 στους κάτω των 25) και το επίδομα ανεργίας στα 361. Αυτά και με τη βούλα, αν και τα μικροαφεντικά στην πόλη και οι αγροτοπατέρες αστοί στους κάμπους, που τους λατρεύουν ψευτοΚΚΕ και ΣΥΝ, τα έχουν εφαρμόσει άτυπα εδώ και πολλά χρόνια, και συντρίβοντας τον εργατικό συνδικαλισμό και απομηχανοποιώντας την παραγωγή.

Αν περάσουν και αυτά τα μέτρα, απλά παίρνουμε παράταση μέχρι την επόμενη προβοκάτσια. Δεν υπάρχει καμιά ελπίδα ούτε για το λαό μας ούτε για την Ευρώπη με αυτούς τους μπράβους της νύχτας εκβιαστές που πλασάρονται για «καθωσπρέπει ηγέτες» κομμάτων στη χώρα μας.

Πρέπει αυτό το παραμύθι να λάβει τέλος, για να αποκαλυφθούν στα μάτια του λαού οι ψεύτικοι φίλοι του, δηλαδή οι μεγαλύτεροι εχθροί του, και να μπούμε επιτέλους στη στράτα του λαϊκού δημοκρατικού αγώνα για ψωμί, δημοκρατία και ανάπτυξη, τελικά για τη σοσιαλιστική προοπτική για τον τόπο μας, την Ευρώπη και όλο τον πλανήτη, από τη στιγμή που η αστική τάξη, ντόπια μεταπρατική και δίχως χαραχτήρα και δυτική μονοπωλιακή, δείχνουν πόσο βαθιά δεμένες με χοντρά ταξικά σκοινιά με το σοσιαλιμπεριαλισμό είναι και πόσο λίγη αντίσταση δείχνουν στις προβοκάτσιές του.

Να αποκαλύψουμε τον κάλπικο αντιεπιστημονικό χαραχτήρα της «οικονομικής θεωρίας» του καθεστώτος

2012-02-02T23:50:00.016+02:00

Στον "αντιτροϊκανό αγώνα", αλλά με αστική γλώσσα

Καθαρές κουβέντες. Αν δεν ξεμπλέξουμε με την κάλπικη αντιεπιστημονική «οικονομολογία» αυτών που κατεδαφίζουν τη χώρα (σε πλήρη στοίχιση στα σχέδια του παγκόσμιου Άξονα του σοσιαλιμπεριαλισμού, που έχει επικεφαλής τη Ρωσία), κανένας αγώνας για το ψωμί, τη δημοκρατία και την ανάπτυξη στην Ελλάδα και πιο βαθιά και για τη σωτηρία της Ευρώπης δε μπορεί όχι να τελεσφορήσει, αλλά ούτε καν να ξεκινήσει.

Γιατί όλες οι τίμιες ψυχές, οι καθαροί και αυθόρμητα πρωτοπόροι μέσα στις τάξεις του λαού, αλλά και της διανόησης, δηλητηριάζονται καθημερινά από τα παραμύθια που ξερνάν αγκαλιασμένοι Παπατζής ο Γ’ - Σαμαράς – Κουβέλης. Την Παπαρήγα και τον Τσίπρα, οι πραγματικά προοδευτικοί άνθρωποι τους αντιμετωπίζουν συνήθως με απαξία, σα τυχοδιώχτες και ανεύθυνους λογοκόπους (χωρίς να υποπτεύονται ότι σαμποτάρουν με σχέδιο), ενώ τον Καρατζαφύρερ σαν κωλοτούμπα και αφερέγγυο, χώρια από το φασισμό του.

Εκεί που σκοντάφτει η αυθόρμητη λαϊκή και δημοκρατική πρωτοπορία (που αν αποδεσμευτεί από τα καθεστωτικά ρεύματα ή τέλος πάντων αν εμπλακεί στην πολιτική, η αντίσταση στο καθεστώς των σαμποταριστών θα βγάλει φτερά και θα πετάξει ψηλά) είναι σε πρώτο επίπεδο στην οικονομική ανάλυση. Εκεί, για να λέμε την αλήθεια, πέρα από τους «ψιλιασμένους» και εκείνους (ευτυχώς πολύ περισσότερους σε σχέση με παλιότερα) που παρακολουθούν τις αναλύσεις της ΟΑΚΚΕ, οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν αναγνωρίζουν ότι η μπόχα της χρεοκοπίας και της γάγγραινας είχε ενδογενή αίτια (ότι τέλος πάντων στην κύρια πλευρά δεν ευθύνεται η ΕΕ για το ελληνικό χάλι), δε μπορούν να εξηγήσουν παστρικά πώς γίνεται να ΜΗ φταίνε ΚΥΡΙΩΣ οι δανειστές για τη συνεχή καταβύθιση και της ελληνικής οικονομίας και του βιοτικού επιπέδου του μέσου Έλληνα τα τελευταία δύο χρόνια.

Ακόμη κι εκείνοι που επιδερμικά και επιπόλαια έβλεπαν στα μνημόνια τον «εξορθολογισμό» της ελληνικής κοινωνικο-οικονομικής ζωής, έρχονται σήμερα να μιλάνε για «προκλητικές απαιτήσεις της τρόικας», να σηκώνουν την αντιΜέρκελ σημαία κλπ., όχι γιατί απαραίτητα είναι φιλο-σοσιαλφασίστες, αλλά γιατί αδυνατούν να εξηγήσουν ΤΙ ΑΛΛΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ και πάμε από το κακό στο χειρότερο, παρά τη διετή «κούρα» στην οποία επιβαλλόμαστε σα χώρα και σα λαός. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και ο πολιτικός και οικονομικός τύπος του κλασσικού αστικού φιλελευθερισμού προσχωρεί με ορμή σε αυτή την επιχειρηματολογία, ουσιαστικά αβαντάροντας και «δικαιώνοντας» το Σαμαρά, αφού η Μπακογιάννη, με το δογματικό φιλελεύθερο οικονομισμό και την αντιδραστική τυφλωμάρα της, βοήθησε τους «ρώσους» να τη σβήσουν απ’ το χάρτη.

Πρέπει λοιπόν οι μαρξιστές να διαφωτίσουν οπωσδήποτε πρώτα και κύρια ό,τι το ριζοσπαστικό, λαϊκό, δημοκρατικό και τίμιο -σε πρώτη φάση- μέσα στο προλεταριάτο και στις υπόλοιπες αντιιμπεριαλιστικές τάξεις, αλλά και μέσα στην αστική διανόηση, ακόμα και μέσα στην αστική τάξη, ειδικά στα τμήματά της που η σαμποταριστική επίθεση του ρώσικου σοσιαλιμπεριαλισμού τα τσακίζει αντικειμενικά.

Δε μπορεί το τρικέφαλο τέρας της ελληνικής αντίδρασης (χίτικη μοναρχοφασιστική δεξιά, σωβινιστικό ξενόδουλο κέντρο, σοσιαλφασιστική ψευτοαριστερά) και οι «αποβολές» του, τα εκτρώματά του, τα χειρότερα παιδιά αντίστοιχα του αγγλικού, του γαλλικού και του ρώσικου κόμματος του 1820-1830, που σήμερα έχουν σε επίπεδο ηγεσίας υποταχτεί ολόπλευρα στο σοσιαλιμπεριαλισμό, να αφεθούν ελεύθερα να ασελγούν πάνω σε ένα λαό (έλληνες και μετανάστες) και κυρίως ένα προλεταριάτο που δουλεύει σκληρά, πιο σκληρά σχεδόν από κάθε άλλο στην Ευρώπη για να εισπράττει ψίχουλα, προσβολές και μαστίγιο από τα αφεντικά (κυρίως τα μικρομεσαία δουλοκτητικά, αλλά και τα μεγάλα), μαυρίλα στην καρδιά του και ιδεολογικό δηλητήριο.

Η παρακάτω ανάλυση της ΟΑΚΚΕ φωτίζει την αλήθεια και ξεσκεπάζει το ψέμα και την απάτη. Γι’ αυτό και μόνο πρέπει να διαβαστεί και διαδοθεί.

Το πρωτότυπο: http://www.oakke.gr/na474/474krisi.htm

Η ΘΕΩΡΙΑ ΟΤΙ Η ΚΡΙΣΗ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ ΛΟΓΩ Ε.Ε. ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΣΑΜΠΟΤΑΡΙΣΤΩΝ

Η κυρίαρχη πλέον καθεστωτική ερμηνεία της χρεωκοπίας είναι αυτή των Σαμαρά-Τσίπρα-Κουβέλη και των ψευτοκεϋνσιανών «οικονομολόγων» τους. Όσοι αστοφιλελεύθεροι πλέον θέλουν να επιβιώσουν πολιτικά ή να μην χάσουν τις δουλειές τους στα ΜΜΕ, έχουν ουσιαστικά προσχωρήσει στη θέση των παραπάνω, ότι μπορεί δηλαδή αρχικά να βρεθήκαμε με μια υπερχρέωση της χώρας, αλλά ότι τη μεγάλη ζημιά, τη μεγάλη εσωτερική καταστροφή, ανεργία και εξαθλίωση, δηλαδή την ασυγκράτητη υπερχρέωση και χρεωκοπία, την προκάλεσε η ίδια η ΕΕ με τα διάφορα μνημόνια και τα μεσοπρόθεσμα προγράμματά της. Η θέση αυτή συμπυκνώνεται στο ότι δεν έφερε η χρεωκοπία το μνημόνιο, αλλά το μνημόνιο τη χρεωκοπία.

Από την πρώτη στιγμή της ελληνικής κρίσης η θεωρία αυτού του μαύρου γκεμπελίστικου μετώπου ήταν στη λογική της η εξής: Με τη μείωση των μισθών και των συντάξεων, καθώς και με την υπερφορολόγηση που επέβαλε το μνημόνιο, μειώνεται η καταναλωτική δύναμη των μαζών, οπότε μειώνεται το ντόπιο εμπόριο και η ντόπια παραγωγή καταναλωτικών αγαθών. Το αποτέλεσμα είναι ότι αυξάνεται η ανεργία, οπότε μειώνεται κι άλλο η κατανάλωση, οπότε μειώνεται κι άλλο η παραγωγή, καθώς και η φορολογητέα ύλη. Έτσι, η ανεργία και το χρέος μεγαλώνουν στο έπακρο, η παραγωγή συνθλίβεται μέχρι που έρχεται η ολοκληρωτική καταστροφή και η απόλυτη χρεωκοπία.

Αντίθετα, ισχυρίζονται, χωρίς μειώσεις των μισθών και χωρίς την υπερφορολόγηση της κατανάλωσης και με την ταυτόχρονη χρηματοδότηση των επενδύσεων που ο Σαμαράς και ο Κουβέλης τη βλέπουν με την επιπλέον «αναπτυξιακή» χρηματοδότηση της ΕΕ και ο Τσίπρας με την αναστολή των πληρωμών (δηλαδή με την ανοιχτή κήρυξη της χρεωκοπίας και την αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου), θα έρθει και η ανάπτυξη.

Οι «κεϋνσιανοί» μας ενώ καταγγέλλουν τις μειώσεις μισθών και συντάξεων και την υπερφορολόγηση ώστε να βοηθηθεί η ανάπτυξη και να υπάρξουν νέες επενδύσεις, αυτές τις επενδύσεις επίμονα τις σαμποτάρουν. Ο Τσίπρας είναι γνωστός σαμποταριστής και δεν χρειάζεται να σταθούμε σε αυτόν. Ο Σαμαράς και ο Κουβέλης, πολύ πιο ύπουλοι, υποστήριξαν το σαμποτάρισμα δεκάδων δις επενδύσεων που ακύρωσε η κυβέρνηση Παπανδρέου με αποφάσεις της σε όλα τα επίπεδα: χωροταξικό, ΕΣΠΑ, κρατικό βιομηχανικό, ιδιωτικό βιομηχανικό, γεωργικό, μεταφορικό, τουριστικό, ερευνητικό κλπ.

Οι κύριοι αυτοί μιλούν για επενδύσεις και ανάπτυξη κρύβοντας το γεγονός ότι, παρά τους όλο και πιο χαμηλούς μισθούς η ντόπια βιομηχανική παραγωγή, που θα έπρεπε έτσι να γίνεται φθηνότερη, δεν εκτοπίζει τις εισαγωγές και δεν αυξάνει τις εξαγωγές. Οι εξαγωγές το 2008 ήταν 19,8 δις και το 2010 αντί να ανέβουν λόγω πτώσης των μισθών, δηλαδή του κόστους έπεσαν στα 17,08 δις. Επίσης, οι εισαγωγές, παρά την τεράστια πτώση της καταναλωτικής δύναμης του πληθυσμού, έμειναν ψηλά, οπότε το εμπορικό έλλειμμα το 2008, που ήταν στα 44 δις, συνέχισε το 2010 να είναι ψηλά στα 28,27 δις.

Ταυτόχρονα και χαρακτηριστικά και οι ντόπιες και οι ξένες επενδύσεις -που όταν παράγουν εξαγώγιμα αγαθά τρέχουν πάντα στις χώρες που χρεωκοπούν γιατί εκεί τσακίζονται τα μεροκάματα- είναι ουσιαστικά μηδενικές, αφού στην πράξη απαγορεύονται. Αυτό το παραγωγικό κενό που κρατάει τη χώρα σήμερα στη χρεοκοπία είναι το ίδιο που τη χρεοκόπησε.

Να γιατί η χώρα για να ζήσει συνεχίζει, παρά τους μισθούς της χρεοκοπίας και την τεράστια ανεργία, να χρεώνεται για να αγοράσει απ έξω προϊόντα αξίας 28,27 δις. Αυτό και μόνο καταρρίπτει τη θεωρία ότι τη χρεοκοπία την προκαλεί η χαμηλή εσωτερική κατανάλωση και η συνακόλουθη χαμηλή ζήτηση βιομηχανικών αγαθών όπως λένε οι καθεστωτικοί οικονομολόγοι. Το δημοσιονομικό έλλειμμα και επομένως η χρεοκοπία δημιουργείται από το έλλειμμα του ΙΤΣ (Ισοζύγιου Τρεχουσών Συναλλαγών), δηλαδή από τις ελλειμματικές οικονομικές σχέσεις της χώρας με το εξωτερικό, σε τελευταία ανάλυση από το έλλειμμα παραγωγής της χώρας.

Το υπερβολικά αρνητικό Ι.Τ.Σ. είναι αυτό που αυξάνει στην Ελλάδα το δημόσιο έλλειμμα και σωρεύει επί δεκαετίες χρέη που ισούνται μαζί με τους τόκους τους με το συνολικό δημόσιο χρέος. Δεν μεγάλωνε δηλαδή το δημοσιονομικό έλλειμμα επί χρόνια γιατί τάχα δεν είχε αρκετά έσοδα το κράτος από τους φόρους και γιατί είχε πάρα πολλά έξοδα για μισθούς, επιδόματα ανεργίας και τα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά γιατί δεν είχαμε βιομηχανία. Αυτό μπορεί να το καταλάβει κανείς και εμπειρικά. Όταν κάποιος ιδιώτης κλέβει μαζί με τον εφοριακό το δημόσιο αυτά τα κλεμμένα λεφτά πάνε είτε σε καταθέσεις είτε πάνε στην ατομική κατανάλωση των κλεφτών, είτε πάνε στο εξωτερικό. Στην Κίνα τα κλεμμένα γίνονται σε μεγάλο βαθμό παραγωγικό κεφάλαιο.

Στην Ελλάδα, όπου και οι καταθέσεις γίνονται σε ελάχιστο ποσοστό παραγωγικό κεφάλαιο, όλα γίνονται κυρίως ατομική κατανάλωση, εκτός από αυτά που γίνονται καταθέσεις σε ξένες χώρες που γίνονται και παραγωγικό κεφάλαιο αυτών των χωρών. Το ίδιο συμβαίνει και με τους δημόσιους υπάλληλους, τους ανέργους και τους συνταξιούχους. Αυτωνών τα λεφτά γίνονται σκέτα ατομική κατανάλωση. Τελικά επειδή η ατομική κατανάλωση πάει σε μεγάλο βαθμό σε εισαγωγές βιομηχανικών προϊόντων γιατί δεν έχουμε αρκετή βιομηχανία η χώρα συνολικά χρεώνεται και βασικά χρεώνεται το κράτος.

Τα Λιπάσματα στη Δραπετσώνα που έκλεισαν το 1999 Λαλιώτης-ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ

Δεν χρεωκοπούμε γιατί κλέβουμε ή τεμπελιάζουμε. Χρεωκοπούμε γιατί γκρεμίζουμε τα εργοστάσιά μας και ζούμε από εργοστάσια άλλων χωρών.

Αν επιτρέπονταν τα εργοστάσια, οι έλληνες και μετανάστες εργάτες που είναι οι πιο σκληρά εργαζόμενοι της ΕΕ και δουλεύουν στην καθυστερημένη μικρή παραγωγή θα μπορούσαν να θρέψουν ένα διπλάσιο αριθμό παρασίτων κλεφτών και χασομέρηδων από όσους ζούνε ως τώρα. Αυτό θα προκαλούσε ανυπόφορη ανισότητα και επανάσταση, αλλά όχι χρεωκοπία. Γι αυτό δεν χρεωκοπεί η πιο διεφθαρμένη Κίνα.

Η μεγάλη απάτη των σαμαράδων, τσιπραίων, κουβέληδων, «αριστερών» πασόκων και των οικονομολόγων τους είναι η εξής: Κρύβουν και δεν μιλούν για το πραγματικό βαθύ και αναντίρρητο για κάθε σοβαρό αστό οικονομολόγο στο εξωτερικό, φιλελεύθερο η κεϋνσιανό, αίτιο της ελληνικής χρεοκοπίας, που είναι η τεράστια ελλειμματική σχέση της χώρας μας με το εξωτερικό. Η διαφορά μας με αυτούς τους δυτικούς οικονομολόγους είναι ότι αυτοί αποδίδουν το έλλειμμα στα ψηλά μισθολογικά έξοδα των ιδιωτών και του κράτους, βασικά στην υπερκατανάλωση του πληθυσμού. Εμείς το αποδίδουμε στο παραγωγικό σαμποτάζ, δηλαδή στον πολιτικοικονομικό πόλεμο ενίοτε και στρατιωτικό ενός ιμπεριαλισμού ενάντια στη χώρα μας, οπότε τελικά στην ελληνική υποπαραγωγή.

Αντίθετα με αυτούς τους σοβαρούς αστούς οικονομολόγους που δεν ξέρουν όμως πολιτική, οι οικονομολόγοι των ρωσόδουλων που ξέρουν πολιτική αλλά δεν ξέρουν οικονομία, κάνουν το εξής: για να αποδείξουν ότι οι δανειστές φταίνε για την ελληνική χρεωκοπία και για να κρύψουν το πρόβλημα που είναι ότι η σαμποταρισμένη παραγωγή δεν μπορεί να καλύψει την κατανάλωση, λογαριάζουν τη χώρα σαν να μην ανήκει στην διεθνή αγορά, σαν να είναι κλεισμένη στον εαυτό της και σαν οι μισθωτοί να τρώνε μόνο από αυτά που παράγουν οι ίδιοι και όχι εισαγόμενα προϊόντα.

Στη φανταστική αυτή απομονωμένη από το εξωτερικό οικονομία τους με το που πέφτουν βίαια οι μισθοί εξ αιτίας των δανειστών, πέφτει και η αγοραστική δύναμη των μισθωτών, οπότε πέφτει η κατανάλωση τους. Επειδή έτσι πέφτει η ζήτηση πέφτει και η παραγωγή, πέφτει και το εμπόριο, οπότε απολύονται οι εργαζόμενοι και με την αύξηση της φορολογίας όλα αυτά πέφτουν παραπέρα οπότε σε έναν νέο κύκλο νέες απολύσεις νέα υποκατανάλωση νέα μείωση της παραγωγής, ως την απόλυτη απόλυτη πείνα και το θάνατο της χώρας.

Όλο αυτό είναι ένα κακόγουστο παραμύθι, δηλαδή εντελώς ξεκομμένο από την πραγματικότητα γιατί

α) όλες οι χώρες στο σύγχρονο καπιταλισμό είναι ανοιχτές στον έξω κόσμο και όχι κλεισμένες στον εαυτό τους, για να πεινάσουν όταν κάποια ξένη χώρα τους κόβει διαρκώς τους μισθούς των εργατών τους. Μάλιστα σε τέτοιες χώρες δεν εμφανίζεται κανείς πιστωτής να τους κόψει τους μισθούς επειδή χρωστάνε απλά γιατί δεν χρωστάνε, αφού δεν έχουν ανταλλαγές με το εξωτερικό. Ειδικά δεν είναι καθόλου η Ελλάδα τέτοια χώρα που είναι αντίθετα υπόδειγμα ζωτικής εξωτερικής εξάρτησης. Και γι αυτό αν η ΕΕ μας κόψει τα δανεικά θα πάθουμε μεγάλη ζημιά και θα πεινάσουμε με πείνα Σομαλίας και όχι Κίνας. Και βέβαια η πείνα μας δεν θα έχει σχέση με αυτήν της Αργεντινής, που όταν χρεωκόπησε είχε εμπορικό πλεόνασμα χάρη κυρίως στο υπέροχο κρέας της, που θα μπορούσε να θρέψει για χρόνια τον αργεντίνικο λαό, σε συνθήκες ακόμα και αποκλεισμού.

β) πουθενά δεν έχει συμβεί να πέφτουν οι μισθοί των εργατών και να μην αυξάνουν την ατομική κατανάλωση τους οι καπιταλιστές, ή να μην μετατρέπουν σε συσσώρευση πιο σύγχρονων μέσων παραγωγής τα μεγαλύτερα κέρδη τους λόγω μείωσης μισθών και τελικά να μην εξάγουν πιο έντονα από πριν τα πιο φτηνά προϊόντα που μπορούν να παράγουν αφού πέφτουν οι μισθοί δηλαδή να μην βγαίνει η δοσμένη χώρα από την κρίση χρέους της ακριβώς εξ αιτίας αυτής της μείωσης μισθών. Αυτό που συμβαίνει με την άγρια πτώση των μισθών σε μια υπερχρεωμένη χώρα δεν είναι η χρεωκοπία αλλά η κοινωνική ανισότητα, η υπερεκμετάλλευση και η υπερσυσσώρευση του κεφαλαίου. Η υπερχρεωμένη χώρα μπορεί να πεθάνει με την βίαιη πτώση των μισθών μόνο αν οι πιστωτές απαιτήσουν σύντομα πίσω τα δανεικά. Αλλά αυτό δεν το έκανε ούτε τα τελευταία 15 χρόνια το ΔΝΤ, μετά τις διαμαρτυρίες των χωρών του τρίτου κόσμου, ούτε τώρα ακόμα περισσότερο δεν το έκανε η ΕΕ. Γι αυτό αυξήθηκε το ελληνικό χρέος μετά την ουσιαστική χρεωκοπία της χώρας μας. Δηλαδή συνεχίσανε οι σαμποτέρ το σαμποτάζ, οπότε η χώρα δανειζόταν πάλι πολλά για να εισάγει γιατί και πάλι παρά την μεγαλύτερη φτώχεια της συνέχισε να καταναλώνει πιο πολλά από τα όλο και πιο λίγα που μπορούσε να παράγει.

Στην πραγματικότητα οι πιστωτές έκαναν στη χώρα μας και μάλιστα τελικά με πολύ πιο ευνοϊκό τρόπο ότι κάνουν απέναντι σε όλες τις χώρες με μεγάλα εμπορικά ελλείμματα όταν αυτές χρεοκοπούν εξ αιτίας αυτών των ελλειμμάτων. Κόβουν τους μισθούς με εσωτερική υποτίμηση ή με υποτίμηση του νομίσματος για να κάνουν πιο φτηνά τα εμπορεύματά τους και για να επενδύσουν οι καπιταλιστές τους σε πιο μεγάλο και πιο σύγχρονο μηχανολογικό εξοπλισμό.

Αυτή είναι η κλασσική μέθοδος της «πείνας των εργατών υπέρ του εξαγωγικού κεφάλαιου» ώστε να κλείσει κάποτε το εμπορικό έλλειμμα. Μιλάμε για εξαγωγικό κεφάλαιο με την ευρύτερη έννοια περιλαμβάνοντας σε αυτό και εκείνο που παράγει στην υπερχρεωμένη χώρα προϊόντα που αντικαθιστούν άλλα εισαγόμενα. Αυτή είναι η μέθοδος του ΔΝΤ της ΕΕ και άλλων διεθνών πιστωτών. Τελικά αυτή η μέθοδος πιάνει μετά από πολλά βάσανα των λαών που γίνονται φτωχότεροι για να γίνουν πλουσιότεροι οι εξαγωγείς και άλλοι ισχυροί κεφαλαιοκράτες της δοσμένης χώρας.

Πιάνει βέβαια σχετικά μέσα στον καπιταλισμό, γιατί μετά από λίγο μια μεγαλύτερη κρίση χρέους θα εκραγεί σε μια άλλη χώρα ή ομάδα χωρών όπου έχει αυξηθεί το εμπορικό τους έλλειμμα εξ αιτίας ανάμεσα στα άλλα και του ισχυρού ανταγωνισμού εκείνων που μόλις βγήκαν από την χρεοκοπία. Στην Ελλάδα όμως η μέθοδος αυτή δεν έπιασε καθόλου, ούτε προσωρινά ούτε μακροπρόθεσμα, για τον απλό λόγο ότι εκτός από τους εργαζόμενους και τους ανέργους που έγιναν φτωχότεροι σύμφωνα με αυτή τη μέθοδο, απομειώθηκε μέχρι χρεωκοπίας και συντριπτικά μεγάλο μέρος του παλιού παραγωγικού κεφάλαιου ενώ κάθε καινούργιο εμποδίστηκε να επενδυθεί παραγωγικά σε μεγάλη κλίμακα.

Είναι το παραγωγικό σαμποτάζ που ρίχνει πάνω απ όλα τους μισθούς και λιγότερο η τρόικα

Οι οικονομικά φιλελεύθεροι στην ΕΕ και εν μέρει στη χώρα μας καταλαβαίνουν καλά, όπως είπαμε, ότι είναι στο βάθος το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών που οδηγεί στο μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα και τελικά στο μεγάλο δημόσιο χρέος. Όμως διευκολύνουν τους σαμποταριστές να καλύπτουν το σαμποτάζ που κάνουν όταν διαπιστώνουν ότι αυτό το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στους μισθούς. Βέβαια δεν βλέπουν τους μισθούς σαν την μόνη αιτία του ελλείμματος. Σαν κύρια αιτία βλέπουν αυτό που ονομάζουν διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, στα οποία συμπεριλαμβάνουν και τους μισθούς. Όμως τα διαρθρωτικά έχουν γι αυτούς να κάνουν κυρίως με ένα δευτερεύον τμήμα του σαμποτάζ, όπως είναι τα κλειστά επαγγέλματα, που εμποδίζουν τη συγκέντρωση και την συγκεντροποίηση του κεφάλαιου, ή τη γραφειοκρατική διαφθορά και τη σπατάλη που είναι πιο άμεσες μορφές του σαμποτάζ κλπ.

Όμως η ΕΕ τελικά, για να μην συγκρουστεί με τα ρωσόδουλα κόμματα, που την απειλούν ότι θα κηρύξουν χρεοκοπία και θα ανατινάξουν το Ευρώ αν πολυστριμωχθούν, δεν επιμένει στην πράξη ούτε καν σε αυτές τις μη μισθολογικές «διαρθρωτικές αλλαγές». Έτσι ξεσπάει σχεδόν ολοκληρωτικά πάνω στους μισθωτούς και πάνω στο παραγωγικό κεφάλαιο με την υπερφορολόγηση. Και επειδή ο κόσμος βλέπει και νιώθει στο πετσί του ότι οι μισθοί έχουν στην πράξη βυθιστεί, και μόνο τυπικά μένουν στο παλιό επίπεδο, και μόνο σε όσο αφορά τα ελάχιστα όρια, όλο και περισσότερο εξοργίζεται με την ΕΕ και πηγαίνει με τους ρωσόδουλους που τρίβουν τα χέρια τους για αυτή τη δειλή και ταυτόχρονα υπερεπεμβατική ευρωπαϊκή πολιτική.

Όμως, για να επιστρέψουμε στους οικονομολόγους του ΣΥΝ και του Τσίπρα, με τέτοιους χαμηλούς μισθούς έπρεπε να είχε αρχίσει να εκτοπίζει η ντόπια παραγωγή τις εισαγωγές και να αυξάνει πολύ περισσότερο τις εξαγωγές. Αυτό δεν γίνεται όμως γιατί απλά απαγορεύονται πολιτικά όλες οι μη ανατολικές επενδύσεις στη χώρα μας, δηλαδή απαγορεύεται από το κράτος να έρχονται σε παραγωγική σχέση οι εργάτες με τα μέσα παραγωγής, δηλαδή απαγορεύεται στους εργάτες να έχουν μισθό και στους μη ανατολικούς καπιταλιστές να έχουν κέρδος.

Η σπανιότητα του παραγωγικού κεφάλαιου και η πληθώρα των εργατών σημαίνει αυτόματα τεράστια πτώση των μισθών. Και αυτό ακριβώς έγινε τα δύο τελευταία χρόνια. Το ότι θέλει να ρίξει η τρόικα τους επίσημους ελάχιστους μισθούς απλά διευκολύνει τους ρωσόδουλους ψευτοαριστερούς να βγουν κι από πάνω, την ώρα που είναι πρωταθλητές του κρατικού παραγωγικού σαμποτάζ με το οποίο φουσκώσανε τον εφεδρικό στρατό των ανέργων και έτσι ρίξανε αντικειμενικά τους μισθούς. Και μάλιστα δεν τους έφτανε αυτό αλλά μεγαλώσανε αυτόν τον στρατό και έτσι ρίξανε κι άλλο τους μισθούς με την μαζική εισαγωγή μεταναστευτικού προλεταριάτου σε συνδυασμό με τη μαύρη εργασία που την προωθήσανε παντού στο όνομα τάχα του αντιρατσιστικού και αντιξενοφοβικού αγώνα, με αποτέλεσμα, που το επιδιώξανε και αυτό, να δυναμώσουν και το ρατσισμό και την ξενοφοβία και το φασισμό μέσα στους εργάτες.

Ακόμα και τον ελάχιστο επίσημο μισθό στον ιδιωτικό τομέα το καθεστώς τον διατήρησε ως τώρα όχι από φιλεργατισμό αλλά μόνο για να μένει σχετικά πιο ψηλό το κόστος στην κάπως μεγάλη επιχείρηση που τηρεί κάποιους λογιστικούς και εργασιακούς κανόνες, σε αντίθεση με τη μικρομεσαία επιχείρηση, κι έτσι να καθυστερείται σχετικά η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφάλαιου. Είναι πραγματικά χαρακτηριστικό ότι στη μικρομεσαία επιχείρηση όπου απασχολείται ο μεγαλύτερος όγκος μισθωτών το καθεστώς των ρωσόδουλων με επικεφαλής πάλι την «ταξική» ψευτοαριστερά δεν διστάζει να ρίχνει ακόμα παρακάτω τον ήδη άθλιο «μαύρο» μισθό και τη «μαύρη» υπερωρία. Αυτό γιατί δεν φοβάται πολιτικά τη μικρομεσαία επιχείρηση, καθώς εκεί και η εργοδοσία είναι αδύνατη και το προλεταριάτο εντελώς ανοργάνωτο και εντελώς απροστάτευτο.

Η εξήγηση λοιπόν της έντονα συρρικνούμενης παραγωγής τελευταία δεν βρίσκεται στην υποκατανάλωση των μισθωτών, όπως ισχυρίζονται οι οικονομολόγοι του βρώμικου σκληρού πυρήνα του καθεστώτος. Βρίσκεται στο συνεχιζόμενο σαμποτάρισμα του παραγωγικού κεφάλαιου, δηλαδή στο σαμποτάρισμα της παραγωγικής δυνατότητας της κοινωνίας και όχι στη μείωση της καταναλωτικής της δυνατότητας από τα μέτρα πείνας της ΕΕ. Και αυτό φαίνεται στον πυρήνα του δημοσιονομικού ελλείμματος και του χρέους, που επιμένει να είναι παρά την ουσιαστική καθολική μείωση των μισθών, το συνεχιζόμενο πελώριο έλλειμμα των τρεχουσών συναλλαγών της χώρας μας.

Το ευρωπαϊκό αδιέξοδο απέναντι στους ανατολικούς προβοκάτορες και η ιστορική βάση του

Αυτός είναι ο λόγος που το εξωτερικό χρέος μεγαλώνει αντί να μειώνεται όπως οι πάντες απ έξω περίμεναν. Γι’ αυτό ο Σαμαράς, η Παπαρήγα και ο Τσίπρας προκαλούσαν εδώ και ένα χρόνο όλους τους πρωθυπουργούς της ΕΕ και τις κορυφές της δυτικής οικονομολογίας και προφητεύανε με σιγουριά ότι το μνημόνιο και τα άλλα προγράμματα θα αποτύχαιναν και ότι η χώρα θα χρεοκοπούσε αν αυτοί κόβανε τους μισθούς ή αν δεν της δίνανε κι άλλα λεφτά.

Βέβαια όλοι αυτοί φρόντισαν τα πράγματα να γίνουν ακριβώς όπως πρόβλεπαν, δηλαδή έγιναν δολοφόνοι για να αποδείξουν ότι είναι προφήτες, αφού πρόβλεψαν σωστά ότι το θύμα τους θα πέθαινε. Όταν δηλαδή τη μέρα οι Γερμανοί βάζαν αίμα στον άρρωστο, αφού τον είχαν υποχρεώσει σε γερή δίαιτα σύμφωνα με τη γνωστή θεραπεία όλων των χρεοκοπημένων, οι ντόπιοι προφήτες μας παίζοντας το ρόλο της δολοφόνου νοσοκόμας της νυχτερινής βάρδιας του κάνανε με τηλεοπτική αναισθησία μια γερή αφαίμαξη πάνω στον ύπνο του. Μετά κατηγορούσαν τη Μέρκελ ότι σκοτώνει τον άρρωστο με τη δίαιτα της. Προς το παρόν όλη η ανθρωπότητα και δυστυχώς και ο έλληνας ασθενής έχει δει τη δίαιτα αλλά σχεδόν κανείς την αφαίμαξη.

Το κακό είναι ότι ενώ οι δυτικοί δανειστές ξύνουν το κεφάλι τους με την Ελλάδα, συνεχίζουν την ίδια «θεραπεία»: μετάγγιση έναντι όλο και πιο άγριας δίαιτας, δηλαδή συνεχίζουν να δανείζουν τη χώρα αλλά με την προϋπόθεση αυτή να μειώνει τους μισθούς. Όταν όμως υπάρχει σαμποτάζ, η μείωση των μισθών επιταχύνει το αποτέλεσμα που επεδίωξε ο δολοφόνος. Αυτή τη στιγμή η ΕΕ και το ΔΝΤ μειώνοντας τους μισθούς επιταχύνουν το έγκλημα των ελλήνων σαμποταριστών και παίρνουν και την πολιτική ευθύνη του. Μάλιστα η Γερμανία επειδή δεν μπορεί πια με τίποτα να αντιμετωπίσει το γεγονός ότι η επίσημη Ελλάδα την εκβιάζει ωμά με την απειλή χρεωκοπίας και τρέμοντας για μια καθολική κρίση του Ευρώ πρότεινε τη οικονομική διακυβέρνηση της Ελλάδας από την ΕΖ, δηλαδή έφτασε στον πολιτικό πανικό αφού κατάργησε τη βάση του κρατικού δημοκρατικού εθελοντισμού πάνω στον οποίο στηρίζεται όλο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Βέβαια όλοι καγχάσανε στην ΕΕ με την Γερμανία που είναι πια απομονωμένη γιατί όλοι της ζητάνε να πληρώσει για να σώσει την Ελλάδα και το Ευρώ. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στην «δολοφόνο της νυχτερινής βάρδιας» να κραυγάσει για τα δημοκρατικά της δικαιώματα και να είναι οι πάντες μαζί της και εναντίον του γιατρού που συνιστά αφαίμαξη με δίαιτα.

Γι’ αυτό επιμένουμε -και το έχουμε ξαναπεί- ότι μόνο ο ελληνικός λαός μπορεί να δώσει τη μάχη ενάντια στους σαμποταριστές. Γι’ αυτό το λόγο το μόνο που μπορεί και πρέπει να κάνει η ΕΕ είναι να του δώσει αυτήν την ευκαιρία χωρίς να τον εξαθλιώσει επιδιώκοντας μια συναινετική αποχώρηση της Ελλάδας από την ΕΖ και εξασφαλίζοντας γι αυτό ένα πολύ μεγάλο και φτηνό δάνειο για την Ελλάδα ώστε να έχει όπλα για να δώσει η ίδια τη μάχη ενάντια στη χρεωκοπία χωρίς να πάει στο λαιμό της όλη την ΕΕ.

Η πελώρια αδυναμία της ΕΕ και όλης της δυτικής αστικής τάξης να διαχειριστεί το ελληνικό πρόβλημα οφείλεται στο βάθος στα οικονομικά και ιδεολογικά αδιέξοδα του δυτικού μονοπωλιακού κεφάλαιου που δεν του επιτρέπουν να συγκρουστεί με το ανατολικό νεοναζιστικό ιμπεριαλιστικό μπλοκ, με το οποίο συνεργάζεται τόσο στενά στη βάναυση εκμετάλλευση των εργαζομένων και της Ανατολής και της Δύσης.

Από ιδεολογική άποψη αυτό μεταφράζεται στην αδυναμία της σημερινής παρακμιακής και γερασμένης δυτικής αστικής τάξης να μελετήσει την κυρίαρχη παντού κρατικομονοπωλιακή οικονομία και κυρίως την ιμπεριαλιστική πολιτική που αντιστοιχεί σε αυτήν την οικονομία. Έτσι η γριά αυτή ζει θεωρητικά στον πλασματικό, αφηρημένο και εξόχως υποκριτικό κόσμο του κάποτε ελεύθερου ανταγωνισμού της νιότης της.

Δεν έχει προσέξει λοιπόν ούτε μπορεί να φανταστεί ότι υπάρχουν πρωθυπουργοί και αρχηγοί αξιωματικής αντιπολίτευσης που θέλουν με πάθος να καταστρέψουν το μεγαλύτερο κομμάτι από το παραγωγικό κεφάλαιο της χώρας τους επειδή αυτό συμφέρει μια άλλη χώρα στην οποία ο κρατικομονοπωλιακός καπιταλισμός έχει φτάσει στο πιο συγκεντρωμένο σημείο του.

Δεν μπορεί να φανταστεί ότι οι καθώς πρέπει κύριοι που διοικούν την φαινομενικά ασήμαντη Ελλάδα και που έχουν διδαχτεί στα αμερικάνικα πανεπιστήμιά τον Κέυνς και τον Φρίντμαν είναι πράκτορες μιας χώρας που ηδονίζεται να σκέφτεται και να δρα με την πολιτική οικονομία του ληστή, που είναι σήμερα αυτό το φαιοκόκκινο μίγμα εθνικοσοσιαλισμού και ανεστραμμένου μαρξισμού της Ρωσίας.

Κι όλα αυτά γιατί δεν μπορεί να φανταστεί μέσα στην φιλελεύθερη χαύνωσή της ότι εκτός από τις γελοίες συνομωσιολογίες υπάρχουν και οι πραγματικές συνομωσίες οι οποίες είναι δυνατές μόνο χάρη στην οικονομική, στρατιωτική και τελικά πολιτική υπερσυγκέντρωση εκείνου του κρατικομονοπωλιακού κεφάλαιου που υποχρεωτικά θέλει μια νέα βίαιη αναδιανομή του κόσμου για να μπορεί να καταχτήσει από ισχυρότερη θέση την παγκόσμια ηγεμονία στο καθ’ αυτό οικονομικό κρατικο-μονοπωλιακό επίπεδο.

Αυτή η εγγενής αδυναμία των δυτικών μονοπωλιστών ιμπεριαλιστών έχει το εξής καλό. Θα επιτρέπει όλο και περισσότερο στους πραγματικούς μαρξιστές, δηλαδή στους αφοσιωμένους οπαδούς της θεωρίας του επαναστατικού προλεταριάτου να είναι εκείνοι που θα βλέπουν αρκετά καθαρά και θα πολεμάνε αποτελεσματικά τον κύριο εχθρό της συγκεκριμένης φάσης. Έτσι θα έρθει πάλι η ώρα να ξαναδοθεί από πολύ ισχυρότερες θέσεις η μεγάλη επαναστατική μάχη που διακόπηκε στην εικοσαετία 1960-80 όταν οι αστοί νέου τύπου που βγήκαν μέσα από τα σπλάχνα της πολιτικά κυρίαρχης εργατικής τάξης πήραν την εξουσία αρχικά στην ΕΣΣΔ και αργότερα στην Κίνα και συνέτριψαν το επαναστατικό προλεταριάτο σε όλο τον κόσμο.

Και αυτό δεν το έκαναν μόνο για τον εαυτό τους, αλλά και για λογαριασμό και με τη θερμή υποστήριξη των δυτικών φιλελεύθερων ιμπεριαλιστών.

Τώρα οι τελευταίοι πληρώνουν και θα πληρώσουν ακόμα πιο ακριβά το πελώριο ιστορικό τους έγκλημα να βαδίσουν μαζί με τους νέους Χίτλερ ενάντια στον Στάλιν και στον Μάο. Έτσι είναι βαριά υπεύθυνοι για την Κίνα και τη Ρωσία - τέρατα. Ειδικά θα πληρώσουν πολύ το γεγονός ότι το δεύτερο τέρας τους έχει δώσει να καταπιούν μια υποχείριά του απελπισμένη Ελλάδα που τώρα ανατινάσσεται στο στομάχι τους.

Εδώ πληρώνουν ειδικά το ότι παραδώσανε τον ταξικό τους εχθρό Ν. Ζαχαριάδη στους ρώσους δήμιούς του, όταν αυτός πρώτος τους αποκάλυψε στον κόσμο σαν προδότες. Έτσι, αντί να έχουν στην Ελλάδα ένα τουλάχιστον δημοκρατικό και πατριωτικό ευρωπαϊκό προλεταριάτο, έχουν ένα στίφος από τους πιο ελεεινούς λούμπεν πράκτορες του τσάρου που καμώνονται τους εκπροσώπους των εργατών. Αλλά η Ελλάδα δεν είναι ούτε Κίνα ούτε Ρωσία όπου οι νεοναζιστές ηγέτες τους μπορούν να παριστάνουν τους εθνικιστές.

Εδώ αυτοί που κάνουν τους εθνικιστές εύκολα θα αποκαλυφθούν σαν πράκτορες της Ρωσίας και της Κίνας όσο αυτές θα φανερώνονται σαν οι ωφελημένοι κυρίαρχοι χάρη σε αυτήν τη μεγάλη εθνική καταστροφή που αρχίσαμε να ζούμε. Και η οργή εναντίον τους θα είναι παλλαϊκή.

Λαλιωτικοί - Σαμαράδες - φασίστες του ΛΑΟΣ αντάμα αθωώνουν το φασισμό στη Σχολή Ευελπίδων και οι ναζιστές πανηγυρίζουν!

2012-01-28T22:08:00.011+02:00

Τελικά τα κατάφεραν. Μη βρίσκοντας καμιά οργανωμένη δημοκρατική αντίσταση και κανένα κίνημα καταγγελίας του υφέρποντος νέου φασισμού που επωάζεται στο στρατό και όχι μόνο, αξιοποιώντας τη συμμετοχή του φασιστικού ασκεριού του ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση και την ασυλία – «καθωσπρεποποίηση» με κρατικές πλάτες των χιτλερικών της Χρυσής Αυγής, οι ιθύνοντες του πειθαρχικού της Στατιωτικής Σχολής Ευελπίδων ΑΘΩΩΣΑΝ το φασίστα αρχηγό του 4ου έτους (πραχτικά όλων των σπουδαστών της Σχολής) Χρήστο Φαραντάτο.

Δεν υπέπεσε λέει σε κανένα παράπτωμα, οπότε δεν συντρέχει κανένα θέμα, αποφάνθηκαν, μετά μάλιστα από 3(!) ΕΔΕ. Δίπλα στο φασίστα εύελπι, ο μηχανισμός της προσωπικής κρυφοφασιστικής κλίκας Σαμαρά μέσα στη νέα ΝΔ, «διακριτικά» όλοι οι φασίστες του ΛΑΟΣ, ανοιχτά και στεντόρεια η Χρυσή Αυγή, και στα μουλωχτά οι λαλιωτικοί ραδιούργοι, που εκπροσωπούνται στην ηγεσία του ΥΠΕΘΑ από το -φίλο του Κύρκου- Γ. Ραγκούση.

Δεν αποτελεί λοιπόν πειθαρχικό παράπτωμα να υμνείς τη ματοβαμμένη φασιστική διχτατορία 1967-1974, να μισείς θανάσιμα κάθε έννοια δημοκρατίας και να βάζεις συναδέλφους σου να τραγουδάνε απριλιανούς ύμνους ανήμερα 17 του Νοέμβρη, όντας ταυτόχρονα ο αρχηγός της σχολής που βγάζει τα στελέχη εκείνα που επανδρώνουν το στρατό σαν αξιωματικοί, και που σε λίγα χρόνια θα τον ελέγχουν. Μα είναι φυσικό. Τα «παιδιά», με επικεφαλής τον «γενναίο» αυτό νέο, είναι μέσα στο κλίμα της εποχής: τη νέα χούντα τη θέλουν σαν άρνηση «της Γκόλντμαν Σαχς», του Σόρος και των «διεθνών τοκογλύφων και εβραιοτραπεζιτών», για την «προστασία της ορθοδοξίας μας που κινδυνεύει από τους παγκοσμιοποιητές νεοταξίτες», για «να μπουν οι κλέφτες πολιτικοί φυλακή» και να πρυτανεύσει η «δικαιοσύνη της στρατώνας». Γιατί δηλαδή να αποταχθούν από το στρατό;; Αυτά που είπαν «τα παιδιά» με το πουλί της χούντας, τα λέει χωρίς «φοίνικα» ο Καζάκης του ΕΠΑΜ κάθε μέρα 12.30 – 2 στο ραδιόφωνο, ο Θεοδωράκης που ιδρύει μία ΣΠΙΘΕΣ και μία ΕΛΛΑΔΕΣ, ο κνίτης Τσίπρας και ο ακροδεξιός πρώην(;) ΝΔ Πάνος Καμμένος, διάφοροι δήθεν «αντιμνημονιακοί» λαμόγιες του «λαϊκού» ΠΑΣΟΚ τύπου Φωτόπουλου κλπ.

Το κοινωνικό πνεύμα της αθώωσης του εύελπι και όλων των συναδέλφων του, στο οποίο τεράστια συμβολή έχουν οι αποστάτες του λαϊκού κινήματος και πράχτορες του σοσιαλιμπεριαλισμού των ψευτοΚΚΕ – ΣΥΝ και της ηγεσίας της ΔΗΜΑΡ είναι: «Εδώ έχουμε την οικονομική επέλαση της τρόικας κατά του βιοτικού μας επίπεδου, ο φασισμός μας μάρανε;; Στο κάτω κάτω, χειρότεροι είναι οι φιλελεύθεροι, μια και οι φασίστες είναι τουλάχιστο πιο κρατιστές, άσε που μάλλον ο φασιστικός κίνδυνος είναι μπαμπούλας για να μας πάρουν -οικονομικά- και τα σώβρακα». Φάμπρικα αυτής της θεωρίας είναι η σοσιαλφασιστική προβοκατόρικη κλίκα του Περισσού.

Ο λαός βέβαια πρώτα νιώθει στο πετσί του το οικονομικό φτώχεμα και πολύ λιγότερο ή πολύ αργότερα τον έρποντα εκφασισμό της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Μάλιστα, με προβοκάτσιες τύπου στιβάγματος χιλιάδων μεταναστών στον Άγιο Παντελεήμονα, το καθεστώς κάνει και τον ίδιο το λαό αγωγό του φασισμού. Ωστόσο, η απάντηση στα κνίτικα αυτά ψευτοεπιχειρήματα, είναι απλή: ο άρρωστος σωβινισμός της χούντας και το τράβηγμά του στα άκρα, με την προσπάθεια ενσωμάτωσης της Κύπρου στην Ελλάδα με την πραξικοπηματική, στρατιωτική βία και η ήττα αυτού του σωβινισμού, ήταν το σκαλοπάτι στο οποίο πάτησε ο Αντρέας Παπαντρέου για να αλλάξει ολάκερο τον προσανατολισμό του έθνους προς τη Μόσχα, στο όνομα του αντιτουρκισμού (μέχρι το 1999, που οι ισλαμοφασίστες νομιμοποιήθηκαν στην Άγκυρα, οπότε ξαφνικά άρχισαν οι ζεμπεκιές κι οι κουμπαριές).

Η άρρωστη, οπισθοδρομική, υπεραντιδραστική ιδεολογική κληρονομιά της χούντας είναι η μήτρα τόσο του ΛΑΟΣ και της νομιμότητας των ναζιστικών καθαρμάτων (ΧΑ και άλλες γκρούπες), όσο και εκλεκτικά συγγενής με τη νέο-ΕΡΕτζίδικη κλίκα Σαμαρά και με τον ΠΑΣΟΚικό παλαιοσωβινισμό (που είναι ενωσοκεντρίτικης προέλευσης). Είναι η ένωση Παπαντρέα – ψευτοΚΚΕ και όλων των παραφυάδων του τελευταίου, στη βάση αυτού του ψεύτικου «αντιιμπεριαλισμού» στην υπηρεσία της Μόσχας, που οδήγησε στο σημερινό οικονομικό φαλιμέντο μέσω της παραγωγικής αποσάθρωσης και του εκμαυλισμού του έθνους με τα ευρωπαϊκά δανεικά (ή και χαριστικά - βλ. επιδοτήσεις) και τη δουλοχτησία πάνω στους μετανάστες εργάτες. Από το 1990-1995 και μετά, οι χουντικοί αποτελούν οργανικό τμήμα του αντιδυτικού φαιοκόκκινου μετώπου. Οπότε η πάλη ενάντια στους φασίστες είναι άρρηκτα δεμένη με την πάλη για το ψωμί του λαού μας, και όποιος υποτιμάει την αντιφασιστική πάλη είναι είτε ένας επιδερμικός οικονομιστής και οπορτουνιστής είτε -το πιθανότερο- σοσιαλφασίστας, συνειδητός σύμμαχος των νεοχουντικών αποβρασμάτων, φασιστών και ναζιστών.

Η απόφαση αθώωσης του φασίστα από το πειθαρχικό της ΣΣΕ, έρχεται ένα μήνα μετά την απόφαση του ναυτοδικείου Πειραιά να αθωώσει 37 ΟΥΚάδες για τα ναζιστικά συνθήματα της 25ης του Μάρτη 2010 στην παρέλαση και να «καταδικάσει» τους 2 επικεφαλής του αγήματος στην «τρομερή» ποινή των 3 μηνών και 15 ημερών φυλακής. Μάλιστα, οι 2 καταδικασμένοι (που λέει ο λόγος) «λεβέντες» και «καμάρια» του έθνους, που ράβουνε ρούχα με δέρματα Αλβανών, εθνικά Μακεδόνων κλπ., θα κινηθούνε λέει με κάθε ένδικο μέσο για να αθωωθούν ΠΛΗΡΩΣ!! Έξω δε από το ναυτοδικείο, τις μέρες της δίκης, οι φασίστες του ΣΤΟΧΟΥ και οι ναζήδες της ΧΑ φώναζαν -επευφημώντας τους ΟΥΚάδες- τα ίδια εμετικά συνθήματα που οι «παλικαράδες» έλεγαν ότι δήθεν «δεν τα φώναξαν ποτέ στην παρέλαση»!! Παράλληλα, ΛΑΟΣ και ΧΑ τραμπούκιζαν και απειλούσαν μες στο ναυτοδικείο, με αποτέλεσμα να διακοπεί τουλάχιστο μία φορά η διαδικασία(!).

Πρέπει να καταγγείλουμε την κλειστή κλίκα του Σαμαρά στην ηγεσία της νέας ΝΔ, που μέσω του δικηγόρου Τ. Μπαλτάκου, έδωσε ανοιχτή πολιτική στήριξη στον εύελπι και πέτυχε την απαλλαγή του, σε συνεργασία προφανώς με το γλοιώδη φιλελεύθερο -αλλά υποταγμένο, ίσως με μελλοντικά ανταλλάγματα, από το 2009 τουλάχιστο στο Σαμαρά και στη Ρωσία- Αβραμόπουλο. Τον παπανδρεϊκό – λαλιωτικό «κομήτη» της πολιτικής Ραγκούση του ΠΑΣΟΚ, που συνεχίζει στη γραμμή του προβοκάτορα Μπεγλίτη, του εκκαθαριστή όλης της στρατιωτικής ηγεσίας με πραξικοπηματικές μεθοδεύσεις τον περασμένο Οχτώβρη. Φυσικά τον αρχιφασίστα, απριλιανό Αναπληρωτή ΥΠΕΘΑ Γεωργίου του ΛΑΟΣ, που έχει σίγουρα χωμένο το χεράκι του στην αθώωση και στην ενίσχυση των φασιστικών θυλάκων στο στρατό.

Οι αλαλαγμοί χαράς των ναζιστών της Χρυσής Αυγής για την αθώωση, ανήμερα της «επετειακής» πορείας όλου του φαιού ναζιφασιστικού συρφετού για τα Ίμια, όπου και πάλι επιτρέπεται σε οπλοφόρους χιτλερικούς να παρελαύνουν στο κέντρο της Αθήνας, μιας πόλης που μάτωσε από τις χιτλερικές ορδές, μιλάνε από μόνοι τους.

Ο ψευδο-οικονομισμός της ψευτοαριστεράς, που έχει μολύνει και το μεγαλύτερο τμήμα του αναρχισμού, είναι το μεγαλύτερο έγκλημα της σε βάρος του λαού και του τόπου, γιατί δεν είναι καν τίμιος ή άδολος. Είναι στο βάθος ο οικονομισμός του μετώπου συμμαχίας ψευτοκομμουνισμού – ναζιφασισμού ενάντια στη φιλελεύθερη οικονομία της αγοράς, από την πλευρά όχι του επαναστατικού προλεταριάτου και του σοσιαλισμού, αλλά του κρατικομονοπωλιακού υπερσυγκεντρωμένου ανατολικού κεφάλαιου. Αυτόν τον οικονομισμό τον συμπληρώνει το συγχωροχάρτι των ψευτοδημοκρατών οικονομικά φιλελεύθερων στους φασίστες, αρκεί οι τελευταίοι να παρουσιάζονται σα «σώφρονα τέκνα», να φοράνε γραβάτα και να μιλάνε «νηφάλια» στα κανάλια (βλ. όψιμη λατρεία των φιλελεύθερων για Άδωνι Γεωργιάδη, Βορίδη κλπ.).

Ψωμί – Δουλειά – Δημοκρατία. Πάλη ενάντια στη χειροτέρευση των όρων εργασίας, συνδικαλιστική και πολιτική πάλη των εργατών και ευρύτερα των εργαζόμενων για ανθρώπινους όρους δουλειάς και ζωής και για μέτρα εργατικού ελέγχου στις επιχειρήσεις, ώστε αυτές να μη μετατρέπονται από τα αφεντικά σε κάτεργα με όχημα την κρίση, όπως συμβαίνει σήμερα. Πάλη ενάντια στο παραγωγικό σαμποτάζ και στην ανεργία και υπανάπτυξη που αυτό φέρνει, πάλη ενάντια στο φασισμό, είτε -πρώτα και κύρια- των ρατσιστών μαχαιροβγαλτών που κάνουν κατοχή σε συνοικίες και τις μετατρέπουν σε άντρα κανιβαλισμού, είτε των σοσιαλφασιστών τραμπούκων της ψευτοαριστεράς, που κάνουν κατοχή σε συνδικάτα και μαζικούς φορείς, μετατρέποντάς τα σε άντρα αντιδημοκρατίας, εκμαυλισμού και καταστροφής του λαού και της χώρας.

Πρόκειται για απόφαση-κόλαφο, που πρέπει να ανατραπεί με μαζική δημοκρατική κατακραυγή. Αν δοθεί πράσινο φως και με τη βούλα στον ανοιχτό εκφασισμό του στρατού, η φασιστική διχτατορία των υποταχτικών του σοσιαλιμπεριαλισμού θα έχει κάνει ένα μεγάλο βήμα στα αντιλαϊκά, αντεθνικά και αντιδημοκρατικά της σχέδια.

Δείτε:

1. Οι ναζήδες της ΧΑ πανηγυρίζουν και αλαλάζουν για την αθώωση του φασίστα εύελπι

http://bit.ly/wFG5zK

2. Το ίδιο και ο κολλητός του ρώσικου προξενείου Θεσσαλονίκης και κουμπάρος του Καρατζαφέρη τηλεπλασιέ Λιακόπουλος, ο ΣΤΟΧΟΣ, νεολαίοι του ΛΑΟΣ (ΝΕΟΣ), η φυλλάδα των Σαμαράδων «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» που απειλεί κιόλας ότι «έχει ο καιρός γυρίσματα» κλπ.

http://bit.ly/AfkzBs

http://bit.ly/wT1gKq

http://bit.ly/AhM1O5

http://bit.ly/yz5fDs

3. Η απόφαση του ναυτοδικείου για τους ΟΥΚάδες

http://bit.ly/zaH3bl

4. Η ανοιχτή στήριξη του Σαμαρά στο φασισμό μες στην ΣΣ Ευελπίδων

http://bit.ly/ypcHYj

http://bit.ly/x0bK9X

5. Ταγματαλήτες του ΣΤΟΧΟΥ και της ΧΑ έξω από το ναυτοδικείο, φωνάζουν τα ΟΥΚάδικα συνθήματα περί Αλβανών και μετά ψέλνουν τον εθνικό ύμνο με πολλούς από αυτούς να χαιρετάνε ναζιστικά.

Οι σοσιαλφασίστες του ψευτοΚΚΕ επιτίθενται βρώμικα στην κομμουνιστική ΟΑΚΚΕ

2012-01-24T01:12:00.020+02:00

Το βαθύ καθεστώς

Μεγάλη οργή και λύσσα έχει καταλάβει την ηγεσία του ψευτοΚΚΕ μετά το αντισοσιαλφασιστικό χαστούκι με το οποίο τη «φιλοδώρησαν» οι εργάτες της «Χαλυβουργίας Ελλάδος» του Βόλου, μαζί με το συνδικάτο των φορτηγατζήδων, αλλά και όλη την κοινωνία της Μαγνησίας. Οι κνίτες απομονώθηκαν από το πλατύ δημοκρατικό μέτωπο που σχεδόν ενστιχτώδικα συγκροτήθηκε στη θεσσαλική πόλη, ουσιαστικά στη βάση του τριπτύχου ψωμί – δουλειά – δημοκρατία. Δηλαδή, στη βάση να ζήσει το εργοστάσιο για να ζήσουν οι εργάτες και οι οικογένειές τους, όλες οι οικογένειες που ζουν από τη δραστηριότητά του (π.χ. των φορτηγατζήδων και άλλων ελεύθερων επαγγελματιών), και να μην επιβάλει κανείς απ΄ όξω και με το ζόρι τις μέθοδες πάλης των εργατών και του λαού. Κανένας κνίτης, κανένας τραμπούκος, κανένας φασίστας, κανένας εξωκοινοβουλευτικός «συμπαραστάτης» που απειλεί εργάτες στον Ασπρόπυργο «για το καλό τους» και επειδή δήθεν «είναι πολύ δεξιοί και φοβούνται το αφεντικό».

Η κρίση και ο αγώνας για επιβίωση της εργατιάς, του λαού, της χώρας, οδηγεί τα πράγματα στα άκρα τους, στις έσχατες συνέπειές τους. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι εργάτες του Βόλου δε βγήκαν στο ΠΑΜΕ από τα δεξιά αλλά από τα αριστερά, καταγγέλλοντάς το για φασισμό και ύπουλη προσπάθεια να κλείσει το εργοστάσιο. Δε το χτύπησαν δηλαδή με τη λογική ότι είναι πολύ «αριστερό» ή «προωθημένο στις μορφές πάλης», αλλά σαν καθαρά ακροδεξιά κατοχική αντεργατική δύναμη, που δε θα την άφηναν να παίξει με το ψωμί των παιδιών τους. Και δε την άφησαν.

Σε αυτό σίγουρα έπαιξε ρόλο η γραμμή που έβαλε με την τελευταία της αφίσα για το βιομηχανικό σαμποτάζ, που κολλήθηκε ΚΑΙ στο Βόλο, η Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ. Σχεδόν το 1/3 της αφίσας ήταν αφιερωμένο στις εξελίξεις στη «Χαλυβουργία Ελλάδος» σε Ασπρόπυργο και Βόλο – Βελεστίνο και στο πώς πρέπει, κατά την άποψη της ΟΑΚΚΕ, να σταθούν οι εργάτες απέναντι τόσο στο μέτωπο των σαμποταριστών ψευτοΚΚΕ - ΣΥΝ - κυβέρνησης, όσο και απέναντι στην εργοδοσία του Μάνεση.

Παράλληλα, όπως έγραψαν και στο τελευταίο φύλλο της «Νέας Ανατολής» οι συν. της ΟΑΚΚΕ, ήρθαν σε επαφή και μίλησαν με τους εργάτες της Χαλυβουργίας (σε Ασπρόπυργο και Βόλο), ζυμώνοντας δημοκρατικά την γραμμή του ενιαίου ταξικού δημοκρατικού μετώπου. Η αφίσα της ΟΑΚΚΕ έκανε μεγάλη εντύπωση στην πόλη του Βόλου, κολλήθηκε και στο ΕΚ Βόλου και έδωσε γερά επιχειρήματα στους εργάτες και στο σωματείο τους για να αντιμετωπίσουν τους σοσιαλφασίστες τραμπούκους κατεδαφιστές εργοστασίων ακόμα πιο στιβαρά.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι η φυλλάδα που ο Περισσός τολμάει να ονομάζει με το όνομα της ιστορικής εφημερίδας του παλιού ΚΚΕ, ο ψεύτικος «Ριζοσπάστης», με την πένα κάποιου Θ.Λ., στην κυριακάτικη έκδοσή του της 22ας του Γενάρη, ξερνάει απίστευτη χολή κατά της ΟΑΚΚΕ, χωρίς φυσικά να την κατονομάζει και χωρίς, πολύ περισσότερο, να «ανασκευάζει» τα επιχειρήματα της αφίσας της. Μιλάει για κυπατζίδικες εμπνεύσεις και μηχανισμό του Μάνεση, νομίζοντας ότι απευθύνεται σε χαχόλους. Ωστόσο, με εξαίρεση ένα τμήμα του σοσιαλφασιστικού, εντελώς σάπιου μηχανισμού αυτού του κόμματος, ακόμα και πλατιές επιρροές του ψευτοΚΚΕ, όπως σωστά σημειώνει η ΟΑΚΚΕ, είναι ψιλιασμένες για το τι θα πει κνίτικος φασισμός σε επίπεδο σπίλωσης, ψέματος, ανηθικότητας, τελικά αλητείας και παλιανθρωπιάς απέναντι σε όποιον αυτό το κόμμα θεωρεί αντίπαλό του.

Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτά τα έχει χρησιμοποιήσει ακόμη και ενάντια σε ανθρώπους που είναι κατά τα άλλα εντελώς μέσα στη σοσιαλφασιστική γραμμή του, αλλά που για κάποιο λόγο στην πορεία βρέθηκαν σε σύγκρουσή μαζί του στη γενική τακτική.

Για το ζήτημα της Χαλυβουργίας δε θα πούμε περισσότερα, καθώς εκτίθεται αναλυτικά στην ανακοίνωση της ΟΑΚΚΕ.

Εκείνο ωστόσο που εξοργίζει και βγάζει από τα ρούχα του κάθε τίμιο άνθρωπο που έχει μια στοιχειώδη γνώση της πρόσφατης ιστορίας του τόπου, είναι αυτή η ευκολία (που την έχει κάθε ναζιστής και φασίστας πλαστογράφος) με την οποία πετάνε αυτοί οι λακέδες του σοσιαλιμπεριαλισμού τις βρώμικες ρετσινιές στους αντιπάλους τους.

Ν. Καλούδης - Από τους ηγέτες του φλωρακικού ψευτοΚΚΕ

Μιλάμε για τους ανθρώπους (στα ηγετικά κλιμάκια) που έχουνε συνεργαστεί με όλη την παγκόσμια και ντόπια αντιλαϊκή αντίδραση από το 1956-1958 και δώθε, αποτελώντας οργανικό μέρος της. Το τι πουλήματα, τι συκοφαντίες, τι εγκλήματα έχουνε διαπράξει (σε πολλά από αυτά έχουμε αναφερθεί σε δημοσιέψεις του ΚΜ) οι καθοδηγητές του ψευτοΚΚΕ, είναι ασύλληπτο, και μάλιστα -ειδικά μέχρι το 1990- καθοδηγώντας μία βάση που πολλές φορές ήταν πραγματικά αριστερή στις διαθέσεις της (ακόμα έχει καλούς και αριστερούς ανθρώπους που το ακολουθάνε, πιο πολύ πλατιούς βέβαια παρά στο στενό κομματικό μηχανισμό του).

Οι πλαστογραφίες των σοσιαλφασιστών καταγγέλθηκαν
στη Μεταπολίτευση από την πραγματική ΣΕ της κατάληψης
του Πολυτεχνείου

Οι άνθρωποι είχαν τολμήσει το Φλεβάρη του 1974 -εν μέσω χούντας- να σπιλώσουν π.χ. στην προβοκατόρικη φυλλάδα της κνίτικης Αντι-ΕΦΕΕ «Πανσπουδαστική Νο8» και από το ραδιοφωνικό σταθμό τους στο Βερολίνο ως πράχτορα της ΚΥΠ τον τότε μαοϊστή φοιτητή της ΦυσικοΜαθηματικής, στέλεχος της ΑΑΣΠΕ (φοιτητικής παράταξης του μαοϊστικού ΕΚΚΕ) Διονύση Μαυρογένη, που είχε καθοδηγήσει την πορεία των φοιτητών από τη Νομική στο Πολυτεχνείο το Νοέμβρη του 1973, ξεκινώντας την κατάληψη. Ο άνθρωπος κρυβόταν σε στάνη στην Κρήτη καταζητούμενος από μισή ντουζίνα υπηρεσίες και οι σοσιαλφασίστες, εν μέσω απριλιανού φασισμού, τον συκοφαντούσαν ως δήθεν «κυπατζή» που είχε σπουδάσει κιόλας «μαρξισμό – λενινισμό και ειδικές μεθόδους εξάρθρωσης αντιδιχτατορικών οργανώσεων». Πρόκειται για τους ίδιους που απειλούσαν να φέρουν τους οικοδόμους για να λήξει η «τυχοδιωχτική» κατάληψη την πρώτη μέρα.

Τα ίδια έκαναν σε όλη την Ελλάδα. Ενώ ήταν τελευταίοι και καταϊδρωμένοι στην αντιχουντική αντίσταση (όση έκαναν ή μάλλον όση τους άφηνε η Ρωσία -που είχε ρίξει γέφυρες με τη χούντα- να κάνουν), βγαίνανε στις Γενικές Συνελεύσεις των φοιτητικών συλλόγων στη Μεταπολίτευση στελέχη τους (που είχανε κάνει λούφα όλη την 7ετία) και βρίζανε σαν προβοκάτορες φοιτητές της ΑΑΣΠΕ, της ΠΠΣΠ, άλλους κομμουνιστές και αριστερούς (πρώτα και κύρια τους μαοϊστές), που είχανε περάσει από τα φρικιαστικά βασανιστήρια και τα μπουντρούμια της ΕΣΑ και της Ασφάλειας.

Είναι οι ίδιοι που σήμερα σφίγγουν το χέρι του αρχηγού του κόμματος των βασανιστών και των χουντοφασιστών, αλλά και των κυπατζήδων, του ΛΑΟΣτζή Καρατζαφέρη. Αυτό θα πει κνίτικο θράσος.

Μιλάμε για τους ανθρώπους που δεν άφησαν απεργία που να μη σπάσουν και να μην πουλήσουν μεταξύ 1974-1981, αλλά και 1981-1985, τους ματσουκοφόρους Μαλάμηδες αστυνόμους του φοιτητικού κινήματος, τους θαυμαστές της Στάζι και του Αντρόποφ. Μιλάμε για τους ανθρώπους που διάλυσαν και υπονόμεψαν όλα τα πρωτοβάθμια ταξικά εργοστασιακά σωματεία, που αν είχαν ζήσει θα είχε ζήσει και η βιομηχανία αλλά και η ταξική οργάνωση της εργατιάς στη χώρα μας. Γι’ αυτούς που πούλησαν την αποχουντοποίηση στα πανεπιστήμια, μαζί με τα χειρότερα στοιχεία μες στο ΠΑΣΟΚ και στο «Κ»Κεσ., με αντάλλαγμα θέσεις βοηθών στην καθηγητική γραφειοκρατία, για να κάνουν εισοδισμό στο αστικό κράτος, να ελέγξουν και να διαλύσουν παιδεία και έρευνα.

Φίλοι των Σέρβων και Ρώσων φονιάδων της ηρωικής Βοσνίας και της μαρτυρικής Τσετσενίας, κολλητοί των ορθοδοξοφασιστών με τους οποίους βρήκαν γέφυρα την Κανέλλη, συνεργαζόμενοι με χουντικούς «πρέσβεις επί τιμή» και απριλιανούς σαμποταριστές δικαστικούς του ΣτΕ, ομιλητές σε συνέδρια των αξιωματικών (!) της αστυνομίας και απόστρατων καραβανάδων κλπ. κλπ. Δεν έχει νόημα να συνεχίσουμε εδώ, τούτα έχουν γραφτεί και θα ξαναγραφτούν κάποια στιγμή πιο εκτεταμένα και λεπτομερώς.

Εκεί που καρφώνονται πάντα σε τελική ανάλυση, είναι στο ότι ποτέ, ούτε εκεί που το παίζουν καθοδηγητές του «ασυμβίβαστου ταξικού αγώνα», δε βάζουν ζητήματα εργατικού ελέγχου, ανόδου του επιπέδου συνειδητότητας της εργατικής τάξης στην πράξη. Φοβούνται πολύ και δε θέλουνε με τίποτα να εκφράζονται λέφτερα οι διαθέσεις, οι σκέψεις, οι εχτιμήσεις των εργατών, να πιστεύουν οι ίδιοι οι εργάτες στη δύναμή τους, στη δυνατότητά τους να διευθύνουν τελικά οι ίδιοι και την (κάθε) επιχείρηση και τελικά όλη την κοινωνία.

Θέλουν οι ίδιοι οι κνίτες να φτιάνουν απ’ τα πάνω τα συνθήματα, να επιβάλουν τις μορφές πάλης στους εργάτες, το πότε θα αρχίσει και πότε θα τελειώσει και με ποιο τρόπο ο κάθε αγώνας, τους όρους της διαπραγμάτευσης. Γι’ αυτό φοβούνται τη μυστική ψηφοφορία, γιατί σαν κοινοί κακοποιοί θέλουνε να απειλούνε με ξύλο και να χτυπάνε στο φιλότιμο με τις κατηγορίες του «αστού» και του «δεξιού» όποιον εργάτη έχει άλλη άποψη από τη δικιά τους. Φυσικά δεν υπάρχουν πιο βαθιά αστοί και δεξιοί από τους ίδιους, ο σοσιαλφασισμός είναι ακροδεξιά μαύρη αντίδραση, με κόκκινο μανδύα.

Ποτέ σε συνδικάτο ή άλλο μαζικό φορέα που ελέγξανε, κιόλας από το 1974 (με τη βία, τη νοθεία και την γραφειοκρατική αποσάθρωση) δεν αφήσανε άλλη φωνή λέφτερη, πουθενά δεν επιτρέψανε την έκφραση άλλης, αντίθετης από τη δική τους, γνώμης. Αντίθετα, ξέρουν μονάχα να βρίζουν χυδαία, να συκοφαντούνε με ψευτιές και συχνά να σηκώνουν και το βρωμόχερό τους και να κοπανάνε. Αυτοί είναι οι σοσιαλφασίστες του ψευτοΚΚΕ, η απόλυτη άρνηση των παλιών κομμουνιστών και του παλιού επαναστατικού ΚΚΕ.

Η επίθεσή τους στην ΟΑΚΚΕ, που έντεχνα αποσιωπάνε το όνομά της, είναι μιας μορφής (και από την πλευρά τους) αποδοχή του μαοϊκού «Κόκκινη Σημαία ενάντια σε Κόκκινη Σημαία». Πράγματι, σε τελική ανάλυση, αυτή είναι η μορφή της πάλης που θα καθορίσει το μέλλον αυτής της χώρας, και πιο βαθιά όλου του πλανήτη.

Το επαναστατικό προλεταριάτο, παίρνοντας μαζί του τα πιο φωτισμένα στοιχεία από όλες τις αντιιμπεριαλιστικές τάξεις, το δημοκρατικό λαό, θα νικήσει το σοσιαλιμπεριαλισμό και τα τσιράκια του. Η νομοτέλεια της κοινωνικής εξέλιξης δουλεύει εις βάρος του σοσιαλφασισμού.

Ακολουθεί η σχετική ανακοίνωση - απάντηση της ΟΑΚΚΕ στον ψευτοΡιζοσπάστη.

http://oakke.blogspot.com/2012/01/blog-post_23.html

ΣΤΡΑΠΑΤΣΑΡΙΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΖΟ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΤΟ ΨΕΥΤΟΚΚΕ ΕΞΑΠΟΛΥΕΙ ΒΡΩΜΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΟΑΚΚΕ

Στη σελίδα 16 του κυριακάτικου «Ριζοσπάστη», μέσα σε μια σειρά από σχόλια και ανταποκρίσεις γεμάτα ψέματα που κρύβουν την πανωλεθρία του ψευτοΚΚΕ στο Βόλο στις 17 του μήνα (π.χ. ότι δεν δούλεψε το εργοστάσιο, ενώ δούλεψε κανονικότατα), βρίσκεται σε περίοπτη θέση και μάλιστα 2 φορές στην ίδια σελίδα, μια επίθεση λάσπης στην ΟΑΚΚΕ.

Συγκεκριμένα υπάρχει το εξής απόσπασμα:

«Ξάφνου πύκνωσαν οι «φίλοι των εργατών». Στην πόρτα του Εργατικού Κέντρου Βόλου, μέσα από το τζάμι για να προστατεύεται, είναι κολλημένο ένα ΚΥΠατζίδικης έμπνευσης κείμενο με τίτλο «Βιομηχανικοί εργάτες σώστε τα εργοστάσια από τους σαμποταριστές». Το ίδιο κείμενο είναι αναρτημένο σε site που έχει μόνιμο αντικείμενο την αντιμετώπιση του ΚΚΕ. Αποσπάσματα του συγκεκριμένου κειμένου έγιναν δήλωση του γραμματέα του εργοδοτικού σωματείου του Μάνεση στο Βόλο και συνθήματα απ' αυτό το κείμενο αναρτήθηκαν επίσης για μερικά λεπτά σαν πανό στο εργοστάσιο του Βόλου. Για μερικά λεπτά, όσο δηλαδή χρειάστηκε να πάρουν οι κάμερες των καναλιών ένα πλάνο με τον άνθρωπο του βιομήχανου Μάνεση, τον γραμματέα του εργοδοτικού σωματείου να καταγγέλλει το ΠΑΜΕ».

Δίπλα σε αυτό το κείμενο υπάρχει η παρακάτω φωτογραφία και κάτω από τη φωτογραφία η λεζάντα: «Η συμβολή του ΕΚ Βόλου ενάντια στην απεργία, συμπληρώθηκε με την προβοκατόρικη αφίσα που φιλοξένησε στα γραφεία του».

Στην ίδια σειρά σχολίων καταγγέλλεται παρακάτω για άλλη μια φορά η αφίσα, αλλά ονομάζεται ανακοίνωση μιας «δήθεν «κομμουνιστικής οργάνωσης» (που) διατάσει οι εργάτες να μείνουν μακριά από το ΠΑΜΕ»...

Οι γκεμπελίσκοι δεν αναφέρουν στο κείμενο τους ότι η αφίσα-ανακοίνωση που είναι κολλημένη στο Εργατικό Κέντρο του Βόλου είναι αφίσα της ΟΑΚΚΕ (εκείνη ενάντια στο βιομηχανικό σαμποτάζ που σύντροφοί μας κόλλησαν και στο Βόλο). Επίσης δεν αναφέρουν ότι το πανό που υψώθηκε στο εργοστάσιο στη διάρκεια του μεγάλου κάζου τους στις 17 του μήνα έγραφε: «ΟΧΙ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΤΟΥ ΠΑΜΕ».

Από αυτό το πρώτο απόσπασμα του Ριζοσπάστη που παραθέτουμε παραπάνω οι αναγνώστες μας πρέπει να προσέξουν την φρασούλα : «μέσα από το τζάμι για να προστατεύεται». Αυτή η φρασούλα σε απλή γλώσσα σημαίνει ότι, αν ήταν έξω από το τζάμι, η αφίσα θα ήταν απροστάτευτη, δηλαδή οι τραμπούκοι του ψευτοΚΚΕ θα την έσκιζαν ή θα την κάλυπταν, δηλαδή θα την έπνιγαν όπως κάθε φορά κάνουν σε όποια φωνή τους καταγγέλλει και τους ξεσκεπάζει. Για να μπορούν να ασκήσουν τη βία τους στους όποιους «διαφωνούντες» οι γκεμπελιστές τραμπούκοι απευθύνουν πάντα στον αντίπαλό τους μια κατηγορία που αν γινόταν πιστευτή θα τον έκανε αντιπαθητικό στις μάζες. Γι’ αυτό μιλάνε για «ΚΥΠατζίδικης έμπνευσης αφίσα».

Και αυτό το λένε οι γκεμπελιστές με ασύλληπτο θράσος, καθώς οι ίδιοι -και όχι η ΟΑΚΚΕ- είναι αυτοί που έχουν κομματικές οργανώσεις στην ΚΥΠ και σε όλα τα σώματα ασφάλειας, και βέβαια τις καλύτερές τους στο στρατό, που παίρνουν εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο από το κράτος, που μιλάνε υποχρεωτικά βάσει νόμου πολλές φορές καθημερινά σε όλα τα κρατικά κανάλια και που τελικά έχουν δικιά τους αστυνομία τραμπούκων με κρατική έγκριση, ενώ δίνουν διαταγές και στην κανονική αστυνομία που απέναντί τους κάθεται προσοχή.

Κατηγορούν λοιπόν αυτοί που είναι εδώ και χρόνια τμήμα του πιο βαθιού κράτους σαν κυπατζίδικη την ΟΑΚΚΕ, που είναι το κόμμα που το κρύβει όσο μπορεί, που κυριολεκτικά το φιμώνει όχι απλά το βαθύ κράτος, αλλά σύσσωμο το κυρίαρχο πολιτικό καθεστώς, γιατί σε όλα η ΟΑΚΚΕ είναι το αντίθετό του.

Γι’ αυτό το λόγο οι σοσιαλφασίστες δεν αναφέρουν ότι είναι η ΟΑΚΚΕ που υπογράφει την αφίσα. Όπως δεν αναφέρουν τι έγραφε το πανό των χαλυβουργών. Αυτοί βέβαια δεν χρειάστηκαν την αφίσα της ΟΑΚΚΕ για να μάθουν τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί οι τραμπούκοι-εισβολείς του ΠΑΜΕ που αποφασίζουν γι’ αυτούς χωρίς αυτούς, ενάντια σε αυτούς και που επιπλέον τους συκοφαντούν ασύστολα.

Οι σοσιαλφασίστες του ψευτοΚΚΕ δεν θέλουν δηλαδή να ακουστεί ότι είναι η κομμουνιστική ΟΑΚΚΕ που τους ξεσκεπάζει σαν αντεργατική δύναμη, ούτε θέλουν να ακουστεί ότι η κατηγορία που τους απευθύνουν για πρώτη φορά τόσο ωμά εργάτες είναι ότι είναι φασίστες. Και δεν θέλουν να ακουστεί ούτε το ένα ούτε το άλλο γιατί ξέρουν ότι είναι όλο και πιο αντιπαθητικοί και απομονωμένοι στην εργατική τάξη και ύποπτοι ακόμα και στις πλατιές τους επιρροές για το ότι δρουν και αντεργατικά και φασιστικά.

Στην πραγματικότητα αυτή η επίθεση στην ΟΑΚΚΕ και όλος ο ατέλειωτος αχταρμάς κειμένων που πιάνουν σελίδες ολόκληρες του κυριακάτικου «Ριζοσπάστη» αποκαλύπτουν ένα πράγμα: ότι το ψευτοΚΚΕ έχει μεγάλο πρόβλημα μετά τις οργανωτικές και πολιτικές αποτυχίες του στο Βόλο, ειδικά μετά από εκείνη την παταγώδη στις 17 του Γενάρη όπου απομονώθηκε από ένα παλλαϊκό μέτωπο όλης της Θεσσαλίας εναντίον της σαμποταριστικής του πολιτικής. Και δεν απομονώθηκε γι' αυτά που κάνει τώρα αλλά γι’ αυτά που έκανε χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο όλες τις τρεις τελευταίες δεκαετίες κατά τις οποίες έκλεισε σαν αιχμή του δόρατος του βαθιού κράτους μια σειρά μεγάλα εργοστάσια και ερήμωσε πόλεις ολόκληρες, προετοιμάζοντας τη σημερινή εθνική χρεωκοπία.

Το ψευτοΚΚΕ είναι σε πανικό γιατί μόλις τώρα κατάλαβε ότι αρχίζει να έχει έναν μεγάλο αντίπαλο, που το ίδιο κατασκεύασε απέναντί του. Και αυτός ο αντίπαλος δεν είναι η αδύναμη ντόπια βιομηχανική αστική τάξη της Θεσσαλίας και δυο-τρεις βουλευτές που κατήγγειλαν την ωμή επίθεση του ενάντια στη χαλυβουργία του Βόλου. Το ψευτοΚΚΕ καταγγέλλει τις όποιες αντιστάσεις της αστικής τάξης της Θεσσαλίας -και μόνο αυτής γιατί η υπόλοιπη έκανε μόκο ως τώρα- κυρίως για να φανεί το ίδιο σαν τάχα εργατικό κόμμα που είναι θύμα της επίθεσης του κεφάλαιου ενώ είναι, σε επίπεδο ηγεσίας, ένας ελεεινός υπάλληλος του γιγαντιαίου ρωσοκινεζικού κρατικομονοπωλιακού κεφάλαιου και του πιο κομπραδόρικου κομματιού του ελληνικού κεφάλαιου.

Αυτός ο υπάλληλος, το ψευτοΚΚΕ, έχει σαν αντίπαλο του την βιομηχανική εργατική τάξη και τον υπόλοιπο εργαζόμενο λαό που βλέπουν για πρώτη φορά στη Θεσσαλία τόσο μαζικά αυτό το κόμμα σαν εχθρό, επειδή μόλις τώρα τους χτυπάει ανοιχτά και -πάνω στην ανεργία- για να τους ρίξει στην ανεργία.

Γιατί τώρα μόλις αρχίζουν να ξυπνάνε από τον λήθαργο του οικονομισμού της κρατικής υπαλληλικής ελεημοσύνης στον οποίο τους είχαν ρίξει επί δεκαετίες οι ψευτοταξικιστές ρωσόδουλοι όταν γκρέμιζαν τα εργοστάσια. Γι’ αυτό στάθηκαν δίπλα στους χαλυβουργούς του Βόλου οι φορτηγατζήδες του Βόλου και κανένα σωματείο του Βόλου δεν υποστήριξε τους τραμπούκους εκτός από τις σφραγίδες του ψευτοΚΚΕ. Έτσι έγινε και κολλήθηκε και διαφυλάχτηκε στο ΕΚ Βόλου η αφίσα της ΟΑΚΚΕ, μια από τις πιο σημαντικές στρατηγικά και καίριες πολιτικά που έχει εκδώσει ως τα σήμερα.

Πέρα από αυτήν την στρατηγική πλευρά του ζητήματος αυτό που έχει άμεσα και ζωτικά πολιτικά ανησυχήσει πολύ το ψευτοΚΚΕ είναι ότι η αποτυχία της ωμής επίθεσής τους στις 17 του μήνα για να κλείσουν τη χαλυβουργία του Βόλου τους έχει φέρει σε πολύ δύσκολη θέση στον Ασπρόπυργο. Εκεί στην τελευταία από τις συνελεύσεις παρωδίες στις οποίες συμμετέχουν καμιά 150ρια από τους 400 χαλυβουργούς που πνίγονται και τρομοκρατούνται από ένα στρατό «συμπαραστατών» που κουβαλάει εκεί το σοσιαλφασιστικό μέτωπο ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ, τόλμησαν και σήκωσαν τα χέρια τους 16 χαλυβουργοί, υποστηρίζοντας ότι θέλουν μυστική ψηφοφορία. Αυτό το έκαναν κόντρα στο ΠΑΜΕ που παράνομα και φασιστικά έβαλε σε ανοιχτή ψηφοφορία μπροστά στους τραμπούκους «συμπαραστάτες» το αν οι εργάτες θέλουν ή όχι μυστική ψηφοφορία για να αποφασίσουν για το πώς θα συνεχίσουν τον αγώνα τους(!).

Χαλυβουργοί στον Ασπρόπυργο

Η οργή της βάσης των εργατών του Ασπροπύργου ενάντια στο ΠΑΜΕ είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο εκτεταμένη και πολύ πιο βαθιά από ποτέ και γι’ αυτό ελάχιστοι ανέβηκαν στις 17 του μήνα στο Βόλο. Τώρα το ψευτοΚΚΕ ξέρει ότι κινδυνεύει να νικηθεί στον Ασπρόπυργο ιδιαίτερα αν ενωθούν οι εργάτες του Βόλου και του Ασπροπύργου και σχηματίσουν ένα δημοκρατικό μέτωπο ενάντια στους σαμποταριστές αλλά και ταυτόχρονα για να υπερασπίσουν τους απολυμένους της Χαλυβουργίας αν η εργοδοσία επιμείνει στις απολύσεις που έχει εξαγγείλει στον Ασπρόπυργο, δηλαδή αν επιχειρήσει να εκδικηθεί τους εργάτες για την προβοκάτσια που έκανε εναντίον τους ο σοσιαλφασισμός.

Οι αντεργάτες κατεδαφιστές εργοστασίων του ψευτοΚΚΕ διασπάνε και ποδοπατάνε τους χαλυβουργούς. Η τακτική κυβέρνησης - ψευτοΚΚΕ - ΣΥΝ και η «Χαλυβουργία Ελλάδος»

2012-01-14T19:57:00.009+02:00

Το ΚΜ αναδημοσιεύει το κείμενο της τελευταίας αφίσας που κόλλησε πλατιά στην Αθήνα και σε μερικές ακόμη μεγάλες πόλεις της χώρας (και στο Βόλο) η Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ. Πρόκειται για μια αφίσα που με αφορμή τις εξελίξεις στο απεργιακό μέτωπο της «Χαλυβουργίας Ελλάδος» και τις αντεργατικές, δήθεν «ταξικές», ενέργειες των κνιτών εκεί, θέτει το ζήτημα της πάλης της εργατικής τάξης για τη σωτηρία των παραγωγικών δυνάμεων του τόπου, που δέχονται τη σαμποταριστική επίθεση ενός ιμπεριαλισμού, αλλά και το ζήτημα της οργάνωσης της εργατικής τάξης απέναντι στα αφεντικά, για την επιβολή από την ίδια πρακτικών εργατικού έλεγχου στα εργοστάσια και στις επιχειρήσεις, ειδικά τώρα πάνω στην κρίση. Οι δύο αυτές πλευρές της πάλης είναι που θα επιτρέψουν στην εργατική τάξη πρώτα-πρώτα να επιβιώσει, και η ίδια και η χώρα, κι έπειτα να ηγηθεί της πάλης όλου του λαού για το γκρέμισμα της εκμετάλλευσης.

Ο αποκλεισμός με το έτσι θέλω στην κνίτικη γλώσσα λέγεται "απεργία"

Αναδημοσιεύουμε επίσης δύο κείμενα από το ιστολόγιο της ΟΑΚΚΕ, σε ό,τι αφορά στις συντονισμένες προβοκάτσιες ψευτοΚΚΕ – ναζιστών της «Χρυσής Αυγής» στο Βόλο κατά των χαλυβουργών στο εκεί εργοστάσιο της «Χαλυβουργίας Ελλάδας», αλλά και στην -με κρατικές και αστυνομικές πλάτες- φασιστική ενέργεια του ψευτοΚΚΕ να αποκλείσει -παρά τη θέληση των εργατών- το συγκεκριμένο εργοστάσιο την περασμένη Πέμπτη 12 του Γενάρη, με αφορμή ψευτοαπεργία που είχε καλέσει μόνο του με το γραφειοκρατικό κνιτοκρατούμενο κλαδικό σωματείο του μετάλλου της Μαγνησίας, δήθεν για συμπαράσταση στους απεργούς της «Χαλυβουργίας Ελλάδος» του Ασπρόπυργου. Αυτό το κλαδικό σωματείο φέρει το όνομα του μεγάλου επαναστάτη, στελέχους και ήρωα του ΚΚΕ Μήτσου Παπαρήγα, βολιώτη, σιδερά στο επάγγελμα και γραμματέα της ΓΣΕΕ στα 1946, που εκπαραθυρώθηκε-δολοφονήθηκε στην Ασφάλεια της Αθήνας στις 22 του Φλεβάρη του 1949, λίγο πριν τη δίκη του.

Ο ήρωας Μήτσος Παπαρήγας μιλά στον ΟΗΕ - 1947

Κάποιοι πέθαιναν στα χέρια της αστυνομίας, και κάποιοι την παίρνουν τηλέφωνο και οι μπάτσοι βαράνε προσοχές. Αυτό από μόνο του λέει τα πάντα. Το ψευτοΚΚΕ είναι -σήμερα- πολύ βαθύτερα ΚΡΑΤΟΣ (και παρακράτος) απ’ ότι είναι ο βιομήχανος Μάνεσης. Αυτό, ενώ το καταλαβαίνουν περίφημα πολλοί δημοκρατικοί άνθρωποι και άνθρωποι του λαού, που έχουνε ζήσει τους κνίτες στο πετσί τους και τους ξέρουνε καλά, δεν περιμέναμε φυσικά να το καταλάβει όλος ο εξωκοινοβουλευτικός συρφετός. Αυτός κρυφοθαυμάζει το ΠΑΜΕ και τη «δύναμή του», την «επιρροή του στους εργάτες», την «οργάνωσή του».

Σε αντάλλαγμα γι’ αυτό τον ανυπόκριτο θαυμασμό, το ΠΑΜΕ έχει παραχωρήσει στους θλιβερούς αυτούς μικροαστούς το ρόλο του να τραμπουκίζουν και να γιουχάρουν όποιον εργάτη της Χαλυβουργίας του Ασπροπύργου προκρίνει άλλη συνδικαλιστική τακτική από εκείνη του ΠΑΜΕ για την απεργία στις Γενικές Συνελεύσεις. Νιώθουν οι ψευτοεπαναστάτες αυτοί μισοδιανοούμενοι του εξωκοινοβούλιου τόσο δέος που βλέπουν για πρώτη φορά ζωντανό εργάτη με ροζιασμένα χέρια, αυτόν για τον οποίον μιλούσαν για χρόνια στα αμφιθέατρα, στα γραφεία και στα «στέκια» τους, που δε βλέπουνε πέρα από τη μύτη τους, ενώ συμμετέχουνε ενεργά στην προσπάθεια του σοσιαλφασισμού να μετατρέψει την απεργία αυτή (ήδη τα έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό) από μάχη ενάντια στο βιομήχανο Μάνεση πάνω στο συγκεκριμένο (δηλαδή στους όρους εργασίας των εργατών, αμοιβή, μείωση ή όχι ωρών κλπ.), σε απεργία – ατραξιόν μέχρις εσχάτων άσχετα από τα αιτήματα, τις διαθέσεις και τα συμφέροντα των χαλυβουργών, που αφ’ ενός να λειτουργεί σα πόλος συνδικαλιστικής συσπείρωσης γύρω από το σοσιαλφασιστικό γραφειοκρατικό έκτρωμα ΠΑΜΕ, αφ’ ετέρου, αν μπορέσει, να χτυπήσει τόσο στρατηγικά τη Χαλυβουργία Ελλάδος, που να την κλείσει κι έτσι να επιφέρει ένα τεράστιο πλήγμα στη χώρα και στο λαό προς όφελος του σοσιαλιμπεριαλισμού, αφού είναι από τις ελάχιστες βαριές βιομηχανίες που έχουν μείνει στην Ελλάδα.

Αυτό δεν έχει να κάνει με την αλληλεγγύη που εκφράζουν απλοί άνθρωποι του λαού προς τους χαλυβουργούς του Ασπρόπυργου που απεργούνε (και που αξίζουν κάθε σεβασμού για το γεγονός ότι έβαλαν το κεφάλι τους στο ντορβά σε εποχές σκληρής ανεργίας), και που πολλές φορές, όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, έχει και την πολύ συγκινητική πλευρά της. Ακόμη και αυτή η αλληλεγγύη καναλιζάρεται κατάλληλα από το ΠΑΜΕ-ψευτοΚΚΕ και το ΣΥΝ, ώστε να λένε στους εργάτες: «Συνεχίστε μέχρι θανάτου. Όλη η τιμή της εργατιάς κρίνεται από σας», τη στιγμή που ο Μάνεσης ήδη έχει υποχωρήσει σχεδόν σε όλα και οι εργάτες έχουν ουσιαστικά νικήσει. Κι όχι μόνο, αλλά ψευτοΚΚΕ – εξωκοινοβουλευτικός συρφετός – αναρχισμός, με την ηγεμονία του πρώτου, έχουν οργανώσει εκστρατεία διάσπασης των εργατών Ασπροπύργου, Βόλου και Βελεστίνου, αντί να τους ενώνουν και ενοποιούν απέναντι στο Μάνεση, ώστε να αυξήσουν τη διαπραγματευτική τους δύναμη, όπως θα έκαναν αν ήταν πολιτικές δυνάμεις της αριστεράς και του λαού.

Λένε «απεργοσπάστες» τους εργάτες του Βόλου, λες και οι άνθρωποι πήραν ποτέ απόφαση για απεργία ή λες και πρέπει να εκτιμούν την κατάσταση της επιχείρησης και το τι θα πράττουνε κάθε φορά, με βάση τα κριτήρια των κρατικο-επιχορηγούμενων πρακτόρων της Μόσχας που κατοικοεδρεύουν στον Περισσό και που γκρεμίζουνε μαζί με την άλλη υπηρεσία του Κρεμλίνου, το ΣΥΝ, καθώς και με τους σοσιαλφασιστικούς πυρήνες μες στο κράτος και μες στα κλασσικά αστικά κόμματα, ό,τι έχει απομείνει όρθιο σ’ αυτό τον τόπο.

Η αποτυχία πάντως του αντεργατικού πραξικοπήματος του ψευτοΚΚΕ την Πέμπτη στο Βόλο είναι ένα πολύ ελπιδοφόρο μήνυμα. Η εργατική τάξη είναι η τάξη που θα τραβήξει -παγκόσμια- την κοινωνία στην πρόοδο και στο φωτεινό μέλλον. Σιχαίνεται και δεν ξεχνάει ποτέ αυτούς που θέλουν να την ταπεινώνουν, να την ποδοπατάνε, να την υποτιμάνε και να τη βρίζουν. Ας το θυμούνται καλά αυτό οι τραμπούκοι του ψευτοΚΚΕ και όλου του σοσιαλφασιστικού συνεχούς, που ακολουθεί και βοηθάει το τελευταίο στις αντεργατικές βρωμιές του.

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ: ΣΩΣΤΕ ΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΑΜΠΟΤΕΡ

Κυβέρνηση - ψευτοΚΚΕ - ΣΥΝ χτυπάνε όσα δεν ανήκουν στο ανατολικό κεφάλαιο ενώ προστατεύουν τα φιλικά τους κάτεργα. Η αντεργατική τακτική τους στη χαλυβουργία.

Η βαθύτερη αιτία της ελληνικής χρεωκοπίας και της πείνας του λαού δεν είναι η κρατική διαφθορά, όπως λέει ο Παπανδρέου. Η Κίνα έχει μεγαλύτερη διαφθορά αλλά είναι υπερπλεονασματική. Ούτε είναι η αιτία οι δανειστές όπως λένε τα ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ και ο Σαμαράς, απόδειξη ότι η υπερχρεωμένη Ιρλανδία μειώνει το χρέος της. Οι δανειστές χτυπάνε παντού τη φτωχολογιά, όμως μόνο εδώ χτυπιούνται και καταστρέφονται σχεδόν οι πάντες.

Η βασική αιτία της ελληνικής χρεωκοπίας είναι το συστηματικό βιομηχανικό σαμποτάζ για 30 ολόκληρα χρόνια. Αυτό σύντριψε τις ελληνικές εξαγωγές και οδήγησε σε πρωτοφανές ύψος το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών που εκτόξευσε το πελώριο κρατικό χρέος. Αυτό φταίει που η υπερχρέωση δυναμώνει. Γιατί οι ίδιες δυνάμεις που έκαναν όλα αυτά τα χρόνια το σαμποτάζ το συνεχίζουν και το εντείνουν και πάνω στην κρίση (!) Οι δυνάμεις αυτές είναι σχετικά κυριαρχικές στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, είναι απόλυτα κυριαρχικές στα ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ και λειτουργούν υπέρ μιας ιμπεριαλιστικής χώρας.

Πρόκειται για τη Ρωσία. Οι άνθρωποί της ισχυρίζονται ότι είναι η Γερμανία που εξαθλιώνει την Ελλάδα για να την αγοράσει τζάμπα. Όμως αυτοί που κυρίως αγοράζουν αυτή τη στιγμή τα πιο ζωτικά κομμάτια της ελληνικής οικονομίας είναι η Ρωσία και οι φίλοι της ντόπιοι κρατικοολιγάρχες, το Κατάρ και η Κίνα. Αυτοί αγόρασαν αθόρυβα το πιο κρίσιμο πακέτο μετοχών στην Άλφα, στην Πειραιώς και στην Γιούρομπανκ, αυτοί πήραν το λιμάνι του Πειραιά και διεκδικούν τον ΟΛΠ, αυτοί παίρνουν στα χέρια τους την ηλεκτροπαραγωγή των ανανεώσιμων, αυτοί πήραν τα ορυχεία χρυσού (Μπόμπολας, Κατάρ με τους Καναδούς σε εξαρτημένη θέση).

Οι ρωσόδουλοι κάνουν το βιομηχανικό σαμποτάζ με δύο τρόπους, τον επίσημο κρατικό-κυβερνητικό και τον ανεπίσημο κρατικό που εμφανίζεται σαν ταξικός.

Το επίσημο κυβερνητικό σαμποτάζ το κάνουν με το να μειώνουν την κατανάλωση του λαού χωρίς τουλάχιστον να βοηθάνε τις βιομηχανίες να στραφούν στις εξαγωγές, με το να υπερφορολογούν τις βιομηχανίες, ιδιαίτερα την ατμομηχανή όλης της βιομηχανίας που στη χώρα μας είναι η οικοδομή, με το να αυξάνουν την τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας μέσω κυρίως της υπονόμευσης των φτηνών λιγνίτη και λιθάνθρακα, με το να μπλοκάρουν κάθε κονδύλι του ΕΣΠΑ για τη βιομηχανία, με το να ματαιώνουν όλες τις μεγάλες ιδιωτικές επενδύσεις (εργοστάσιο υαλουργίας στην Καβάλα, υφαντουργία πρώην Λαναρά στη Νάουσα), και με την πιστωτική ασφυξία της βιομηχανίας την ώρα που στις τράπεζες έχει όλο και πιο μεγάλη ισχύ το κράτος χάρη στις κρατικές εγγυήσεις. Εξαιτίας αυτού του σαμποτάζ οι περισσότερες βιομηχανίες έχουν το 2011 ζημιές.

Το ανεπίσημο κρατικό, δήθεν «ταξικό», σαμποτάζ το κάνουν με τον ΣΥΝ και το ψευτοΚΚΕ.

Ο ΣΥΝ χτυπάει κυρίως με πρόσχημα το «περιβάλλον» σε συνεργασία με την κυβέρνηση και με το ΣτΕ (ματαίωση μεταλλουργίας χρυσού σε Χαλκιδική και Θράκη πριν χωθεί το Κατάρ, ματαίωση της εκτροπής του Αχελώου, ματαίωση των χωροταξικών πανελλαδικά). Επίσης χτυπάει με τα κινήματα «δεν πληρώνω» με τα οποία σταμάτησε όλους τους αυτοκινητοδρόμους που κατασκεύαζαν κύρια δυτικές εταιρείες και έριξε στην ανεργία χιλιάδες εργάτες. Όχι τυχαία διαφύλαξε τον αυτοκινητόδρομο των ανατολικών Μπόμπολα-Κόκκαλη (Μορέα), καθώς και την απρόσκοπτη λειτουργία της Αττικής οδού και της γέφυρας Ρίου-Αντίρριου που τα διόδια τους χρηματοδοτούν τον Μπόμπολα.

Το ψευτοΚΚΕ περιμένει σαν κοράκι κάθε επιχείρηση που την έχει χτυπήσει η κρίση να κάνει απολύσεις ή να καθυστερήσει τη μισθοδοσία για να μετατρέψει κάθε κατ' αρχήν δίκαιη διαμαρτυρία των εργαζομένων σε απεργία διαρκείας ή σε επίσχεση εργασίας διαρκείας ή αν οι εργαζόμενοι δεν απεργήσουν προσπαθεί απ έξω να φράξει την πύλη. Έτσι έκλεισε παλιότερα την Πιρέλλι και έτσι έχει χτυπήσει τελευταία, τον «Κατσέλη», τον «Καρυπίδη», την «Ελίτ», τη ΦΑΓΕ και πολλά άλλα εργοστάσια. Όποιο σωματείο ή εργάτης διαμαρτύρεται γι αυτήν την τακτική τον βγάζουν φιλοεργοδοτικό.

Μήπως το στεφάνι είναι για μνημόσυνο εργοστασίου;;

Αυτό φαίνεται σαν ταξική πάλη αλλά δεν είναι. Είναι μια από τις μορφές του πολέμου που κάνει το ρωσοκινέζικο κεφάλαιο για να τσακίσει τη ντόπια βιομηχανία ή να την εξαγοράσει φτηνά.

Γι' αυτό το ψευτοΚΚΕ και ο ΣΥΝ δεν κινητοποιούνται ενάντια σε ανατολικά μεγαλοαφεντικά σαν τον Κόκκαλη ή τον Μπόμπολα που στα εργοτάξια του οργιάζει η υπερεκμετάλλευση και όπου το συνδικάτο οικοδόμων του ΠΑΜΕ λειτουργεί εκεί σαν προσωπάρχης. Ούτε, ακόμα πιο χτυπητά δεν αντιδρούν ενάντια στο χειρότερο παράνομο δουλοκτητικό αφεντικό της χώρας, την ΚΟΣΚΟ. Κι όμως εκεί δίπλα στον Πειραιά τα ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ με εξαντλητικές απεργίες ακόμα και για αυξήσεις πάνω στην κρίση (!) έχουν μισοπεθάνει τη Ζώνη Περάματος που θέλει να την πάρει η ΚΟΣΚΟ.

Κοπελούζος

Ακόμα πιο χαρακτηριστικό είναι ότι την ώρα που ο άνθρωπος της ρωσικής Γκάζπρομ Κοπελούζος απέλυσε προχθές στην ψύχρα 50 εργαζόμενους σε σύνολο 100 (σ. ΚΜ: εταιρεία Silcio στην Πάτρα) τα ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ απλά κατήγγειλαν τις απολύσεις, ενώ έχουν κάνει σημαία ταξικής συνέπειας την απεργία διαρκείας που καθοδηγούν στη χαλυβουργία. Εκεί πιάστηκαν από τη σκληρή πάλη των εργατών όχι για να τους βοηθήσουν, αλλά για να κλείσουν το εργοστάσιο και να τους καταστρέψουν.

Η Χαλυβουργία Ασπροπύργου είναι χαρακτηριστική περίπτωση διπλού σαμποτάζ από κυβέρνηση και ΣΥΝ - ψευτοΚΚΕ. Η κυβέρνηση τη χτύπησε όπως και τις άλλες 2 μεγάλες χαλυβουργίες με το τσάκισμα της οικοδομής που καταβύθισε την παραγωγή χάλυβα και με την αύξηση της τιμής του ρεύματος (την ώρα που το χάριζε στο Μυτιληναίο). Ο ΣΥΝ τη χτύπησε με προσφυγή στο ΣτΕ που ματαίωσε πάνω στην κρίση ένα έργο με το οποίο μια αερογέφυρα θα μετέφερε το σκραπ από τη θάλασσα στο εργοστάσιο και θα έριχνε σημαντικά το κόστος παραγωγής.

Όταν η συγκεκριμένη εταιρεία με μεγάλες ζημιές δύο χρόνων αποφάσισε σημαντική μείωση χρόνου δουλειάς-μισθού, οι εργάτες απάντησαν με απεργία που είναι μια από τις γενικά σωστές τακτικές για αύξηση της διαπραγματευτικής δύναμης ενός σωματείου όταν παλεύει για τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Τότε χτύπησε το ψευτοΚΚΕ που πήρε τη συνδικαλιστική εξουσία και επέβαλε τη δικιά του γραμμή: «καμιά διαπραγμάτευση για μείωση χρόνου δουλειάς και μισθού - απεργία διαρκείας». Αυτή από ένα σημείο και πέρα την επέβαλε φασιστικά πνίγοντας στις Γενικές Συνελεύσεις κάθε αντίθετη φωνή σαν εργοδοτική με γιούχες και με την απειλή βίας και καταργώντας τη μυστική ψηφοφορία. Την ίδια ώρα οι εργαζόμενοι της ίδιας εταιρείας στο εργοστάσιο του Βόλου με μυστική ψηφοφορία αποφάσιζαν να δεχτούν την πρόταση της εργοδοσίας. Το ψευτοΚΚΕ αντί να ζητήσει κοινή Γενική Συνέλευση Βόλου-Ασπροπύργου και να ενώσει τους εργάτες σε μια κοινή διαπραγματευτική τακτική διεξόδου απέναντι στην εργοδοσία κατηγόρησε τη συνδικαλιστική ηγεσία του Βόλου για εργοδοτική.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να απαντούν στο βασικό σαμποταριστικό τέχνασμα των ψευτοΚΚΕ, ΣΥΝ που είναι να κάνουν απόλυτο το αίτημα «καμιά απόλυση» (ή το ισοδύναμο αίτημα «κανένα μοίρασμα των απολύσεων σε όλους τους μισθωτούς με μείωση χρόνου εργασίας-μισθού όσο διαρκεί η πτώση εργασιών»). Το «καμιά απόλυση» είναι σωστό αίτημα όταν μια επιχείρηση έχει δουλειές και απολύει για να εντατικοποιήσει την παραγωγή. Όταν όμως έχει για καιρό μειωμένη παραγωγή και μεγάλες ζημιές τότε μια απεργία διαρκείας με αυτό το αίτημα μπορεί να την κλείσει και να ρίξει τους εργαζόμενους σε ανεργία διαρκείας. Στην ουσία με το «καμιά απόλυση» οι σαμποταριστές αναθέτουν στις μεμονωμένες επιχειρήσεις να λύσουν το γενικό πρόβλημα της ανεργίας ακριβώς για να τις φορτώνουν με ένα μισθολογικό βάρος που μόνο το κεφάλαιο συλλογικά, δηλαδή το κράτος μπορεί να σηκώσει. Γι αυτό οι ταξικά συνειδητοί εργάτες διεκδικούν μεν από κάθε ξεχωριστή επιχείρηση όσο γίνεται λιγότερες απολύσεις και ψηλότερες αποζημιώσεις, αλλά απαιτούν από το κράτος να πληρώνει τα επιδόματα ανεργίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και στην ΕΣΣΔ του Λένιν την εποχή της ΝΕΠ τα εργοστάσια κάνανε απολύσεις για να επιβιώσουν.

Να γιατί τα συνδικάτα πρέπει να μελετάνε την κατάσταση μιας επιχείρησης και να απαιτούν από τον εργοδότη να τους δίνει βασικά οικονομικά στοιχεία της και να ελέγχουν αν αυτή είναι όντως σε κρίση ή αν εκμεταλλεύεται την ανεργία για να κάνει κάτεργο το χώρο δουλειάς. Αυτή είναι μια μορφή εργατικού ελέγχου.

Σήμερα στην Ελλάδα των ρωσόδουλων σαμποταριστών οι βιομηχανικοί εργάτες πρέπει να παλεύουν για τη διάσωση του κάθε εργοστασίου που η κυβέρνηση, οι τράπεζες, το ΣτΕ, οι κρατικές υπηρεσίες και η ψευτοαριστερά θέλουν να το κλείσουν. Αυτό χωρίς να έχουν αυταπάτες ότι η εργοδοσία δεν θα τους στριμώξει σε πρώτη ευκαιρία. Γι αυτό πρέπει να συνδυάζουν την πάλη τους για τη σωτηρία κάθε εργοστασίου με το δυνάμωμα της συνδικαλιστικής τους οργάνωσης απέναντι στην εργοδοσία και την παγίωση του εργατικού ελέγχου. Αν η ελληνική εργατική τάξη σώσει τα εργοστάσια θα δυναμώσει τη θέση της και σε αυτά και στη χώρα γενικά αποδεικνύοντας ότι μπορεί να γίνει ηγετική τάξη του έθνους.

Έτσι θα βάλει υποθήκες για την επαναστατική εξουσία της καθώς η στάση της αυτή θα έρθει σε χτυπητή αντίθεση με την ανικανότητα και τον παρασιτικό χαρακτήρα της αστικής τάξης που επέτρεψε σε μια χούφτα πρακτόρων να πισωγυρίσει ιστορικά την υλική ανάπτυξη της χώρας και να ρίξει το λαό σε έναν παρατεταμένο εφιάλτη. Επίσης έτσι θα είναι σε θέση να παλέψει τώρα δα για τα εργατικά δικαιώματα σε όλα τα εργοστάσια και επιχειρήσεις όπου τα αφεντικά μαζικά πια εκμεταλλεύονται την ανεργία που προκαλούν οι σαμποταριστές για να τα κάνουν πλήρη κάτεργα απολύοντας όσους θέλουν, όπως θέλουν και όποτε θέλουν προσλαμβάνοντας μισθωτούς σκλάβους χωρίς κανένα δικαίωμα ούτε στο χρόνο εργασίας, ούτε στην αμοιβή.

Αθήνα, 8/1/2012

ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΨΕΥΤΟΚΚΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΟΥΣ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ

Είχε ήδη κολληθεί η αφίσα της ΟΑΚΚΕ ενάντια στο βιομηχανικό σαμποτάζ, όταν μάθαμε ότι κάποια σοσιαλφασιστικά μπλογκ διακινούν ένα κείμενο-ανακοίνωση των ναζιστών της Χρυσής Αυγής του Βόλου (πυρήνα της Χ.Α. του Βόλου), που κατηγορεί το «ΚΚΕ» ότι με την απεργία του στον Ασπρόπυργο ίσως κλείσει το εργοστάσιο της Χαλυβουργίας του Ασπροπύργου όπως έκλεισε και η Πιρέλλι. Χθες παρουσίασε το κείμενο και ο Ριζοσπάστης. Επίσης το χρησιμοποίησε και μια ιστοσελίδα φιλική στο Σαμαρά που λέγεται I news για να δημοσιέψει ένα κνίτικο άρθρο που ξιφουλκούσε κατά του ναζιστικού κειμένου και υπέρ της απεργίας των απεργών του Ασπροπύργου, του σοσιαλισμού και του Γληνού!!!

Το κείμενο αυτό των χρυσαυγιτών, των πιο ρωσόδουλων από όλους τους φαιοκόκκινους, είναι μια βρωμερή προβοκάτσια ενάντια στους εργαζόμενους της Χαλυβουργίας που αντιστέκονται στη προβοκατόρικη και φασιστική γραμμή του ψευτοΚΚΕ. Στόχος του κειμένου είναι να συκοφαντήσει κάθε αντίθετο ρεύμα στη μεγαλύτερη ως τώρα βιομηχανική σαμποταριστική απόπειρα του ψευτοΚΚΕ σαν συνοδοιπόρο και ομοϊδεάτη των ναζιστών. Οι βαθύτεροι καθοδηγητές της Χρυσής Αυγής χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο για να στηρίξουν το ψευτοΚΚΕ επειδή το τελευταίο δοκιμάζει όλο και μεγαλύτερη απομόνωση μέσα στους εργάτες της Χαλυβουργίας στον Ασπρόπυργο και στο Βόλο.

Άλλοθι για να σπάσει η απομόνωση του ψευτοΚΚΕ και να γίνει η επίθεση στο εργοστάσιο του Βόλου

Η απομόνωση αυτή φάνηκε τελευταία έντονα από το πόσο λίγο κόσμο μάζεψε το ΠΑΜΕ από όλη την Ελλάδα στη μεγάλη κινητοποίηση που οργάνωσε στις 5/1 για να αποκλείσει το εργοστάσιο του Βόλου. Φάνηκε και από το ότι ελάχιστοι εργάτες του Ασπροπύργου, (μόνο ένα πούλμαν από τους 400 εργαζόμενους), πήγαν στο Βόλο εκείνη τη μέρα και περισσότερο φάνηκε από τη στάση του Εργατικού Κέντρου Βόλου (ΕΚΒ). Αυτό ως πρόσφατα με επικεφαλής τους σαμαρικούς της ΝΔ πίεζε το Σωματείο της χαλυβουργίας του Βόλου να μπει στην απεργία του Ασπροπύργου παρά την αντίθεσή του στην γραμμή του ΠΑΜΕ.

Τώρα όμως το ΕΚ Βόλου αρνήθηκε να συμμετάσχει στη νέα πανθεσσαλική απεργία στις 12 του μήνα που ετοιμάζει το ΠΑΜΕ για να την χρησιμοποιήσει σαν άλλοθι για να κάνει μια νέα απόπειρα να περικυκλώσει και να αποκλείσει το εργοστάσιο του Βόλου. Αν δεν το πετύχει αυτό θα αποτύχει να κλείσει τη Χαλυβουργία Ελλάδας καθώς το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής της έχει ήδη μεταφερθεί στο Βόλο. Επίσης αν δεν το πετύχει θα αποδειχτεί συνδικαλιστικά τυχοδιωκτική και θα συντριβεί από τους όλο και πιο εξοργισμένους εργάτες του Ασπροπύργου που απεχθάνονται τη συνδικαλιστική δικτατορία του και τα ασταμάτητα ψέματά του και που κυρίως αρχίζουν να διακρίνουν την εσκεμμένα καταστροφική γραμμή του.

Γι’ αυτό εκείνο που χρειάζεται τώρα στο ψευτοΚΚΕ στην τελική έφοδό του είναι να έχει ένα άλλοθι που να δικαιολογεί οποιασδήποτε μορφής βία κυρίως των «συμπαραστατών» ενάντια στις αποφάσεις του Σωματείου του Βόλου και ενάντια στο εργοστάσιο εκεί. Το άλλοθι για μια τέτοια επίθεση θα είναι ότι το σωματείο του Βόλου είναι όχι μόνο εργοδοτικό, όπως το κατηγορούσαν ως τώρα, αλλά και φιλικό προς τους αποκρουστικούς ναζιστές. Όχι τυχαία οι δημαγωγικά ψευτο-αντικαπιταλιστές ναζιστές στο συγκεκριμένο προβοκατόρικο κείμενό τους παίρνουν θέση υπέρ του εργοδότη στο όνομα του «κοινού εθνικού συμφέροντος» εργατών-εργοδοσίας.

ΨευτοΚΚΕ – Χρυσή Αυγή το έχουν ξανακάνει στην Ν/Ε Ζώνη στο Πέραμα

Οι προβοκάτορες ναζιστές με την αφίσα της Αυτοοργάνωσης

Αυτήν την ίδια τακτική για να σπάσουν την απομόνωσή του ψευτοΚΚΕ είχαν ακολουθήσει οι προβοκάτορες που καθοδηγούν τη Χρυσή Αυγή τον Φλεβάρη του 2010 ενάντια στους εργάτες της Ζώνης όταν αυτοί εξεγέρθηκαν ενάντια στην πολύχρονη φασιστική και διεφθαρμένη δικτατορία του ψευτοΚΚΕ εκεί. Οι εργάτες κινήθηκαν τότε σαν Αυτοοργάνωση Εργατών της Ζώνης, η οποία ήταν και είναι ακόμα ένα συνδικαλιστικά πλατύ μέτωπο εργατών στο οποίο συμμετέχουν και οι σύντροφοί μας του ΕΡΓΑΣ. Όταν η Αυτοοργάνωση έβγαλε αφίσα καταγγελίας του ΠΑΜΕ και κάλεσε σε συγκέντρωση στο Πέραμα, εμφανίστηκε από το πουθενά η Χρυσή Αυγή του Πειραιά, που δεν είχε ποτέ καμιά δραστηριότητα ή εμφάνιση στη Ζώνη, και έβγαλε ανακοίνωση υποστήριξης της συγκέντρωσης (!). Λίγο μετά έβγαλε ανακοίνωση και η κεντρική Χρυσή Αυγή.

Το Συντονιστικό της Αυτοοργάνωσης συνεδρίασε επειγόντως, και έβγαλε ανακοίνωση που κατήγγειλε τη συμπαράσταση της Χρυσής Αυγής σαν προβοκάτσια και δήλωνε ότι δεν συνεργάζεται και δεν δέχεται μέσα της ρατσιστές. Ωστόσο μια ομάδα της ΧΑ ήρθε για «συμπαράσταση» στη συγκέντρωση (!) Τότε η Αυτοοργάνωση, που στο μεταξύ είχε τυπώσει και μοίραζε προκήρυξη ενάντια στην προβοκάτσια, εμπόδισε τους χρυσαυγίτες να μπουν στο χώρο της συγκέντρωσης, τους κατήγγειλε με δύναμη και αυτοί έφυγαν. Την άλλη μέρα οι κνίτες που είχαν βιαστεί και είχαν αρχίσει στα μπλογκ να καταφέρονται ενάντια στην Αυτοοργάνωση και στην ΟΑΚΚΕ για συμμαχία με τη ΧΑ αναγκάστηκαν να το βουλώσουν.

Από άλλο κείμενο της ΧΑ Βόλου, κατά του Πολυτεχνείου

Τώρα οι προβοκάτορες που καθοδηγούν τη ρωσόδουλη ΧΑ ακολουθούν την ίδια ακριβώς τακτική με εκείνη στη Ζώνη. Η οργάνωση της ΧΑ του Βόλου έβγαλε το προβοκατόρικο κείμενο της στις 19 του Δεκέμβρη. Και αυτό το κείμενο βγήκε από το πουθενά καθώς οι ναζήδες δεν ανακατεύονται ανοιχτά στον εργατικό συνδικαλισμό, αν και κάπως πιο καλυμμένα συμμετείχαν σε πολλά κινήματα απεργιακά ή μη του αντιμνημονιακού μετώπου στο πλευρό του ΠΑΜΕ και του ΣΥΝ, στο Λιμάνι, στα ταξί, στους συμβασιούχους, και στις ΔΕΚΟ. Είναι χαρακτηριστικό ότι το κείμενο αυτό του Βόλου ή κάποιο άλλο σχετικό δεν το δημοσίευσε ως τώρα η κεντρική σελίδα της ΧΑ. Το δημοσίευσε μόνο η μικρής κίνησης τοπική ιστοσελίδα των ναζιστών του Βόλου.

Αυτό το έκανε η συμμορία για να προβοκάρει τους χαλυβουργούς του Βόλου χωρίς να εκτεθεί κεντρικά στη βάση της ότι δεν συμπεριφέρθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση αρκούντως «αντικαπιταλιστικά», δηλαδή να διακηρύξει στη βάση της ότι δεν χαλάει τη στρατηγική συμμαχία της με τους σοσιαλφασίστες του κοινού φαιοκόκκινου μετώπου. Αυτό επιβεβαιώνεται από ένα μικρό σχόλιο που αναρτήθηκε σήμερα, λίγο πριν γραφτούν αυτές οι γραμμές, στην κεντρική ιστοσελίδα της ΧΑ το οποίο απαντάει στο χθεσινό Ριζοσπάστη που την κατηγορεί για φιλοεργοδοτισμό. Εκεί η ΧΑ δηλώνει ότι «ίσως δεν συμφωνεί απόλυτα με την ανακοίνωση των συναγωνιστών της του Βόλου, αλλά δεν θα τους λογοκρίνει». Παρά αυτή την εσκεμμένα διφορούμενη διατύπωση το υπόλοιπο σχόλιο συμφωνεί στα βασικά με την ανακοίνωση του Βόλου. Πάντως το ότι το κείμενο του Βόλου διακινείται μόνο τις τελευταίες μέρες από τους σοσιαλφασίστες οφείλεται στο ότι τώρα θέλουν αυτοί να προετοιμάσουν πολιτικά την μεγάλη τους επίθεση στο εργοστάσιο του Βόλου.

Οι αληθινές συμμαχίες δεν κρύβονται

Πιστεύουμε ότι και αυτή η βρωμερή προσπάθεια των σοσιαλφασιστών θα πέσει στο κενό. Και αυτό γιατί το ψευτοΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ, και όλη η εξωκοινοβουλευτική δήθεν «φιλοαπεργιακή ταξική» ουρά τους έχουν ΑΠΟΛΥΤΗ πολιτική ταύτιση με τη ναζιστική Χρυσή Αυγή σε όλα τα κεντρικά πολιτικά μέτωπα, δηλαδή έχουν και κοινό κύριο εθνικό και ταξικό εχθρό, την πολιτική δημοκρατία και την ΕΕ, αλλά έχουν και κοινό κύριο φίλο, ομολογημένο ή ανομολόγητο, το νεοναζιστικό άξονα Ρωσίας και Κίνας.

Λέμε ανομολόγητο γιατί εκτός από τον ΣΥΝ που υποστηρίζει τη Ρωσία και στα λόγια, οι υπόλοιποι τον στηρίζουν στην πράξη σε όλες τις ωμές και κτηνώδεις επιθέσεις του στον κόσμο και στους εργαζόμενους της χώρας μας ειδικότερα. Να γιατί όλα τα ψευτοαριστερά ρεύματα κράτησαν και κρατούν σε πλήρη και απρόσκοπτη νομιμότητα το ναζιστικό αυτό δολοφονικό έκτρωμα επί δεκαετίες, να γιατί το διευκόλυναν με τη σιωπηλή πολιτική προστασία τους να αποκτήσει τον αρχικά τον στρατιωτικό έλεγχο μιας κεντρικής συνοικίας της Αθήνας και μετά να μπει στη δημαρχία, να γιατί το σπρώχνουν τώρα να μπει στη Βουλή, να γιατί ο ΣΥΝ συνεργάζεται μαζί του στα διόδια, να γιατί όλοι τους κοινοβουλευτικοί και εξωκοινοβουλευτικοί σοσιαλφασίστες το αφήνουν να παρελαύνει σαν κρατικός παράγοντας στη Λούτσα κάτω από τις ευλογίες του επίσης ρωσόδουλου μητροπολίτη Μεσογαίας, να γιατί το ψευτοΚΚΕ τους ονομάζει ακόμα και στο χθεσινό του δημοσίευμα φασιστοειδή και όχι ναζιστές.

Το ερώτημα λοιπόν μετά από όλα αυτά είναι: Τι είδους ταύτιση με τους ναζί μπορούν να καταλογίσουν στους εργάτες στο Βόλο αλλά και στον Ασπρόπυργο όλοι αυτοί οι στενοί πολιτικοί σύμμαχοι και προστάτες των ναζί;

Αλλά και τι τους ενοχλεί που οι ναζιστές στην ανακοίνωσή τους του Βόλου μιλάνε για κοινό «εθνικό συμφέρον εργατών και εργοδοτών», καταγγέλλουν τον «ακραίο συνδικαλισμό» και την «ταξική πάλη» και ζητάνε συνδικαλισμό του συμβιβασμού των «διαφόρων συμφερόντων»;

Μα αυτό δεν κάνουν ήδη όλοι αυτοί οι ψευτοταξικιστές στα χειρότερα κάτεργα, δηλαδή στα εργοτάξια και εργοστάσια του ανατολικού κρατικοφασιστικού κεφάλαιου, στα μικρομάγαζα και στα χωράφια;

Απλά τώρα είναι η εποχή της «ανειρήνευτης ταξικής πάλης» όπου οι ψευτοταξικιστές έχουν αναλάβει κυρίως το ρόλο να τσακίσουν τις πιο σύγχρονες επιχειρήσεις που είναι και οι σχετικά λιγότερο επιρρεπείς στο να είναι κάτεργα. Σε αυτήν τη φάση έχουν αναθέσει στη σύμμαχή τους Χρυσή Αυγή απλά το ρόλο του χρήσιμου προβοκάτορα. Μετά από αυτήν την εποχή, αν καταφέρουν το στόχο τους, θα περιφρουρούν ανοιχτά και από κοινού μαζί της την «αντιιμπεριαλιστική εθνική οικονομία». Σε μια τέτοια περίπτωση η σημερινή συνδικαλιστική πλατφόρμα των ναζί που βγήκε πιο καθαρά, αν και δοκιμαστικά, στο Βόλο θα είναι το μέλλον του συνδικαλισμού του ΠΑΜΕ και όλης της μακριάς ουράς του.

ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΦΑΣΙΣΤΩΝ ΣΤΟ ΒΟΛΟ!

Αποστομωτική η απάντηση των Χαλυβουργών

Η χθεσινή γενική πρόβα του ψευτοΚΚΕ για την φασιστικού τύπου κατάληψη του εργοστασίου της χαλυβουργίας του Βόλου απέτυχε παταγωδώς από ηθική-συνδικαλιστική άποψη πράγμα που έκανε αδύνατη τη συνέχιση της κατάληψης σ’ αυτή τη φάση και θα την κάνει ακόμα δυσκολότερη αν επιχειρηθεί ξανά. Οι σοσιαλφασίστες του ΠΑΜΕ κατάφεραν και έκλεισαν την πύλη μόνο και μόνο επειδή έδρασαν από τις 4 το πρωί μυστικά και αιφνιδιαστικά σαν ένα στρατιωτικό κομάντο. Οι εργάτες δεν είναι στρατιωτικά οργανωμένοι και πηγαίνανε στο εργοστάσιο για να βγάλουν το ψωμί τους.

Δεν είχαν λοιπόν διάθεση να εμπλακούν και δεν ενεπλάκησαν σε σύγκρουση με τους σοσιαλφασίστες αλλά δεν έκρυψαν την οργή τους γι αυτή την ωμή άσκηση βίας. Χαρακτηριστικές είναι οι δύο σκληρές και αποστομωτικές ανακοινώσεις που έβγαλε το Σωματείο των εργαζομένων της χαλυβουργίας στο Βόλο ενάντια στους «παλικαράδες του ΠΑΜΕ» και «στα φερέφωνα του Περισσού» που τις δημοσιεύουμε αμέσως παρακάτω. Την πρώτη την έδωσαν στον τύπο και την δημοσίευσε κατ αρχήν η θεσσαλική εφημερίδα «Ταχυδρόμος». Τη δεύτερη τη μοίρασαν στην πόλη οι ίδιοι οι εργαζόμενοι του εργοστασίου. Το ότι είχαν το ηθικό και πολιτικό σθένος να το κάνουν ήταν γιατί εκτός από το δίκιο είχαν πίσω τους όλους τους εργαζόμενους της Χαλυβουργίας. Η απόδειξη γι αυτό ήταν ότι ούτε ένας εργαζόμενος για δείγμα δεν στάθηκε στην πύλη δίπλα στους πραξικοπηματίες ψευτοαπεργούς. Αυτή η απόλυτη απομόνωσή τους στους εργάτες της χαλυβουργίας και στο βάθος και στην πόλη τους υποχρέωσε να σπάσουν την κατάληψη και να φύγουν.

Όπως όλοι οι πραγματικοί ναζιστές που στηρίζουν την ύπαρξή τους στην επίδειξη δύναμης και στο γκεμπελίστικο ψέμα, δηλαδή στη απόλυτη αντιστροφή της αλήθειας, οι κονδυλοφόροι του ‘’Ριζοσπάστη’’ εμφάνισαν την ήττα τους σαν νίκη. Γράψανε λοιπόν στο σημερινό ‘’Ριζοσπάστη’’ ότι «τα τσιράκια του Μάνεση (έτσι αποκαλούν τη διοίκηση του σωματείου) έμειναν χωρίς απεργοσπάστες» και ότι «ούτε μια μπετόβεργα δεν βγήκε χτες από τα δύο εργοστάσια του Μάνεση σε Βόλο και Βελεστίνο». Μάλιστα ο κεντρικός ομιλητής της συγκέντρωσης που στήσανε οι κατοχικές δυνάμεις έξω από το εργοστάσιο, ο Γ. Ρούσσας, πρόεδρος του σωματείου του Περισσού «Μήτσος Παπαρήγας», απευθύνθηκε στους μη συμμετέχοντες στη συγκέντρωση τους εργαζόμενους της χαλυβουργίας λέγοντας τους: «Σήμερα κάνατε ένα βήμα! Μην το αφήσετε στη μέση! Γυρίστε την πλάτη στο σωματείο του Μάνεση! Μην αφήσετε την ευκαιρία να πάει χαμένη».

Δηλαδή όχι μόνο οι εισβολείς εμφάνισαν τους εξοργισμένους εναντίον τους εργαζόμενους της χαλυβουργίας του Βόλου σαν απεργούς, δηλαδή όχι μόνο ισχυρίστηκαν εκ των υστέρων ότι το θύμα τους «τα ήθελε», αλλά το ισχυρίστηκαν αυτό και ενώ το βίαζαν. Πραγματικά τα πάντα σε αυτό το δημοσίευμα είναι η πιο σιχαμερή αντιστροφή της αλήθειας. Η αλήθεια είναι ότι εκτός από το εργοστάσιο και στο Εργατικό Κέντρο του Βόλου απομονώθηκαν απόλυτα και κανείς εκτός από τους εαυτούς τους δεν τους ακολούθησε. Η αλήθεια είναι ότι αν και εξήγγειλαν πανμαγνησιακή απεργία κανένα σωματείο εκτός από τις σφραγίδες τους δεν συμμετείχε σαν βάση στην ψευτοαπεργία τους. Η αλήθεια είναι ότι αυτοί που απέκλεισαν το εργοστάσιο είχαν έρθει από διάφορα μέρη της Ελλάδας και δεν ήταν τίποτα περισσότερο από τα ίδια τα μέλη τους.

Η αλήθεια είναι ότι «την βία των καπιταλιστών» που εκφραζόνταν όπως λένε από την αστυνομία που ήταν εκεί δεν την νίκησε κανένα κίνημα παρά μονάχα ένα τηλεφώνημα του ίδιου του κοινοβουλευτικού τους εκπροσώπου στον υπουργό δημόσιας τάξης! (Νίκες κατά της αστυνομικής τρομοκρατίας διά τηλεφωνημάτων των «καταστελόμενων» στους αρχηγούς της αστυνομίας οι οποίοι αμέσως συμμορφώνονται προς τις υποδείξεις τους, αποτελούν πρωτοφανή επαναστατικά κατορθώματα).

Η αλήθεια είναι ότι το μεγάλο χτύπημα που προετοίμασαν από τον Περισσό επιστρατεύοντας ακόμα και μέλη του πολιτικού τους γραφείου στην κατάληψη απέτυχε. Η αλήθεια είναι ότι νωρίς το βράδυ της ίδιας μέρας τα μάζεψαν και έφυγαν στα μουλωχτά, και όχι το πρωί όπως λένε.

Η αλήθεια είναι ότι ελάχιστοι πια τους ακολουθούν στον δρόμο της καταστροφής της χώρας κλείνοντας τα εργοστάσια. Δεν θα αργήσει η στιγμή που όλος ο λαός θα τους μισήσει, ιδιαίτερα η εργατική τάξη και τότε θα ανοίξει ο δρόμος στο νέο εργατικό συνδικαλιστικό και πολιτικό κίνημα, στο νέο πλατύ κομμουνιστικό κίνημα.

Η ανακοίνωση του ΔΣ των εργαζομένων στη Χαλυβουργία Θεσσαλίας

Ταχύρυθμα μαθήματα… Δημοκρατίας «παρέδωσαν» σήμερα στους εργαζόμενους της Χαλυβουργίας Θεσσαλίας και στους Βολιώτες πολίτες τα τοπικά παραταξιακά φερέφωνα του «Ριζοσπάστη» και του Περισσού, που εξάντλησαν την… αγωνιστική τόλμη τους σε βάρος συναδέλφων τους, απαγορεύοντάς τους να μπουν στο εργοστάσιο και να πιάσουν δουλειά!

Επιβάλλοντας πρακτικές, που δεν τόλμησαν να εφαρμόσουν και όταν πετιούνταν στο δρόμο συνάδελφοί τους, που δούλευαν στα έντυπα και ραδιοτηλεοπτικά Όργανα του ΚΚΕ (Ριζοσπάστη, 902 κλπ.), οι ντόπιοι «ακτιβιστές» του ΠΑΜΕ και του Συνδικάτου Μετάλλου «Μήτσος Παπαρήγας» πούλησαν συνδικαλιστικό και απεργιακό τσαμπουκά σε απλούς εργάτες, που υπέπεσαν στο… παράπτωμα να πειθαρχήσουν στις αποφάσεις της Γενικής τους Συνέλευσης και να πάνε το πρωί για το μεροκάματο!

Είναι χαρακτηριστικό ότι από νωρίς το πρωί και πριν ακόμη στον χώρο του εργοστασίου της Χαλυβουργίας φθάσουν τα πούλμαν εξ Αθηνών, με απεργούς Χαλυβουργούς του Ασπρόπυργου, οι «παλικαράδες» του ΠΑΜΕ είχαν ήδη αναλάβει τη… δράση τους! Είχαν ήδη έλθει και περιζώσει το εργοστάσιο με στελέχη τους, αξιώνοντας από τους εδώ εργαζόμενους στη Χαλυβουργία να μην πιάσουν δουλειά!

Έτσι απλά! Με διαδικασίες συνοπτικές, που μια καλή «γεύση» τους οι Βολιώτες είχαν πάρει ήδη από πολύ νωρίς το πρωί, με το πηχυαίο πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη, που προανήγγειλε (ερήμην όλων των Βολιωτών) ότι σήμερα η πόλη θα… νέκρωνε ως συμπαράσταση στους Χαλυβουργούς του Ασπρόπυργου.

Και αυτή μεν η συμπαράστασή μας προς τους συναδέλφους μας του Ασπρόπυργου δόθηκε και εκφράσθηκε χωρίς καμία επιφύλαξη και περιστροφή κατά την πρόσφατη συνάντηση που είχαμε τα δυο Σωματεία στο Εργατικό Κέντρο Βόλου, παρουσία του ίδιου του Προέδρου του Σωματείου τους, συναδέλφου Σιφωνιά.

Από ’κει όμως και πέρα, είχε το ίδιο ξεκάθαρα λεχθεί προς τους συναδέλφους, ότι οι εδώ εργαζόμενοι θα πειθαρχούσαν στις αποφάσεις της Γενικής τους Συνέλευσης, που δεν ήταν αποφάσεις υπαγορευμένες από τα Κόμματά τους, όπως ισχύει με το ΠΑΜΕ και τον «Μήτσο Παπαρήγα», αλλά από τις κρίσιμες περιστάσεις των καιρών, που γι’ αυτήν ειδικά την περιοχή σημαίνει πως και μια ακόμη θέση δουλειάς είναι πολύτιμη και πρέπει πάση θυσία να κρατηθεί, έστω και με θυσίες.

Οι Χαλυβουργοί της Θεσσαλίας δεν περιπλέκονται σε παιχνίδια που στήνονται και εξυφαίνονται στα κομματικά μαγειρεία.

Γι’ αυτό και σήμερα, όταν με αυταρχικό και αντιδημοκρατικό τρόπο παρεμποδίσθηκαν από τους ντόπιους «τιμητές των αγώνων» και από τους συναδέλφους μας που ήρθαν με πούλμαν από τον Ασπρόπυργο (και απ’ όπου αλλού), όταν χλευάσθηκαν και εξυβρίστηκαν και απαξιώθηκαν, δεν ανταπέδωσαν τα ίσα.

Σεβόμενοι το ιερό δικαίωμα της απεργίας, αλλά και το εξίσου ιερό δικαίωμά τους να αποφασίζουν ελεύθερα (και σε τοπικό επίπεδο δεν έχει ληφθεί απόφαση για 24ωρη), θέτουν στην κρίση της κοινής γνώμης τα γεγονότα.

Οι ίδιοι άνθρωποι, που σήμερα παριστάνουν τους αγωνιστές και επιβάλλουν συνδικαλιστικό νταηλίκι, σε τοπικό επίπεδο ευθύνονται για πολλά κουφάρια εργοστασίων στο Βόλο. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που στ’ αφεντικά τους κάθονταν σούζα κι ας μην πληρωνόντουσαν και είναι οι ίδιοι που τώρα κάνουν αγωνιστικά μνημόσυνα στα κουφάρια τους. Ο λαός και οι εργαζόμενοι τους γνωρίζουν. Οι νεότεροι θα τους μάθουν και θα τους καταχωρίσουν εκεί που ορίζει… η ιστορία».

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΒΟΛΟΣ 13-01-12

ΑΓΑΠΗΤΕ ΣΥΜΠΟΛΙΤΗ –ΣΑ ,

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕ-ΝΗ , ΑΝΕΡΓΕ-Η

ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ ΒΟΛΟΥ, ΑΙΣΘΑΝΟΜΕΝΟΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΗ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ «ΠΑΜΕ»/ΚΚΕ ΜΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΣΤΟ ΤΥΠΟ ΚΑΙ ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΖΟΥΝ ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣΟΥΝ.

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ ΤΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΣΙΜΗ Η ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΤΟ ΒΟΛΟ ΜΕ 400 ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΜΕ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΜΕΤΡΟ ΤΟ 5ΩΡΟ ΓΙΑ 4ΜΗΝΕΣ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕ ΕΠΙΣΗΜΑ Η ΕΤΑΙΡΙΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ 8ΩΡΟ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ.

ΑΠΟΔΕΧΟΜΕΝΗ Η ΕΤΑΙΡΙΑ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΑΛΛΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΑΜΕ ΣΤΟΝ ΤΟΠΙΚΟ ΤΥΠΟ ΠΡΙΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΜΕ ΒΑΣΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ ΝΑ ΜΗ ΧΑΘΕΙ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΑΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΙΣ.

ΗΤΑΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΥ ΕΛΑΒΕ Η ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΣΕ ΚΑΛΠΗ (ΟΠΩΣ ΟΡΙΖΕΙ Ο Ν.1264/82) ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΑ ΒΟΗΣ, ΟΠΩΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ «ΠΑΜΕ»/ΚΚΕ, ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ, ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ.

ΤΟ «ΠΑΜΕ»/ΚΚΕ ΜΕ ΨΕΥΔΕΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΤΥΠΟ, ΓΙΑ ΔΗΘΕΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣ ΑΛΛΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΑΣ, ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΗΣΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ.

ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΠΟΛΛΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΟ ΒΟΛΟ, ΔΕΧΘΗΚΑΜΕ ΜΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΜΕΤΡΟ.

ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΑΠΩΛΕΙΑ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ, ΜΙΑΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΔΩ ΑΠΟ ΤΟ 1964 ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΚΟΥΦΑΡΙ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ ΣΤΙΣ ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΕΣ, ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΝΕΙ ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ.

ΑΡΚΕΤΗ ΖΗΜΙΑ ΕΓΙΝΕ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ ΚΙ ΑΠ’ ΤΙΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΣΠΕΚΟΥΛΕΣ

ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΛΕΙΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ

ΕΜΕΙΣ, ΟΧΙ ΤΟ ΠΑΜΕ, ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΜΑΣ

«ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΟΒΙΝΙΣΜΟ – ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΕΙ Η ΣΛΑΒΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» - 20 χρόνια από τη δίκη της ΟΑΚΚΕ για το Μακεδονικό (+ Υλικά του 2ου Συνέδριου του ΝΟΦ των εθνικά Μακεδόνων της Ελλάδας - 1949)

2012-01-10T23:09:00.014+02:00

Από το φύλλο των "ΝΕΩΝ" της 11ης του Γενάρη 1992

Πριν από ακριβώς 20 χρόνια, 10 του Γενάρη του 1992, στα περιπολικά του κέντρου της Αθήνας έφτανε επείγον σήμα. «Σκοπιανοί» πράχτορες, που «επιβουλεύονταν τη Μακεδονία μας», κολλούσαν από τα ξημερώματα εκείνης της Παρασκευής αφίσες, που ζητούσαν -άκουσον άκουσον- να αναγνωριστεί το «θρασύτατο» αυτό μικρό βαλκανικό κράτος που ονόμαζε τον εαυτό του Μακεδονία.

Επρόκειτο σίγουρα για «αντεθνική συνωμοσία ντόπιων και ξένων κέντρων». Γι’ αυτό και ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη (ΝΔ), ο «αξιότιμος» κ. Αντώνης Σαμαράς (που στα 20 χρόνια που πέρασαν πρόλαβε και έριξε τη ΝΔ προς όφελος του Αντρέα Παπαντρέου, έφτιαξε φαιοκόκκινο κόμμα -ΠΟΛΑΝ- και μετά φαλίρισε πολιτικά, «αναστήθηκε» το 2004 για να ξαναγίνει το 2009 αρχηγός στο κόμμα που πρόδωσε), μέγας εθναμύντωρας και «σκοπιανοφάγος», διάταξε: Σύλληψη και αυτόφωρο στους «Σκοπιανούς» αφισοκολλητές. Το ιλαρό του γεγονότος ήταν η ερώτηση του μπάτσου που συνέλαβε τον έναν από τους 6 «αφισοκολλητές» που πιάστηκαν εκείνη τη μέρα: όταν του απευθύνθηκε και ο «αφισοκολλητής» απάντησε στα ελληνικά, ο δύσμοιρος μπάτσος ρώτησε με πηγαία και ειλικρινή απορία: «Έλληνες είστε;;».

Οι συλληφθέντες φυσικά δεν ήταν απλοί αφισοκολλητές, ούτε ακόμη περισσότερο «πράχτορες» της πρόσφατα τότε ανεξαρτητοποιημένης από τη γιουγκοσλαβική ομοσπονδία Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Ήταν κομμουνιστές, μέλη και στελέχη της Οργάνωσης για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ (ΟΑΚΚΕ). Η αφίσα που κολλούσαν, με κόλλα και με σελοτέιπ (γιατί τότε είχε ανακύψει ένα θέμα στην Αθήνα με την αφισορύπανση), ήταν αφίσα της ΟΑΚΚΕ που καλούσε την Ελλάδα να σταματήσει την τραμπούκικη σωβινοφασιστική εκστρατεία ενάντια στο ειρηνόφιλο γειτονικό κράτος, που δήθεν «μας απειλούσε»(!) και να το αναγνωρίσει με το συνταγματικό του όνομα, σεβόμενη την αρχή της μη επέμβασης στα εσωτερικά ζητήματα των άλλων χωρών.

Με επικεφαλής το κατ’ εξοχήν κόμμα – υποδοχέα και εκφραστή του σωβινισμού, το ΠΑΣΟΚ με το ρωσόδουλο ηγέτη του Αντρέα Παπαντρέου και τους επίσης «ρώσους» διαφθορείς και εκμαυλιστές του αριστερού κινήματος Κύρκο-Ανδρουλάκη-Δαμανάκη του ΣΥΝ, από τα τέλη του 1991 μέχρι ουσιαστικά την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη της ΝΔ τον Οχτώβρη του 1993, όλη η καθυστέρηση της χώρας, ναζιστές, χίτες μοναρχοφασίστες και παλαιοδεξιοί εθνικιστές μέσα κι έξω απ’ τη ΝΔ, παλαιο-κεντρώοι σωβινιστές του ΠΑΣΟΚ, καθώς και ό,τι πιο καθυστερημένο έσερνε μαζί της η ψευτοαριστερά, βγήκανε στο δρόμο με κανιβαλικές διαθέσεις. Στόχος να κατασπαράξουν ένα νεαρό έθνος που «τολμούσε» να ονομάζεται ιστορικά με το ίδιο όνομα που, στο μεγαλοϊδεάτικο νεοελληνικό εθνικό μύθο, συνδέεται με την «Αρχαία Μακεδονία του Φίλιππου και του Αλέξανδρου», των οποίων φυσικά είμαστε -λέει- «άμεσοι απόγονοι».

Ήταν τέτοια η υστερία που επικρατούσε εκείνο το διάστημα στη χώρα, που μια αφίσα που σήμερα φαντάζει (και είναι) μια ψύχραιμη αντισωβινιστική, απόλυτα λογική και νηφάλια τοποθέτηση μιας μαρξιστικής – λενινιστικής – μαοϊστικής οργάνωσης, εκείνη την εποχή θεωρήθηκε «προδοσία κατά του έθνους», «διατάραξη των σχέσεών μας με φιλική χώρα» (τη Σερβία, στη συμμαχία με την οποία η αφίσα καλούσε τους Έλληνες να αντισταθούν), «πρόκληση πολιτών σε βιαιοπραγίες», «πρόκληση διχόνοιας ανάμεσα στους πολίτες», «περιύβριση αρχής» και άλλα απίστευτα κι όμως αληθινά, ενώ ο εισαγγελέας στον οποίο οδηγήθηκαν μετά τη σύλληψη τους οι 6 της ΟΑΚΚΕ (πριν κλειστούν για τρεις μέρες στο μπουντρούμι μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης) προσπαθούσε να τους τρομοκρατήσει με γελοιότητες περί «εσχάτης προδοσίας» και «ποινής του θανάτου» !! Αυτά μπορεί να ακούγονται έως και γελοία το 2012, αλλά είναι ενδειχτικά ενός κλίματος παραληρηματικής κτηνωδίας, το οποίο είχε επιβάλλει ο ελληνικός εθνοσωβινισμός, υπό τη μπαγκέτα του ρώσικου σοσιαλιμπεριαλισμού (ο ελληνικός εθνικισμός είναι έτσι κι αλλιώς κτηνώδης, όποιον ιμπεριαλιστή κι αν έχει για ηγεμόνα – αφεντικό, αλλά ειδικά όταν έχει το Ρώσο, όπως συμβαίνει μετά το 1974 και ειδικά μετά το 1991, αποκτηνώνεται τελείως).

Βρώμικος και αφιονιστής του λαού μέχρι το μεδούλι...

Ήταν αυτός ο σωβινισμός, μαζί με την πολιτική μυωπία των οικονομιστών φιλελεύθερων, που οδήγησε στη συντριβή της τελευταίας κυβέρνησης που, αν και αντιλαϊκή, ήταν στην κύρια πλευρά της ευρωπαιόφιλη (κυβέρνηση ΝΔ 1990-1993 με αρχηγό το Μητσοτάκη) και ξανάφερε στην εξουσία «θριαμβευτικά» τον υπονομευτή κάθε εθνικής ανεξαρτησίας και δημοκρατίας σε αυτό τον τόπο Ανδρέα Παπανδρέου, με το ΠΑΣΟΚ του, τον Οχτώβρη του 1993.

Ένας κρυφοφασίστας με ένα γελοίο φασίστα ανταλλάζουν εικόνες...

Με την αμέριστη βοήθεια φυσικά του ακροδεξιού και κρυφοφασίστα αποστάτη Σαμαρά, του οποίου την αποστασία, σε αντίθεση με την επίσης βρώμικη αποστασία του Μητσοτάκη από την Ένωση Κέντρου το 1965, την έχουν «ξεχάσει» όλοι, αν και η δική του είναι πολύ πιο πρόσφατη (το ‘κανε για τη Μακεδονία και για τον κρατικό χαραχτήρα του ΟΤΕ το «παιδί», μας έσωσε από τους «απάτριδες νεοφιλελεύθερους», γι’ αυτό…)

Από τον πραγματικό Ριζοσπάστη...

Πέρα από τη «μανία» του ΚΜ με τις ημερολογιακές επετείους, ο λόγος που θυμόμαστε σήμερα τη σύλληψη και δίκη των 6 της ΟΑΚΚΕ στα 1992 είναι δεμένος με τη σημερινή ψευτοζαχαριαδική στροφή του ψευτοΚΚΕ. Οι κνίτες, που σκυλιάζουν στο ζήτημα Ζαχαριάδη και παλιού ΚΚΕ ακριβώς γιατί είναι επιχειρηματολογικά αδύναμοι (όπως φάνηκε και στην πρόσφατη συζήτηση κάτω από την προτελευταία -πριν από τούτη δω- δημοσίεψη του ΚΜ), το μεγαλύτερο τους πρόβλημα το αντιμετωπίζουν στο ζήτημα του διεθνισμού του παλιού ΚΚΕ, ειδικά στο μακεδονικό, όπως πολύ σωστά έχει εντοπίσει η ΟΑΚΚΕ. Αυτό, γιατί δε μπορούν να κάνουν μέτωπο συμμαχίας με το σωβινισμό στο στρατό και με τις σωβινιστικές τάσεις μέσα σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, ή να κρατούν ανοιχτούς διαύλους με τη ΣΠΙΘΑ, το ΕΠΑΜ κλπ. αν δεν πουλήσουν και δε θάψουν βαθιά -για να μη φαίνεται- τον αρχειακό διεθνισμό του παλιού ΚΚΕ, ώστε να καθησυχάσουν τα σωβίνια.

Το 1991-1993 οι καθ’ αυτό κνίτες του Περισσού κράτησαν την πιο βρώμικη και επαμφοτερίζουσα στάση: από τη μια έλεγαν ότι «το όνομα δεν είναι το πρόβλημα», καλυπτόμενοι σα μισοδιεθνιστές, από την άλλη αρνιόνταν -και αρνιούνται και σήμερα- την ύπαρξη μακεδόνικου έθνους(!), ενώ εντελώς βρώμικα χρέωναν την αυτονόητη επιμονή του μακεδόνικου λαού στο εθνικό όνομά του σε «σχέδια των Αμερικάνων και Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών για το μοίρασμα της περιοχής», σχέδια στα οποία «όλως τυχαίως» δήθεν «αντιστεκόταν» η μόνη ρωσόφιλη δύναμη της παλιάς Γιουγκοσλαβίας, η εθνοεκκαθαριστική Σερβία του σωβινιστή Μιλόσεβιτς, του ρωσόδουλου Ντράσκοβιτς και του ναζιστή ξεκοιλιαστή γυναικόπαιδων Αρκάν.

Αυτοί τολμάνε να μιλάνε στο όνομα του Ζαχαριάδη και του παλιού ΚΚΕ

Και φυσικά, ούτε λόγος για την εθνικά μακεδόνικη μειονότητα στη χώρα μας, για την οποία το ΚΚΕ είχε στηθεί στον τοίχο – αυτά κατά τους κνιτοφασίστες τα λένε «οι Αμερικανοευρωπαίοι και οι κοσμοπολίτες πράχτορές τους». Η γραμμή του ψευτοΚΚΕ στο Μακεδονικό ήταν επί της ουσίας πιο δεξιά από τους Σαμαράδες και τους Παπαθεμελήδες, που εκφράζανε τότε μέσα σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αντίστοιχα τις πιο «σκοπιανοφαγικές» σωβινιστικές τάσεις. Ήταν ουσιαστικά δηλαδή: «Μακεδονία κούρνιασε και συ στο αντιευρωπαϊκό – αντιδυτικό μέτωπο, στο ορθόδοξο τόξο της Ρωσίας, κι ας λέγεσαι όπως θέλεις». Αυτή η γραμμή είναι σήμερα η γραμμή που δουλεύει ανοιχτά ο ΣΥΝ, που τότε το έπαιζε «εθνικιστής μακεδονομάχος».

Έξω από το δικαστήριο, είχαν στηθεί κλάκες ναζιστών και φασιστών τραμπούκων, θρασύδειλων υποκειμένων, που επιτίθονταν σε συμπαραστάτες και αλληλέγγυους, απειλούσαν, ένας μάλιστα άνθρωπος του υπόκοσμου και της νύχτας, επικεφαλής μιας κάποιας «Εθνικής Σταυροφορίας» χαστούκισε το Γραμματέα της Κ.Ε. της ΟΑΚΚΕ την ώρα που εκείνος έκανε δηλώσεις στην τηλεόραση. Αυτά τα καθάρματα, που ανατριχιάζουν και κάθε πόρος του κορμιού τους καταλαμβάνεται από ηδονή κάθε φορά που νομίζουν πως βρήκαν το ξένο αφεντικό που θα τους οδηγήσει σε «εθνικά μεγαλεία», είτε το λένε Χίτλερ είτε Πούτιν, ανάλογα με την εποχή, είχαν βγάλει και τρικάκια με το σύνθημα «Οι προδότες καρατομούνται».

Ο θεσσαλονικιώτικος Μεσαίωνας, με επικεφαλής τον τότε ΠΑΣΟΚο Παπαθεμελή

«Προδότες» ήταν οι 6 κομμουνιστές (5 εργάτες και μία χαμηλόβαθμη δημόσια υπάλληλος) και η οργάνωσή τους, που ζητούσαν ειρήνη και φιλικές σχέσεις της χώρας και του λαού μας με τα γειτονικά κράτη και λαούς, και «πατριώτες» όλος ο συρφετός του τυχοδιωχτισμού, της εθνοκαπηλείας, της βρωμιάς, της υπανάπτυξης, της αρχαιοπληξίας, του υπερσυντηρητισμού και του μαύρου ανορθολογισμού, της εξάρτησης του τόπου μας από τους ξένους, από την ανεξαρτησία (την ανάπηρη «ρώσικη» καποδιστριακή εξαρτημένη ψευτοανεξαρτησία του 1830) και δώθε. Έτσι είναι σε αυτή τη χώρα, γιατί εδώ οι πατριώτες στήθηκαν στο απόσπασμα από το 1944-1945 και για δέκα χρόνια, ενώ οι ταγματασφαλίτες συνεργάτες των χιτλερικών που σκότωναν Έλληνες, άλλαξαν ρούχα και γίνανε «άξιοι κάθε τιμής εθνικόφρονες», που πολεμούσαν τους «εαμοσλάβους».

Οι ΟΑΚΚΕίτες καταδικάστηκαν πρωτόδικα σε 6 μήνες φυλακή με αναστολή (μετά από απανωτές αναβολές, αθωώθηκαν στο Εφετείο στα 1998, όταν το κλίμα είχε αλλάξει και η κτηνωδία των ανώμαλων «μεγαλέξαντρων» είχε κατακάτσει).

Η μάχη που έδωσαν οι 6 της ΟΑΚΚΕ με την αφισοκόλληση, τη σύλληψη, αλλά κύρια με την προλεταριακή και περήφανη στάση τους στο δικαστήριο, παρά το ότι δε ζούμε, ούτε ζούσαμε το 1992 σε εποχές εκτελεστικών αποσπασμάτων και αποχαλινωμένης φασιστικής κρατικής βίας πάνω στους επαναστάτες (αυτό το μισοδημοκρατικό κεκτημένο το κέρδισε -το επέβαλε καλύτερα- το αντιφασιστικό Πολυτεχνείο, που είχε για πρωτοπόρους τους μαοϊστές), ήταν συνέχεια και υπεράσπιση της γραμμής και του αγώνα του ΚΚΕ, των διεθνιστών κομμουνιστών αυτής της χώρας, που προτίμησαν το 1949-1950 να πάνε στο απόσπασμα παρά να αποκηρύξουν τη γραμμή της 5^ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ, που μιλούσε για εθνική αποκατάσταση του μακεδόνικου λαού που ζούσε τότε σε πολύ μεγαλύτερα ποσοστά σε ελλαδικό έδαφος.

Ο Νίκος Ζαχαριάδης στο 2ο Συνέδριο του ΝΟΦ

Σαν ένα μικρό φόρο τιμής σε αυτή τη μάχη των συν. της ΟΑΚΚΕ, δημοσιεύουμε εκείνη την ιστορική αφίσα.

Μαζί, δημοσιεύουμε υλικά από το 2^ο Συνέδριο του ΝΟΦ, του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου των εθνικά Μακεδόνων που πολεμούσαν, μαζί με τους Έλληνες λαϊκοδημοκράτες και αντιφασίστες, μέσα από τις γραμμές του ΔΣΕ κατά του μοναρχοφασισμού και του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, που έγινε στις 25 και 26 του Μάρτη του 1949 στο χωριό Ψαράδες στις Πρέσπες. Ένα συνέδριο, στο οποίο το ΚΚΕ εκπροσωπήθηκε από τον Γενικό Γραμματέα της ΚΕ του, το Ν. Ζαχαριάδη.

Πρόκειται για την εισήγηση του Πάβελ Ρακόφσκι, που θέτει στρατηγικά ιδεολογικά ζητήματα, καθώς και τα ζητήματα της σύνδεσης της πάλης του ΔΣΕ και της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης της λεύτερης Ελλάδας με το ζήτημα της εθνικής αποκατάστασης των Μακεδόνων που ζούσαν μέσα στα ελληνικά σύνορα.

Ο μεγάλος Δημητρόφ με το Βρετανό κομμουνιστή ηγέτη Χάρυ Πόλιτ (1935)

Αν οι σοσιαλφασίστες του ψευτοΚΚΕ, που έχουν το θράσος όχι μόνο να ψευτο-«αποκαθιστούν» αυτούς που συνειδητά δολοφόνησαν, αλλά και να λένε (βλ. Μαϊλης) ότι όλη η γραμμή Ζαχαριάδη αλλά και Στάλιν – Δημητρόφ για τη λαϊκή δημοκρατία ήταν «δεξιό λάθος του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος», αλλά και οι δήθεν «φιλοζαχαριαδικοί» αγύρτες Λαφαζάνηδες κνίτες του ΣΥΝ που το 1992 μιλούσαν για «λευκές σελίδες στην ιστορία του ΚΚΕ», θέλουνε και βαστάνε, ας δημοσιέψουνε και κανένα τέτοιο ντοκουμέντο των Μακεδόνων ΔΣΕιτών στις κυριακάτικες ιλουστρασιόν εκδόσεις του σφετερισμένου Ριζοσπάστη και της σφετερισμένης Αυγής. Αλλά μετά…γεια χαρά Κανέλλη, ΣΠΙΘΑ, ΕΠΑΜ, Χρυσή Αυγή, γεια χαρά φαιοκόκκινο μέτωπο με τους στρατιωτικούς και όλη την κλασσική φαιή αντίδραση που πιστεύει στ’ αλήθεια τα παραμύθια ότι είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων και μισεί το παλιό ΚΚΕ και το διεθνισμό του (οι ναζιστές πιστεύουν μάλιστα πως είμαστε όχι μόνο πολιτισμικά, αλλά και φυλετικά απόγονοι του μεγαλέξαντρου!).


Όλος ο καλός ο κόσμος της παλιάς δεξιάς με το Μιλόσεβιτς το 1992... Ο φιλελεύθερος Μητσοτάκης, ο ακροδεξιός ΥΠΕΞ του Σαμαράς και ο χουντοφασίστας Γεωργίου, τότε διπλωμάτης και σήμερα υπαρχηγός του ΛΑΟΣ και Αναπληρωτής ΥΠΕΘΑ. ΨευτοΚΚΕ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΝ ήταν ακόμη πιο φανατικά φιλοσέρβοι από τους ΝΔίτες

Είνα αλήθεια ότι -σε όλο τον καπιταλιστικό σήμερα κόσμο- είναι σύνηθες φαινόμενο, βασικά είναι ο κανόνας, η αστική αντίδραση να κάνει το ψέμα να περνάει για αλήθεια και τούμπαλιν. Το νεοελληνικό ωστόσο εξαμβλωματικό καθεστώς της εθελοδουλίας, του σωβινισμού πάντα με ξένες πλάτες, της θρασυδειλίας και του ιδεολογικού αφιονιού, που δηλητηριάζει το λαό μας χρόνια και καιρούς, χωρίς να έχει ευτυχώς ακόμη σκοτώσει την ψυχή του, δεν είναι απλή αστική αντίδραση. Είναι συμπυκνωμένος κατάμαυρος μεσαίωνας, κι αυτό θα το καταλάβει όποιος διαβάσει την αφίσα κι έπειτα ξανακοιτάξει ποιες κατηγορίες απέδωσε το δικαστήριο στους συν. της ΟΑΚΚΕ. Η δημοκρατική επανάσταση στη χώρα μας (που θα είναι σοσιαλιστική στο χαραχτήρα και αντιιμπεριαλιστική στη μορφή της) θα έχει ΠΟΛΛΗ δουλειά και πολύ κόπρο να καθαρίσει…

Υ.Γ. Οι 6 ΟΑΚΚΕίτες (με τις τότε επαγγελματικές τους ιδιότητες) που δικαστήκανε στα 1992 ήτανε οι Διονύσης Γουρνάς - μεταλλεργάτης, και Β' Αντιπρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Πειραιά, Θόδωρος Παγωμένος – μεταλλεργάτης και οικοδόμος (συνταξιούχος), Κώστας Κούτελος - εργάτης, Ρούλα Αδαμακοπούλου - γαζώτρια, Στέργιος Γκιουλάκης - φορτοεκφορτωτής, Άννα Στάη – υπάλληλος του ασφαλιστικού ταμείου των οικοδόμων.

Για περισσότερα στοιχεία για τη δίκη, τις απολογίες των συν. της ΟΑΚΚΕ, τα γεγονότα γενικότερα, το ποιοι συμπαραστάθηκαν κλπ. παραθέτουμε τους συνδέσμους σε φύλλα της «Νέας Ανατολής». Δυστυχώς, το φύλλο 155, που λογικά είναι το πρώτο φύλλο μετά τις συλλήψεις, δεν είναι ακόμα διαθέσιμο στο Διαδίκτυο. Όταν και όποτε το «ανεβάσουν» οι συν. της ΟΑΚΚΕ, θα προστεθεί και αυτό σα σύνδεσμος.

http://www.oakke.gr/links_oldna.htm

Φύλλα 156 (απολογίες, καταθέσεις στο δικαστήριο, γεγονότα) και 184 (σκεπτικό καταδίκης).

Το δε υλικό από το 2^ο Συνέδριο του ΝΟΦ των εθνικά Μακεδόνων της Ελλάδας το αναδημοσιεύουμε σε μορφή scribd, όπως το έχει «ανεβάσει» η Βασιλική Μετατρούλου.

Υ.Γ. Από τη φύση αυτού του σημειώματος, δεν πιάσαμε όλες τις πτυχές, π.χ. το γιατί ο επεκτατικός σωβινισμός ξαναμπήκε στο κλουβί του, πώς η γραμμή του ψευτοΚΚΕ έγινε μετά το 1996 πανεθνική, πώς γίνονται οι οβιδιακές μεταμορφώσεις των καθεστωτικών κομμάτων στα λεγόμενα «εθνικά θέματα» από καιρού εις καιρόν κλπ.

Η ΑΦΙΣΑ ΤΗΣ ΟΑΚΚΕ του Γενάρη του 1992:

ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΟΒΙΝΙΣΜΟ – ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΕΙ Η ΣΛΑΒΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Δε φτάνει η πείνα για το λαό και η χρεοκοπία στην οποία έχουν οδηγήσει τη χώρα τα δυο μπλοκ των ληστών, κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, τώρα προσπαθούν να μας πείσουν ότι υπάρχει απειλή από το μικρότερο, φτωχότερο και λιγότερο οπλισμένο κρατίδιο της Ευρώπης.

Αυτοί που έχουν φερθεί με ψευτιά και θράσος απέναντι στον ελληνικό λαό, είναι εξίσου ψεύτες και θρασείς στις διεθνείς τους σχέσεις. Σκύβουν το κεφάλι στους ισχυρούς και ποδοπατούν τους αδύναμους.

Στην προκειμένη περίπτωση, επιδιώκουν συμμαχία με την επεκτατική Σερβία σε βάρος της σλαβικής Μακεδονίας, κάτω από την επιδοκιμασία της Ρωσίας και την ανοχή των ΗΠΑ.

Όποια ξένη εγκυκλοπαίδεια, όποια σοβαρή ιστοριογραφική μελέτη και οποιαδήποτε διεθνή αναφορά αναζητήσει κανείς δε θα βρει τη γειτονική μας χώρα να ονομάζεται αλλιώς από Μακεδονία ή σλαβική Μακεδονία, ή παλαιότερα Γιουγκοσλαβική Μακεδονία.

Οι κάτοικοι αυτής της μικρής χώρας από αιώνες ονομάζουν τους εαυτούς τους Μακεδόνες και μιλούν μία γλώσσα ξεχωριστή, που την ονομάζουν Μακεδονική. Ταυτόχρονα η ηγεσία τους αρνείται κάθε σχέση με την αρχαία ελληνική Μακεδονία και το σύνταγμά τους απορρίπτει κάθε εδαφική διεκδίκηση απέναντι στην Ελλάδα.

Η απαίτηση της Ελληνικής άρχουσας τάξης να αλλάξει το όνομα αυτής της χώρας είναι εξωφρενική, φασιστική και φιλοπόλεμη.

Έλληνες πατριώτες και δημοκράτες,

Εμποδίστε μια νέα φωτιά στα Βαλκάνια.

Τσακίστε τους πολεμοκάπηλους των 3 κομμάτων και απομονώστε σοβινιστές και εμπρηστές τύπου Σαμαρά και Παπαθεμελή, ο οποίος απειλεί ανοιχτά με πόλεμο.

Συμπαρασταθείτε στη σλαβική Μακεδονία απέναντι στη Σερβική απειλή.

[Συλλογικό ΝΟΦ & Πάβελ Ράκοφσκι] - Ιδεολογικές βάσεις του ΝΟΦ Εισήγηση στο 2ο Συνέδριο του ΝΟΦ [Σλαβομακεδο...